Retailerportaal stelt vragen waarop wij geen antwoord hebben

Een retailer die uw product inkoopt en doorverkoopt, is een distributeur, en de wet geeft hem eigen controles. Op grond van de verordening algemene productveiligheid (EU) 2023/988 verifieert een distributeur voordat hij een product op de markt aanbiedt dat de fabrikant en, indien van toepassing, de importeur de productidentificatie, hun naam en adressen en de instructies en veiligheidsinformatie hebben aangebracht (artikel 12, lid 1, met verwijzing naar artikel 9, leden 5 tot en met 7, en artikel 11, leden 3 en 4). Producten die vóór 13 december 2024 in overeenstemming met Richtlijn 2001/95/EG in de handel zijn gebracht, mogen nog steeds op de markt worden aangeboden (artikel 51); volgens de richtsnoeren van de Commissie gelden de nieuwe vereisten voor traceerbaarheidsinformatie niet voor die producten (Mededeling van de Commissie C/2025/6233, punt 2.1). Heeft hij redenen om aan te nemen dat zij niet zijn aangebracht, dan mag hij het product niet op de markt aanbieden totdat het conform is gemaakt (artikel 12, lid 3). Een leveranciersportaal is de manier waarop veel retailers de feiten voor die controle verzamelen.^[1]

Voor producten onder een CE-handeling is hoofdstuk III, afdeling 1, van de GPSR, dat deze artikelen bevat, niet van toepassing (artikel 2, lid 1, derde alinea, onder b)), en de sectorwetgeving stelt vergelijkbare verplichtingen aan distributeurs. De blauwe gids van de Commissie beschrijft wat een distributeur met de nodige zorgvuldigheid moet weten: welke producten de CE-markering nodig hebben, welke documenten ze moeten vergezellen en wat de taalregels zijn. Ook staat erin dat van de distributeur niet wordt verwacht dat hij de technische documentatie in bezit heeft, maar dat hij moet kunnen aangeven wie het product heeft geleverd, zodat autoriteiten de documentatie kunnen opvragen (punt 3.4). Vragen in een portaal die verder gaan, zijn de eigen eisen van de retailer.^[1][4]

Sommige gegevens moet u op grond van de wet doorgeven, of een portaal er nu naar vraagt of niet. Op grond van REACH, Verordening (EG) nr. 1907/2006, moet elke leverancier van een artikel dat een zeer zorgwekkende stof van de kandidaatslijst bevat in een concentratie boven 0,1 % gewichtsprocent, de ontvanger voldoende informatie voor veilig gebruik verstrekken, waaronder ten minste de naam van de stof (artikel 33, lid 1). Consumenten kunnen om dezelfde informatie vragen en moeten die binnen 45 dagen kosteloos ontvangen (artikel 33, lid 2).^[2]

Traceerbaarheid is het andere terugkerende thema. Op verzoek moet elke marktdeelnemer aangeven wie hem het product, of een deel of onderdeel ervan, heeft geleverd en aan wie hij het product heeft geleverd (GPSR, artikel 15, lid 3), gedurende zes jaar (artikel 15, lid 5). Autoriteiten kunnen dezelfde informatie over de toeleveringsketen rechtstreeks verlangen (Verordening (EU) 2019/1020, artikel 14, lid 4, onder b)). Antwoorden aan een retailer moeten overeenkomen met wat u aan een autoriteit zou geven.^[1][3]