Verordening (EU) 2019/1020 stelt het gemeenschappelijke kader vast voor het markttoezicht op producten die onder de harmonisatiewetgeving van de Unie vallen, de handelingen die zijn opgenomen in bijlage I, van speelgoed en elektrisch materieel tot machines, persoonlijke beschermingsmiddelen en ecologisch ontwerp. De genoemde doelstelling (artikel 1) is ervoor te zorgen dat alleen conforme producten die voldoen aan eisen die een hoog niveau van bescherming van gezondheid en veiligheid, consumentenbescherming en milieu bieden, op de markt van de Unie worden aangeboden. De verordening verving de markttoezichthoofdstukken van Verordening (EG) nr. 765/2008, die van toepassing blijft op accreditatie en de CE-markering, en is van toepassing sinds 16 juli 2021 (artikel 44).
Hoofdstuk II heeft betrekking op marktdeelnemers. Artikel 4 vereist dat voor bepaalde producten een in de Unie gevestigde marktdeelnemer verantwoordelijk is voor de conformiteitsdocumentatie en voor de samenwerking met de autoriteiten, en artikel 7 verplicht alle marktdeelnemers en aanbieders van diensten van de informatiemaatschappij tot samenwerking bij acties die risico’s wegnemen of beperken. De hoofdstukken IV tot en met VI regelen de autoriteiten: de aanwijzing van markttoezichtautoriteiten en één centraal verbindingsbureau per lidstaat (artikel 10), risicogebaseerde controles (artikel 11), een minimumpakket aan onderzoeks- en handhavingsbevoegdheden (artikel 14), corrigerende maatregelen (artikel 16), de behandeling van producten die een ernstig risico opleveren en de kennisgeving daarvan via het systeem voor snelle waarschuwingen (artikelen 19 en 20), en wederzijdse bijstand tussen de lidstaten. Hoofdstuk VII geeft de douane en de aangewezen autoriteiten de bevoegdheid om producten die de markt van de Unie binnenkomen te controleren (artikelen 25 tot en met 28).
Voor fabrikanten en importeurs is deze verordening de reden waarom er een EU-adres op het product moet staan, waarom de technische documentatie op verzoek beschikbaar moet zijn, en waarom een besluit van één nationale autoriteit zich tot de hele Unie kan uitbreiden.