De definitie is dezelfde in de markttoezichtverordening, de verordening algemene productveiligheid (GPSR) en het nieuwe wetgevingskader (NLF): een fabrikant is iedere natuurlijke of rechtspersoon die een product vervaardigt of een product laat ontwerpen of vervaardigen, en dat product onder zijn naam of merk op de markt brengt. Bepalend is het merk, niet de fabriek. Een onderneming die goederen laat maken door een contractfabrikant en deze onder haar eigen naam verkoopt, is de fabrikant — met alle verplichtingen die daaruit voortvloeien.
Artikel R2 van Besluit nr. 768/2008/EG, dat in elke productwetgevingshandeling wordt overgenomen, somt deze verplichtingen op: ontwerpen en vervaardigen in overeenstemming met de eisen, de technische documentatie opstellen, de conformiteitsbeoordeling uitvoeren, de EU-conformiteitsverklaring opstellen en de CE-markering aanbrengen, de documentatie gedurende de vereiste periode bewaren, ervoor zorgen dat de seriematige productie in overeenstemming blijft, het product voorzien van een type-, partij- of serienummer en van de naam en het contactadres van de fabrikant, gebruiksaanwijzingen en veiligheidsinformatie verstrekken in de vereiste taal, corrigerende maatregelen nemen, producten die niet conform zijn uit de handel nemen of terugroepen, de autoriteiten informeren wanneer een product een risico vormt, en met hen samenwerken.
Artikel 9 van de verordening algemene productveiligheid (GPSR) past een vergelijkbare lijst toe op consumentenproducten buiten de harmonisatiewetgeving, met als aanvulling een interne risicoanalyse en, via de Safety Business Gateway, de plicht om ongevallen te melden. Een buiten de EU gevestigde fabrikant moet er bovendien voor zorgen dat er een verantwoordelijke persoon in de Unie is voordat het product in de handel wordt gebracht.