De CE-markering wordt in artikel 2, lid 20, van Verordening (EG) nr. 765/2008 gedefinieerd als een markering waarmee de fabrikant aangeeft dat het product conform is met de toepasselijke eisen die zijn vastgelegd in de EU-harmonisatiewetgeving die in de aanbrenging ervan voorziet. Artikel 30 van dezelfde verordening stelt de algemene beginselen vast: de markering mag uitsluitend worden aangebracht door de fabrikant of zijn gemachtigde, alleen op producten waarvoor specifieke EU-wetgeving hierin voorziet, en door de markering aan te brengen neemt de fabrikant de verantwoordelijkheid op zich voor de conformiteit van het product met alle toepasselijke eisen. Markeringen die derden zouden kunnen misleiden over de betekenis of de vorm van de CE-markering zijn verboden.
De markering is geen kwaliteitskeurmerk en betekent, zoals de Commissie benadrukt, niet dat een product door de EU of enige autoriteit als veilig is goedgekeurd. Ze is het zichtbare resultaat van een proces dat de fabrikant eerst moet doorlopen: de toepasselijke wetgeving vaststellen, de conformiteitsbeoordelingsprocedure uitvoeren (met een aangemelde instantie waar de wetgeving dit vereist), de technische documentatie samenstellen en de EU-conformiteitsverklaring opstellen.
Voor een importeur of distributeur is de CE-markering een van de punten die moeten worden gecontroleerd voordat een product op de markt wordt aangeboden. Richtlijnen en verordeningen zoals de Laagspanningsrichtlijn, de Richtlijn radioapparatuur, RoHS en de Verordening speelgoedveiligheid schrijven dit allemaal voor. In Nederland worden CE-gemarkeerde elektrische producten en speelgoed, als onderdeel van het markttoezicht, gecontroleerd door de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA).