Esc

Wyszukiwarka serwisu pojawi się wraz z katalogiem platformy. Do tego czasu proszę zacząć od jednej z poniższych pozycji:
GAR CE / Product Safety 10 min

GAR: Rozporządzenie w sprawie urządzeń spalających paliwa gazowe (Rozporządzenie (UE) 2016/426) – wyjaśnienie

Urządzenia spalające paliwa gazowe i ich osprzęt muszą spełniać zasadnicze wymagania i działać bezpiecznie, a obowiązki spoczywają na producentach, upoważnionych przedstawicielach, importerach i dystrybutorach. Rozporządzenie stosuje się od 21 kwietnia 2018 r. w miejsce dyrektywy 2009/142/WE; procedury nadzwyczajne z rozporządzenia (UE) 2024/2748 – od 29 maja 2026 r.

Try the demo with GAR — freeSprawdź produkt względem GAR

Free account · no card · opens in the Demo Company

Przegląd z dnia 24 września 2026, recenzent: Conphora compliance team · Kolejny przegląd: 12 marca 2027 · Nie jest to porada prawna

Open the video page →

Kogo dotyczy

Objęte aktem

  • Urządzenia spalające paliwa gazowe, stosowane do gotowania, chłodzenia, klimatyzacji, ogrzewania pomieszczeń, wytwarzania ciepłej wody, oświetlenia lub prania, oraz palniki z wymuszonym ciągiem i korpusy grzewcze przeznaczone do wyposażenia w takie palniki
  • Osprzęt: urządzenia zabezpieczające, sterujące lub regulacyjne oraz ich podzespoły, przeznaczone do zamontowania w urządzeniu lub do połączenia w celu utworzenia urządzenia
  • Każde paliwo w stanie gazowym w temperaturze 15 °C pod ciśnieniem bezwzględnym 1 bara, a więc zarówno urządzenia na gaz ziemny, LPG, jak i gaz miejski, w rodzinach i grupach gazów określonych oznakowaniem kategorii urządzenia
  • Urządzenia udostępniane na rynku lub oddawane do użytku oraz osprzęt udostępniany na rynku w ramach działalności handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie
  • Podmioty gospodarcze w łańcuchu: producenci (w tym ci, którzy używają urządzenia do własnych celów), upoważnieni przedstawiciele, importerzy i dystrybutorzy

Produkty pochodne i powiązane

  • Urządzenie jest „normalnie użytkowane”, gdy jest prawidłowo zainstalowane i regularnie serwisowane zgodnie z instrukcją producenta, użytkowane przy normalnych wahaniach jakości gazu i ciśnienia zasilania przekazanych przez państwo członkowskie oraz używane zgodnie z przeznaczeniem lub w sposób dający się racjonalnie przewidzieć; zgodność ocenia się w warunkach normalnego użytkowania (art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1)
  • Jeżeli jakiś aspekt urządzenia lub osprzętu jest bardziej szczegółowo objęty innymi unijnymi przepisami harmonizacyjnymi, rozporządzenie nie ma zastosowania do tego aspektu, a wymóg racjonalnego wykorzystania energii z załącznika I pkt 3.5 nie dotyczy urządzeń objętych środkiem w zakresie ekoprojektu na podstawie dyrektywy 2009/125/WE (art. 1 ust. 4 i art. 1 ust. 5)
  • Urządzenia i osprzęt zgodne z normami zharmonizowanymi, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym, uznaje się za spełniające zasadnicze wymagania objęte tymi normami (art. 13)
  • Importer lub dystrybutor, który sprzedaje pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikuje urządzenie lub osprzęt w sposób, który może wpłynąć na zgodność, jest traktowany jak producent (art. 11)
  • Osprzęt nosi oznakowanie CE i jest dostarczany z kopią deklaracji zgodności UE, która wskazuje jego charakterystykę i zawiera instrukcje dotyczące włączenia lub montażu, regulacji, obsługi i konserwacji (art. 7 ust. 7, art. 15 ust. 3 i art. 15 ust. 6)
  • Państwa członkowskie mogą utrzymać krajowe wymagania chroniące osoby, zwierzęta domowe i mienie podczas normalnego użytkowania, o ile nie wymagają one modyfikacji urządzenia; w Danii rozporządzenie wykonawcze nr 239 z 23 marca 2018 r. wymaga instrukcji i informacji dotyczących bezpieczeństwa w języku duńskim oraz deklaracji zgodności UE w języku duńskim lub angielskim (art. 3 ust. 3)

Role w rozumieniu aktu

Producent (w tym właściciele marek i producenci urządzeń na własny użytek)

Każda osoba fizyczna lub prawna, która produkuje urządzenie lub osprzęt albo zleca ich zaprojektowanie lub wyprodukowanie i wprowadza je do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo używa urządzenia do własnych celów; importer lub dystrybutor, który sprzedaje pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikuje urządzenie lub osprzęt w sposób, który może wpłynąć na zgodność, jest traktowany jak producent.

Źródło · art. 2 pkt 17 i art. 11
Upoważniony przedstawiciel

Każda osoba fizyczna lub prawna mająca siedzibę w Unii, która otrzymała od producenta pisemne pełnomocnictwo do działania w jego imieniu w odniesieniu do określonych zadań; pełnomocnictwo nie może obejmować obowiązku zaprojektowania i wyprodukowania zgodnie z zasadniczymi wymaganiami ani sporządzenia dokumentacji technicznej.

Źródło · art. 2 pkt 18 i art. 8 ust. 1
Importer

Każda osoba fizyczna lub prawna mająca siedzibę w Unii, która wprowadza do obrotu na rynku Unii urządzenie lub osprzęt z państwa trzeciego.

Źródło · art. 2 pkt 19
Dystrybutor (hurtownik lub sprzedawca detaliczny)

Każda osoba fizyczna lub prawna w łańcuchu dostaw, inna niż producent lub importer, która udostępnia na rynku urządzenie lub osprzęt.

Źródło · art. 2 pkt 20

Sprzedają Państwo spoza UE? Zacznij tutaj →

Czy GAR dotyczy Państwa produktu?

Trzy pytania i pierwsza odpowiedź oparta na przepisach o zakresie stosowania danego rozporządzenia. Konto nie jest potrzebne.

Przepisy stojące za tym sprawdzeniem
  1. Urządzenia specjalnie zaprojektowane do procesów przemysłowych prowadzonych w obiektach przemysłowych, Urządzenia specjalnie zaprojektowane do użytku w statkach powietrznych i w kolejnictwie, Urządzenia specjalnie zaprojektowane do celów badawczych, do tymczasowego użytku w laboratoriach · dowolne · dowolne Poza zakresem Rozporządzenie nie dotyczy urządzeń specjalnie zaprojektowanych do procesów przemysłowych prowadzonych w obiektach przemysłowych, do użytku w statkach powietrznych i w kolejnictwie ani do celów badawczych, do tymczasowego użytku w laboratoriach; urządzenie jest „specjalnie zaprojektowane” tylko wtedy, gdy jego konstrukcja jest przeznaczona wyłącznie do zaspokojenia określonej potrzeby w konkretnym procesie lub zastosowaniu, więc standardowe urządzenie sprzedawane do przemysłu pozostaje w zakresie. Źródło · art. 1 ust. 3 i art. 2 pkt 7 i 8
  2. Urządzenia spalające paliwo ciekłe lub stałe albo urządzenia elektryczne, które nie spalają paliwa gazowego · dowolne · dowolne Poza zakresem Rozporządzenie obejmuje urządzenia spalające paliwa gazowe, czyli paliwo w stanie gazowym w temperaturze 15 °C pod ciśnieniem bezwzględnym 1 bara; urządzenia olejowe, na pelet, drewno oraz elektryczne podlegają innym przepisom, takim jak przepisy o ekoprojekcie, niskonapięciowe lub o wyrobach budowlanych. Źródło · art. 1 ust. 1 i art. 2 pkt 1, 3 i 6
  3. Urządzenia lub osprzęt zgodne z dyrektywą 2009/142/WE i wprowadzone do obrotu przed 21 kwietnia 2018 r. · dowolne · dowolne To zależy Urządzenia i osprzęt zgodne z dyrektywą 2009/142/WE i wprowadzone do obrotu przed 21 kwietnia 2018 r. mogą być nadal udostępniane na rynku, a urządzenia – także oddawane do użytku; każda sztuka wprowadzona do obrotu po raz pierwszy od tej daty musi spełniać wymagania rozporządzenia. Źródło · art. 44, art. 45 i art. 46 ust. 2
  4. Domowe urządzenia gazowe do gotowania, ogrzewania pomieszczeń, ciepłej wody, chłodzenia, klimatyzacji, oświetlenia lub prania (płyty grzewcze, kuchenki, kotły, podgrzewacze wody, promienniki tarasowe, grille), Urządzenia gastronomiczne i inne profesjonalne spalające paliwo gazowe (kuchnie restauracyjne, frytownice, piece, urządzenia pralnicze), Palniki z wymuszonym ciągiem i korpusy grzewcze przeznaczone do wyposażenia w takie palniki, Urządzenia zaprojektowane dla określonej rodziny gazów, grupy gazów lub ciśnienia zasilania (gaz ziemny, LPG, gaz miejski, gazy z zawartością wodoru) · Producent (w tym właściciele marek i producenci urządzeń na własny użytek), Importer, Dystrybutor (hurtownik lub sprzedawca detaliczny), Upoważniony przedstawiciel · dowolne Objęte zakresem Urządzenia spalające paliwa gazowe do gotowania, chłodzenia, klimatyzacji, ogrzewania pomieszczeń, wytwarzania ciepłej wody, oświetlenia lub prania oraz palniki z wymuszonym ciągiem i korpusy grzewcze dla takich palników mogą być udostępniane na rynku i oddawane do użytku tylko wtedy, gdy przy normalnym użytkowaniu spełniają wymagania rozporządzenia; urządzenie musi być zaprojektowane dla rodzajów gazu i ciśnień zasilania przekazanych przez państwo członkowskie i nosić swoją kategorię urządzenia oraz nominalne ciśnienie zasilania, a obowiązki spoczywają na producencie, upoważnionym przedstawicielu, importerze i dystrybutorze bez progu wielkości przedsiębiorstwa. Źródło · art. 1 ust. 2, art. 2 pkt 1, 12 i 21, art. 3 ust. 1, art. 4 i załącznik IV pkt 1 lit. d) i e)
  5. Osprzęt gazowy: urządzenia zabezpieczające, sterujące lub regulacyjne i podzespoły (zawory, termostaty, regulatory, układy zapłonu i kontroli płomienia) · Producent (w tym właściciele marek i producenci urządzeń na własny użytek), Importer, Dystrybutor (hurtownik lub sprzedawca detaliczny), Upoważniony przedstawiciel · dowolne Objęte zakresem Urządzenia zabezpieczające, sterujące lub regulacyjne oraz ich podzespoły przeznaczone do zamontowania w urządzeniu lub do połączenia w celu utworzenia urządzenia mogą być udostępniane na rynku tylko wtedy, gdy spełniają wymagania rozporządzenia; przechodzą taką samą ocenę zgodności, noszą oznakowanie CE i są dostarczane z kopią deklaracji zgodności UE wraz z instrukcjami montażu. Źródło · art. 2 pkt 2, art. 3 ust. 2, art. 7 ust. 7, art. 14 ust. 1 i art. 15 ust. 3
  6. dowolne · dowolne · dowolne To zależy To, czy rozporządzenie ma zastosowanie, zależy od tego, czy produkt spala paliwo gazowe do jednego z wymienionych zastosowań lub jest osprzętem takiego urządzenia, czy jest specjalnie zaprojektowany do wyłączonego zastosowania przemysłowego, w statkach powietrznych, w kolejnictwie lub laboratoryjnego, kiedy po raz pierwszy wprowadzono go do obrotu oraz jaką rolę pełni dany podmiot. Źródło · art. 1, art. 2, art. 3 i art. 44

Kluczowe terminy

  1. Parlament Europejski i Rada przyjmują rozporządzenie (UE) 2016/426, które zastępuje dyrektywę 2009/142/WE bezpośrednio stosowanym rozporządzeniem zgodnym z nowymi ramami prawnymi Źródło · tytuł i podpisy po art. 46
  2. Wejście w życie, dwudziestego dnia po opublikowaniu w Dz.Urz. UE L 81 z 31 marca 2016 r. Źródło · art. 46 ust. 1
  3. Zaczynają obowiązywać art. 4 o warunkach zasilania gazem, art. 19–35 o jednostkach notyfikowanych, art. 42 o komitecie i załącznik II Źródło · art. 46 ust. 2 lit. a)
  4. Termin, do którego państwa członkowskie muszą przekazać Komisji i pozostałym państwom członkowskim rodzaje gazu i odpowiadające im ciśnienia zasilania stosowane na ich terytorium, zgodnie z załącznikiem II Źródło · art. 4 ust. 1 i załącznik II
  5. Zaczyna obowiązywać art. 43 ust. 1: państwa członkowskie ustanawiają przepisy o sankcjach i zgłaszają je Komisji Źródło · art. 43 ust. 1 i art. 46 ust. 2 lit. b)
  6. Rozporządzenie stosuje się w pełni, a dyrektywa 2009/142/WE zostaje uchylona; urządzenia i osprzęt zgodne z dyrektywą i wprowadzone do obrotu przed tą datą mogą być nadal udostępniane na rynku, a urządzenia – także oddawane do użytku Źródło · art. 44, art. 45 i art. 46 ust. 2
  7. Wchodzi w życie duńskie rozporządzenie wykonawcze nr 236 z 13 marca 2019 r.: przepis karny rozporządzenia wykonawczego nr 239/2018 zostaje ujęty na nowo jako § 47 stk. 1, który przewiduje grzywnę za naruszenie § 7–17, § 19–32 lub § 38 rozporządzenia wykonawczego oraz art. 3 ust. 1 i 2, 5, 7, 9, 10, 12, 14 ust. 1, 15, 17 ust. 1–3, 18, 23 ust. 2–11, 25, 31–33, 37 ust. 1 i 3 oraz 39 ust. 2 rozporządzenia Źródło · § 1, nr 5
  8. Wchodzi w życie rozporządzenie (UE) 2024/2748: procedury nadzwyczajne rynku wewnętrznego wprowadzone jako rozdział Va (art. 40a–40e) oraz dodano dwie definicje w art. 2 Źródło · art. 4 i art. 7
  9. Zaczynają obowiązywać procedury nadzwyczajne z rozporządzenia (UE) 2024/2748 Źródło · art. 7
  10. Wchodzi w życie duńskie rozporządzenie wykonawcze nr 485 z 28 maja 2026 r.: rozporządzenie wykonawcze nr 239/2018 zostaje oparte na ustawie o bezpieczeństwie gazowym (tekst jednolity nr 257 z 9 lutego 2026 r.), w całym tekście Erhvervsstyrelsen zastępuje Sikkerhedsstyrelsen, nowy § 45 stk. 2 wymaga informacji i oznakowania produktu istotnego w sytuacji kryzysowej w języku duńskim lub angielskim, a przepis o grzywnie obejmuje ten obowiązek oraz art. 40c ust. 5 i 7 Źródło · § 1, nr 1–6 i § 2

Co należy zrobić

Obowiązki według roli

Producent (w tym właściciele marek i producenci urządzeń na własny użytek)14
  • Projektować i wytwarzać urządzenia tak, aby działały bezpiecznie i nie stwarzały zagrożenia dla osób, zwierząt domowych ani mienia przy normalnym użytkowaniu, a osprzęt tak, aby spełniał swoje zadanie po zamontowaniu, zgodnie z zasadniczymi wymaganiami z załącznika I dotyczącymi analizy ryzyka, materiałów, projektu i konstrukcji, niespalonego gazu, zapłonu, spalania i tlenku węgla, racjonalnego wykorzystania energii, temperatury oraz kontaktu z żywnością i wodą pitną. art. 5, art. 7 ust. 1 i załącznik I
  • Przeprowadzić analizę ryzyka urządzenia lub osprzętu, aby zidentyfikować stwarzane przez nie zagrożenia i mające zastosowanie zasadnicze wymagania z załącznika I, i odnotować ją w dokumentacji technicznej. art. 7 ust. 2 i załącznik III pkt 1.3
  • Sporządzić dokumentację techniczną z załącznika III: rysunki, zastosowane normy zharmonizowane lub przyjęte rozwiązania, obliczenia, sprawozdania z badań, instrukcje instalacji i użytkowania oraz – w przypadku osprzętu – jego deklarację zgodności UE. art. 7 ust. 2 i załącznik III pkt 1.3
  • Poddać urządzenie lub osprzęt badaniu typu UE (moduł B) przez jedną wybraną jednostkę notyfikowaną, w połączeniu z modułem C2, D, E lub F, albo zastosować moduł G dla pojedynczych egzemplarzy lub małych ilości. art. 14 i załącznik III
  • Sporządzić deklarację zgodności UE według załącznika V, przetłumaczoną na języki wymagane przez państwo członkowskie, jako jedną deklarację, gdy zastosowanie mają także inne akty Unii. art. 7 ust. 2, art. 15 i załącznik V
  • Umieścić oznakowanie CE, a po nim numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej uczestniczącej w fazie kontroli produkcji i dwie ostatnie cyfry roku umieszczenia oznakowania. art. 7 ust. 2, art. 16 i art. 17 ust. 3
  • Przechowywać dokumentację techniczną i deklarację zgodności UE wraz z certyfikatem badania typu UE i jego załącznikami do dyspozycji organów krajowych przez 10 lat po wprowadzeniu urządzenia lub osprzętu do obrotu; sam certyfikat jest ważny najwyżej 10 lat. art. 7 ust. 3 i załącznik III pkt 1.6 i 1.9
  • Zapewniać zgodność produkcji seryjnej, uwzględniając zmiany projektu oraz zmiany w normach zharmonizowanych lub innych specyfikacjach, na które się powołano, i informować jednostkę notyfikowaną o modyfikacjach zatwierdzonego typu. art. 7 ust. 4 i załącznik III pkt 1.7
  • Gdy ryzyko tego wymaga, badać próbki urządzeń i osprzętu znajdujących się w obrocie, rozpatrywać skargi, prowadzić rejestr skarg, produktów niezgodnych z wymaganiami oraz przypadków odzyskania produktu i informować dystrybutorów o tym monitorowaniu. art. 7 ust. 4
  • Umieścić na urządzeniu lub osprzęcie numer typu, partii lub serii oraz napisy z załącznika IV: swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub znak towarowy i jeden adres pocztowy do kontaktu, rodzaj zasilania elektrycznego, jeśli ma zastosowanie, oznakowanie kategorii urządzenia, nominalne ciśnienie zasilania oraz informacje niezbędne do prawidłowej i bezpiecznej instalacji, w sposób widoczny, czytelny i trwały przed wprowadzeniem do obrotu. art. 7 ust. 5, art. 7 ust. 6, art. 18 i załącznik IV
  • Dostarczyć z każdym urządzeniem instrukcję instalacji dla instalatora, instrukcje użytkowania i serwisowania dla użytkownika oraz ostrzeżenia na urządzeniu i jego opakowaniu wskazujące rodzaj gazu, ciśnienie zasilania, kategorię urządzenia i ograniczenia użytkowania, w języku określonym przez państwo członkowskie; dostarczyć z każdym osprzętem lub każdą partią dostarczaną jednemu użytkownikowi kopię deklaracji zgodności UE zawierającą instrukcje montażu, regulacji, obsługi i konserwacji. art. 7 ust. 7 i załącznik I pkt 1.5–1.7
  • Jeżeli producent uważa lub ma powody sądzić, że wprowadzone przez niego do obrotu urządzenie lub osprzęt jest niezgodne z wymaganiami, niezwłocznie doprowadzić je do zgodności, wycofać z obrotu lub odzyskać produkt, a gdy stwarza ryzyko – poinformować właściwe organy państw członkowskich, w których go udostępniono, podając szczegóły niezgodności i podjęte działania naprawcze. art. 7 ust. 8
  • Na uzasadniony wniosek przekazywać organowi wszelkie informacje i dokumentację wykazujące zgodność, w formie papierowej lub elektronicznej i w języku, który organ rozumie, oraz współpracować przy środkach eliminujących ryzyko. art. 7 ust. 9
  • Być w stanie wskazać przez 10 lat po każdej dostawie podmioty gospodarcze, które dostarczyły producentowi produkty, oraz podmioty gospodarcze, którym producent je dostarczył. art. 12
Upoważniony przedstawiciel6
  • Działać wyłącznie na podstawie pisemnego pełnomocnictwa od producenta, które określa zadania wykonywane w jego imieniu. art. 8 ust. 1 i art. 8 ust. 2
  • Przechowywać deklarację zgodności UE i dokumentację techniczną do dyspozycji krajowych organów nadzoru rynku przez 10 lat po wprowadzeniu urządzenia lub osprzętu do obrotu. art. 8 ust. 2 lit. a)
  • Na uzasadniony wniosek przekazywać organowi informacje i dokumentację wykazujące zgodność oraz współpracować z nim przy środkach eliminujących ryzyko stwarzane przez produkty objęte pełnomocnictwem. art. 8 ust. 2 lit. b) i c)
  • Nie przejmować obowiązku producenta dotyczącego zaprojektowania i wyprodukowania zgodnie z zasadniczymi wymaganiami ani sporządzenia dokumentacji technicznej; nie mogą one wchodzić w zakres pełnomocnictwa, chociaż pełnomocnictwo może obejmować złożenie wniosku o badanie typu UE oraz obowiązki dotyczące oznakowania CE i deklaracji w modułach produkcyjnych. art. 8 ust. 1 i załącznik III pkt 1.10 i 2.5
  • Jeżeli poleci to jednostka notyfikowana, umieścić w imieniu producenta numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej po oznakowaniu CE. art. 17 ust. 3
  • Być w stanie wskazać przez 10 lat podmioty gospodarcze, które dostarczyły przedstawicielowi produkty, oraz te, którym je dostarczył. art. 12
Importer10
  • Wprowadzać do obrotu wyłącznie urządzenia i osprzęt zgodne z wymaganiami, a przed ich wprowadzeniem sprawdzić, czy producent przeprowadził ocenę zgodności z art. 14, sporządził dokumentację techniczną, umieścił oznakowanie CE, dostarczył instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa lub – w przypadku osprzętu – kopię deklaracji zgodności UE oraz zastosował wymagania dotyczące identyfikacji, napisów i adresu; wstrzymać produkty niezgodne z wymaganiami i poinformować producenta oraz organy, gdy stwarzają ryzyko. art. 9 ust. 1 i art. 9 ust. 2
  • Umieścić swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub znak towarowy oraz adres pocztowy do kontaktu na urządzeniu lub osprzęcie, a gdy nie jest to możliwe – na jego opakowaniu lub w dokumencie towarzyszącym, w języku zrozumiałym dla użytkowników końcowych lub producentów urządzeń oraz organów. art. 9 ust. 3
  • Zapewnić, aby do urządzenia dołączono instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa w języku określonym przez państwo członkowskie, a do osprzętu – kopię deklaracji zgodności UE z instrukcjami montażu, regulacji, obsługi i konserwacji w języku zrozumiałym dla producentów urządzeń. art. 9 ust. 4
  • Dopóki urządzenie lub osprzęt znajduje się pod odpowiedzialnością importera, dbać o to, aby warunki przechowywania i transportu nie zagrażały jego zgodności z zasadniczymi wymaganiami. art. 9 ust. 5
  • Gdy ryzyko tego wymaga, badać próbki urządzeń i osprzętu znajdujących się w obrocie, rozpatrywać skargi, prowadzić rejestr skarg, produktów niezgodnych z wymaganiami oraz przypadków odzyskania produktu i informować dystrybutorów o tym monitorowaniu. art. 9 ust. 6
  • Jeżeli urządzenie lub osprzęt wprowadzone przez importera do obrotu są niezgodne z wymaganiami, niezwłocznie podjąć działania naprawcze, wycofać je z obrotu lub odzyskać produkt, a gdy stwarzają ryzyko – poinformować właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich. art. 9 ust. 7
  • Przechowywać kopię deklaracji zgodności UE do dyspozycji organów nadzoru rynku przez 10 lat po wprowadzeniu do obrotu i zapewnić możliwość udostępnienia dokumentacji technicznej na żądanie. art. 9 ust. 8
  • Na uzasadniony wniosek przekazywać organowi informacje i dokumentację wykazujące zgodność w języku, który organ rozumie, oraz współpracować przy środkach eliminujących ryzyko. art. 9 ust. 9
  • Być w stanie wskazać przez 10 lat po każdej dostawie podmioty gospodarcze, które dostarczyły importerowi produkty, oraz podmioty gospodarcze, którym importer je dostarczył. art. 12
  • Jeżeli importer wprowadza urządzenie lub osprzęt do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikuje je w sposób, który może wpłynąć na zgodność, ponosi obowiązki producenta wynikające z art. 7. art. 11
Dystrybutor (hurtownik lub sprzedawca detaliczny)7
  • Działać z należytą starannością i przed udostępnieniem urządzenia na rynku sprawdzić, czy ma ono oznakowanie CE i czy dołączono do niego instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa w języku państwa członkowskiego, w którym jest sprzedawane, a także czy producent i importer zastosowali swoje wymagania dotyczące identyfikacji, napisów i adresu; wstrzymać produkty niezgodne z wymaganiami i poinformować producenta lub importera oraz organy, gdy stwarzają ryzyko. art. 10 ust. 1 i art. 10 ust. 2
  • Przed udostępnieniem osprzętu na rynku sprawdzić, czy ma on oznakowanie CE i czy dołączono do niego kopię deklaracji zgodności UE z instrukcjami montażu, regulacji, obsługi i konserwacji w języku zrozumiałym dla producentów urządzeń. art. 10 ust. 2
  • Dbać o to, aby warunki przechowywania i transportu nie zagrażały zgodności z zasadniczymi wymaganiami. art. 10 ust. 3
  • Jeżeli udostępnione przez dystrybutora urządzenie lub osprzęt jest niezgodne z wymaganiami, dopilnować, aby podjęto działania naprawcze w celu zapewnienia jego zgodności, wycofać je z obrotu lub odzyskać produkt, a gdy stwarza ryzyko – niezwłocznie poinformować właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich. art. 10 ust. 4
  • Na uzasadniony wniosek przekazywać organowi informacje i dokumentację wykazujące zgodność oraz współpracować z nim przy środkach eliminujących ryzyko stwarzane przez urządzenia lub osprzęt udostępnione przez dystrybutora. art. 10 ust. 5
  • Być w stanie wskazać przez 10 lat po każdej dostawie podmioty gospodarcze, które dostarczyły dystrybutorowi produkty, oraz podmioty gospodarcze, którym dystrybutor je dostarczył. art. 12
  • Jeżeli dystrybutor sprzedaje pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikuje urządzenie lub osprzęt w sposób, który może wpłynąć na zgodność, przejmuje obowiązki producenta. art. 11

GAR w prostych słowach

Rozporządzenie w sprawie urządzeń spalających paliwa gazowe (Gas Appliances Regulation, GAR), formalnie rozporządzenie (UE) 2016/426, to unijne prawo dotyczące bezpieczeństwa urządzeń spalających paliwa gazowe i wbudowywanego w nie osprzętu. Urządzenia mogą być udostępniane na rynku i oddawane do użytku wyłącznie wtedy, gdy przy normalnym użytkowaniu spełniają wymagania rozporządzenia, a osprzęt – wyłącznie wtedy, gdy je spełnia (art. 3). Zgodność oznacza spełnienie zasadniczych wymagań z załącznika I, które opierają się na jednej ogólnej zasadzie: urządzenia muszą być tak zaprojektowane i skonstruowane, aby działały bezpiecznie i nie stwarzały zagrożenia dla osób, zwierząt domowych ani mienia przy normalnym użytkowaniu (art. 5 i załącznik I pkt 1.1).

Rozporządzenie zastąpiło dyrektywę 2009/142/WE 21 kwietnia 2018 r. (art. 45). Jako rozporządzenie jest stosowane bezpośrednio w każdym państwie członkowskim bez transpozycji i włączyło przepisy o urządzeniach gazowych do nowych ram prawnych, z takimi samymi obowiązkami podmiotów gospodarczych, identyfikowalnością i procedurami nadzoru rynku jak inne akty z oznakowaniem CE. W odróżnieniu od dyrektywy niskonapięciowej utrzymuje obowiązkowy udział jednostki notyfikowanej w ścieżce oceny zgodności.

Tekst urzędowy Rozporządzenie można przeczytać w EUR-Lex: rozporządzenie (UE) 2016/426 (CELEX 32016R0426) lub w tekście ujednoliconym z 29 maja 2026 r., który zawiera procedury nadzwyczajne rynku wewnętrznego.

Zakres

Rozporządzenie stosuje się do urządzeń i osprzętu (art. 1 ust. 1). Urządzenia to urządzenia spalające paliwa gazowe, stosowane do gotowania, chłodzenia, klimatyzacji, ogrzewania pomieszczeń, wytwarzania ciepłej wody, oświetlenia lub prania, a także palniki z wymuszonym ciągiem i korpusy grzewcze przeznaczone do wyposażenia w takie palniki (art. 2 pkt 1). Osprzęt to urządzenia zabezpieczające, sterujące lub regulacyjne oraz ich podzespoły, przeznaczone do zamontowania w urządzeniu lub do połączenia w celu utworzenia urządzenia (art. 2 pkt 2). Paliwem gazowym jest każde paliwo w stanie gazowym w temperaturze 15 °C pod ciśnieniem bezwzględnym 1 bara (art. 2 pkt 6), więc objęte są wszystkie urządzenia na gaz ziemny, LPG i gaz miejski; rodziny i grupy gazów, dla których zaprojektowano urządzenie, określa oznakowanie jego kategorii (art. 2 pkt 9–12).

Poza rozporządzeniem pozostają trzy grupy urządzeń: specjalnie zaprojektowane do procesów przemysłowych prowadzonych w obiektach przemysłowych, do użytku w statkach powietrznych i w kolejnictwie oraz do celów badawczych, do tymczasowego użytku w laboratoriach. Urządzenie jest specjalnie zaprojektowane tylko wtedy, gdy jego konstrukcja jest przeznaczona wyłącznie do zaspokojenia określonej potrzeby w konkretnym procesie lub zastosowaniu (art. 1 ust. 3), więc standardowe urządzenie sprzedawane do fabryki pozostaje w zakresie. Jeżeli inny akt Unii bardziej szczegółowo obejmuje dany aspekt, rozporządzenie nie ma do niego zastosowania, a wymóg racjonalnego wykorzystania energii z załącznika I pkt 3.5 nie dotyczy urządzeń objętych środkiem w zakresie ekoprojektu (art. 1 ust. 4 i art. 1 ust. 5).

Zgodność ocenia się w warunkach normalnego użytkowania: urządzenie jest prawidłowo zainstalowane i regularnie serwisowane zgodnie z instrukcją producenta, użytkowane przy normalnych wahaniach jakości gazu i ciśnienia zasilania, które przekazało państwo członkowskie, oraz używane zgodnie z przeznaczeniem lub w sposób dający się racjonalnie przewidzieć (art. 1 ust. 2). Państwa członkowskie musiały przekazać rodzaje gazu i ciśnienia zasilania stosowane na ich terytorium do 21 października 2017 r., zgodnie z załącznikiem II, a Komisja publikuje je w Dzienniku Urzędowym (art. 4). Obowiązki spoczywają na podmiotach gospodarczych: producencie, upoważnionym przedstawicielu, importerze i dystrybutorze (art. 2 pkt 21). Producentem jest każdy, kto produkuje urządzenie lub osprzęt albo zleca ich zaprojektowanie lub wyprodukowanie i wprowadza je do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo używa urządzenia do własnych celów (art. 2 pkt 17), a importer lub dystrybutor, który sprzedaje pod własną marką lub modyfikuje produkt w sposób, który może wpłynąć na zgodność, przejmuje obowiązki producenta (art. 11). Urządzenia niezgodne z wymaganiami można pokazywać na targach i pokazach pod widocznym oznaczeniem, że nie są na sprzedaż, dopóki nie zostaną doprowadzone do zgodności (art. 6 ust. 3).

Co należy zrobić

Zasadnicze wymagania

Załącznik I jest obowiązkowy i stosuje się go z uwzględnieniem stanu wiedzy technicznej w chwili projektowania i produkcji. Producent musi przeanalizować ryzyka mające zastosowanie do urządzenia lub osprzętu i na tej podstawie je zaprojektować, stosując w kolejności: wyeliminować lub ograniczyć ryzyka w możliwie największym stopniu, zastosować środki ochrony przed ryzykami, które pozostają, i poinformować użytkowników o ryzykach szczątkowych (załącznik I pkt 1.2 i 1.3). Do każdego urządzenia należy dołączyć instrukcję instalacji dla instalatora, w tym specyfikacje interfejsów do podłączenia do zasilania gazem, energii pomocniczej, powietrza do spalania i układu odprowadzania spalin, instrukcje użytkowania i serwisowania dla użytkownika oraz ostrzeżenia na urządzeniu i jego opakowaniu wskazujące rodzaj gazu, ciśnienie zasilania, kategorię urządzenia i ewentualne ograniczenia użytkowania (załącznik I pkt 1.5 i 1.6). Osprzęt ma instrukcje montażu, regulacji, obsługi i konserwacji jako część deklaracji zgodności UE (załącznik I pkt 1.7).

Materiały muszą wytrzymywać mechaniczne, chemiczne i termiczne warunki, które można przewidzieć (załącznik I pkt 2). Wymagania dotyczące projektu i konstrukcji obejmują stabilność i zużycie, kondensację, ryzyko wybuchu od pożaru zewnętrznego, przedostawanie się wody i powietrza do obiegu gazu, wahania energii pomocniczej, ryzyka związane z gazem pochodzenia elektrycznego lub elektromagnetycznego, części pod ciśnieniem, uszkodzenie i pierwszeństwo urządzeń zabezpieczających i sterujących, zabezpieczone nastawy fabryczne i wyraźnie oznaczone elementy sterujące (załącznik I pkt 3.1). Urządzenia muszą ograniczać wydzielanie niespalonego gazu tak, aby nie dochodziło do niebezpiecznego gromadzenia się gazu, zwłaszcza w pomieszczeniach (pkt 3.2), zapalać się łagodnie z zapewnionym przenoszeniem płomienia (pkt 3.3), spalać się stabilnie bez niedopuszczalnych stężeń substancji szkodliwych i bez przypadkowego uwolnienia produktów spalania, także w nietypowych warunkach ciągu, i nigdy nie powodować niebezpiecznych stężeń tlenku węgla (pkt 3.4). Muszą racjonalnie wykorzystywać energię (pkt 3.5), utrzymywać powierzchnie i pobliskie części w bezpiecznej temperaturze z odpowiednim czasem reakcji dla dzieci i osób starszych (pkt 3.6) oraz nie pogarszać jakości żywności ani wody pitnej, z którymi się stykają (pkt 3.7). Obowiązki te dotyczą osprzętu w zakresie, w jakim ma to znaczenie (załącznik I pkt 3).

Normy zharmonizowane

Urządzenia i osprzęt zgodne z normami zharmonizowanymi lub ich częściami, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym, uznaje się za zgodne z zasadniczymi wymaganiami objętymi tymi normami (art. 13). Strona Komisji poświęcona GAR wskazuje normy CEN dotyczące ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji, których stosowanie jest dobrowolne. Jeżeli urządzenie ma także części elektryczne, wyniki oceny zgodności na podstawie dyrektywy niskonapięciowej 2014/35/UE, dyrektywy EMC 2014/30/UE lub dyrektywy w sprawie urządzeń radiowych 2014/53/UE uwzględnia się w odniesieniu do ryzyk związanych z gazem pochodzenia elektrycznego i elektromagnetycznego (załącznik I pkt 3.1.7 i 3.1.8).

Ocena zgodności z udziałem jednostki notyfikowanej

Przed wprowadzeniem urządzenia lub osprzętu do obrotu producent musi poddać je procedurze oceny zgodności (art. 14 ust. 1). Urządzenia i osprzęt produkowane seryjnie przechodzą badanie typu UE, moduł B typ produkcyjny, w którym jednostka notyfikowana bada dokumentację techniczną i reprezentatywny egzemplarz oraz wydaje certyfikat badania typu UE ważny najwyżej 10 lat (załącznik III pkt 1). Producent łączy je z jednym wybranym modułem fazy produkcji: zgodnością z typem opartą na wewnętrznej kontroli produkcji i nadzorowanych kontrolach produktu w losowych odstępach czasu (moduł C2), zapewnieniem jakości procesu produkcji (moduł D), zapewnieniem jakości produktu (moduł E) lub weryfikacją produktu (moduł F) (art. 14 ust. 2). W przypadku urządzenia lub osprzętu produkowanego jako pojedynczy egzemplarz lub w małych ilościach producent może zamiast tego wybrać zgodność opartą na weryfikacji jednostkowej, moduł G (art. 14 ust. 3). Wniosek składa się do jednej jednostki notyfikowanej, a dokumentacja techniczna musi zawierać analizę i ocenę ryzyka, opis ogólny, rysunki i schematy, zastosowane normy zharmonizowane lub przyjęte w ich miejsce rozwiązania, obliczenia projektowe, sprawozdania z badań, instrukcje instalacji i użytkowania oraz – w przypadku osprzętu – jego deklarację zgodności UE (załącznik III pkt 1.3). Dokumentację i korespondencję sporządza się w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego jednostki notyfikowanej lub w języku przez nią akceptowanym (art. 14 ust. 4).

Deklaracja zgodności UE, oznakowanie CE i napisy

Deklaracja zgodności UE stwierdza, że wykazano spełnienie zasadniczych wymagań z załącznika I, jest zgodna ze wzorem z załącznika V, zawiera elementy zastosowanych modułów, jest aktualizowana i jest przetłumaczona na języki wymagane przez państwo członkowskie; jeżeli kilka aktów Unii wymaga deklaracji, jedna wspólna deklaracja obejmuje je wszystkie, a jej kopię dostarcza się z każdym osprzętem (art. 15). Deklaracja dla osprzętu wskazuje jego charakterystykę i zawiera instrukcje dotyczące jego włączenia lub montażu (art. 15 ust. 3).

Oznakowanie CE podlega ogólnym zasadom z art. 30 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 (art. 16) i jest umieszczane w sposób widoczny, czytelny i trwały na urządzeniu i osprzęcie lub na ich tabliczce znamionowej przed wprowadzeniem do obrotu, albo na opakowaniu i w dokumentach towarzyszących, gdy produkt na to nie pozwala, a po nim następuje numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej uczestniczącej w fazie kontroli produkcji i dwie ostatnie cyfry roku umieszczenia oznakowania (art. 17). Napisy z załącznika IV umieszcza się w ten sam sposób przed wprowadzeniem do obrotu: nazwa producenta, zarejestrowana nazwa handlowa lub znak towarowy, typ urządzenia, numer partii lub serii, rodzaj zasilania elektrycznego, jeśli ma zastosowanie, oznakowanie kategorii urządzenia, nominalne ciśnienie zasilania i informacje niezbędne do prawidłowej i bezpiecznej instalacji oraz, w zakresie, w jakim ma to znaczenie, to samo dla osprzętu (art. 18 i załącznik IV).

Obowiązki według roli

Producenci projektują i wytwarzają zgodnie z zasadniczymi wymaganiami, sporządzają dokumentację techniczną i przeprowadzają ocenę zgodności, sporządzają deklarację i umieszczają oznakowanie CE, przechowują oba dokumenty przez 10 lat, zapewniają zgodność produkcji seryjnej, badają próbki i prowadzą rejestr skarg, gdy ryzyko tego wymaga, oznaczają produkt elementem identyfikacyjnym, napisami z załącznika IV oraz swoją nazwą i adresem, dostarczają instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa w wymaganym języku, podejmują działania naprawcze i informują organy o ryzykach oraz współpracują na wniosek (art. 7). Upoważnieni przedstawiciele działają na podstawie pełnomocnictwa, które musi obejmować co najmniej przechowywanie dokumentów i współpracę z organami, i nie mogą przejąć obowiązków projektowych ani dotyczących dokumentacji (art. 8). Importerzy wprowadzają do obrotu wyłącznie produkty zgodne z wymaganiami, weryfikują pracę producenta, umieszczają własną nazwę i adres, zapewniają instrukcje i deklarację dla osprzętu w wymaganym języku, chronią produkt podczas przechowywania i transportu, badają próbki, gdy ryzyko tego wymaga, podejmują działania naprawcze i przechowują deklarację przez 10 lat (art. 9). Dystrybutorzy przed udostępnieniem produktu na rynku weryfikują oznakowanie CE, dokumenty, język i napisy, chronią produkt podczas przechowywania i transportu oraz dopilnowują, aby podjęto działania naprawcze (art. 10). Importerzy i dystrybutorzy, którzy sprzedają pod własną marką lub modyfikują produkt, stają się producentami (art. 11), a każdy podmiot wskazuje swoich dostawców i odbiorców przez 10 lat (art. 12).

Procedury nadzwyczajne od 29 maja 2026 r.

Rozporządzenie (UE) 2024/2748 wprowadziło rozdział Va. Art. 40b–40e stosuje się wyłącznie do urządzeń i osprzętu uznanych za produkty istotne w sytuacji kryzysowej, wyłącznie wtedy, gdy obowiązuje tryb nadzwyczajny rynku wewnętrznego na podstawie rozporządzenia (UE) 2024/2747, i dopiero po przyjęciu przez Komisję odpowiedniego aktu wykonawczego (art. 40a). W takim okresie jednostki notyfikowane rozpatrują wnioski dotyczące wskazanych produktów priorytetowo (art. 40b); państwo członkowskie może na należycie uzasadniony wniosek zezwolić na wprowadzenie do obrotu konkretnego urządzenia lub osprzętu bez procedur z udziałem jednostki notyfikowanej, pod warunkiem że zgodność z załącznikiem I wykazano w ramach zezwolenia; takie urządzenia i osprzęt nie noszą oznakowania CE (art. 40c ust. 7), a gdy Komisja rozszerzy zezwolenie na całą Unię w drodze aktu wykonawczego, muszą nosić informację, że są wprowadzane do obrotu lub używane do własnych celów producenta jako „produkt istotny w sytuacji kryzysowej” (art. 40c ust. 2 akapit drugi); Komisja może wskazać normy lub ustanowić wspólne specyfikacje dające domniemanie zgodności, gdy brakuje norm zharmonizowanych lub nie można ich zastosować (art. 40d); a państwa członkowskie traktują priorytetowo nadzór rynku nad wskazanymi produktami i udzielają sobie wzajemnej pomocy (art. 40e). Od 30 maja 2026 r. § 45 stk. 2 rozporządzenia wykonawczego nr 239/2018 wymaga, aby urządzenia lub osprzęt objęte rozszerzeniem zezwolenia na podstawie art. 40c ust. 2 nosiły wyraźną, zrozumiałą i czytelną informację, że są wprowadzane do obrotu lub używane do własnych celów producenta jako „produkt istotny w sytuacji kryzysowej”, w języku duńskim lub angielskim (rozporządzenie wykonawcze nr 485 z 28 maja 2026 r., § 1, nr 4).

Egzekwowanie i sankcje

Nadzór rynku opiera się na art. 15 ust. 3 i art. 16–29 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 (art. 36); artykuły te uchylono rozporządzeniem (UE) 2019/1020, które wymienia rozporządzenie w sprawie urządzeń spalających paliwa gazowe w swoim załączniku I, więc odesłanie należy rozumieć jako odesłanie do rozporządzenia (UE) 2019/1020 od 16 lipca 2021 r. Jeżeli organ ma wystarczające powody, by sądzić, że urządzenie lub osprzęt stwarza ryzyko dla zdrowia lub bezpieczeństwa osób albo dla zwierząt domowych lub mienia, ocenia produkt, wymaga działań naprawczych, wycofania z obrotu lub odzyskania produktu w terminie współmiernym do ryzyka, informuje jednostkę notyfikowaną, a jeśli podmiot nie podejmie działań – zakazuje lub ogranicza udostępnianie na rynku, wycofuje produkt z obrotu lub odzyskuje go oraz informuje Komisję i pozostałe państwa członkowskie (art. 37). W ten sam sposób można postąpić ze zgodnymi produktami, które nadal stwarzają ryzyko (art. 39), a Komisja rozstrzyga sporne środki krajowe w unijnej procedurze ochronnej (art. 38). Niezgodności formalne, takie jak brak lub nieprawidłowe umieszczenie oznakowania CE, brak napisów z załącznika IV lub numeru jednostki notyfikowanej, nieprawidłowo sporządzona deklaracja lub niedołączona do osprzętu, niekompletna dokumentacja techniczna albo brak identyfikacji producenta lub importera, muszą zostać usunięte, a w przeciwnym razie prowadzą do ograniczenia, zakazu, wycofania z obrotu lub odzyskania produktu (art. 40).

Sankcje ustanawia się na poziomie krajowym: państwa członkowskie ustanawiają skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje za naruszenia przez podmioty gospodarcze, które mogą obejmować sankcje karne za poważne naruszenia, i musiały zgłosić je Komisji do 21 marca 2018 r. (art. 43). W Danii nadzór rynku nad urządzeniami gazowymi działa na podstawie ustawy o produktach (tekst jednolity nr 22 z 8 stycznia 2026 r.), która wymienia rozporządzenie w § 2 stk. 1 nr 41 i wyznacza Erhvervsstyrelsen jako organ kontroli, natomiast same przepisy krajowe – rozporządzenie wykonawcze nr 239 z 23 marca 2018 r. o bezpieczeństwie sprzętu gazowego – zostały oparte na ustawie o bezpieczeństwie gazowym (gassikkerhedsloven, tekst jednolity nr 257 z 9 lutego 2026 r.) rozporządzeniem zmieniającym nr 485 z 28 maja 2026 r.; Sikkerhedsstyrelsen stał się departamentem Markedsovervågning w Erhvervsstyrelsen (duńskim Urzędzie ds. Działalności Gospodarczej) 1 stycznia 2026 r. i wykonuje te same zadania. Organ może pobierać próbki produktów, także pod ukrytą tożsamością, wydawać tymczasowe zakazy, nakazywać ostrzeżenia, wycofanie z obrotu lub odzyskanie produktu, nakazywać usunięcie bezprawnego oznakowania CE oraz zakazywać lub niszczyć produkty niezgodne z wymaganiami; naruszenia są karane grzywną, a w okolicznościach obciążających, takich jak zagrożenie bezpieczeństwa lub zdrowia, wypadek z ciężkimi obrażeniami lub śmiercią, powtórne naruszenie lub systematyczne naruszanie prawa w celu osiągnięcia korzyści, karą pozbawienia wolności do 2 lat. Rozporządzenie wykonawcze nr 239 z 23 marca 2018 r., § 47, w brzmieniu nadanym rozporządzeniem wykonawczym nr 236 z 13 marca 2019 r. i rozszerzonym rozporządzeniem wykonawczym nr 485 z 28 maja 2026 r., odrębnie przewiduje grzywnę, o ile inne przepisy nie przewidują wyższej kary, za naruszenie § 7–17, § 19–32, § 38 i § 45 stk. 2 rozporządzenia wykonawczego oraz art. 3 ust. 1 i 2, 5, 7, 9, 10, 12, 14 ust. 1, 15, 17 ust. 1–3, 18, 23 ust. 2–11, 25, 31–33, 37 ust. 1 i 3, 39 ust. 2 oraz 40c ust. 5 i 7 rozporządzenia, z odpowiedzialnością przedsiębiorstw na podstawie rozdziału 5 duńskiego kodeksu karnego (§ 48). Rozporządzenie wykonawcze nr 239 z 23 marca 2018 r. o bezpieczeństwie sprzętu gazowego wymaga, aby instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa dołączone do urządzenia były po duńsku, a deklaracja zgodności UE dołączona do osprzętu – po duńsku lub angielsku, i powierza ocenę oraz monitorowanie duńskich jednostek notyfikowanych organowi DANAK. Od 30 maja 2026 r. samo rozporządzenie wykonawcze wskazuje Erhvervsstyrelsen, który na podstawie § 41 korzysta z DANAK do wydawania certyfikatu akredytacji oraz do oceny i monitorowania duńskich jednostek notyfikowanych.

Jak pomaga Conphora

Conphora monitoruje GAR i powiązane normy zharmonizowane oraz zestawia Państwa produkty z zasadniczymi wymaganiami, wskazując luki w analizie ryzyka, dokumentacji technicznej, certyfikacie badania typu i jego 10-letniej ważności, deklaracji zgodności UE i napisach, zanim staną się problemem egzekucyjnym. Platforma pomaga budować i prowadzić dokumentację oraz 10-letnie rejestry, łączy deklarację GAR z deklaracjami LVD, EMC i innymi, których wymaga to samo urządzenie, i powiadamia Państwa o zmianie normy, warunków zasilania gazem w danym państwie członkowskim lub rozporządzenia.

Zobacz, jak działa Conphora · Zobacz plany i cennik

Źródła

Niniejszy przewodnik ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Kary

Organy egzekwujące Krajowe organy nadzoru rynku egzekwują rozporządzenie bezpośrednio, korzystając z uprawnień wynikających z rozporządzenia (UE) 2019/1020, które wymienia je w załączniku I. W Danii nadzór rynku nad urządzeniami gazowymi działa na podstawie ustawy o produktach (produktloven, tekst jednolity nr 22 z 8 stycznia 2026 r.), która wymienia rozporządzenie w § 2 stk. 1 nr 41 i wyznacza Erhvervsstyrelsen (duński Urząd ds. Działalności Gospodarczej, którego departament Markedsovervågning to dawny Sikkerhedsstyrelsen od 1 stycznia 2026 r.) jako organ kontroli, natomiast same przepisy krajowe – rozporządzenie wykonawcze (bekendtgørelse) nr 239 z 23 marca 2018 r. o bezpieczeństwie sprzętu gazowego, które dodaje duńskie wymagania językowe – zostały oparte na ustawie o bezpieczeństwie gazowym (gassikkerhedsloven, tekst jednolity nr 257 z 9 lutego 2026 r.) rozporządzeniem zmieniającym nr 485 z 28 maja 2026 r. Od 30 maja 2026 r. samo rozporządzenie wykonawcze wskazuje Erhvervsstyrelsen, który na podstawie § 41 korzysta z DANAK do wydawania certyfikatu akredytacji oraz do oceny i monitorowania duńskich jednostek notyfikowanych. Dostępne środki to działania naprawcze w terminie współmiernym do ryzyka, zakaz lub ograniczenie udostępniania na rynku, wycofanie z obrotu lub odzyskanie produktu, nakazy usunięcia niezgodności formalnych, takich jak brak oznakowania CE, numeru jednostki notyfikowanej, napisów lub deklaracji, oraz kary krajowe, które muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, a w przypadku poważnych naruszeń mogą obejmować sankcje karne.

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy o sankcjach za naruszenia rozporządzenia przez podmioty gospodarcze; sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, mogą obejmować sankcje karne za poważne naruszenia i musiały zostać zgłoszone Komisji do 21 marca 2018 r. Organy nadzoru rynku oceniają urządzenia i osprzęt stwarzające ryzyko dla zdrowia lub bezpieczeństwa osób albo dla zwierząt domowych lub mienia, wymagają działań naprawczych, wycofania z obrotu lub odzyskania produktu w terminie współmiernym do ryzyka, informują jednostkę notyfikowaną, a jeśli podmiot nie podejmie działań – zakazują lub ograniczają udostępnianie na rynku, wycofują produkt z obrotu lub odzyskują go oraz powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie; w ten sam sposób można postąpić ze zgodnymi produktami, które nadal stwarzają ryzyko. Niezgodności formalne, takie jak brak lub nieprawidłowe umieszczenie oznakowania CE, brak napisów z załącznika IV lub numeru jednostki notyfikowanej, nieprawidłowo sporządzona deklaracja zgodności UE lub niedołączona do osprzętu, niekompletna dokumentacja techniczna albo brak identyfikacji producenta lub importera, muszą zostać usunięte, a w przeciwnym razie prowadzą do ograniczenia, zakazu, wycofania z obrotu lub odzyskania produktu. W Danii rozporządzenie jest egzekwowane na podstawie produktloven (tekst jednolity nr 22 z 8 stycznia 2026 r.), który wymienia je w § 2 stk. 1 nr 41 i wyznacza Erhvervsstyrelsen jako organ kontroli z uprawnieniami do pobierania próbek produktów, wydawania tymczasowych zakazów, nakazywania ostrzeżeń, wycofania z obrotu lub odzyskania produktu, usuwania bezprawnego oznakowania CE oraz zakazywania lub niszczenia produktów niezgodnych z wymaganiami; naruszenia są karane grzywną, a w okolicznościach obciążających, takich jak zagrożenie bezpieczeństwa lub zdrowia, wypadek z ciężkimi obrażeniami lub śmiercią, powtórne naruszenie lub systematyczne naruszanie prawa w celu osiągnięcia korzyści, karą pozbawienia wolności do 2 lat. Rozporządzenie wykonawcze nr 239 z 23 marca 2018 r., § 47, w brzmieniu nadanym rozporządzeniem wykonawczym nr 236 z 13 marca 2019 r. i rozszerzonym rozporządzeniem wykonawczym nr 485 z 28 maja 2026 r., odrębnie przewiduje grzywnę, o ile inne przepisy nie przewidują wyższej kary, za naruszenie § 7–17, § 19–32, § 38 i § 45 stk. 2 rozporządzenia wykonawczego oraz art. 3 ust. 1 i 2, 5, 7, 9, 10, 12, 14 ust. 1, 15, 17 ust. 1–3, 18, 23 ust. 2–11, 25, 31–33, 37 ust. 1 i 3, 39 ust. 2 oraz 40c ust. 5 i 7 rozporządzenia, z odpowiedzialnością przedsiębiorstw na podstawie rozdziału 5 duńskiego kodeksu karnego (§ 48). Rozporządzenie wykonawcze nr 239 z 23 marca 2018 r. o bezpieczeństwie sprzętu gazowego wymaga instrukcji i informacji dotyczących bezpieczeństwa w języku duńskim oraz deklaracji zgodności UE w języku duńskim lub angielskim i powierza ocenę jednostek notyfikowanych organowi DANAK. Od 30 maja 2026 r. § 45 stk. 2 rozporządzenia wykonawczego nr 239/2018 wymaga, aby urządzenia lub osprzęt objęte rozszerzeniem zezwolenia na podstawie art. 40c ust. 2 nosiły wyraźną, zrozumiałą i czytelną informację, że są wprowadzane do obrotu lub używane do własnych celów producenta jako „produkt istotny w sytuacji kryzysowej”, w języku duńskim lub angielskim.

Źródło · art. 43, art. 37, art. 39 i art. 40Źródło · § 2 stk. 1 nr 41, § 9, §§ 12–16 i § 37Źródło · §§ 41–45, § 47 i § 48Źródło · § 1, nr 5Źródło · § 1, nr 4–6Źródło

Co się zmieniło

Wejście w życie, zmiany i wpisy Compliance Radar dotyczące GAR – od najnowszych.

  1. Wytyczne

    Przewodnik odbudowany na podstawie tekstu ujednoliconego i prawa duńskiego

    Treść napisano od nowa na podstawie tekstu ujednoliconego z 29 maja 2026 r.: dokładne wyłączenia z art. 1 ust. 3 i test „specjalnie zaprojektowane”, ścieżki oceny zgodności moduł B wraz z C2, D, E, F lub G, napisy z załącznika IV, przepisy dotyczące osprzętu, przepis przejściowy i rozdział nadzwyczajny z 2024 r. Skorygowano podstawę duńskiego egzekwowania. W Danii nadzór rynku nad urządzeniami gazowymi działa na podstawie ustawy o produktach (tekst jednolity nr 22 z 8 stycznia 2026 r.), która wymienia rozporządzenie w § 2 stk. 1 nr 41 i wyznacza Erhvervsstyrelsen jako organ kontroli, natomiast same przepisy krajowe – rozporządzenie wykonawcze nr 239 z 23 marca 2018 r. o bezpieczeństwie sprzętu gazowego – zostały oparte na ustawie o bezpieczeństwie gazowym (gassikkerhedsloven, tekst jednolity nr 257 z 9 lutego 2026 r.) rozporządzeniem zmieniającym nr 485 z 28 maja 2026 r.

    Źródło · art. 1, art. 14, art. 18, art. 44 i załącznik IVŹródło · § 2 stk. 1 nr 41 i § 9Źródło · § 1, nr 2Źródło
  2. Zmiana

    Dania: rozporządzenie wykonawcze nr 485 z 28 maja 2026 r. zmienia rozporządzenie o sprzęcie gazowym

    Wchodzi w życie rozporządzenie wykonawcze nr 485 z 28 maja 2026 r.: rozporządzenie wykonawcze nr 239/2018 zostaje oparte na ustawie o bezpieczeństwie gazowym (tekst jednolity nr 257 z 9 lutego 2026 r.), w całym tekście Erhvervsstyrelsen zastępuje Sikkerhedsstyrelsen, nowy § 45 stk. 2 wymaga informacji i oznakowania produktu istotnego w sytuacji kryzysowej w języku duńskim lub angielskim, a przepis o grzywnie obejmuje ten obowiązek oraz art. 40c ust. 5 i 7.

    Źródło · § 1, nr 1–6 i § 2
  3. Stosowanie

    Zaczynają obowiązywać procedury nadzwyczajne dla urządzeń i osprzętu istotnych w sytuacji kryzysowej

    Zaczyna być stosowane rozporządzenie (UE) 2024/2748: art. 40a–40e pozwalają jednostkom notyfikowanym nadawać priorytet ocenie zgodności, pozwalają państwu członkowskiemu zezwolić na wprowadzenie do obrotu konkretnego urządzenia lub osprzętu bez procedur z udziałem jednostki notyfikowanej, pozwalają Komisji wskazywać normy lub ustanawiać wspólne specyfikacje dające domniemanie zgodności oraz wymagają priorytetowego nadzoru rynku i wzajemnej pomocy, w odniesieniu do urządzeń i osprzętu uznanych za produkty istotne w sytuacji kryzysowej, gdy obowiązuje tryb nadzwyczajny rynku wewnętrznego na podstawie rozporządzenia (UE) 2024/2747.

    Źródło · art. 4 i art. 7Źródło · art. 40a–art. 40e
  4. Zmiana

    Wchodzi w życie rozporządzenie (UE) 2024/2748: procedury nadzwyczajne rynku wewnętrznego

    Rozporządzenie zmieniające z 9 października 2024 r., opublikowane 8 listopada 2024 r., dodaje do art. 2 definicje produktów istotnych w sytuacji kryzysowej i trybu nadzwyczajnego rynku wewnętrznego oraz wprowadza rozdział Va (art. 40a–40e); weszło w życie dwudziestego dnia po opublikowaniu i jest stosowane od 29 maja 2026 r.

    Źródło · art. 4 i art. 7
  5. Zmiana

    Dania: rozporządzenie wykonawcze nr 236 z 13 marca 2019 r. przekształca przepis karny rozporządzenia o sprzęcie gazowym

    Wchodzi w życie rozporządzenie wykonawcze nr 236 z 13 marca 2019 r.: przepis karny rozporządzenia wykonawczego nr 239/2018 zostaje ujęty na nowo jako § 47 stk. 1, który przewiduje grzywnę za naruszenie § 7–17, § 19–32 lub § 38 rozporządzenia wykonawczego oraz art. 3 ust. 1 i 2, 5, 7, 9, 10, 12, 14 ust. 1, 15, 17 ust. 1–3, 18, 23 ust. 2–11, 25, 31–33, 37 ust. 1 i 3 oraz 39 ust. 2 rozporządzenia.

    Źródło · § 1, nr 5
  6. Stosowanie

    Rozporządzenie (UE) 2016/426 stosuje się w pełni; dyrektywa 2009/142/WE zostaje uchylona

    Obowiązują przepisy dotyczące obowiązków podmiotów gospodarczych, oceny zgodności, oznakowania CE i nadzoru rynku, a dyrektywa 2009/142/WE zostaje uchylona; urządzenia i osprzęt zgodne z dyrektywą i wprowadzone do obrotu przed 21 kwietnia 2018 r. mogą być nadal udostępniane na rynku, a urządzenia – także oddawane do użytku.

    Źródło · art. 44, art. 45 i art. 46 ust. 2
  7. Stosowanie

    Zaczynają obowiązywać przepisy o jednostkach notyfikowanych, warunkach zasilania gazem i komitecie

    Obowiązują art. 4, art. 19–35, art. 42 i załącznik II, więc państwa członkowskie mogły notyfikować jednostki oceniające zgodność i miały czas do 21 października 2017 r. na przekazanie swoich rodzajów gazu i ciśnień zasilania; art. 43 ust. 1 o przepisach dotyczących sankcji zaczął obowiązywać 21 marca 2018 r.

    Źródło · art. 4 ust. 1 i art. 46 ust. 2
  8. Wejście w życie

    Rozporządzenie (UE) 2016/426 wchodzi w życie

    Przyjęte 9 marca 2016 r. jako bezpośrednio stosowane rozporządzenie zastępujące dyrektywę 2009/142/WE i zgodne z nowymi ramami prawnymi oraz opublikowane w Dz.Urz. UE L 81 z 31 marca 2016 r. rozporządzenie weszło w życie dwudziestego dnia po opublikowaniu.

    Źródło · art. 46 ust. 1

Pytania, które zadaje się o GAR

Od kiedy stosuje się rozporządzenie w sprawie urządzeń spalających paliwa gazowe 2016/426?

Rozporządzenie przyjęto 9 marca 2016 r., opublikowano w Dzienniku Urzędowym 31 marca 2016 r., a w życie weszło 20 kwietnia 2016 r. Art. 4 o warunkach zasilania gazem, art. 19–35 o jednostkach notyfikowanych, art. 42 i załącznik II obowiązywały od 21 października 2016 r., art. 43 ust. 1 o sankcjach od 21 marca 2018 r., a pozostałe przepisy od 21 kwietnia 2018 r., kiedy uchylono dyrektywę 2009/142/WE. Procedury nadzwyczajne rynku wewnętrznego dodane rozporządzeniem (UE) 2024/2748 stosuje się od 29 maja 2026 r.

Źródło · art. 45 i art. 46Źródło · art. 7
Jakie produkty obejmuje GAR?

Urządzenia spalające paliwa gazowe, stosowane do gotowania, chłodzenia, klimatyzacji, ogrzewania pomieszczeń, wytwarzania ciepłej wody, oświetlenia lub prania, a także palniki z wymuszonym ciągiem i korpusy grzewcze przeznaczone do wyposażenia w takie palniki, oraz osprzęt, czyli urządzenia zabezpieczające, sterujące lub regulacyjne i ich podzespoły przeznaczone do zamontowania w urządzeniu lub połączenia w celu utworzenia urządzenia. Paliwem gazowym jest każde paliwo w stanie gazowym w temperaturze 15 °C pod ciśnieniem bezwzględnym 1 bara.

Źródło · art. 1 ust. 1 i art. 2 pkt 1, 2 i 6
Jakie urządzenia są wyłączone z GAR?

Urządzenia specjalnie zaprojektowane do procesów przemysłowych prowadzonych w obiektach przemysłowych, do użytku w statkach powietrznych i w kolejnictwie oraz do celów badawczych, do tymczasowego użytku w laboratoriach. Urządzenie uznaje się za specjalnie zaprojektowane tylko wtedy, gdy jego konstrukcja jest przeznaczona wyłącznie do zaspokojenia określonej potrzeby w konkretnym procesie lub zastosowaniu. Jeżeli inny akt Unii bardziej szczegółowo obejmuje dany aspekt, rozporządzenie nie ma do niego zastosowania, a wymóg racjonalnego wykorzystania energii nie dotyczy urządzeń objętych środkiem w zakresie ekoprojektu.

Źródło · art. 1 ust. 3, art. 1 ust. 4 i art. 1 ust. 5
Czy w przypadku GAR potrzebna jest jednostka notyfikowana?

Tak. Urządzenia i osprzęt produkowane seryjnie przechodzą badanie typu UE (moduł B, typ produkcyjny) przez jednostkę notyfikowaną, w połączeniu, według wyboru producenta, ze zgodnością z typem opartą na wewnętrznej kontroli produkcji i nadzorowanych kontrolach produktu w losowych odstępach czasu (moduł C2), zapewnieniem jakości procesu produkcji (moduł D), zapewnieniem jakości produktu (moduł E) lub weryfikacją produktu (moduł F). W przypadku pojedynczego egzemplarza lub małych ilości producent może zamiast tego wybrać zgodność opartą na weryfikacji jednostkowej (moduł G). Numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej następuje po oznakowaniu CE, a jej certyfikat badania typu jest ważny najwyżej 10 lat.

Źródło · art. 14, art. 17 ust. 3 i załącznik III pkt 1.6
Czy osprzęt gazowy nosi oznakowanie CE?

Tak. Osprzęt podlega tym samym procedurom oceny zgodności co urządzenia, nosi oznakowanie CE i numer jednostki notyfikowanej oraz musi być dostarczany z kopią deklaracji zgodności UE, która wskazuje charakterystykę osprzętu i zawiera instrukcje jego włączenia do urządzenia lub montażu w celu utworzenia urządzenia, wraz z instrukcjami regulacji, obsługi i konserwacji. Gdy jednemu użytkownikowi dostarcza się dużą liczbę sztuk osprzętu, wystarczy jedna kopia na partię lub dostawę.

Źródło · art. 7 ust. 7, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 3, art. 15 ust. 6 i art. 17 ust. 1
Co musi być umieszczone na urządzeniu gazowym?

Oznakowanie CE, po którym następuje numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej uczestniczącej w fazie kontroli produkcji i dwie ostatnie cyfry roku umieszczenia oznakowania, numer typu, partii lub serii oraz napisy z załącznika IV: nazwa producenta, zarejestrowana nazwa handlowa lub znak towarowy, rodzaj zasilania elektrycznego, jeśli ma zastosowanie, oznakowanie kategorii urządzenia, nominalne ciśnienie zasilania oraz informacje niezbędne do prawidłowej i bezpiecznej instalacji. Adresy pocztowe do kontaktu producenta i importera umieszcza się na urządzeniu lub, gdy nie jest to możliwe, na opakowaniu albo w dokumencie towarzyszącym. Ostrzeżenia na urządzeniu i jego opakowaniu wskazują rodzaj gazu, ciśnienie zasilania, kategorię urządzenia i ograniczenia użytkowania.

Źródło · art. 7 ust. 5, art. 7 ust. 6, art. 9 ust. 3, art. 17, art. 18, załącznik I pkt 1.6.3 i załącznik IV
Czy urządzenia gazowe wymagają instrukcji po duńsku?

Tak. Rozporządzenie wymaga instrukcji i informacji dotyczących bezpieczeństwa w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów i innych użytkowników końcowych, określonym przez zainteresowane państwo członkowskie, a duńskie rozporządzenie wykonawcze nr 239 z 23 marca 2018 r. o bezpieczeństwie sprzętu gazowego wymaga, aby instrukcje instalacji i użytkowania oraz informacje dotyczące bezpieczeństwa dołączone do urządzenia były po duńsku, a deklaracja zgodności UE dołączona do osprzętu – po duńsku lub angielsku. Od 30 maja 2026 r. samo rozporządzenie wykonawcze wskazuje Erhvervsstyrelsen, który na podstawie § 41 korzysta z DANAK do wydawania certyfikatu akredytacji oraz do oceny i monitorowania duńskich jednostek notyfikowanych. Sikkerhedsstyrelsen, od 1 stycznia 2026 r. departament Markedsovervågning w Erhvervsstyrelsen, podaje to samo na swojej stronie z wytycznymi.

Źródło · art. 7 ust. 7, art. 9 ust. 4 i art. 10 ust. 2Źródło · § 41 i §§ 42–45Źródło · § 1, nr 3Źródło
Jak długo trzeba przechowywać dokumentację techniczną i rejestry identyfikowalności?

Producenci przechowują dokumentację techniczną i deklarację zgodności UE oraz kopię certyfikatu badania typu UE wraz z załącznikami przez 10 lat po wprowadzeniu urządzenia lub osprzętu do obrotu; upoważnieni przedstawiciele przechowują oba dokumenty do dyspozycji organów przez ten sam okres, a importerzy przechowują kopię deklaracji przez 10 lat i zapewniają możliwość przedstawienia dokumentacji. Wszystkie podmioty gospodarcze muszą być w stanie wskazać, kto im dostarczył produkty i komu je dostarczyły, przez 10 lat po dostawie.

Źródło · art. 7 ust. 3, art. 8 ust. 2, art. 9 ust. 8, art. 12 i załącznik III pkt 1.9

Obserwuj GAR – jedna wiadomość tygodniowo, gdy coś się zmienia

Sprostowania, wytyczne, trendy w Safety Gate i nowe artykuły dotyczące obserwowanych rozporządzeń. Nic poza tym.

Aktualności od Conphora ApS o rozporządzeniach i tematach, które Państwo obserwują – e-mailem, domyślnie raz w tygodniu. Subskrypcję potwierdzają Państwo e-mailem i mogą ją Państwo anulować jednym kliknięciem. Mierzymy, czy nasze wiadomości są otwierane i z jakich odnośników korzystano; można to wyłączyć na stronie preferencji. Dane są przechowywane w UE i nigdy nie są sprzedawane. Polityka prywatności. Bezpłatne konto? Proszę wybrać powiadomienia w ustawieniach konta.

Powiązane

Powiązane rozporządzenia

ATEXCIREMCExplDGPSRLiftDLVDPEDPPEPyroDREDSPVDTSD

Źródła

  1. Rozporządzenie (UE) 2016/426 w sprawie urządzeń spalających paliwa gazowe, tekst ujednolicony z 29 maja 2026 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:02016R0426-20260529
  2. Rozporządzenie (UE) 2016/426 w brzmieniu opublikowanym w Dz.Urz. UE L 81 z 31 marca 2016 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32016R0426
  3. Informacje o dokumencie, daty i powiązania dla CELEX 32016R0426 (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX:32016R0426
  4. Rozporządzenie (UE) 2024/2748 w sprawie procedur nadzwyczajnych dotyczących oceny zgodności, domniemania zgodności, wspólnych specyfikacji i nadzoru rynku produktów (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32024R2748
  5. Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów, załącznik I pozycja 63 (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32019R1020
  6. Rozporządzenie (WE) nr 765/2008 w sprawie akredytacji i nadzoru rynku (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32008R0765
  7. Rozporządzenie w sprawie urządzeń spalających paliwa gazowe (GAR), karty wytycznych, pytania i odpowiedzi oraz komunikaty państw członkowskich dotyczące gazu (Komisja Europejska, DG GROW) https://single-market-economy.ec.europa.eu/sectors/pressure-equipment-and-gas-appliances/gas-appliances-sector/gas-appliances-regulation_en
  8. Gasapparatforordning og EU-vejledning (Sikkerhedsstyrelsen, Erhvervsstyrelsen) https://www.sik.dk/erhverv/produkter/gas-produkter/love-og-regler/gasapparatforordning-og-eu-vejledning
  9. CE-godkendelse af gasapparater og -udstyr (Sikkerhedsstyrelsen, Erhvervsstyrelsen) https://www.sik.dk/erhverv/produkter/gas-produkter/vejledninger/ce-godkendelse-gasapparater-og-udstyr
  10. Produktloven og bekendtgørelse om sikkerhed for gasmateriel (Sikkerhedsstyrelsen, Erhvervsstyrelsen) https://www.sik.dk/erhverv/produkter/gas-produkter/love-og-regler/bekendtgoerelse-om-sikkerhed-gasmateriel
  11. Sikkerhedsstyrelsen, en del af Erhvervsstyrelsen od 1 stycznia 2026 r. (Sikkerhedsstyrelsen) https://www.sik.dk/sikkerhedsstyrelsen-del-erhvervsstyrelsen
  12. Bekendtgørelse af lov om produkter og markedsovervågning, LBK nr. 22 af 8. januar 2026 (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2026/22
  13. Bekendtgørelse om sikkerhed for gasmateriel, BEK nr. 239 af 23. marts 2018 (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2018/239
  14. Bekendtgørelse nr. 236 af 13. marts 2019 om ændring af bekendtgørelse om sikkerhed for gasmateriel (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2019/236
  15. Bekendtgørelse nr. 485 af 28. maj 2026 om ændring af bekendtgørelse om sikkerhed for gasmateriel (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2026/485
  16. Bekendtgørelse af lov om sikkerhed for gasanlæg, gasinstallationer og rørledninger til gas (gassikkerhedsloven), LBK nr. 257 af 9. februar 2026 (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2026/257
  17. Lov om produkter og markedsovervågning, lov nr. 799 af 9. juni 2020, § 43 przenoszący sprzęt gazowy z gassikkerhedsloven do produktloven (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2020/799

O tym przewodniku

Recenzent
Conphora compliance team, Redaktorzy ds. zgodności z przepisami, Conphora
Przegląd
24 września 2026
Kolejny przegląd
12 marca 2027

Opracowane na podstawie oficjalnego tekstu w EUR-Lex i wytycznych Komisji, ze źródłem dla każdego faktu. Nie jest to porada prawna.

Podsumowanie w PDF JSON
Zacytuj tę stronę 
Conphora (2026). GAR: Rozporządzenie w sprawie urządzeń spalających paliwa gazowe (Rozporządzenie (UE) 2016/426) – wyjaśnienie. Pobrano 13 października 2026 z https://www.conphora.com/pl/rozporzadzenia-ue/gar/
Przegląd
Demo Company

See GAR handled end to end

Thirteen products, the documents retailers ask for, supplier requests and this year's deadlines — a complete, read-only example. Open it with a free account; no card, no trial clock.

Try the demo with GAR — freeCompare plans

Free account · no card · opens in the Demo Company