Wij verkopen een weegschaal of een meetinstrument

Weegschalen worden gereguleerd naar het gebruik waarvoor zij dienen. Richtlijn 2014/31/EU is van toepassing op alle niet-automatische weegwerktuigen, dat wil zeggen weegwerktuigen waarbij tijdens het wegen een bediener moet ingrijpen (artikelen 1, lid 1, en 2, lid 2). Artikel 1, lid 2, verdeelt het gebruik vervolgens in zeven categorieën. De punten a) tot en met f) zijn de gereguleerde: het bepalen van massa voor handelstransacties; voor een tol, tarief, belasting, bonus, boete of soortgelijke betaling; voor de toepassing van wetten of voor een deskundigenrapport in een gerechtelijke procedure; voor het wegen van patiënten in de geneeskunde; voor het bereiden van geneesmiddelen in een apotheek en voor medische en farmaceutische laboratoriumanalyses; en voor prijsbepaling op massa bij directe verkoop aan het publiek en bij het samenstellen van voorverpakkingen. Punt g) omvat alle andere toepassingen. Het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat de richtlijn van toepassing is wanneer gerechtelijke autoriteiten of politiediensten dergelijke instrumenten gebruiken om de massa van een voertuig te bepalen voor de toepassing van nationaal strafrecht (zaak C-283/23).^[1][5]

Alleen de gereguleerde gebruiken kennen de volledige procedure. Instrumenten voor de punten a) tot en met f) voldoen aan de essentiële eisen van bijlage I (artikel 4); de fabrikant stelt de technische documentatie van bijlage II op en doorloopt de procedure van artikel 13, stelt vervolgens de EU-conformiteitsverklaring op en brengt de CE-markering en de aanvullende metrologische markering aan (artikel 6, leden 1 en 2). De procedures zijn module B gevolgd door module D of F, module D1 of F1 voor instrumenten zonder elektronische onderdelen en zonder veer in het ladingmeetwerktuig, of module G (artikel 13, lid 1). Instrumenten voor andere gebruiken dragen de opschriften van bijlage III, punt 2, en apparaten die op een gereguleerd instrument zijn aangesloten maar niet voor een gereguleerd doel worden gebruikt, dragen het symbool voor beperkt gebruik (artikelen 6, lid 5, en 18). De lidstaten zorgen ervoor dat instrumenten niet in gebruik worden genomen voor de gereguleerde gebruiken tenzij zij aan de richtlijn voldoen (artikel 3, lid 2).^[1]

Andere instrumenten vallen onder de richtlijn meetinstrumenten 2014/32/EU. Zij bestrijkt de instrumenten die in de bijlagen III tot en met XII zijn gedefinieerd: watermeters, gasmeters en volumeomzetters, meters voor actieve elektrische energie, warmtemeters, meetsystemen voor andere vloeistoffen dan water, automatische weegwerktuigen, taximeters, materiële maten, meetinstrumenten voor afmetingen en uitlaatgasanalysatoren (artikel 2, lid 1). Zij stelt eisen aan de meettaken die een lidstaat voorschrijft om redenen als eerlijke handel, consumentenbescherming of de heffing van belastingen (artikelen 1 en 3, lid 1). De fabrikant kiest een procedure uit de procedures die in de instrumentbijlage staan (artikel 17), brengt de CE-markering en de metrologische markering aan voordat het instrument in de handel wordt gebracht (artikel 22, lid 3), en bewaart de documentatie 10 jaar (artikel 8, lid 3). Richtlijn (EU) 2026/706 voegt meetsystemen voor laadapparatuur voor elektrische voertuigen (MI-011) en voor afgiftesystemen voor samengeperst gas (MI-012) toe en wijzigt de meterbijlagen. De lidstaten passen haar toe vanaf 10 oktober 2028; instrumenten die voldoen aan Richtlijn 2014/32/EU zoals die op 8 april 2026 luidde en vóór 10 oktober 2028 in de handel worden gebracht, mogen nog steeds op de markt worden aangeboden (artikelen 1 tot en met 3).^[2][6]

Twee andere lagen zijn vaak van toepassing. Een weegschaal die voor thuisgebruik aan consumenten wordt verkocht, is een consumentenproduct, en de verordening algemene productveiligheid is van toepassing voor zover er geen specifieke Unievoorschriften met hetzelfde doel de veiligheid ervan regelen (artikel 2, lid 1). Omdat een huishoudweegschaal nog steeds onder Richtlijn 2014/31/EU valt, en een elektronische ook onder Richtlijn 2014/30/EU, dekt hoofdstuk II van de verordening de risico’s die die handelingen openlaten, terwijl hoofdstuk III, afdeling 1, niet van toepassing is op producten die onder een productspecifieke harmonisatiewetgevingshandeling vallen (artikel 2, lid 1, derde alinea, onder b)). Voor een elektronische weegschaal regelt de EMC-richtlijn dat. Voor een zuiver mechanische weegschaal onder punt g), waarvoor alleen de opschriften zijn vereist, is het veiligst de artikelen 9 en 11 te volgen. Beide richtlijnen staan ook in artikel 4, lid 5, van Verordening (EU) 2019/1020, zodat een in de Unie gevestigde marktdeelnemer de verklaring moet bewaren en de technische documentatie ter beschikking van de autoriteiten moet stellen (artikel 4, leden 1 en 3).^[3][4]