Wij weten niet of ons product CE-markering nodig heeft

De CE-markering is geen kwaliteitskeurmerk en geen algemeen veiligheidsteken. Verordening (EG) nr. 765/2008 stelt de algemene beginselen vast: zij wordt alleen aangebracht door de fabrikant of zijn gemachtigde, alleen op producten waarvoor specifieke harmonisatiewetgeving in het aanbrengen ervan voorziet, en niet op enig ander product (artikel 30, lid 1 en 2). Door haar aan te brengen neemt de fabrikant de verantwoordelijkheid op zich voor de conformiteit met alle toepasselijke eisen van de handelingen die in de markering voorzien (artikel 30, lid 3). De lidstaten treden op tegen oneigenlijk gebruik en stellen sancties vast, die voor ernstige inbreuken strafrechtelijke sancties kunnen omvatten (artikel 30, lid 6).^[1]

De vraag is dus nooit ‘heeft het product CE nodig’ in het algemeen, maar ‘valt dit product onder een handeling die in CE voorziet’. Elke handeling beantwoordt dat in haar toepassingsartikel. De laagspanningsrichtlijn is van toepassing op elektrisch materiaal dat is ontworpen voor gebruik met een spanning van 50 tot 1.000 V wisselstroom of 75 tot 1.500 V gelijkstroom, met uitzondering van het materiaal en de verschijnselen van bijlage II, zoals elektriciteitsmeters, stekkers en contactdozen voor huishoudelijk gebruik en regelaars voor elektrische omheiningen (Richtlijn 2014/35/EU, artikel 1 en bijlage II). De EMC-richtlijn is van toepassing op materiaal, dat wil zeggen apparaten en vaste installaties, waarbij een apparaat een afgewerkt toestel is dat bestemd is voor de eindgebruiker en elektromagnetische storingen kan veroorzaken of door zulke storingen kan worden beïnvloed (Richtlijn 2014/30/EU, artikel 2, lid 1, en artikel 3, lid 1), met uitzondering van het materiaal dat in artikel 2, lid 2, wordt genoemd, zoals materiaal dat onder de radioapparatuurrichtlijn valt.^[2][3]

Voor radioapparatuur en speelgoed geldt dezelfde logica. Radioapparatuur is een elektrisch of elektronisch product dat opzettelijk radiogolven uitzendt of ontvangt voor radiocommunicatie of radiobepaling (Richtlijn 2014/53/EU, artikel 2, lid 1, punt 1); apparatuur die onder die richtlijn valt, is niet onderworpen aan de laagspanningsrichtlijn, behalve voor de veiligheidsdoelstellingen die via artikel 3, lid 1, onder a), daarvan worden toegepast (artikel 1, lid 4). De speelgoedrichtlijn is van toepassing op producten die uitsluitend of niet-uitsluitend zijn ontworpen of bestemd om te worden gebruikt voor spel door kinderen jonger dan 14 jaar, met uitzondering van de producten van bijlage I en het speelgoed dat in artikel 2, lid 2, wordt genoemd, zoals speeltoestellen voor openbaar gebruik en speelgoedstoommachines (Richtlijn 2009/48/EG, artikel 2). Met ingang van 1 augustus 2030 vervangt Verordening (EU) 2025/2509 inzake de veiligheid van speelgoed de richtlijn (artikelen 56 en 59 van die verordening). Deze handelingen zijn voorbeelden: ook andere handelingen van de Unie, die op deze pagina niet aan bod komen, voorzien in CE-markering.^[4][5][8]

Is een handeling van toepassing, dan bepaalt zij de route naar de CE-markering. Op grond van de laagspanningsrichtlijn stelt de fabrikant de technische documentatie op en voert hij de conformiteitsbeoordeling van bijlage III uit; zodra de conformiteit is aangetoond, stelt hij een EU-conformiteitsverklaring op en brengt hij de CE-markering aan (artikel 6, lid 2), en hij bewaart beide gedurende 10 jaar (artikel 6, lid 3). De markering wordt zichtbaar, leesbaar en onuitwisbaar aangebracht, voordat het product in de handel wordt gebracht (artikel 17). Distributeurs verifiëren dat zij aanwezig is (artikel 9, lid 2), en voor producten die onder de genoemde harmonisatiehandelingen vallen, verifieert de marktdeelnemer in de EU dat de verklaring en de technische documentatie zijn opgesteld (Verordening (EU) 2019/1020, artikel 4, lid 3, onder a)).^[2][6]

Is zo’n handeling niet van toepassing, dan is het product niet ongereguleerd. De verordening algemene productveiligheid is van toepassing op consumentenproducten voor zover geen specifieke Unievoorschriften met dezelfde doelstelling hun veiligheid regelen (artikel 2, lid 1), marktdeelnemers mogen alleen veilige producten in de handel brengen (artikel 5), en de fabrikant voert een interne risicoanalyse uit en stelt technische documentatie op voordat hij het product in de handel brengt (artikel 9, lid 2).^[7]