Welke taal vereist de EU-conformiteitsverklaring?

De EU-wetgeving noemt geen taal voor de conformiteitsverklaring. Zij laat de keuze aan de lidstaat. Op grond van de laagspanningsrichtlijn 2014/35/EU volgt de verklaring het model van bijlage IV, wordt zij voortdurend bijgewerkt en ‘wordt [zij] vertaald in de taal of talen die de lidstaat vereist waar het elektrisch materiaal in de handel wordt gebracht of op de markt wordt aangeboden’ (artikel 15, lid 2). De EMC-richtlijn 2014/30/EU gebruikt in artikel 15, lid 2, dezelfde bewoordingen.^[1]

De regel komt uit het gemeenschappelijk kader. Artikel R10, lid 2, van Besluit nr. 768/2008/EG bepaalt de modelstructuur, de plicht tot bijwerking en de vertaalplicht die de sectorale wetgeving overneemt. De PBM-verordening (EU) 2016/425 herhaalt die regel voor persoonlijke beschermingsmiddelen (artikel 15, lid 2). Voor radioapparatuur voegt de richtlijn radioapparatuur 2014/53/EU een tweede document toe: de vereenvoudigde verklaring van bijlage VII. Elk exemplaar moet vergezeld gaan van een kopie van de volledige verklaring of van de vereenvoudigde verklaring, die het exacte internetadres van de volledige tekst vermeldt. Beide worden vertaald, en de volledige tekst op dat adres moet beschikbaar zijn in de taal die de lidstaat vereist (artikelen 10, lid 9, en 18, lid 2).^[6][5][2]

Voor de technische documentatie gelden andere regels. De speelgoedrichtlijn eist dat zij wordt opgesteld in een van de officiële talen van de Gemeenschap (nu de Unie), en dat de relevante onderdelen op een met redenen omkleed verzoek van de autoriteit worden vertaald in de taal van de lidstaat; de autoriteit mag een termijn voor ontvangst stellen, die 30 dagen bedraagt tenzij een ernstig en onmiddellijk risico een kortere termijn rechtvaardigt (Richtlijn 2009/48/EG, artikel 21, leden 2 en 3). De Verordening (EU) 2025/2509 inzake de veiligheid van speelgoed trekt de richtlijn in en is van toepassing vanaf 1 augustus 2030 (artikelen 56 en 59). Zij handhaaft dezelfde taalregel voor het dossier (artikel 27, leden 2 en 3) en vervangt de conformiteitsverklaring voor speelgoed door een digitaal productpaspoort (artikel 19). Voor radioapparatuur zijn het dossier en de correspondentie voor een EU-typeonderzoek gesteld in een taal van de lidstaat van de aangemelde instantie of in een taal die die instantie aanvaardt (Richtlijn 2014/53/EU, artikel 21, lid 3).^[3][7][2]

Wanneer een autoriteit erom vraagt, speelt de taal opnieuw een rol. Op grond van de laagspanningsrichtlijn verstrekt de fabrikant documentatie, op papier of in elektronische vorm, in een taal die die autoriteit gemakkelijk kan begrijpen (artikel 6, lid 9). Voor producten die onder de in artikel 4, lid 5, van Verordening (EU) 2019/1020 genoemde wetgeving vallen, heeft de in de EU gevestigde marktdeelnemer dezelfde plicht (artikel 4, lid 3, onder b)). Een verklaring die in de vereiste taal ontbreekt, is een formele niet-conformiteit waarvan de autoriteit herstel kan eisen (artikel 16, lid 3, onder a)).^[1][4]