Esc

Wyszukiwarka serwisu pojawi się wraz z katalogiem platformy. Do tego czasu proszę zacząć od jednej z poniższych pozycji:

CIR CE / Product Safety 11 min

CIR: Rozporządzenie w sprawie instalacji linowych (Rozporządzenie (UE) 2016/424) – wyjaśnienie

Rozporządzenie reguluje podsystemy i elementy bezpieczeństwa instalacji linowych na rynku UE oraz nowe instalacje do przewozu osób: analizę bezpieczeństwa, ocenę jednostki notyfikowanej, oznakowanie CE i obowiązki producentów, importerów oraz osoby odpowiedzialnej. Stosuje się je od 21 kwietnia 2018 r.; procedury nadzwyczajne z rozporządzenia (UE) 2024/2748 – od 29 maja 2026 r.

Free account · no card · opens in the Demo Company

Przegląd z dnia 24 września 2026, recenzent: Conphora compliance team · Kolejny przegląd: 11 marca 2027 · Nie jest to porada prawna

Kogo dotyczy

Objęte aktem

  • Nowe instalacje linowe przeznaczone do przewozu osób, w których napęd zapewniają liny usytuowane wzdłuż trasy przejazdu: koleje linowe (nośniki zawieszone na jednej lub kilku linach i przez nie napędzane), wyciągi (pasażerowie w odpowiednim wyposażeniu holowani po przygotowanej trasie) oraz koleje linowo-terenowe (nośniki holowane jedną lub kilkoma linami po torze na gruncie lub na stałych konstrukcjach)
  • Modyfikacje istniejących instalacji linowych, które wymagają nowego zezwolenia na oddanie do użytku
  • Podsystemy przeznaczone do zamontowania w instalacji linowej: sześć grup z załącznika I (liny i połączenia lin; napędy i hamulce; urządzenia mechaniczne; pojazdy; urządzenia elektrotechniczne; wyposażenie ratownicze)
  • Elementy bezpieczeństwa: każdy element wyposażenia lub urządzenia przeznaczony do zamontowania w podsystemie lub instalacji linowej w celu zapewnienia funkcji bezpieczeństwa, którego uszkodzenie zagraża pasażerom, personelowi obsługującemu lub osobom trzecim
  • Podmioty gospodarcze w odniesieniu do podsystemów i elementów bezpieczeństwa (producent, upoważniony przedstawiciel, importer, dystrybutor) oraz osoba odpowiedzialna za instalację linową, określana przez państwo członkowskie na podstawie prawa krajowego

Produkty pochodne i powiązane

  • Podsystemy i elementy bezpieczeństwa zgodne z normami zharmonizowanymi lub ich częściami, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym, uznaje się za zgodne z zasadniczymi wymaganiami z załącznika II objętymi tymi normami; to samo domniemanie dotyczy instalacji (art. 5 ust. 3 i art. 17)
  • Importer lub dystrybutor, który wprowadza do obrotu podsystem lub element bezpieczeństwa pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikuje już wprowadzony do obrotu w sposób, który może wpłynąć na zgodność, jest traktowany jak producent (art. 15)
  • Producentem jest nie tylko ten, kto sprzedaje, lecz każdy, kto montuje w instalacji linowej podsystem lub element bezpieczeństwa, który sam wyprodukował lub zlecił wyprodukowanie (art. 3 pkt 13)
  • Elementy bezpieczeństwa montowane jako części zamienne muszą spełniać zasadnicze wymagania i współdziałać bez zakłóceń z pozostałymi częściami instalacji (załącznik II pkt 2.6.4)
  • Jeżeli podsystem lub element bezpieczeństwa podlega także innym aktom Unii wymagającym deklaracji zgodności UE, sporządza się jedną deklarację obejmującą wszystkie te akty (art. 19 ust. 3)
  • Państwa członkowskie mogą ustanowić dodatkowe wymagania w celu ochrony osób, w szczególności pracowników, korzystających z instalacji, o ile nie prowadzi to do zmiany instalacji w sposób nieobjęty rozporządzeniem (art. 5 ust. 4)

Role w rozumieniu aktu

Producent (w tym właściciele marek, montażyści instalujący własne elementy oraz upoważnieni przedstawiciele działający w imieniu producenta)

Każda osoba fizyczna lub prawna, która produkuje podsystem lub element bezpieczeństwa albo zleca jego zaprojektowanie lub wyprodukowanie i wprowadza go do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo montuje go w instalacji linowej; importer lub dystrybutor, który sprzedaje pod własną marką lub modyfikuje podsystem lub element bezpieczeństwa w sposób, który może wpłynąć na zgodność, jest traktowany jak producent. Producent może w drodze pisemnego pełnomocnictwa wyznaczyć upoważnionego przedstawiciela mającego siedzibę w Unii, który przechowuje deklarację i dokumentację techniczną przez 30 lat, przekazuje informacje i współpracuje z organami; pełnomocnictwo nie może obejmować obowiązku zaprojektowania i wyprodukowania zgodnie z zasadniczymi wymaganiami ani sporządzenia dokumentacji technicznej.

Źródło · art. 3 pkt 13 i 14, art. 12 i art. 15
Importer

Każda osoba fizyczna lub prawna mająca siedzibę w Unii, która wprowadza do obrotu na rynku Unii podsystem lub element bezpieczeństwa z państwa trzeciego.

Źródło · art. 3 pkt 15
Dystrybutor (hurtownik, sprzedawca lub odsprzedawca)

Każda osoba fizyczna lub prawna w łańcuchu dostaw, inna niż producent lub importer, która udostępnia na rynku podsystem lub element bezpieczeństwa.

Źródło · art. 3 pkt 16
Osoba odpowiedzialna za instalację linową (w Danii inwestor, bygherren)

Osoba odpowiedzialna za instalację linową, określona przez państwo członkowskie zgodnie z prawem krajowym, która przeprowadza lub zleca analizę bezpieczeństwa planowanej instalacji i przedkłada sprawozdanie dotyczące bezpieczeństwa, deklaracje zgodności UE oraz inne dokumenty potwierdzające zgodność organowi udzielającemu zezwolenia na budowę i oddanie do użytku. W Danii jest to inwestor (bygherren), który przed oddaniem instalacji do użytku zwraca się o zatwierdzenie do Erhvervsstyrelsen – do czasu, gdy rozporządzenie wykonawcze nr 490 z 28 maja 2026 r. zmieniło nazwę w całym rozporządzeniu w sprawie instalacji linowych ze skutkiem od 30 maja 2026 r., był to Sikkerhedsstyrelsen.

Źródło · art. 8 ust. 1 i art. 9 ust. 2Źródło · § 5 i § 6Źródło · § 1, nr 3

Sprzedają Państwo spoza UE? Zacznij tutaj →

Czy CIR dotyczy Państwa produktu?

Trzy pytania i pierwsza odpowiedź oparta na przepisach o zakresie stosowania danego rozporządzenia. Konto nie jest potrzebne.

Przepisy stojące za tym sprawdzeniem
  1. Dźwig objęty dyrektywą w sprawie dźwigów 2014/33/UE · dowolne · dowolne Poza zakresem Dźwigi objęte dyrektywą 2014/33/UE są wyłączone z zakresu rozporządzenia; stosuje się wobec nich dyrektywę w sprawie dźwigów. Źródło · art. 2 ust. 2 lit. a)
  2. Instalacja zabytkowa, kulturowa lub dziedzictwa, użytkowana od przed 1 stycznia 1986 r. bez istotnych zmian w projekcie lub konstrukcji, Instalacja przeznaczona do celów rolniczych lub leśnych, Instalacja linowa obsługująca schroniska i szałasy górskie, przewożąca wyłącznie towary i wyraźnie wyznaczone osoby, Urządzenia stacjonarne lub mobilne zaprojektowane wyłącznie do celów rekreacyjnych i rozrywkowych, a nie jako środek przewozu osób, Instalacja górnicza lub inna instalacja przemysłowa na miejscu, wykorzystywana do działalności przemysłowej, Instalacja, w której użytkownicy lub ich nośniki unoszą się na wodzie (prom linowy) · dowolne · dowolne Poza zakresem Art. 2 ust. 2 wyłącza instalacje linowe uznane przez państwa członkowskie za zabytkowe, kulturowe lub dziedzictwa, które oddano do użytku przed 1 stycznia 1986 r., są nadal eksploatowane i nie przeszły istotnych zmian w projekcie lub konstrukcji (w tym podsystemy i elementy bezpieczeństwa zaprojektowane specjalnie dla nich), instalacje przeznaczone do celów rolniczych lub leśnych, instalacje linowe obsługujące schroniska i szałasy górskie przeznaczone wyłącznie do przewozu towarów i wyraźnie wyznaczonych osób, urządzenia stacjonarne lub mobilne zaprojektowane wyłącznie do celów rekreacyjnych i rozrywkowych, a nie jako środek przewozu osób, instalacje górnicze i inne instalacje przemysłowe na miejscu oraz instalacje, w których użytkownicy lub ich nośniki unoszą się na wodzie. Mogą nadal obowiązywać inne przepisy Unii lub krajowe przepisy dotyczące bezpieczeństwa. Źródło · art. 2 ust. 2 lit. b)–g)
  3. Kolej linowa do transportu materiałów lub system transportu linowego przeznaczony wyłącznie do przewozu towarów, a nie osób · dowolne · dowolne Poza zakresem Rozporządzenie stosuje się do instalacji linowych przeznaczonych do przewozu osób; instalację linową definiuje się jako system oddany do użytku w celu przewozu osób. Kolej linowa zbudowana wyłącznie do przewozu towarów nie wchodzi więc w zakres rozporządzenia, choć mogą ją obejmować inne przepisy Unii. Źródło · art. 2 ust. 1 i art. 3 pkt 1
  4. Instalacja linowa zainstalowana albo podsystem lub element bezpieczeństwa wprowadzony do obrotu przed 21 kwietnia 2018 r. na podstawie dyrektywy 2000/9/WE · dowolne · dowolne To zależy Podsystemy i elementy bezpieczeństwa zgodne z dyrektywą 2000/9/WE i wprowadzone do obrotu przed 21 kwietnia 2018 r. oraz instalacje zgodne z nią i zainstalowane przed tą datą mogą być nadal udostępniane na rynku i oddawane do użytku, a certyfikaty i decyzje zatwierdzające wydane dla elementów bezpieczeństwa na podstawie dyrektywy pozostają ważne. Nowe podsystemy i elementy bezpieczeństwa do instalacji, zamienne elementy bezpieczeństwa oraz każda modyfikacja wymagająca nowego zezwolenia podlegają rozporządzeniu. Źródło · art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 3, art. 46 i załącznik II pkt 2.6.4
  5. Podsystem instalacji linowej (liny, napędy i hamulce, urządzenia mechaniczne, pojazdy, urządzenia elektrotechniczne, wyposażenie ratownicze), Element bezpieczeństwa podsystemu lub instalacji linowej (zaciski liny, hamulce, urządzenia monitorujące i zabezpieczające, zawiesia i podobne) · Producent (w tym właściciele marek, montażyści instalujący własne elementy oraz upoważnieni przedstawiciele działający w imieniu producenta), Importer, Dystrybutor (hurtownik, sprzedawca lub odsprzedawca) · dowolne Objęte zakresem Podsystemy i elementy bezpieczeństwa mogą być udostępniane na rynku wyłącznie wtedy, gdy spełniają wymagania rozporządzenia; obowiązki producenta, upoważnionego przedstawiciela, importera i dystrybutora z art. 11–16 obowiązują bez progu wielkości przedsiębiorstwa. Źródło · art. 4, art. 11–art. 16
  6. Podsystem instalacji linowej (liny, napędy i hamulce, urządzenia mechaniczne, pojazdy, urządzenia elektrotechniczne, wyposażenie ratownicze), Element bezpieczeństwa podsystemu lub instalacji linowej (zaciski liny, hamulce, urządzenia monitorujące i zabezpieczające, zawiesia i podobne) · Osoba odpowiedzialna za instalację linową (w Danii inwestor, bygherren) · dowolne Objęte zakresem Osoba odpowiedzialna za instalację musi sporządzić na podstawie analizy bezpieczeństwa wykaz podsystemów i elementów bezpieczeństwa, przedłożyć ich deklaracje zgodności UE i inne dokumenty potwierdzające zgodność organowi udzielającemu zezwolenia, przechowywać kopie w instalacji i musi być możliwa do wskazania przez każdego dostawcę jako odbiorca przez 30 lat. Źródło · art. 8 ust. 4, art. 9 ust. 2 i art. 16
  7. Nowa instalacja linowa przeznaczona do przewozu osób (kolej linowa, kolej gondolowa, wyciąg krzesełkowy, wyciąg, kolej linowo-terenowa), Modyfikacja istniejącej instalacji linowej wymagająca nowego zezwolenia na oddanie do użytku · Osoba odpowiedzialna za instalację linową (w Danii inwestor, bygherren) · dowolne Objęte zakresem Nowe instalacje przeznaczone do przewozu osób oraz modyfikacje wymagające nowego zezwolenia mieszczą się w zakresie rozporządzenia: osoba odpowiedzialna musi przeprowadzić lub zlecić analizę bezpieczeństwa, sporządzić sprawozdanie dotyczące bezpieczeństwa i uzyskać krajowe zezwolenie na budowę i oddanie do użytku; w Danii inwestor przed oddaniem instalacji do użytku zwraca się o zatwierdzenie do Erhvervsstyrelsen (przed 30 maja 2026 r. do Sikkerhedsstyrelsen) i robi to ponownie przy każdej istotnej modyfikacji, czyli rozbudowie, demontażu, przeniesieniu lub każdej innej zmianie wpływającej na konstrukcję, cechy bezpieczeństwa lub profil bezpieczeństwa instalacji. Źródło · art. 2 ust. 1, art. 8 i art. 9Źródło · § 6 i § 7Źródło · § 1, nr 3
  8. Nowa instalacja linowa przeznaczona do przewozu osób (kolej linowa, kolej gondolowa, wyciąg krzesełkowy, wyciąg, kolej linowo-terenowa), Modyfikacja istniejącej instalacji linowej wymagająca nowego zezwolenia na oddanie do użytku · Producent (w tym właściciele marek, montażyści instalujący własne elementy oraz upoważnieni przedstawiciele działający w imieniu producenta), Importer, Dystrybutor (hurtownik, sprzedawca lub odsprzedawca) · dowolne Objęte zakresem Podmiot gospodarczy, który dostarcza podsystemy i elementy bezpieczeństwa lub montuje je w nowej instalacji bądź w ramach modyfikacji, ponosi w odniesieniu do nich obowiązki z art. 11–16, a każdy, kto montuje podsystem lub element bezpieczeństwa, który sam wyprodukował lub zlecił wyprodukowanie, jest producentem; analiza bezpieczeństwa na poziomie instalacji i uzyskanie zezwolenia spoczywają na osobie odpowiedzialnej za instalację. Źródło · art. 3 pkt 13, art. 8 ust. 1 i art. 11–art. 16
  9. dowolne · dowolne · dowolne To zależy To, czy rozporządzenie ma zastosowanie, zależy od tego, czy instalacja jest przeznaczona do przewozu osób, czy zachodzi wyłączenie z art. 2 ust. 2, czy produkt jest podsystemem lub elementem bezpieczeństwa, kiedy został wprowadzony do obrotu lub zainstalowany oraz jaką rolę pełni dany podmiot. Źródło · art. 2 i art. 3

Kluczowe terminy

  1. Parlament Europejski i Rada przyjmują rozporządzenie (UE) 2016/424, które zastępuje dyrektywę 2000/9/WE bezpośrednio stosowanym rozporządzeniem zgodnym z nowymi ramami prawnymi Źródło · tytuł i podpisy po art. 48
  2. Opublikowanie w Dzienniku Urzędowym, Dz.Urz. UE L 81 z 31 marca 2016 r., s. 1 Źródło · nagłówek tekstu ujednoliconego
  3. Wejście w życie, dwudziestego dnia po opublikowaniu Źródło · art. 48 ust. 1
  4. Zaczynają obowiązywać art. 22–38 (notyfikacja jednostek oceniających zgodność i jednostek notyfikowanych) oraz art. 44 (procedura komitetowa), aby jednostki można było notyfikować przed główną datą rozpoczęcia stosowania Źródło · art. 48 ust. 2 lit. a)
  5. Zaczyna obowiązywać art. 45 ust. 1: do tej daty państwa członkowskie muszą ustanowić przepisy o sankcjach i powiadomić o nich Komisję Źródło · art. 45 ust. 1 i art. 48 ust. 2 lit. b)
  6. Rozporządzenie stosuje się w pełni, a dyrektywa 2000/9/WE zostaje uchylona; podsystemy i elementy bezpieczeństwa zgodne z dyrektywą i wprowadzone do obrotu przed tą datą oraz instalacje zgodne z dyrektywą i zainstalowane przed tą datą mogą być nadal udostępniane na rynku lub oddawane do użytku, a certyfikaty i decyzje zatwierdzające wydane dla elementów bezpieczeństwa na podstawie dyrektywy pozostają ważne Źródło · art. 46, art. 47 i art. 48 ust. 2
  7. Wchodzi w życie duńskie rozporządzenie wykonawcze (bekendtgørelse) nr 2517 z 14 grudnia 2021 r. w sprawie instalacji linowych, zastępujące rozporządzenie wykonawcze nr 211 z 14 marca 2018 r.: inwestor (bygherren) jest osobą odpowiedzialną za instalację i przed oddaniem do użytku zwraca się do Sikkerhedsstyrelsen o zatwierdzenie; instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa muszą być w języku duńskim Źródło · § 5, § 6, § 8 i § 14
  8. Wchodzi w życie rozporządzenie (UE) 2024/2748: do art. 3 dodano definicje produktów istotnych w sytuacji kryzysowej i trybu nadzwyczajnego rynku wewnętrznego oraz wprowadzono rozdział Va (art. 43a–43e) o procedurach nadzwyczajnych Źródło · art. 2 i art. 7
  9. Zaczynają obowiązywać procedury nadzwyczajne z rozporządzenia (UE) 2024/2748 Źródło · art. 7
  10. Wchodzi w życie duńskie rozporządzenie wykonawcze nr 490 z 28 maja 2026 r.: w całym rozporządzeniu wykonawczym nr 2517 w sprawie instalacji linowych nazwa „Sikkerhedsstyrelsen” zostaje zastąpiona nazwą „Erhvervsstyrelsen”, rozporządzenie zostaje oparte na ustawie o produktach (lovbekendtgørelse nr 22 z 8 stycznia 2026 r., § 37 stk. 3 i 4), przypis zostaje zaktualizowany o rozporządzenie (UE) 2024/2748, a nowy § 8 stk. 2 wymaga, aby podsystem lub element bezpieczeństwa objęty rozszerzonym zezwoleniem na podstawie art. 43c ust. 2 nosił informację, że jest wprowadzany do obrotu jako produkt istotny w sytuacji kryzysowej – w sposób wyraźny i w języku duńskim lub angielskim Źródło · § 1, nr 1–4 i § 2

Co należy zrobić

Obowiązki według roli

Producent (w tym właściciele marek, montażyści instalujący własne elementy oraz upoważnieni przedstawiciele działający w imieniu producenta)15
  • Zapewniać, aby podsystemy i elementy bezpieczeństwa wprowadzane do obrotu lub montowane w instalacji linowej były zaprojektowane i wyprodukowane zgodnie z zasadniczymi wymaganiami z załącznika II, w tym z wymiarowaniem na wszystkie przewidywalne obciążenia, bezpiecznym montażem, integralnością elementów bezpieczeństwa gwarantującą, że ich uszkodzenie jest wysoce nieprawdopodobne, ochroną przed pożarem i wyładowaniami atmosferycznymi, urządzeniami zabezpieczającymi, możliwością konserwacji oraz szczególnymi wymaganiami dla lin, napędów, hamulców, pojazdów i urządzeń holowniczych. art. 6, art. 11 ust. 1 i załącznik II
  • Sporządzić dokumentację techniczną z załącznika VIII: opis ogólny, rysunki i schematy, normy zharmonizowane zastosowane w całości lub w części albo przyjęte w ich miejsce rozwiązania, obliczenia projektowe i sprawozdania z badań, kopię instrukcji oraz – w przypadku podsystemów – deklaracje zgodności UE zamontowanych elementów bezpieczeństwa. art. 11 ust. 2 i załącznik VIII
  • Przed wprowadzeniem podsystemu lub elementu bezpieczeństwa do obrotu poddać go jednej z procedur z art. 18: badaniu typu UE (moduł B) z modułem D lub F, weryfikacji jednostkowej (moduł G) albo pełnemu zapewnieniu jakości wraz z badaniem projektu (moduł H1); każda ścieżka wymaga udziału jednostki notyfikowanej. art. 11 ust. 2, art. 18 i załączniki III–VII
  • Sporządzić deklarację zgodności UE według wzoru z załącznika IX z elementami zastosowanego modułu, stale ją aktualizować, przetłumaczyć na języki wymagane przez państwo członkowskie, a w razie gdy inne akty Unii także wymagają deklaracji – sporządzić jedną wspólną deklarację. art. 11 ust. 2, art. 19 i załącznik IX
  • Umieścić oznakowanie CE w sposób widoczny, czytelny i trwały przed wprowadzeniem podsystemu lub elementu bezpieczeństwa do obrotu, a po nim numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej uczestniczącej w fazie kontroli produkcji. art. 11 ust. 2 i art. 21
  • Przechowywać dokumentację techniczną i deklarację zgodności UE przez 30 lat od wprowadzenia podsystemu lub elementu bezpieczeństwa do obrotu, wraz z dokumentacją modułów (certyfikat badania typu UE, zatwierdzenia systemu jakości, certyfikaty zgodności) przez ten sam okres. art. 11 ust. 3, załącznik III pkt 9, załącznik IV pkt 6, załącznik V pkt 4.2, załącznik VI pkt 3.2 i załącznik VII pkt 6
  • Zapewniać zgodność produkcji seryjnej podsystemu lub elementu bezpieczeństwa, uwzględniając zmiany w jego projekcie lub cechach oraz w normach zharmonizowanych lub specyfikacjach technicznych, w odniesieniu do których deklaruje się zgodność. art. 11 ust. 4
  • Gdy ryzyko tego wymaga, badać próbki podsystemów i elementów bezpieczeństwa udostępnianych na rynku, rozpatrywać skargi i prowadzić rejestr skarg, produktów niezgodnych z wymaganiami oraz przypadków odzyskania produktu, a także informować dystrybutorów o tym monitorowaniu. art. 11 ust. 4
  • Umieścić na każdym podsystemie lub elemencie bezpieczeństwa numer typu, partii lub serii albo inny element identyfikacyjny oraz własną nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub znak towarowy i jeden adres pocztowy do kontaktu, w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników i organów, a gdy wielkość lub charakter produktu na to nie pozwala – na opakowaniu lub w dokumencie towarzyszącym. art. 11 ust. 5 i art. 11 ust. 6
  • Dołączać do każdego podsystemu lub elementu bezpieczeństwa kopię deklaracji zgodności UE; wystarczy jedna kopia na partię lub dostawę dla jednego podmiotu lub użytkownika. art. 11 ust. 7
  • Dołączać do każdego podsystemu lub elementu bezpieczeństwa jasne instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa w języku określonym przez państwo członkowskie, co w Danii oznacza język duński. art. 11 ust. 7§ 8
  • Jeżeli producent uważa lub ma powody sądzić, że podsystem lub element bezpieczeństwa wprowadzony przez niego do obrotu nie jest zgodny z wymaganiami, niezwłocznie podjąć działania naprawcze niezbędne do zapewnienia jego zgodności, wycofać go z obrotu lub odzyskać produkt, a gdy stwarza on ryzyko – poinformować właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których go udostępniono. art. 11 ust. 8
  • Na uzasadniony wniosek właściwego organu krajowego przekazywać wszelkie informacje i dokumentację niezbędne do wykazania zgodności podsystemu lub elementu bezpieczeństwa, w języku łatwo zrozumiałym dla tego organu, oraz współpracować z nim przy wszelkich działaniach mających na celu wyeliminowanie ryzyka, jakie stwarza produkt. art. 11 ust. 9
  • Być w stanie wskazać organom nadzoru rynku przez 30 lat każdy podmiot gospodarczy, który dostarczył producentowi podsystem lub element bezpieczeństwa, oraz każdy podmiot gospodarczy i osobę odpowiedzialną za instalację linową, którym go dostarczono. art. 16
  • W razie wyznaczenia upoważnionego przedstawiciela udzielić mu pisemnego pełnomocnictwa obejmującego co najmniej przechowywanie deklaracji zgodności UE i dokumentacji technicznej przez 30 lat, przekazywanie informacji na wniosek i współpracę z organami; obowiązki dotyczące projektowania i produkcji oraz sporządzenia dokumentacji technicznej pozostają po stronie producenta. art. 12
Importer10
  • Wprowadzać do obrotu wyłącznie podsystemy i elementy bezpieczeństwa zgodne z wymaganiami, a przed ich wprowadzeniem sprawdzić, czy producent przeprowadził ocenę zgodności z art. 18, sporządził dokumentację techniczną, umieścił oznakowanie CE, dostarczył deklarację zgodności UE, instrukcje, informacje dotyczące bezpieczeństwa i inne wymagane dokumenty oraz zastosował oznaczenia identyfikacyjne i adresowe; wstrzymać produkty niezgodne z wymaganiami i poinformować producenta oraz organy nadzoru rynku, gdy stwarzają one ryzyko. art. 13 ust. 1 i art. 13 ust. 2
  • Umieścić swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub znak towarowy oraz adres pocztowy do kontaktu na podsystemie lub elemencie bezpieczeństwa, a gdy nie jest to możliwe – na jego opakowaniu lub w dokumencie towarzyszącym, w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników i organów, oraz dbać o to, aby każda wskazana strona internetowa była dostępna i aktualna. art. 13 ust. 3
  • Zapewnić, aby do podsystemu lub elementu bezpieczeństwa dołączono instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa w języku określonym przez państwo członkowskie, w Danii w języku duńskim. art. 13 ust. 4§ 8
  • Dopóki podsystem lub element bezpieczeństwa znajduje się pod odpowiedzialnością importera, dbać o to, aby warunki jego przechowywania i transportu nie zagrażały jego zgodności z zasadniczymi wymaganiami. art. 13 ust. 5
  • Gdy ryzyko tego wymaga, badać próbki podsystemów i elementów bezpieczeństwa udostępnianych na rynku, rozpatrywać skargi i prowadzić rejestr skarg, produktów niezgodnych z wymaganiami oraz przypadków odzyskania produktu, a także informować dystrybutorów o tym monitorowaniu. art. 13 ust. 6
  • Jeżeli podsystem lub element bezpieczeństwa wprowadzony przez importera do obrotu nie jest zgodny z wymaganiami, niezwłocznie podjąć działania naprawcze, wycofać go z obrotu lub odzyskać produkt, a gdy stwarza on ryzyko – poinformować właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich. art. 13 ust. 7
  • Przechowywać kopię deklaracji zgodności UE do dyspozycji organów nadzoru rynku przez 30 lat od wprowadzenia podsystemu lub elementu bezpieczeństwa do obrotu i zapewnić możliwość udostępnienia im dokumentacji technicznej na żądanie. art. 13 ust. 8
  • Na uzasadniony wniosek właściwego organu krajowego przekazywać wszelkie informacje i dokumentację niezbędne do wykazania zgodności podsystemu lub elementu bezpieczeństwa, w języku łatwo zrozumiałym dla tego organu, oraz współpracować z nim przy wszelkich działaniach mających na celu wyeliminowanie ryzyka, jakie stwarza produkt. art. 13 ust. 9
  • Być w stanie wskazać organom nadzoru rynku przez 30 lat każdy podmiot gospodarczy, który dostarczył importerowi podsystem lub element bezpieczeństwa, oraz każdy podmiot gospodarczy i osobę odpowiedzialną za instalację linową, którym go dostarczono. art. 16
  • Jeżeli importer wprowadza podsystem lub element bezpieczeństwa do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikuje taki, który już znajduje się w obrocie, w sposób, który może wpłynąć na zgodność, ponosi obowiązki producenta wynikające z art. 11. art. 15
Dystrybutor (hurtownik, sprzedawca lub odsprzedawca)6
  • Działać z należytą starannością i przed udostępnieniem podsystemu lub elementu bezpieczeństwa na rynku sprawdzić, czy ma on oznakowanie CE i czy dołączono do niego kopię deklaracji zgodności UE, instrukcje, informacje dotyczące bezpieczeństwa i inne wymagane dokumenty w języku państwa członkowskiego, a także czy producent i importer zastosowali swoje oznaczenia identyfikacyjne i adresowe; wstrzymać produkty niezgodne z wymaganiami i poinformować producenta lub importera oraz organy nadzoru rynku, gdy stwarzają one ryzyko. art. 14 ust. 1 i art. 14 ust. 2
  • Dbać o to, aby warunki przechowywania i transportu nie zagrażały zgodności z zasadniczymi wymaganiami z załącznika II, dopóki produkt znajduje się pod odpowiedzialnością dystrybutora. art. 14 ust. 3
  • Jeżeli udostępniony przez dystrybutora podsystem lub element bezpieczeństwa nie jest zgodny z wymaganiami, dopilnować, aby podjęto działania naprawcze w celu zapewnienia jego zgodności, wycofać go z obrotu lub odzyskać produkt, a gdy stwarza on ryzyko – niezwłocznie poinformować właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich. art. 14 ust. 4
  • Na uzasadniony wniosek właściwego organu krajowego przekazywać wszelkie informacje i dokumentację niezbędne do wykazania zgodności podsystemu lub elementu bezpieczeństwa oraz współpracować z nim przy wszelkich działaniach mających na celu wyeliminowanie ryzyka stwarzanego przez produkty udostępnione przez dystrybutora. art. 14 ust. 5
  • Być w stanie wskazać organom nadzoru rynku przez 30 lat każdy podmiot gospodarczy, który dostarczył dystrybutorowi podsystem lub element bezpieczeństwa, oraz każdy podmiot gospodarczy i osobę odpowiedzialną za instalację linową, którym go dostarczono. art. 16
  • Jeżeli dystrybutor sprzedaje pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikuje podsystem lub element bezpieczeństwa w sposób, który może wpłynąć na zgodność, przejmuje obowiązki producenta. art. 15
Osoba odpowiedzialna za instalację linową (w Danii inwestor, bygherren)5
  • Przeprowadzić lub zlecić przeprowadzenie analizy bezpieczeństwa planowanej instalacji linowej, która uwzględnia wszystkie przewidywane tryby eksploatacji, opiera się na uznanej lub ustalonej metodzie, odzwierciedla stan wiedzy technicznej i stopień złożoności instalacji, uwzględnia otoczenie lokalne i najbardziej niekorzystne sytuacje, obejmuje wszystkie aspekty bezpieczeństwa projektowania, budowy i oddawania do użytku, pozwala na podstawie dotychczasowych doświadczeń zidentyfikować ryzyka mogące wystąpić podczas eksploatacji oraz obejmuje urządzenia zabezpieczające i ich wpływ na instalację. art. 8 ust. 1, art. 8 ust. 2 i art. 8 ust. 3
  • Wykorzystać analizę bezpieczeństwa do sporządzenia wykazu ryzyk i sytuacji niebezpiecznych, przewidzianych środków zaradczych oraz wykazu podsystemów i elementów bezpieczeństwa do zamontowania, a jej wynik odnotować w sprawozdaniu dotyczącym bezpieczeństwa. art. 8 ust. 4 i art. 8 ust. 5
  • Przedłożyć organowi lub podmiotowi udzielającemu zezwolenia na instalację sprawozdanie dotyczące bezpieczeństwa, deklaracje zgodności UE i inne dokumenty potwierdzające zgodność podsystemów i elementów bezpieczeństwa oraz dokumentację dotyczącą cech instalacji, w tym warunków i ograniczeń eksploatacji oraz pełnych danych o serwisowaniu, nadzorze, regulacji i konserwacji; w Danii inwestor przesyła je do Erhvervsstyrelsen najpóźniej w chwili rozpoczęcia budowy, przy czym pierwsze trzy w języku duńskim lub angielskim, i uzyskuje jego zatwierdzenie przed oddaniem instalacji do użytku. art. 9 ust. 2 zdanie pierwsze i drugie§ 6§ 1, nr 3
  • Przechowywać w instalacji linowej kopię sprawozdania dotyczącego bezpieczeństwa, deklaracji zgodności UE, innych dokumentów potwierdzających zgodność oraz dokumentacji dotyczącej cech instalacji. art. 9 ust. 2 zdanie ostatnie
  • Jeżeli zmieniane są ważne cechy, podsystemy lub elementy bezpieczeństwa istniejącej instalacji w sposób wymagający nowego zezwolenia na oddanie do użytku, uzyskać to zezwolenie dla modyfikacji, która wraz ze skutkami dla całej instalacji spełnia zasadnicze wymagania z załącznika II; w Danii każda istotna modyfikacja (rozbudowa, demontaż, przeniesienie lub każda inna zmiana wpływająca na konstrukcję, cechy bezpieczeństwa lub profil bezpieczeństwa) wymaga nowego zatwierdzenia przez Erhvervsstyrelsen, natomiast drobne zmiany, które zachowują zakres i integralność instalacji, go nie wymagają. art. 9 ust. 3§ 7§ 1, nr 3

CIR w prostych słowach

Rozporządzenie w sprawie instalacji linowych (Cableway Installations Regulation, CIR), formalnie rozporządzenie (UE) 2016/424, to unijne prawo dotyczące bezpieczeństwa instalacji przewożących ludzi na linach: kolei linowych i gondolowych, wyciągów krzesełkowych, wyciągów oraz kolei linowo-terenowych. Składa się z dwóch warstw. Ustanawia przepisy o udostępnianiu na rynku i swobodnym przepływie podsystemów i elementów bezpieczeństwa instalacji linowych oraz zawiera przepisy o projektowaniu, budowie i oddawaniu do użytku nowych instalacji linowych (art. 1). Podsystemy i elementy bezpieczeństwa mogą być udostępniane na rynku wyłącznie wtedy, gdy spełniają wymagania rozporządzenia (art. 4), państwa członkowskie nie mogą utrudniać udostępniania zgodnych produktów (art. 7), a same instalacje mogą być oddawane do użytku tylko wtedy, gdy są zgodne z wymaganiami i nie mogą zagrażać osobom ani mieniu (art. 5).

Rozporządzenie zastąpiło dyrektywę 2000/9/WE 21 kwietnia 2018 r. (art. 47). Jako rozporządzenie jest stosowane bezpośrednio w każdym państwie członkowskim, ale celowo pozostawia procedurom krajowym udzielanie zezwoleń na budowę i oddanie do użytku, eksploatację instalacji oraz wskazanie osoby odpowiedzialnej za instalację (art. 8, art. 9 i art. 10).

Tekst urzędowy Rozporządzenie można przeczytać w EUR-Lex: rozporządzenie (UE) 2016/424 (CELEX 32016R0424) lub w tekście ujednoliconym z 29 maja 2026 r., który zawiera procedury nadzwyczajne rynku wewnętrznego.

Zakres

Rozporządzenie stosuje się do nowych instalacji linowych przeznaczonych do przewozu osób, do modyfikacji instalacji linowych wymagających nowego zezwolenia oraz do podsystemów i elementów bezpieczeństwa instalacji linowych (art. 2 ust. 1). Instalacja linowa to cały system infrastruktury i podsystemów na miejscu, zaprojektowany, skonstruowany, zmontowany i oddany do użytku w celu przewozu osób, w którym napęd zapewniają liny usytuowane wzdłuż trasy przejazdu (art. 3 pkt 1). Zdefiniowano trzy typy: kolej linową, której nośniki są zawieszone na jednej lub kilku linach i przez nie napędzane; wyciąg, w którym pasażerowie w odpowiednim wyposażeniu są holowani po przygotowanej trasie; oraz kolej linowo-terenową, której nośniki są holowane linami po torze na gruncie lub na stałych konstrukcjach (art. 3 pkt 7–9).

Art. 2 ust. 2 wylicza, co pozostaje poza zakresem: a) dźwigi objęte dyrektywą 2014/33/UE; b) instalacje linowe uznane przez państwa członkowskie za zabytkowe, kulturowe lub dziedzictwa, które oddano do użytku przed 1 stycznia 1986 r., są nadal eksploatowane i nie przeszły istotnych zmian w projekcie lub konstrukcji, w tym podsystemy i elementy bezpieczeństwa zaprojektowane specjalnie dla nich; c) instalacje przeznaczone do celów rolniczych lub leśnych; d) instalacje linowe obsługujące schroniska i szałasy górskie przeznaczone wyłącznie do przewozu towarów i wyraźnie wyznaczonych osób; e) urządzenia stacjonarne lub mobilne zaprojektowane wyłącznie do celów rekreacyjnych i rozrywkowych, a nie jako środek przewozu osób; f) instalacje górnicze lub inne instalacje przemysłowe na miejscu wykorzystywane do działalności przemysłowej; oraz g) instalacje, w których użytkownicy lub ich nośniki unoszą się na wodzie. Kolej linowa zbudowana wyłącznie do przewozu towarów w ogóle nie jest instalacją linową, ponieważ definicja wymaga celu przewozu osób.

Podsystem to system wymieniony w załączniku I lub ich połączenie, przeznaczony do zamontowania w instalacji (art. 3 pkt 2). Załącznik I dzieli instalację na infrastrukturę i sześć grup podsystemów: liny i połączenia lin; napędy i hamulce; urządzenia mechaniczne (urządzenia do nawijania lin, maszyny stacyjne, urządzenia liniowe); pojazdy (kabiny, siedzenia lub urządzenia holownicze, zawiesia, mechanizmy jezdne, połączenia z liną); urządzenia elektrotechniczne (urządzenia monitorujące, sterujące i zabezpieczające, sprzęt łączności i informacji, ochrona odgromowa); oraz wyposażenie ratownicze (stałe i mobilne). Element bezpieczeństwa to każdy element lub urządzenie przeznaczone do zamontowania w podsystemie lub instalacji w celu zapewnienia funkcji bezpieczeństwa, którego uszkodzenie zagraża bezpieczeństwu lub zdrowiu pasażerów, personelu obsługującego lub osób trzecich (art. 3 pkt 4). Infrastruktura, czyli konstrukcje stacji i trasy budowane na miejscu dla każdej instalacji, jest objęta zasadniczymi wymaganiami, ale nie jest produktem wprowadzanym do obrotu (art. 3 pkt 3 i art. 6).

Obowiązki spoczywają na podmiotach gospodarczych w odniesieniu do podsystemów i elementów bezpieczeństwa, czyli na producencie, upoważnionym przedstawicielu, importerze i dystrybutorze (art. 3 pkt 13–17), oraz na osobie odpowiedzialnej za instalację linową, którą każde państwo członkowskie określa na podstawie prawa krajowego (art. 8 ust. 1). Producentem jest każdy, kto produkuje podsystem lub element bezpieczeństwa albo zleca jego zaprojektowanie lub wyprodukowanie i wprowadza go do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo montuje go w instalacji linowej (art. 3 pkt 13); importer lub dystrybutor, który sprzedaje pod własną marką lub modyfikuje produkt w sposób, który może wpłynąć na zgodność, przejmuje obowiązki producenta (art. 15). W Danii osobą odpowiedzialną za instalację jest inwestor, bygherren (rozporządzenie wykonawcze nr 2517 z 14 grudnia 2021 r., § 5).

Co należy zrobić

Analiza bezpieczeństwa, sprawozdanie dotyczące bezpieczeństwa i zezwolenie

Każda planowana instalacja wymaga analizy bezpieczeństwa, przeprowadzonej lub zleconej przez osobę odpowiedzialną za instalację. Musi ona uwzględniać wszystkie przewidywane tryby eksploatacji, opierać się na uznanej lub ustalonej metodzie, odzwierciedlać stan wiedzy technicznej i stopień złożoności instalacji, zapewniać, aby projekt i konfiguracja uwzględniały otoczenie lokalne i najbardziej niekorzystne sytuacje, obejmować wszystkie aspekty bezpieczeństwa instalacji i czynników zewnętrznych w trakcie projektowania, budowy i oddawania do użytku oraz umożliwiać na podstawie dotychczasowych doświadczeń zidentyfikowanie ryzyk, które mogą wystąpić podczas eksploatacji (art. 8 ust. 1 i 2). Obejmuje ona także urządzenia zabezpieczające, które na wykryte uszkodzenie muszą reagować przejściem w stan bezpieczny, niższy tryb pracy lub stan fail-safe, być nadmiarowe i monitorowane albo mieć prawdopodobieństwo uszkodzenia, które można ocenić według równoważnego standardu (art. 8 ust. 3). Analiza daje wykaz ryzyk i sytuacji niebezpiecznych, środki zaradcze oraz wykaz podsystemów i elementów bezpieczeństwa do zamontowania, a jej wynik trafia do sprawozdania dotyczącego bezpieczeństwa (art. 8 ust. 4 i 5).

Każde państwo członkowskie ustanawia procedury udzielania zezwoleń na budowę i oddanie do użytku instalacji na swoim terytorium. Osoba odpowiedzialna przedkłada sprawozdanie dotyczące bezpieczeństwa, deklaracje zgodności UE i inne dokumenty potwierdzające zgodność podsystemów i elementów bezpieczeństwa oraz dokumentację dotyczącą cech instalacji, w tym warunków i ograniczeń eksploatacji oraz pełnych danych o serwisowaniu, nadzorze, regulacji i konserwacji; kopię przechowuje się w instalacji (art. 9 ust. 1 i 2). Modyfikacje ważnych cech, podsystemów lub elementów bezpieczeństwa, które wymagają nowego zezwolenia, muszą w swoich skutkach dla całej instalacji spełniać zasadnicze wymagania (art. 9 ust. 3). Państwa członkowskie nie mogą wykorzystywać tych procedur do utrudniania zgodnym instalacjom ani swobodnego przepływu zgodnych podsystemów i elementów bezpieczeństwa (art. 9 ust. 4 i 5), a instalacja pozostaje w eksploatacji tylko wtedy, gdy spełnia warunki określone w sprawozdaniu dotyczącym bezpieczeństwa (art. 10). W Danii inwestor zwraca się do Erhvervsstyrelsen o zatwierdzenie przed oddaniem instalacji do użytku, przesyła sprawozdanie dotyczące bezpieczeństwa, deklarację zgodności UE, inne dokumenty potwierdzające zgodność i dokumentację dotyczącą cech instalacji najpóźniej w chwili rozpoczęcia budowy – pierwsze trzy w języku duńskim lub angielskim – i ponownie występuje o zatwierdzenie przy każdej istotnej modyfikacji, ale nie przy drobnych zmianach, które zachowują zakres i integralność instalacji, tak że nadal spełnia ona przepisy obowiązujące w chwili jej pierwotnej budowy (rozporządzenie wykonawcze nr 2517, § 6–8, zmienione rozporządzeniem wykonawczym nr 490 z 28 maja 2026 r.).

Zasadnicze wymagania i normy zharmonizowane

Instalacje, ich infrastruktura, podsystemy i elementy bezpieczeństwa muszą spełniać mające do nich zastosowanie zasadnicze wymagania z załącznika II (art. 6). Załącznik II zaczyna się od wymagań ogólnych: bezpieczeństwo pasażerów, personelu obsługującego i osób trzecich ma fundamentalne znaczenie; ryzyka eliminuje się w projekcie, następnie zabezpiecza się przed nimi, a na końcu uwzględnia je w określonych środkach ostrożności, w tej kolejności; instalacje, podsystemy i elementy bezpieczeństwa wymiaruje się tak, aby wytrzymywały wszystkie przewidywalne obciążenia, w tym oddziaływania dynamiczne i zmęczenie; elementy bezpieczeństwa projektuje się tak, aby błędy montażu były niemożliwe, a ich uszkodzenie wysoce nieprawdopodobne; uwzględnia się pożar i wyładowania atmosferyczne; urządzenia zabezpieczające wykrywają i przetwarzają usterki, instalację zawsze można wyłączyć ręcznie i nie można jej ponownie uruchomić po wyłączeniu bezpieczeństwa bez odpowiedniego działania; obowiązują też wymagania dotyczące możliwości konserwacji i ograniczania uciążliwości (załącznik II sekcja 2). Sekcje 3–7 dodają wymagania dla infrastruktury (układ trasy, prędkość, odległość między pojazdami, stacje i konstrukcje liniowe), dla lin, napędów i hamulców (dwa lub więcej układów hamulcowych, z wyjątkiem wyciągów, oraz napęd rezerwowy, chyba że analiza bezpieczeństwa wykaże, że jest zbędny), urządzeń sterujących i łączności, pojazdów i urządzeń holowniczych (żaden pasażer nie może wypaść, drzwi zamykane i blokowane, zabezpieczenia przed wypadnięciem liny z prowadnicy i hamulce torowe tam, gdzie ryzyka nie można wykluczyć), wyposażenia dla pasażerów i personelu obsługującego oraz zdolności do eksploatacji, w tym instrukcji obsługi w języku państwa członkowskiego, w którym instalację zbudowano, wykwalifikowanego personelu obsługującego oraz ewakuacji pasażerów w określonym czasie w razie unieruchomienia instalacji.

Podsystemy i elementy bezpieczeństwa zgodne z normami zharmonizowanymi lub ich częściami, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym, uznaje się za zgodne z zasadniczymi wymaganiami objętymi tymi normami (art. 17); to samo domniemanie dotyczy instalacji (art. 5 ust. 3). Komisja publikuje wykaz norm zharmonizowanych dla instalacji linowych oraz przewodnik stosowania na swojej stronie poświęconej kolejom linowym.

Ocena zgodności z udziałem jednostki notyfikowanej

Przed wprowadzeniem podsystemu lub elementu bezpieczeństwa do obrotu producent poddaje go, według własnego wyboru, jednej z procedur z art. 18: badaniu typu UE (moduł B, typ produkcyjny, załącznik III) w połączeniu ze zgodnością z typem opartą na zapewnieniu jakości procesu produkcji (moduł D, załącznik IV) lub ze zgodnością z typem opartą na weryfikacji podsystemu lub elementu bezpieczeństwa (moduł F, załącznik V); zgodności opartej na weryfikacji jednostkowej (moduł G, załącznik VI); albo zgodności opartej na pełnym zapewnieniu jakości wraz z badaniem projektu (moduł H1, załącznik VII). Każda ścieżka wymaga udziału jednostki notyfikowanej. W module B jednostka bada dokumentację techniczną i reprezentatywny egzemplarz oraz wydaje certyfikat badania typu UE ważny najwyżej 30 lat (załącznik III pkt 6); w module D zatwierdza system jakości produkcji i audytuje go co najmniej co dwa lata (załącznik IV pkt 4.3); w module F bada i testuje każdy egzemplarz lub partie statystyczne i wydaje certyfikaty zgodności (załącznik V pkt 4 i 5); w module G weryfikuje każdy egzemplarz (załącznik VI); a w module H1 zatwierdza pełny system jakości, bada projekt i wydaje certyfikat badania projektu UE, z pełną ponowną oceną co trzy lata (załącznik VII pkt 3.6 i 4.3). Dokumentację i korespondencję sporządza się w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym siedzibę ma jednostka notyfikowana, lub w języku przez nią akceptowanym (art. 18 ust. 3).

Dokumentacja techniczna z załącznika VIII musi umożliwiać ocenę zgodności i zawierać odpowiednią analizę i ocenę ryzyka, opis ogólny, rysunki i schematy projektowe i produkcyjne wraz z objaśnieniami niezbędnymi do ich zrozumienia, wykaz norm zharmonizowanych zastosowanych w całości lub w części albo rozwiązań przyjętych w ich miejsce, dowody potwierdzające projekt, w tym obliczenia i sprawozdania z badań, kopię instrukcji oraz – w przypadku podsystemów – kopie deklaracji zgodności UE zamontowanych elementów bezpieczeństwa.

Deklaracja zgodności UE i oznakowanie CE

Deklaracja zgodności UE stwierdza, że wykazano spełnienie zasadniczych wymagań z załącznika II, jest zgodna ze wzorem z załącznika IX, zawiera elementy zastosowanego modułu, jest stale aktualizowana, towarzyszy podsystemowi lub elementowi bezpieczeństwa i jest przetłumaczona na języki wymagane przez państwo członkowskie, w którym produkt jest wprowadzany do obrotu lub udostępniany; jeżeli inne akty Unii także wymagają deklaracji, jedna deklaracja obejmuje je wszystkie (art. 19). Oznakowanie CE podlega ogólnym zasadom z art. 30 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 (art. 20) i jest umieszczane w sposób widoczny, czytelny i trwały na produkcie lub jego tabliczce znamionowej, albo na opakowaniu i w dokumentach, gdy charakter produktu na to nie pozwala, przed wprowadzeniem do obrotu, a po nim następuje numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej uczestniczącej w fazie kontroli produkcji (art. 21).

Obowiązki według roli

Producenci projektują i wytwarzają zgodnie z zasadniczymi wymaganiami, sporządzają dokumentację techniczną, przeprowadzają ocenę zgodności, sporządzają deklarację i umieszczają oznakowanie CE, przechowują dokumentację i deklarację przez 30 lat, zapewniają zgodność produkcji seryjnej z badaniem próbek i rejestrem skarg, gdy ryzyko tego wymaga, oznaczają produkt elementem identyfikacyjnym oraz swoją nazwą i adresem, dostarczają deklarację, instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa w wymaganym języku, podejmują działania naprawcze i informują organy o ryzykach oraz współpracują na wniosek (art. 11). Upoważniony przedstawiciel działa na podstawie pisemnego pełnomocnictwa, które musi obejmować co najmniej przechowywanie deklaracji i dokumentacji przez 30 lat, przekazywanie informacji i współpracę z organami, i nie może przejąć obowiązków projektowych ani sporządzenia dokumentacji technicznej (art. 12). Importerzy wprowadzają do obrotu wyłącznie produkty zgodne z wymaganiami, weryfikują pracę producenta, umieszczają własną nazwę i adres, zapewniają instrukcje w wymaganym języku, chronią produkt podczas przechowywania i transportu, podejmują działania naprawcze i przechowują deklarację przez 30 lat (art. 13). Dystrybutorzy przed udostępnieniem produktu na rynku weryfikują oznakowanie CE, dokumenty, język i oznaczenia, chronią produkt podczas przechowywania i transportu oraz dopilnowują, aby podjęto działania naprawcze (art. 14). Importerzy i dystrybutorzy, którzy sprzedają pod własną marką lub modyfikują produkt, stają się producentami (art. 15), a każdy podmiot wskazuje swoich dostawców oraz podmioty i osoby odpowiedzialne za instalacje, którym dostarczył produkty, przez 30 lat (art. 16).

Procedury nadzwyczajne od 29 maja 2026 r.

Rozporządzenie (UE) 2024/2748 wprowadziło rozdział Va. Art. 43b–43e stosuje się wyłącznie do podsystemów i elementów bezpieczeństwa uznanych za produkty istotne w sytuacji kryzysowej, wyłącznie wtedy, gdy obowiązuje tryb nadzwyczajny rynku wewnętrznego na podstawie rozporządzenia (UE) 2024/2747, i dopiero po przyjęciu przez Komisję uruchamiającego aktu wykonawczego (art. 43a). W takim okresie jednostki notyfikowane rozpatrują wnioski dotyczące wskazanych produktów priorytetowo (art. 43b); państwo członkowskie może na uzasadniony wniosek zezwolić na wprowadzenie do obrotu lub zamontowanie konkretnego produktu, w odniesieniu do którego nie przeprowadzono procedury z udziałem jednostki notyfikowanej, ale zgodność z załącznikiem II wykazano w inny sposób, przy czym produkt nosi informację, że jest wprowadzany do obrotu jako produkt istotny w sytuacji kryzysowej, i nie ma oznakowania CE (art. 43c); Komisja może wskazać normy lub ustanowić wspólne specyfikacje dające domniemanie zgodności (art. 43d); a państwa członkowskie traktują priorytetowo nadzór rynku nad wskazanymi produktami i udzielają sobie wzajemnej pomocy (art. 43e).

Egzekwowanie i sankcje

Nadzór rynku nad podsystemami i elementami bezpieczeństwa opiera się na art. 39, który stosuje art. 15 ust. 3 i art. 16–29 rozporządzenia (WE) nr 765/2008; artykuły te uchylono rozporządzeniem (UE) 2019/1020 ze skutkiem od 16 lipca 2021 r., a rozporządzenie figuruje w pkt 61 załącznika I do tego rozporządzenia, więc odesłanie należy rozumieć jako odesłanie do rozporządzenia (UE) 2019/1020. Jeżeli organ ma wystarczające powody, by sądzić, że podsystem lub element bezpieczeństwa stwarza ryzyko dla osób lub mienia, ocenia produkt, wymaga działań naprawczych, wycofania z obrotu lub odzyskania produktu w terminie współmiernym do ryzyka, informuje jednostkę notyfikowaną, a jeśli podmiot nie podejmie działań – zakazuje lub ogranicza udostępnianie na rynku, wycofuje produkt z obrotu lub odzyskuje go oraz informuje Komisję i pozostałe państwa członkowskie (art. 40). Art. 40 ust. 1 uznaje też art. 21 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 za mający zastosowanie do tych środków; artykuł ten należy do przepisów uchylonych rozporządzeniem (UE) 2019/1020 i jest rozumiany jako odpowiednie przepisy tego rozporządzenia, natomiast art. 30 dotyczący oznakowania CE, do którego odsyłają art. 20 i art. 43 ust. 1 lit. a), pozostaje w mocy. Komisja rozstrzyga sporne środki krajowe w unijnej procedurze ochronnej (art. 41), w ten sam sposób można postąpić ze zgodnymi produktami, które nadal stwarzają ryzyko (art. 42), a niezgodności formalne, takie jak brak lub nieprawidłowe umieszczenie oznakowania CE bądź numeru jednostki notyfikowanej, brak lub nieprawidłowość deklaracji, niekompletna dokumentacja techniczna albo brak danych identyfikacyjnych i adresowych, muszą zostać usunięte, a w przeciwnym razie prowadzą do ograniczenia, zakazu, wycofania z obrotu lub odzyskania produktu (art. 43). Państwo członkowskie, które stwierdzi, że zatwierdzona instalacja może zagrażać osobom lub mieniu, ogranicza lub zakazuje jej eksploatacji (art. 10 ust. 2).

Sankcje ustanawia się na poziomie krajowym: państwa członkowskie ustanawiają skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje za naruszenia przez podmioty gospodarcze, które mogą obejmować sankcje karne za poważne naruszenia i mogą być zaostrzone w razie powtórnego naruszenia (art. 45). W Danii rozporządzenie uzupełnia rozporządzenie wykonawcze nr 2517 z 14 grudnia 2021 r. w sprawie instalacji linowych, obowiązujące od 1 stycznia 2022 r. i zmienione rozporządzeniem wykonawczym nr 490 z 28 maja 2026 r. ze skutkiem od 30 maja 2026 r. Czyni ono inwestora osobą odpowiedzialną, wymaga zatwierdzenia przed oddaniem do użytku i po istotnych modyfikacjach, wymaga instrukcji i informacji dotyczących bezpieczeństwa w języku duńskim oraz przewiduje za naruszenia grzywnę, o ile inne przepisy nie przewidują wyższej kary; za naruszenia zasad oddawania do użytku i rynkowych oraz wymagań językowych (§ 3, 4 i 8) w okolicznościach obciążających, takich jak zagrożenie bezpieczeństwa lub zdrowia, wypadek z ciężkimi obrażeniami lub śmiercią, powtórne naruszenie, systematyczne naruszanie prawa w celu osiągnięcia korzyści finansowej lub próba uniknięcia kontroli organu kontroli, kara może wzrosnąć do pozbawienia wolności do 2 lat (§ 13). Od 30 maja 2026 r. rozporządzenie w całym tekście wskazuje Erhvervsstyrelsen, a nowy § 8 stk. 2 wymaga, aby podsystem lub element bezpieczeństwa objęty rozszerzonym zezwoleniem z art. 43c ust. 2 nosił informację o „produkcie istotnym w sytuacji kryzysowej” w języku duńskim lub angielskim. Sikkerhedsstyrelsen przejął ten obszar od Arbejdstilsynet 1 grudnia 2018 r., a w styczniu 2026 r. stał się departamentem Erhvervsstyrelsen (duńskiego Urzędu ds. Działalności Gospodarczej) o nazwie Markedsovervågning; Erhvervsstyrelsen jest organem kontroli na podstawie duńskiej ustawy o produktach, która wymienia rozporządzenie w sprawie instalacji linowych w § 2 stk. 1 nr 39, i wyznacza duńskie jednostki notyfikowane, które muszą być akredytowane przez DANAK. Arbejdstilsynet pozostaje organem kontroli dla instalacji wykonywanych na zamówienie lub importowanych na potrzeby morskiej działalności naftowej i gazowej na podstawie ustawy o bezpieczeństwie morskim.

Powiązane przewodniki

Jak pomaga Conphora

Conphora monitoruje rozporządzenie w sprawie instalacji linowych oraz powiązane normy zharmonizowane i zestawia Państwa podsystemy i elementy bezpieczeństwa z zasadniczymi wymaganiami z załącznika II, wskazując luki w dokumentacji technicznej, module jednostki notyfikowanej, deklaracji zgodności UE, oznakowaniu CE z numerem jednostki notyfikowanej i oznaczeniach, zanim staną się problemem egzekucyjnym. Platforma pomaga prowadzić 30-letnie rejestry dokumentacji, deklaracji, certyfikatów oraz identyfikowalności dostawców i odbiorców, a także powiadamia Państwa o zmianie normy, rozporządzenia lub duńskiego rozporządzenia wykonawczego.

Zobacz, jak działa Conphora · Zobacz plany i cennik

Źródła

Niniejszy przewodnik ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Kary

Organy egzekwujące Krajowe organy nadzoru rynku egzekwują rozporządzenie w odniesieniu do podsystemów i elementów bezpieczeństwa na podstawie art. 39, który nadal odsyła do art. 15 ust. 3 oraz art. 16–29 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, rozumianych od 16 lipca 2021 r. jako odesłanie do rozporządzenia (UE) 2019/1020 (rozporządzenie figuruje w pkt 61 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/1020), natomiast udzielanie zezwoleń, oddawanie do użytku i eksploatacja samych instalacji to procedury krajowe na podstawie art. 5, 9 i 10. W Danii organem kontroli na podstawie ustawy o produktach (lovbekendtgørelse nr 22 z 8 stycznia 2026 r., § 2 stk. 1 nr 39 oraz § 9) jest Erhvervsstyrelsen, który w styczniu 2026 r. przejął Sikkerhedsstyrelsen i prowadzi jego departament Markedsovervågning (nadzór rynku); od czasu gdy rozporządzenie wykonawcze (bekendtgørelse) nr 490 z 28 maja 2026 r. zastąpiło w całym rozporządzeniu wykonawczym nr 2517 z 14 grudnia 2021 r. w sprawie instalacji linowych nazwę „Sikkerhedsstyrelsen” nazwą „Erhvervsstyrelsen”, jest on także organem wskazanym w tym rozporządzeniu: zatwierdza nowe instalacje do oddania do użytku i wyznacza jednostki notyfikowane; Arbejdstilsynet pozostaje organem właściwym dla instalacji wykonywanych na zamówienie lub importowanych na potrzeby morskiej działalności naftowej i gazowej. Dostępne środki to działania naprawcze w terminie współmiernym do ryzyka, zakaz lub ograniczenie udostępniania na rynku, wycofanie z obrotu lub odzyskanie produktu, nakazy usunięcia niezgodności formalnych, takich jak brak oznakowania CE, numeru jednostki notyfikowanej lub deklaracji, ograniczenie lub zakaz eksploatacji instalacji zagrażającej osobom lub mieniu oraz kary krajowe, które muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, a w przypadku poważnych naruszeń mogą obejmować sankcje karne. Art. 40 ust. 1 uznaje też art. 21 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 za mający zastosowanie do tych środków; artykuł ten należy do przepisów uchylonych rozporządzeniem (UE) 2019/1020 i jest rozumiany jako odpowiednie przepisy tego rozporządzenia, natomiast art. 30 dotyczący oznakowania CE, do którego odsyłają art. 20 i art. 43 ust. 1 lit. a), pozostaje w mocy.

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy o sankcjach za naruszenia rozporządzenia i przyjętego na jego podstawie prawa krajowego przez podmioty gospodarcze; sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, mogą obejmować sankcje karne za poważne naruszenia i mogą być zaostrzone w razie powtórnego naruszenia, a przepisy te należało zgłosić Komisji do 21 marca 2018 r. Organy nadzoru rynku oceniają podsystemy i elementy bezpieczeństwa stwarzające ryzyko dla osób lub mienia, wymagają działań naprawczych, wycofania z obrotu lub odzyskania produktu w terminie współmiernym do ryzyka, informują jednostkę notyfikowaną, a jeśli podmiot nie podejmie działań – zakazują lub ograniczają udostępnianie na rynku, wycofują produkt z obrotu lub odzyskują go oraz powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie; w ten sam sposób można postąpić ze zgodnymi produktami, które nadal stwarzają ryzyko, a państwa członkowskie ograniczają lub zakazują eksploatacji zatwierdzonej instalacji, która zagraża osobom lub mieniu. Niezgodności formalne, takie jak brak lub nieprawidłowe umieszczenie oznakowania CE bądź numeru jednostki notyfikowanej, brak lub nieprawidłowość deklaracji zgodności UE, niekompletna dokumentacja techniczna albo brak danych identyfikacyjnych i adresowych, muszą zostać usunięte, a w przeciwnym razie prowadzą do ograniczenia, zakazu, wycofania z obrotu lub odzyskania produktu. W Danii rozporządzenie wykonawcze nr 2517 z 14 grudnia 2021 r. w sprawie instalacji linowych, zmienione rozporządzeniem wykonawczym nr 490 z 28 maja 2026 r., przewiduje grzywnę, o ile inne przepisy nie przewidują wyższej kary, dla każdego, kto oddaje do użytku instalację lub montuje podsystemy albo elementy bezpieczeństwa z naruszeniem § 3, udostępnia podsystemy lub elementy bezpieczeństwa z naruszeniem § 4, narusza duńskie wymagania językowe z § 8 lub nie występuje o zatwierdzenie oddania do użytku wymagane w § 6 i § 7. W razie naruszenia § 3, 4 i 8 w okolicznościach obciążających kara może wzrosnąć do pozbawienia wolności do 2 lat – gdy naruszenie stworzyło zagrożenie dla bezpieczeństwa lub zdrowia, spowodowało wypadek z ciężkimi obrażeniami lub śmiercią, jest powtórnym naruszeniem, zostało popełnione w ramach systematycznego naruszania prawa w celu osiągnięcia korzyści finansowej albo przedsiębiorca próbował obejść lub uniknąć kontroli organu kontroli – a przedsiębiorstwa mogą ponosić odpowiedzialność karną na podstawie rozdziału 5 duńskiego kodeksu karnego. Erhvervsstyrelsen, który w styczniu 2026 r. przejął Sikkerhedsstyrelsen i prowadzi jego departament Markedsovervågning, jest organem kontroli na podstawie duńskiej ustawy o produktach, która wymienia rozporządzenie w sprawie instalacji linowych w § 2 stk. 1 nr 39 i której § 37 stk. 3 i 4 stanowi podstawę tych kar.

Źródło · art. 10 ust. 2, art. 40, art. 42, art. 43 i art. 45Źródło · § 13Źródło · §§ 1 og 2Źródło · § 2 stk. 1 nr 39, § 9 i § 37Źródło

Co się zmieniło

Wejście w życie, zmiany i wpisy Compliance Radar dotyczące CIR – od najnowszych.

  1. Wytyczne

    Przewodnik napisany od nowa na podstawie tekstu ujednoliconego z 29 maja 2026 r.

    Treść opiera się teraz na tekście ujednoliconym: rozporządzenie reguluje także projektowanie, budowę i oddawanie do użytku nowych instalacji oraz osobę za nie odpowiedzialną, a nie tylko podsystemy i elementy bezpieczeństwa; zacytowano siedem wyłączeń z art. 2 ust. 2; dodano pięć modułów oceny zgodności, 30-letni okres przechowywania dokumentacji, przepisy przejściowe i procedury nadzwyczajne; a duńskie egzekwowanie skorygowano tak, że Sikkerhedsstyrelsen występuje jako departament Markedsovervågning w Erhvervsstyrelsen na podstawie rozporządzenia wykonawczego nr 2517 z 14 grudnia 2021 r. i ustawy o produktach.

    Źródło · art. 1, art. 2, art. 8, art. 11, art. 18 i art. 46Źródło · § 5, § 6 i § 14
  2. Zmiana

    Zmiana duńskiego rozporządzenia w sprawie instalacji linowych: przejmuje je Erhvervsstyrelsen, a produkty istotne w sytuacji kryzysowej muszą być oznakowane

    Rozporządzenie wykonawcze nr 490 z 28 maja 2026 r. zmienia rozporządzenie wykonawcze nr 2517 z 14 grudnia 2021 r.: „Sikkerhedsstyrelsen” zostaje zastąpiony „Erhvervsstyrelsen” w całym tekście, więc inwestor zwraca się teraz do Erhvervsstyrelsen o zatwierdzenie oddania do użytku, a Erhvervsstyrelsen wyznacza duńskie jednostki notyfikowane; rozporządzenie zostaje wydane ponownie na podstawie ustawy o produktach (lovbekendtgørelse nr 22 z 8 stycznia 2026 r., § 8, § 26 stk. 2, § 31 stk. 1 i 2 oraz § 37 stk. 3 i 4); przypis powołuje się teraz na rozporządzenie (UE) 2024/2748; a nowy § 8 stk. 2 wymaga, aby podsystem lub element bezpieczeństwa objęty aktem wykonawczym rozszerzającym zezwolenie z art. 43c ust. 2 nosił informację o produkcie istotnym w sytuacji kryzysowej w sposób wyraźny, zrozumiały i w języku duńskim lub angielskim.

    Źródło · § 1, nr 1–4 i § 2
  3. Stosowanie

    Zaczynają obowiązywać procedury nadzwyczajne dla podsystemów i elementów bezpieczeństwa istotnych w sytuacji kryzysowej

    Zaczyna obowiązywać rozdział Va (art. 43a–43e): priorytetowa ocena przez jednostki notyfikowane, krajowe zezwolenia na wprowadzanie do obrotu wskazanych produktów bez procedury z udziałem jednostki notyfikowanej i bez oznakowania CE, domniemanie zgodności na podstawie wskazanych norm lub wspólnych specyfikacji oraz priorytetowy nadzór rynku z wzajemną pomocą, wyłącznie dla podsystemów i elementów bezpieczeństwa uznanych za produkty istotne w sytuacji kryzysowej, gdy obowiązuje tryb nadzwyczajny rynku wewnętrznego na podstawie rozporządzenia (UE) 2024/2747.

    Źródło · art. 7Źródło · art. 43a–art. 43e
  4. Zmiana

    Wchodzi w życie rozporządzenie (UE) 2024/2748: procedury nadzwyczajne rynku wewnętrznego

    Rozporządzenie zmieniające z 9 października 2024 r., opublikowane 8 listopada 2024 r., dodaje do art. 3 definicje produktów istotnych w sytuacji kryzysowej i trybu nadzwyczajnego rynku wewnętrznego oraz wprowadza rozdział Va (art. 43a–43e); stosuje się je od 29 maja 2026 r. Sprostowanie z 22 kwietnia 2025 r. poprawiło art. 43d ust. 6.

    Źródło · art. 2 i art. 7
  5. Stosowanie

    Rozporządzenie (UE) 2016/424 stosuje się w pełni; dyrektywa 2000/9/WE zostaje uchylona

    Obowiązki podmiotów gospodarczych, procedury oceny zgodności, deklaracja zgodności UE, oznakowanie CE i procedury nadzoru rynku obowiązują od 21 kwietnia 2018 r., a dyrektywa 2000/9/WE zostaje uchylona z tym samym dniem; podsystemy, elementy bezpieczeństwa i instalacje zgodne z dyrektywą i wprowadzone do obrotu lub zainstalowane przed tą datą mogą być nadal udostępniane na rynku lub oddawane do użytku, a certyfikaty wydane dla elementów bezpieczeństwa na podstawie dyrektywy pozostają ważne.

    Źródło · art. 46, art. 47 i art. 48 ust. 2
  6. Stosowanie

    Zaczynają obowiązywać artykuły o jednostkach notyfikowanych i komitecie

    Art. 22–38 o notyfikacji jednostek oceniających zgodność i art. 44 o procedurze komitetowej obowiązują od 21 października 2016 r., osiemnaście miesięcy przed resztą rozporządzenia, aby jednostki notyfikowane były gotowe do 21 kwietnia 2018 r.

    Źródło · art. 48 ust. 2 lit. a)
  7. Wejście w życie

    Rozporządzenie (UE) 2016/424 wchodzi w życie

    Przyjęte 9 marca 2016 r. i opublikowane w Dz.Urz. UE L 81 z 31 marca 2016 r. rozporządzenie weszło w życie dwudziestego dnia po opublikowaniu. Sprostowanie opublikowane w Dz.Urz. UE L 266 z 30 września 2016 r. poprawiło brzmienie załącznika II pkt 4.1.2 dotyczącego wypadnięcia liny z prowadnicy.

    Źródło · art. 48 ust. 1Źródło · nagłówek i załącznik II pkt 4.1.2

Pytania, które zadaje się o CIR

Od kiedy stosuje się rozporządzenie w sprawie instalacji linowych 2016/424?

Rozporządzenie przyjęto 9 marca 2016 r., opublikowano w Dzienniku Urzędowym 31 marca 2016 r., a w życie weszło 20 kwietnia 2016 r. Art. 22–38 o jednostkach notyfikowanych i art. 44 o komitecie obowiązywały od 21 października 2016 r., art. 45 ust. 1 o sankcjach od 21 marca 2018 r., a całe rozporządzenie od 21 kwietnia 2018 r., kiedy to uchylono dyrektywę 2000/9/WE. Jako rozporządzenie jest stosowane bezpośrednio w każdym państwie członkowskim bez potrzeby transpozycji.

Źródło · art. 47 i art. 48
Jakie instalacje i produkty obejmuje rozporządzenie, a jakie są z niego wyłączone?

Dotyczy ono nowych instalacji linowych przeznaczonych do przewozu osób, modyfikacji instalacji wymagających nowego zezwolenia oraz podsystemów i elementów bezpieczeństwa instalacji linowych. Nie dotyczy dźwigów objętych dyrektywą 2014/33/UE, instalacji uznanych przez państwa członkowskie za zabytkowe, kulturowe lub dziedzictwa, które oddano do użytku przed 1 stycznia 1986 r. i które nie przeszły istotnych zmian (w tym podsystemów i elementów bezpieczeństwa zaprojektowanych specjalnie dla nich), instalacji do celów rolniczych lub leśnych, instalacji linowych obsługujących schroniska i szałasy górskie, które przewożą wyłącznie towary i wyraźnie wyznaczone osoby, stacjonarnych lub mobilnych urządzeń rekreacyjnych i rozrywkowych niesłużących do przewozu osób, instalacji górniczych i innych instalacji przemysłowych na miejscu ani instalacji, w których użytkownicy lub ich nośniki unoszą się na wodzie.

Źródło · art. 2
Czy potrzebna jest jednostka notyfikowana i z jakich modułów oceny zgodności można korzystać?

Tak. Każda ścieżka z art. 18 wymaga udziału jednostki notyfikowanej: badanie typu UE (moduł B, załącznik III) w połączeniu ze zgodnością z typem opartą na zapewnieniu jakości procesu produkcji (moduł D, załącznik IV) albo ze zgodnością z typem opartą na weryfikacji podsystemu lub elementu bezpieczeństwa (moduł F, załącznik V); zgodność oparta na weryfikacji jednostkowej (moduł G, załącznik VI) lub zgodność oparta na pełnym zapewnieniu jakości wraz z badaniem projektu (moduł H1, załącznik VII). Producent wybiera ścieżkę i jedną jednostkę notyfikowaną, certyfikat badania typu UE jest ważny najwyżej 30 lat, a po oznakowaniu CE następuje numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej uczestniczącej w fazie kontroli produkcji.

Źródło · art. 18, art. 21 ust. 3 i załączniki III–VII
Jak długo trzeba przechowywać dokumentację techniczną i rejestry?

Trzydzieści lat od wprowadzenia podsystemu lub elementu bezpieczeństwa do obrotu. Producenci przechowują dokumentację techniczną i deklarację zgodności UE przez 30 lat, upoważnieni przedstawiciele przechowują oba dokumenty do dyspozycji organów przez 30 lat, importerzy przechowują kopię deklaracji przez 30 lat i zapewniają możliwość przedstawienia dokumentacji, a każdy podmiot gospodarczy musi być w stanie wskazać swoich dostawców oraz podmioty i osoby odpowiedzialne za instalacje, którym dostarczył produkty, przez 30 lat od dostawy.

Źródło · art. 11 ust. 3, art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 8 i art. 16
Co dzieje się z instalacjami i elementami zatwierdzonymi na podstawie dyrektywy 2000/9/WE?

Państwa członkowskie nie mogą utrudniać udostępniania na rynku podsystemów i elementów bezpieczeństwa zgodnych z dyrektywą 2000/9/WE i wprowadzonych do obrotu przed 21 kwietnia 2018 r. ani oddawania do użytku instalacji zgodnych z dyrektywą i zainstalowanych przed tą datą. Certyfikaty i decyzje zatwierdzające wydane dla elementów bezpieczeństwa na podstawie dyrektywy pozostają ważne na podstawie rozporządzenia. Nowe produkty, zamienne elementy bezpieczeństwa i modyfikacje wymagające nowego zezwolenia podlegają rozporządzeniu.

Źródło · art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 3 i art. 46
Kto w Danii udziela zezwolenia na nową instalację linową i w jakim języku muszą być dokumenty?

Osobą odpowiedzialną za instalację na podstawie art. 8 i 9 jest inwestor (bygherren), który musi zwrócić się do Erhvervsstyrelsen o zatwierdzenie przed oddaniem instalacji do użytku. W rozporządzeniu w sprawie instalacji linowych do 30 maja 2026 r. widniał Sikkerhedsstyrelsen, po czym rozporządzenie wykonawcze nr 490 z 28 maja 2026 r. zastąpiło tę nazwę w całym tekście ze skutkiem od 30 maja 2026 r.; sam Sikkerhedsstyrelsen stał się częścią Erhvervsstyrelsen w styczniu 2026 r. Sprawozdanie dotyczące bezpieczeństwa, deklarację zgodności UE, inne dokumenty potwierdzające zgodność oraz dokumentację dotyczącą cech instalacji należy przesłać najpóźniej w chwili rozpoczęcia budowy, przy czym pierwsze trzy muszą być w języku duńskim lub angielskim. Nowy wniosek jest potrzebny po każdej istotnej modyfikacji – rozbudowie, demontażu, przeniesieniu lub każdej innej zmianie wpływającej na konstrukcję, cechy bezpieczeństwa lub profil bezpieczeństwa – ale nie po drobnych zmianach, które zachowują zakres i integralność instalacji, tak że nadal spełnia ona przepisy obowiązujące w chwili jej pierwotnej budowy. Instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa muszą być w języku duńskim; deklaracja zgodności UE, dane kontaktowe i inne wymagane dokumenty mogą być w języku duńskim lub angielskim. Erhvervsstyrelsen wyznacza także duńskie jednostki notyfikowane, które muszą być akredytowane przez DANAK.

Źródło · § 5–§ 10ŹródłoŹródło · § 1, nr 3
Co musi znajdować się na podsystemie lub elemencie bezpieczeństwa i w jego dokumentach?

Oznakowanie CE z numerem jednostki notyfikowanej, numer typu, partii lub serii albo inny element identyfikacyjny, nazwa producenta, zarejestrowana nazwa handlowa lub znak towarowy i jeden adres pocztowy do kontaktu oraz – w razie importu – nazwa i adres importera, wszystko w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników i organów. Gdy wielkość lub charakter produktu na to nie pozwala, elementy identyfikacyjne i adresy umieszcza się na opakowaniu lub w dokumencie towarzyszącym. Do każdego produktu dołącza się kopię deklaracji zgodności UE lub jedną kopię na partię albo dostawę dla jednego podmiotu oraz instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa w języku określonym przez państwo członkowskie.

Źródło · art. 11 ust. 5–art. 11 ust. 7, art. 13 ust. 3, art. 13 ust. 4 i art. 21
Co zmieniają procedury nadzwyczajne wprowadzone rozporządzeniem (UE) 2024/2748?

Od 29 maja 2026 r. stosuje się rozdział Va, ale tylko do podsystemów i elementów bezpieczeństwa uznanych za produkty istotne w sytuacji kryzysowej, tylko wtedy, gdy obowiązuje tryb nadzwyczajny rynku wewnętrznego na podstawie rozporządzenia (UE) 2024/2747, i dopiero po przyjęciu przez Komisję uruchamiającego aktu wykonawczego. W takim okresie jednostki notyfikowane traktują priorytetowo wnioski dotyczące tych produktów, państwo członkowskie może zezwolić na wprowadzenie do obrotu lub zamontowanie konkretnego produktu bez procedury z udziałem jednostki notyfikowanej i bez oznakowania CE, jeśli zgodność z załącznikiem II wykazano w inny sposób, Komisja może wskazać normy lub ustanowić wspólne specyfikacje dające domniemanie zgodności, a nadzór rynku nad wskazanymi produktami jest priorytetowy, z wzajemną pomocą organów. W Danii podsystem lub element bezpieczeństwa objęty aktem wykonawczym rozszerzającym takie zezwolenie musi nosić informację, że jest wprowadzany do obrotu jako produkt istotny w sytuacji kryzysowej, w sposób wyraźny i w języku duńskim lub angielskim (rozporządzenie wykonawcze nr 2517, § 8 stk. 2, dodane rozporządzeniem wykonawczym nr 490 z 28 maja 2026 r.).

Źródło · art. 43a–art. 43eŹródło · art. 2 i art. 7Źródło · § 1, nr 4

Obserwuj CIR – jedna wiadomość tygodniowo, gdy coś się zmienia

Sprostowania, wytyczne, trendy w Safety Gate i nowe artykuły dotyczące obserwowanych rozporządzeń. Nic poza tym.

Źródła

  1. Rozporządzenie (UE) 2016/424 w sprawie instalacji linowych, tekst ujednolicony z 29 maja 2026 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:02016R0424-20260529
  2. Rozporządzenie (UE) 2016/424 w brzmieniu opublikowanym w Dz.Urz. UE L 81 z 31 marca 2016 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32016R0424
  3. Informacje o dokumencie, daty i powiązania dla CELEX 32016R0424 (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX:32016R0424
  4. Rozporządzenie (UE) 2024/2748 zmieniające rozporządzenia (UE) nr 305/2011, (UE) 2016/424, (UE) 2016/425, (UE) 2016/426, (UE) 2023/988 i (UE) 2023/1230 w odniesieniu do procedur nadzwyczajnych (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32024R2748
  5. Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów, art. 39 i załącznik I pkt 61 (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32019R1020
  6. Koleje linowe (Komisja Europejska, DG GROW), wraz z przewodnikiem stosowania, normami zharmonizowanymi i jednostkami notyfikowanymi https://single-market-economy.ec.europa.eu/sectors/mechanical-engineering/cableways_en
  7. Bekendtgørelse nr. 2517 af 14. december 2021 om tovbaneanlæg (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2021/2517
  8. Bekendtgørelse nr. 490 af 28. maj 2026 om ændring af bekendtgørelse om tovbaneanlæg (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2026/490
  9. Przewodnik stosowania rozporządzenia (UE) 2016/424 (Komisja Europejska, docsroom) https://ec.europa.eu/docsroom/documents/48154
  10. Bekendtgørelse af lov om produkter og markedsovervågning, LBK nr. 22 af 8. januar 2026 (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2026/22
  11. Regler for tovbaner (Sikkerhedsstyrelsen, Erhvervsstyrelsen Markedsovervågning) https://www.sik.dk/erhverv/produkter/elevatorer-og-tovbaner/love-og-regler/regler-tovbaner
  12. Kontrol med elevatorer og tovbaner (Sikkerhedsstyrelsen, Erhvervsstyrelsen Markedsovervågning) https://www.sik.dk/erhverv/produkter/elevatorer-og-tovbaner/kontrol-og-tilsyn/kontrol-elevatorer-og-tovbaner
  13. Sikkerhedsstyrelsen skal markedsovervåge produkter på maskinområdet, wiadomość z 21 listopada 2018 r. o przejęciu zadań od Arbejdstilsynet (Sikkerhedsstyrelsen) https://www.sik.dk/om-os/sik/nyheder/sikkerhedsstyrelsen-skal-markedsovervage-produkter-pa-maskinomradet

O tym przewodniku

Recenzent
Conphora compliance team, Redaktorzy ds. zgodności z przepisami, Conphora
Przegląd
24 września 2026
Kolejny przegląd
11 marca 2027
Zacytuj tę stronę
Conphora (2026). CIR: Rozporządzenie w sprawie instalacji linowych (Rozporządzenie (UE) 2016/424) – wyjaśnienie. Pobrano 13 października 2026 z https://www.conphora.com/pl/rozporzadzenia-ue/cir/
Przegląd
Demo Company

See CIR handled end to end

Thirteen products, the documents retailers ask for, supplier requests and this year's deadlines — a complete, read-only example. Open it with a free account; no card, no trial clock.

Free account · no card · opens in the Demo Company