Verordening (EU) 2019/1020 en de verordening algemene productveiligheid (GPSR) definiëren een distributeur beide als iedere natuurlijke of rechtspersoon in de toeleveringsketen, anders dan de fabrikant of de importeur, die een product op de markt aanbiedt. Groothandelaren en detailhandelaren, fysiek of online, zijn distributeurs zolang zij producten verkopen die een andere marktdeelnemer al in de EU in de handel heeft gebracht en zij deze niet onder hun eigen merk verkopen. Een distributeur die een product onder zijn eigen merk verkoopt, wordt de fabrikant ervan; een distributeur die rechtstreeks van buiten de EU inkoopt, wordt importeur.
Artikel R5 van Besluit nr. 768/2008/EG, weerspiegeld in artikel 12 van de GPSR, beschrijft de zorgvuldigheidsplicht. Voordat hij een product op de markt aanbiedt, controleert de distributeur of het de vereiste markering draagt, of het vergezeld gaat van de vereiste documenten, instructies en veiligheidsinformatie in de juiste taal, en of de fabrikant en, in voorkomend geval, de importeur hun naam en contactgegevens erop hebben aangebracht. Opslag en vervoer mogen de conformiteit niet in gevaar brengen. Een distributeur die van mening is dat een product niet conform is, mag het niet op de markt aanbieden, moet ervoor zorgen dat corrigerende maatregelen worden genomen, en moet de autoriteiten informeren wanneer het product een risico vormt. Op verzoek moet hij de informatie verstrekken die nodig is om de conformiteit aan te tonen, en meewerken.
Op grond van de Productaansprakelijkheidsrichtlijn van 2024 kan een distributeur zelf aansprakelijk worden gesteld voor een gebrekkig product als hij er niet in slaagt om binnen een maand na een verzoek een in de EU gevestigde marktdeelnemer of zijn eigen leverancier te identificeren.