Esc

Wyszukiwarka serwisu pojawi się wraz z katalogiem platformy. Do tego czasu proszę zacząć od jednej z poniższych pozycji:
TexR Labelling & Packaging 12 min

TexR: Rozporządzenie o włóknach tekstylnych (Rozporządzenie (UE) nr 1007/2011) – wyjaśnienie

Rozporządzenie określa dozwolone nazwy włókien i wymaga, aby każdy wyrób włókienniczy w UE miał etykietę z nazwami wszystkich włókien i ich udziałami, co dotyczy producentów, importerów i dystrybutorów zmieniających etykiety. Obowiązuje od 8.05.2012 w miejsce dyrektyw 73/44/EWG, 96/73/WE i 2008/121/WE; wykaz włókien uzupełniono 15.02.2018 o poliakrylan.

Try the demo with TexR — freeSprawdź produkt względem TexR

Free account · no card · opens in the Demo Company

Przegląd z dnia 24 września 2026, recenzent: Conphora compliance team · Kolejny przegląd: 14 marca 2027 · Nie jest to porada prawna

Open the video page →

Kogo dotyczy

Objęte aktem

  • Wyroby włókiennicze, czyli wszelkie surowe, półprzetworzone, przetworzone, półwyprodukowane, wyprodukowane, półkonfekcjonowane lub konfekcjonowane wyroby składające się wyłącznie z włókien tekstylnych, udostępniane na rynku Unii: odzież, tekstylia domowe, tkaniny, przędze i wyroby konfekcjonowane
  • Wyroby zawierające co najmniej 80% masy włókien tekstylnych, które traktuje się tak samo jak wyroby włókiennicze
  • Pokrycia mebli, parasoli i parasoli przeciwsłonecznych zawierające co najmniej 80% masy składników tekstylnych oraz tekstylne składniki wierzchniej warstwy wielowarstwowych pokryć podłogowych, pokryć materacy i pokryć wyrobów kempingowych, jeżeli stanowią one co najmniej 80% masy tej warstwy lub pokrycia
  • Materiały tekstylne włączone do innych wyrobów i stanowiące ich integralną część, jeżeli ich skład jest określony
  • Wyroby włókiennicze zawierające nietekstylne elementy pochodzenia zwierzęcego, takie jak skóra, futro, róg lub kość, które muszą nosić wskazanie „Zawiera nietekstylne elementy pochodzenia zwierzęcego”
  • Podmioty gospodarcze w łańcuchu: producenci, importerzy i dystrybutorzy oraz każdy dystrybutor, który zmienia etykietę lub sprzedaje pod własną nazwą lub znakiem towarowym

Produkty pochodne i powiązane

  • Na etykietach i w oznakowaniu wolno używać wyłącznie 50 nazw włókien wymienionych w załączniku I, a każda nazwa jest zarezerwowana dla włókien odpowiadających jej opisowi; znak towarowy lub nazwa przedsiębiorstwa zawierające nazwę z załącznika I albo nazwę, którą można z nią pomylić, muszą być umieszczone bezpośrednio przed opisem składu lub bezpośrednio po nim (art. 5 i art. 16 ust. 2)
  • Produkty, dla których włókna nie ma w załączniku I, mogą wskazywać je jako inne włókna wraz z udziałem procentowym, a każdy producent może zwrócić się do Komisji o nową nazwę włókna, załączając dokumentację techniczną zgodną z załącznikiem II (art. 6 i art. 9 ust. 5)
  • Jeżeli produkty są dostarczane podmiotom gospodarczym w łańcuchu dostaw lub instytucji zamawiającej, etykietę lub oznakowanie można zastąpić lub uzupełnić towarzyszącymi dokumentami handlowymi, które podają nazwy włókien i skład bez skrótów (art. 14 ust. 2 i 3)
  • Skład musi być widoczny dla konsumenta przed zakupem w katalogach, materiałach handlowych, na opakowaniach, etykietach i oznakowaniu, także wtedy, gdy zakupu dokonuje się drogą elektroniczną (art. 16 ust. 1)
  • Etykieta lub oznakowanie muszą być w języku urzędowym lub językach urzędowych państwa członkowskiego, w którym produkt jest udostępniany konsumentowi, chyba że to państwo postanowi inaczej; Dania wymaga języka duńskiego na podstawie rozporządzenia wykonawczego nr 1046 z 28 maja 2021 r., § 16 (art. 16 ust. 3)
  • Kontrole nadzoru rynku stosują metody analizy z załącznika VIII, pomijają elementy wymienione w załączniku VII i uwzględniają ustalone umownie dodatki z załącznika IX, przy tolerancji produkcyjnej 3% i tolerancji dla włókien obcych 2%, a dla wyrobów zgrzebnych 5% (art. 19 i art. 20)

Role w rozumieniu aktu

Producent (w tym właściciele marek i podmioty zmieniające etykiety)

Każda osoba fizyczna lub prawna, która produkuje produkt lub zleca jego zaprojektowanie lub wyprodukowanie i wprowadza go do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym, zgodnie z art. 2 pkt 3 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, stosowanym na mocy art. 3 ust. 2; dystrybutora traktuje się jak producenta, jeżeli wprowadza produkt do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym, sam umieszcza etykietę albo zmienia jej treść.

Źródło · art. 3 ust. 2 i art. 15 ust. 2Źródło · art. 2 pkt 3
Importer

Każda osoba fizyczna lub prawna mająca siedzibę w Unii, która wprowadza do obrotu na rynku Unii produkt pochodzący z państwa trzeciego, zgodnie z art. 2 pkt 5 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, stosowanym na mocy art. 3 ust. 2; jeżeli producent nie ma siedziby w Unii, importer musi zapewnić dostarczenie etykiety lub oznakowania oraz prawidłowość zawartych w nich informacji.

Źródło · art. 3 ust. 2 i art. 15 ust. 1Źródło · art. 2 pkt 5
Dystrybutor (hurtownik, sprzedawca detaliczny lub sklep internetowy)

Każda osoba fizyczna lub prawna w łańcuchu dostaw, inna niż producent lub importer, która udostępnia produkt na rynku, zgodnie z art. 2 pkt 6 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, stosowanym na mocy art. 3 ust. 2; dystrybutor musi zapewnić, aby udostępniane przez niego wyroby włókiennicze miały etykietę lub oznakowanie wymagane rozporządzeniem.

Źródło · art. 3 ust. 2 i art. 15 ust. 3Źródło · art. 2 pkt 6
Inny podmiot gospodarczy (upoważniony przedstawiciel, dostawca w relacjach między przedsiębiorcami, instytucja zamawiająca)

Podmiotami gospodarczymi są producent, upoważniony przedstawiciel, importer i dystrybutor w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, stosowanego na mocy art. 3 ust. 2; gdy produkty przechodzą między podmiotami gospodarczymi w łańcuchu dostaw lub są dostarczane na podstawie zamówienia publicznego, etykietę lub oznakowanie można zastąpić lub uzupełnić towarzyszącymi dokumentami handlowymi, a każdy podmiot musi dbać o to, aby inne informacje nie były mylone z nazwami włókien i opisami składu.

Źródło · art. 3 ust. 2, art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 4Źródło · art. 2 pkt 7

Sprzedają Państwo spoza UE? Zacznij tutaj →

Czy TexR dotyczy Państwa produktu?

Trzy pytania i pierwsza odpowiedź oparta na przepisach o zakresie stosowania danego rozporządzenia. Konto nie jest potrzebne.

Przepisy stojące za tym sprawdzeniem
  1. Wyrób zawierający mniej niż 80% masy włókien tekstylnych, który nie jest pokryciem ani włączonym materiałem tekstylnym wymienionym w art. 2 ust. 2 · dowolne · dowolne Poza zakresem Rozporządzenie dotyczy wyrobów składających się wyłącznie z włókien tekstylnych oraz wyrobów zawierających co najmniej 80% masy włókien tekstylnych; wyrób poniżej tego progu jest objęty rozporządzeniem tylko wtedy, gdy jest jednym z pokryć wymienionych w art. 2 ust. 2 lit. b i c albo włączonym materiałem tekstylnym, którego skład jest określony na podstawie art. 2 ust. 2 lit. d. Źródło · art. 2 ust. 1, art. 2 ust. 2 i art. 3 ust. 1 lit. a
  2. Wyrób włókienniczy wykonany na zamówienie przez samozatrudnionego krawca, Praca zlecona chałupnikom lub niezależnym firmom na dostarczonych materiałach bez przeniesienia własności · dowolne · dowolne Poza zakresem Rozporządzenia nie stosuje się do wyrobów włókienniczych wykonanych na zamówienie przez samozatrudnionych krawców ani do wyrobów włókienniczych zleconych chałupnikom lub niezależnym firmom pracującym na dostarczonych materiałach bez przeniesienia odpłatnie prawa własności do nich. Źródło · art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 4
  3. Wyrób z załącznika V, taki jak zabawka, tekstylna część obuwia, pasek do zegarka, etykieta, flaga, żagiel, odzież ochronna lub wyrób jednorazowy, Stary, używany wyrób włókienniczy konfekcjonowany, wyraźnie jako taki oznaczony · dowolne · dowolne To zależy W przypadku 42 wyrobów wymienionych w załączniku V, w tym starych wyrobów konfekcjonowanych wyraźnie jako takie oznaczonych, podawanie nazw włókien lub składu surowcowego na etykietach i oznakowaniu nie jest wymagane; jeżeli jednak znak towarowy lub nazwa przedsiębiorstwa zawierają nazwę włókna z załącznika I albo nazwę, którą można z nią pomylić, art. 11, 14, 15 i 16 stosuje się w całości, a zwolnienie obejmuje wyłącznie wskazanie włókien, nie zaś zwrot o pochodzeniu zwierzęcym z art. 12. Źródło · art. 17 ust. 1, art. 17 ust. 2 i załącznik V
  4. Wyrób włókienniczy z nietekstylnymi elementami pochodzenia zwierzęcego, takimi jak skóra, futro, róg lub kość · Producent (w tym właściciele marek i podmioty zmieniające etykiety), Importer, Dystrybutor (hurtownik, sprzedawca detaliczny lub sklep internetowy), Inny podmiot gospodarczy (upoważniony przedstawiciel, dostawca w relacjach między przedsiębiorcami, instytucja zamawiająca) · dowolne Objęte zakresem Oprócz pełnego składu włóknistego etykieta lub oznakowanie muszą zawierać wskazanie „Zawiera nietekstylne elementy pochodzenia zwierzęcego” za każdym razem, gdy taki wyrób jest udostępniany na rynku, w sposób niewprowadzający w błąd i łatwo zrozumiały dla konsumenta; nie ma progu związanego z wielkością przedsiębiorstwa. Źródło · art. 1, art. 12 i art. 15
  5. Wyrób z załącznika VI sprzedawany w partiach lub na metry (ścierki podłogowe, wstążki, sznurowadła, chusteczki, nici do szycia, taśma do firan i podobne) · Producent (w tym właściciele marek i podmioty zmieniające etykiety), Importer, Dystrybutor (hurtownik, sprzedawca detaliczny lub sklep internetowy), Inny podmiot gospodarczy (upoważniony przedstawiciel, dostawca w relacjach między przedsiębiorcami, instytucja zamawiająca) · dowolne Objęte zakresem 19 wyrobów z załącznika VI tego samego rodzaju i o tym samym składzie włóknistym można udostępniać razem z jedną wspólną etykietą, a wyroby sprzedawane na metry mogą mieć skład podany na odcinku lub rolce, pod warunkiem że skład jest podany do wiadomości każdemu nabywcy w łańcuchu dostaw, w tym konsumentowi; w pozostałym zakresie obowiązują przepisy dotyczące nazw włókien, składu i języka. Źródło · art. 17 ust. 3, art. 17 ust. 4, art. 17 ust. 5 i załącznik VI
  6. Odzież, tekstylia domowe, tkanina, przędza lub inny wyrób wykonany z włókien tekstylnych albo zawierający co najmniej 80% masy włókien tekstylnych, Pokrycie mebli, parasola lub parasola przeciwsłonecznego zawierające co najmniej 80% masy składników tekstylnych, Wierzchnia warstwa wielowarstwowego pokrycia podłogowego, pokrycie materaca lub pokrycie wyrobu kempingowego, których składniki tekstylne stanowią co najmniej 80% masy, Materiał tekstylny włączony do innego wyrobu jako jego integralna część, z określonym składem · Producent (w tym właściciele marek i podmioty zmieniające etykiety), Importer, Dystrybutor (hurtownik, sprzedawca detaliczny lub sklep internetowy), Inny podmiot gospodarczy (upoważniony przedstawiciel, dostawca w relacjach między przedsiębiorcami, instytucja zamawiająca) · dowolne Objęte zakresem Wyroby włókiennicze i wyroby traktowane tak samo można udostępniać na rynku wyłącznie wtedy, gdy mają etykietę lub oznakowanie albo towarzyszą im dokumenty handlowe zgodne z rozporządzeniem: nazwy włókien z załącznika I, pełny skład wagowy w porządku malejącym, trwała i czytelna etykieta w języku państwa członkowskiego sprzedaży; obowiązki spoczywają na producencie, importerze i dystrybutorze bez progu związanego z wielkością przedsiębiorstwa. Źródło · art. 2 ust. 1, art. 2 ust. 2, art. 4, art. 5, art. 9, art. 14, art. 15 i art. 16
  7. dowolne · dowolne · dowolne To zależy To, czy rozporządzenie ma zastosowanie, zależy od tego, czy produkt jest wyrobem włókienniczym lub zawiera co najmniej 80% masy włókien tekstylnych, czy zachodzi wyjątek z art. 2 ust. 3 lub 4 albo z załącznika V, oraz jaką rolę pełni podmiot w chwili udostępniania produktu na rynku. Źródło · art. 2, art. 3, art. 15 i art. 17

Kluczowe terminy

  1. Rozporządzenie (UE) nr 1007/2011 przyjęte przez Parlament Europejski i Radę w Strasburgu Źródło · tytuł i blok podpisów po art. 28
  2. Opublikowane w Dzienniku Urzędowym, Dz.Urz. UE L 272, s. 1 Źródło · nagłówek (Dz.Urz. UE L 272 z 18.10.2011, s. 1)
  3. Wejście w życie w dwudziestym dniu po publikacji; uprawnienia delegowane Komisji są udzielane na okresy pięcioletnie liczone od tej daty Źródło · art. 28 i art. 22 ust. 2
  4. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 286/2012 wchodzi w życie w dwudziestym dniu po publikacji w Dz.Urz. UE L 95 z 31 marca 2012 r.: włókno nr 49 – dwuskładnikowe polipropylen/poliamid oraz odpowiednie metody badań i ustalony umownie dodatek Źródło · art. 2 i załącznik
  5. Rozporządzenie zaczyna obowiązywać; dyrektywy 73/44/EWG, 96/73/WE i 2008/121/WE zostają uchylone; rozporządzenie delegowane (UE) nr 286/2012 obowiązuje od tego samego dnia Źródło · art. 27 i art. 28Źródło · art. 2
  6. Rozporządzenie Rady (UE) nr 517/2013 wchodzi w życie wraz z przystąpieniem Chorwacji: w załączniku III dodano chorwacką nazwę wełny z owiec strzyżonych runska vuna Źródło · art. 1 ust. 1 i załącznik, pkt 1.CŹródło · załącznik III (M3)
  7. Termin przedstawienia przez Komisję sprawozdania z przeglądu możliwych nowych wymogów etykietowania (pochodzenie, pielęgnacja, rozmiar, alergeny, etykietowanie elektroniczne) oraz badania dotyczącego substancji niebezpiecznych w wyrobach włókienniczych Źródło · art. 24 ust. 1 i art. 25
  8. Termin przedstawienia przez Komisję sprawozdania ze stosowania rozporządzenia, ze szczególnym uwzględnieniem wniosków o nowe nazwy włókien Źródło · art. 23
  9. Koniec okresu przejściowego: wyroby włókiennicze zgodne z dyrektywą 2008/121/WE i wprowadzone do obrotu przed 8 maja 2012 r. mogły być udostępniane do tej daty Źródło · art. 26
  10. Sprostowanie opublikowane w Dz.Urz. UE L 243: odesłanie w art. 10 ust. 3 poprawione z art. 9 ust. 4 na art. 9 ust. 3 Źródło · pojedyncza pozycjaŹródło · art. 10 ust. 3 (C1)
  11. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/122 wchodzi w życie w dwudziestym dniu po publikacji w Dz.Urz. UE L 22 z 26 stycznia 2018 r.: włókno nr 50 – poliakrylan, zaktualizowana dokumentacja techniczna z załącznika II, nowe brzmienie poz. 18 załącznika VI, nowe metody badań i ustalony umownie dodatek Źródło · art. 2 i załącznik
  12. Dania: rozporządzenie wykonawcze nr 1046 z 28 maja 2021 r. w sprawie etykietowania obuwia i wyrobów włókienniczych wchodzi w życie i wymaga na podstawie produktloven etykietowania wyrobów włókienniczych w języku duńskim Źródło · § 16, § 18 i § 20
  13. Zaczyna obowiązywać rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku; rozporządzenie o włóknach tekstylnych jest wymienione w jego załączniku I (poz. 40) i załączniku II (poz. 17), a art. 15–29 oraz definicje udostępniania na rynku, wprowadzania do obrotu, nadzoru rynku i organu nadzoru rynku w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008 zostają skreślone Źródło · art. 39 ust. 1, art. 41, art. 44, załącznik I i załącznik II
  14. Dania: Sikkerhedsstyrelsen staje się departamentem Markedsovervågning w Erhvervsstyrelsen i dalej wykonuje te same zadania, w tym kontrolę etykietowania wyrobów włókienniczych ŹródłoŹródło · § 9 ust. 1

Co należy zrobić

Obowiązki według roli

Producent (w tym właściciele marek i podmioty zmieniające etykiety)10
  • Przy wprowadzaniu wyrobu włókienniczego do obrotu zapewnić dołączenie etykiety lub oznakowania oraz prawidłowość podanych na nich informacji; wyrób można udostępniać na rynku tylko wtedy, gdy ma etykietę lub oznakowanie albo towarzyszą mu dokumenty handlowe zgodne z rozporządzeniem. art. 4 i art. 15 ust. 1
  • Skład włóknisty opisywać wyłącznie nazwami włókien tekstylnych wymienionymi w załączniku I, rezerwować każdą nazwę dla włókien odpowiadających jej opisowi, nigdy nie używać nazwy z załącznika I jako rdzenia ani przymiotnika dla innego włókna i nie określać słowem „jedwab” kształtu ani sposobu prezentacji przędzy z włókna ciągłego. art. 5 i załącznik I
  • Jeżeli potrzebna jest nowa nazwa włókna tekstylnego w załączniku I, należy złożyć do Komisji wniosek wraz z dokumentacją techniczną zgodną z załącznikiem II. art. 6 i załącznik II
  • Podawać nazwę i procentowy udział masowy wszystkich włókien składowych w porządku malejącym; włókno stanowiące do 5% albo włókna łącznie do 15% można wskazać jako inne włókna wraz z ich łącznym udziałem procentowym, jeżeli nie można ich łatwo określić w chwili produkcji, a włókna, których jeszcze nie ma w załączniku I, zawsze można określać jako inne włókna wraz z udziałem procentowym. art. 9 ust. 1, art. 9 ust. 2 i art. 9 ust. 5
  • Określeń „100%”, „czysty” lub „cały” używać wyłącznie dla wyrobów składających się z jednego rodzaju włókna; do 2% włókien obcych, a po zgrzebnieniu do 5%, można pominąć, jeżeli jest to technicznie nieuniknione przy dobrej praktyce produkcyjnej i nie jest dodawane rutynowo; nazwy wełny z owiec strzyżonych lub wełny dziewiczej z załącznika III stosować wyłącznie dla wełny, która nigdy wcześniej nie została włączona do wyrobu gotowego, z zawartością włókien obcych najwyżej 0,3%. art. 7, art. 8 i załącznik III
  • Pomijać wyłącznie dekoracyjne, widoczne i dające się wyodrębnić włókna do 7% oraz antystatyczne włókna metaliczne lub inne do 2% masy wyrobu gotowego, etykietować osobno każdy składnik tekstylny wyrobu wieloskładnikowego, chyba że nie jest on główną podszewką i stanowi mniej niż 30% masy całkowitej, oraz stosować zasady z załącznika IV dla wyrobów gorseciarskich, wzorów wytrawianych, haftów, przędz rdzeniowych, aksamitu i pluszu oraz dywanów. art. 10, art. 11, art. 13 i załącznik IV
  • Dodawać wskazanie „Zawiera nietekstylne elementy pochodzenia zwierzęcego” za każdym razem, gdy wyrób zawiera takie elementy, w sposób niewprowadzający w błąd i łatwo zrozumiały dla konsumenta. art. 12
  • Zapewnić, aby etykieta lub oznakowanie były trwałe, łatwo czytelne, widoczne i dostępne, a etykieta pewnie przymocowana; skład podawać w katalogach, materiałach handlowych, na opakowaniach, etykietach i oznakowaniu czcionką o jednakowej wielkości, stylu i kroju, trzymać znaki towarowe i inne informacje oddzielnie od opisu składu oraz stosować język urzędowy lub języki urzędowe państwa członkowskiego, w którym produkt trafia do konsumenta, w Danii duński. art. 14 ust. 1, art. 16 ust. 1, art. 16 ust. 2 i art. 16 ust. 3§ 16
  • Utrzymywać podane udziały procentowe w granicach tolerancji stosowanych przy analizie: włókna obce poniżej 2% (5% dla wyrobów zgrzebnych) nie muszą być wskazane, a między etykietą a wynikiem analizy obowiązuje tolerancja produkcyjna 3% całkowitej masy włókien. art. 19 i art. 20 ust. 1–3
  • Jeżeli proces produkcyjny wymaga wyższych tolerancji, przed wprowadzeniem produktu do obrotu zwrócić się do Komisji o zezwolenie. art. 20
Importer5
  • Jeżeli producent nie ma siedziby w Unii, przy wprowadzaniu produktu do obrotu zapewnić dostarczenie etykiety lub oznakowania oraz prawidłowość zawartych w nich informacji; w odniesieniu do tego produktu importer przejmuje obowiązek etykietowania producenta. art. 15 ust. 1
  • Przed wprowadzeniem produktu do obrotu sprawdzić, czy używane są wyłącznie nazwy włókien z załącznika I, czy wszystkie włókna składowe są podane z udziałem procentowym masy w porządku malejącym, czy określeń „100%”, „czysty”, „cały” oraz nazw wełny z owiec strzyżonych używa się tylko tam, gdzie produkt się do tego kwalifikuje, oraz czy w razie potrzeby znajduje się wskazanie pochodzenia zwierzęcego. art. 5, art. 7, art. 8, art. 9 i art. 12
  • Zapewnić, aby etykieta lub oznakowanie były trwałe, czytelne, widoczne, dostępne i pewnie przymocowane oraz sporządzone w języku urzędowym lub językach urzędowych każdego państwa członkowskiego, w którym produkt jest udostępniany konsumentom; etykiety dostawców wyłącznie w języku angielskim nie spełniają wymogu duńskiego. art. 14 ust. 1 i art. 16 ust. 3§ 16
  • Jeżeli produkt wprowadza się do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym, samodzielnie umieszcza się etykietę albo zmienia jej treść, podmiot ten jest producentem w rozumieniu rozporządzenia i odpowiada za prawidłowość składu. art. 15 ust. 2
  • Zapewnić, aby inne informacje dostarczane z produktem nie mogły być mylone z nazwami włókien i opisami składu, oraz liczyć się z tym, że nadzór rynku zweryfikuje skład w analizie laboratoryjnej z użyciem metod z załącznika VIII i ustalonych umownie dodatków z załącznika IX. art. 15 ust. 4, art. 18 i art. 19
Dystrybutor (hurtownik, sprzedawca detaliczny lub sklep internetowy)6
  • Przy udostępnianiu wyrobu włókienniczego na rynku zapewnić, aby miał on etykietę lub oznakowanie wymagane rozporządzeniem. art. 15 ust. 3
  • Jeżeli sprzedaje się pod własną nazwą lub znakiem towarowym, samodzielnie umieszcza etykietę albo zmienia jej treść, dystrybutora traktuje się jak producenta, który przejmuje jego obowiązki, w tym odpowiedzialność za prawidłowość składu. art. 15 ust. 2
  • Podawać skład włóknisty tak, aby był wyraźnie widoczny dla konsumenta przed zakupem, także w sprzedaży internetowej i innej sprzedaży na odległość, w katalogach i na opakowaniach, czytelną czcionką o jednakowej wielkości, stylu i kroju. art. 16 ust. 1
  • Sprzedawać produkty wyłącznie z etykietą w języku urzędowym lub językach urzędowych państwa członkowskiego, w którym konsument dokonuje zakupu, chyba że to państwo postanowi inaczej; w Danii etykieta lub oznakowanie muszą być w języku duńskim. art. 16 ust. 3§ 16
  • Jeżeli wyroby z załącznika VI sprzedaje się ze wspólną etykietą albo tkaninę sprzedaje się na metry, zadbać o to, aby skład został podany do wiadomości każdemu nabywcy, w tym konsumentowi. art. 17 ust. 3, art. 17 ust. 4 i art. 17 ust. 5
  • Dbać o to, aby inne informacje o produkcie, znaki towarowe i nazwy przedsiębiorstw nie były mylone z nazwami włókien i opisami składu, a znak towarowy zawierający nazwę włókna umieszczać bezpośrednio przed składem lub po nim. art. 15 ust. 4 i art. 16 ust. 2
Inny podmiot gospodarczy (upoważniony przedstawiciel, dostawca w relacjach między przedsiębiorcami, instytucja zamawiająca)3
  • Przy dostarczaniu wyrobów włókienniczych innym podmiotom gospodarczym w łańcuchu dostaw lub w ramach zamówienia publicznego można zastąpić lub uzupełnić etykiety towarzyszącymi dokumentami handlowymi, które muszą jasno podawać nazwy włókien i skład bez skrótów, z wyjątkiem kodu przetwarzania maszynowego lub skrótów określonych w normach międzynarodowych i objaśnionych w tym samym dokumencie. art. 14 ust. 2 i art. 14 ust. 3
  • Zapewnić, aby informacje podawane przy udostępnianiu produktów nie mogły być mylone z nazwami włókien i opisami składu określonymi w rozporządzeniu. art. 15 ust. 4
  • Jeżeli produkty udostępnia się ze wspólną etykietą lub na metry, zapewnić, aby skład włóknisty dotarł do każdego nabywcy w łańcuchu aż do konsumenta. art. 17 ust. 5

TexR w skrócie

Rozporządzenie o włóknach tekstylnych (TexR), formalnie rozporządzenie (UE) nr 1007/2011, jest jednolitym zbiorem unijnych przepisów o tym, jak nabywcom opisuje się skład włóknisty wyrobów włókienniczych. Określa, jakich nazw włókien tekstylnych wolno używać, jak należy etykietować lub znakować skład surowcowy, jak oznaczać wyroby zawierające nietekstylne elementy pochodzenia zwierzęcego oraz jak skład ustala się w drodze ilościowej analizy mieszanek dwu- i trójwłóknistych, a celem jest sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego i rzetelna informacja dla konsumentów (art. 1). Jako rozporządzenie stosuje się je bezpośrednio w każdym państwie członkowskim bez transpozycji (art. 28).

Zastąpiło ono trzy dyrektywy: 73/44/EWG w sprawie analizy mieszanek trójwłóknistych, 96/73/WE w sprawie mieszanek dwuwłóknistych i 2008/121/WE w sprawie nazw wyrobów włókienniczych, ze skutkiem od 8 maja 2012 r. (art. 27). Wyroby włókiennicze zgodne z dyrektywą 2008/121/WE i wprowadzone do obrotu przed tą datą można było nadal sprzedawać do 9 listopada 2014 r. (art. 26). Rozporządzenie weszło w życie 7 listopada 2011 r., a uprawnienie Komisji do zmiany załączników jest udzielane na okresy pięcioletnie liczone od tej daty (art. 22 ust. 2 i art. 28).

Tekst urzędowy Rozporządzenie jest dostępne w EUR-Lex: rozporządzenie (UE) nr 1007/2011 (CELEX 32011R1007) oraz tekst skonsolidowany z 15 lutego 2018 r., który uwzględnia dwie nowe nazwy włókien, chorwacką nazwę wełny i sprostowanie z 2015 r.

Zakres

Rozporządzenie stosuje się do wyrobów włókienniczych udostępnianych na rynku Unii (art. 2 ust. 1). Wyrobem włókienniczym jest każdy surowy, półprzetworzony, przetworzony, półwyprodukowany, wyprodukowany, półkonfekcjonowany lub konfekcjonowany wyrób składający się wyłącznie z włókien tekstylnych, niezależnie od procesu mieszania lub łączenia (art. 3 ust. 1 lit. a). Włókno tekstylne to jednostka materii, której elastyczność, delikatność i stosunek długości do szerokości czynią ją przydatną do zastosowań tekstylnych, albo elastyczny pasek lub rurka o pozornej szerokości nie większej niż 5 mm, wykonane z substancji używanych do włókien z tabeli 2 (art. 3 ust. 1 lit. b).

Cztery grupy traktuje się tak samo jak wyroby włókiennicze: wyroby zawierające co najmniej 80% masy włókien tekstylnych; pokrycia mebli, parasoli i parasoli przeciwsłonecznych zawierające co najmniej 80% masy składników tekstylnych; tekstylne składniki wierzchniej warstwy wielowarstwowych pokryć podłogowych, pokryć materacy i pokryć wyrobów kempingowych, pod warunkiem że składniki te stanowią co najmniej 80% masy warstwy lub pokrycia; oraz materiały tekstylne włączone do innych wyrobów i stanowiące ich integralną część, jeżeli ich skład jest określony (art. 2 ust. 2). Poza rozporządzeniem pozostają dwie sytuacje: wyroby włókiennicze zlecone chałupnikom lub niezależnym firmom, które pracują na dostarczonych materiałach bez odpłatnego przeniesienia własności, oraz wyroby włókiennicze wykonane na zamówienie przez samozatrudnionych krawców (art. 2 ust. 3 i 4).

Definicje udostępniania na rynku, wprowadzania do obrotu, producenta, importera, dystrybutora, podmiotów gospodarczych, normy zharmonizowanej, nadzoru rynku i organu nadzoru rynku zostały zapożyczone z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 (art. 3 ust. 2). Od 16 lipca 2021 r. rozporządzenie (UE) 2019/1020 skreśliło z tego artykułu definicje udostępniania na rynku, wprowadzania do obrotu, nadzoru rynku i organu nadzoru rynku, razem z jego art. 15–29, więc te pojęcia czyta się jako odpowiednie definicje z rozporządzenia (UE) 2019/1020; definicje producenta, importera, dystrybutora, podmiotów gospodarczych i normy zharmonizowanej pozostają w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008 (rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 39). Dystrybutora, który wprowadza produkt do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym, sam umieszcza etykietę albo zmienia jej treść, uważa się za producenta (art. 15 ust. 2).

Co należy zrobić

Nazwy włókien

Do opisu składu włóknistego na etykietach i w oznakowaniu wolno używać wyłącznie nazw włókien tekstylnych wymienionych w załączniku I (art. 5 ust. 1). Załącznik I zawiera 50 nazw: 18 włókien naturalnych w tabeli 1, od wełny, wymienionych włosów zwierzęcych, jedwabiu, bawełny i lnu po jutę, kokos, ramię, sizal, henequen i maguey, oraz 32 włókna chemiczne i inne w tabeli 2, od acetatu, cupro, modalu, wiskozy i lyocellu przez poliamid, poliester, elastan i elastolefin po melaminę, ogólną pozycję dla włókien nazwanych od materiału, takich jak metal lub papier, dwuskładnikowe polipropylen/poliamid (nr 49, dodane rozporządzeniem delegowanym (UE) nr 286/2012) i poliakrylan (nr 50, dodany rozporządzeniem delegowanym (UE) 2018/122). Każda nazwa jest zarezerwowana dla włókien, których charakter odpowiada opisowi w załączniku, nie może być używana dla innych włókien ani samodzielnie, ani jako rdzeń czy przymiotnik, a słowa „jedwab” nie wolno używać do opisu kształtu ani sposobu prezentacji przędzy z włókna ciągłego (art. 5 ust. 2). Producent albo osoba działająca w jego imieniu może zwrócić się do Komisji o dodanie nowej nazwy, załączając dokumentację techniczną spełniającą wymogi załącznika II (art. 6).

Pełny skład wagowy w porządku malejącym

Wyrób włókienniczy musi mieć etykietę lub oznakowanie z nazwą i procentowym udziałem masowym wszystkich włókien składowych w porządku malejącym (art. 9 ust. 1). Włókno stanowiące do 5% masy całkowitej albo włókna łącznie do 15% można określić jako inne włókna wraz z ich łącznym udziałem procentowym, jeżeli nie można ich łatwo określić w chwili produkcji; włókna, których jeszcze nie ma w załączniku I, zawsze można tak określać (art. 9 ust. 2 i 5). Wyrób z osnową z czystej bawełny i wątkiem z czystego lnu, w którym len stanowi co najmniej 40% masy tkaniny bez szlichty, można nazwać unią bawełniano-lnianą ze wskazaniem „osnowa z czystej bawełny, wątek z czystego lnu” (art. 9 ust. 3), a wyroby, których składu nie da się łatwo podać w chwili produkcji, można oznaczać jako „włókna różne” lub „skład surowcowy nieokreślony” (art. 9 ust. 4).

Określeń „100%”, „czysty” lub „cały” można używać wyłącznie dla wyrobów składających się z jednego rodzaju włókna, a tych ani podobnych określeń nie wolno stosować dla innych wyrobów; wyrób zawierający nie więcej niż 2% włókien obcych, a po zgrzebnieniu 5%, nadal można traktować jako jednowłóknisty, jeżeli ilość ta jest technicznie nieunikniona przy dobrej praktyce produkcyjnej i nie jest dodawana rutynowo (art. 7). Nazwy wełny z owiec strzyżonych i wełny dziewiczej z załącznika III, po duńsku ren, ny uld, są zarezerwowane dla wełny, która nigdy wcześniej nie została włączona do wyrobu gotowego, nie była przędzona ani filcowana bardziej, niż wymaga tego wyrób, i nie została uszkodzona przez obróbkę lub używanie; w mieszance mogą opisywać wełnę tylko wtedy, gdy cała wełna spełnia te warunki, stanowi co najmniej 25% mieszanki, a w mieszance zgrzebnej jest zmieszana tylko z jednym innym włóknem, przy czym zawartość włókien obcych w takich wyrobach nie może przekraczać 0,3% (art. 8).

Widocznych, dających się wyodrębnić, wyłącznie dekoracyjnych włókien do 7% masy wyrobu gotowego oraz metalicznych lub innych włókien antystatycznych do 2% nie trzeba wliczać, przy czym w unii bawełniano-lnianej oblicza się je osobno dla osnowy i wątku (art. 10). Wyrób z dwoma lub więcej składnikami tekstylnymi o różnym składzie włóknistym musi podawać skład każdego składnika, chyba że składnik nie jest główną podszewką i stanowi mniej niż 30% masy całkowitej; wyroby o tym samym składzie, które zwykle tworzą jedną całość, mogą mieć wspólną etykietę (art. 11). Załącznik IV ustanawia szczególne zasady dla wyrobów gorseciarskich, tekstyliów ze wzorami wytrawianymi i haftowanych, przędz rdzeniowych, aksamitu i pluszu oraz dywanów, których spód i warstwa użytkowa różnią się składem (art. 13).

Nietekstylne elementy pochodzenia zwierzęcego

Jeżeli wyrób włókienniczy zawiera nietekstylne elementy pochodzenia zwierzęcego, takie jak skóra, futro, róg, kość lub podobne, etykieta lub oznakowanie muszą zawierać wskazanie „Zawiera nietekstylne elementy pochodzenia zwierzęcego” za każdym razem, gdy wyrób jest udostępniany na rynku, a wskazanie nie może wprowadzać w błąd i musi być łatwo zrozumiałe dla konsumenta (art. 12). Same elementy nietekstylne są wyłączone ze składu włóknistego (załącznik VII, lit. a pkt (i)).

Etykiety, oznakowanie, język i sprzedaż internetowa

Wyroby włókiennicze muszą mieć etykietę lub oznakowanie ze składem włóknistym za każdym razem, gdy są udostępniane na rynku, a etykieta lub oznakowanie muszą być trwałe, łatwo czytelne, widoczne i dostępne, przy czym etykieta musi być pewnie przymocowana (art. 14 ust. 1). Między podmiotami gospodarczymi w łańcuchu dostaw oraz w dostawach dla instytucji zamawiających etykiety można zastąpić lub uzupełnić towarzyszącymi dokumentami handlowymi, które podają nazwy włókien i skład jasno i bez skrótów, z wyjątkiem kodu przetwarzania maszynowego lub skrótów określonych w normach międzynarodowych i objaśnionych w dokumencie (art. 14 ust. 2 i 3).

Opisy składu muszą się znajdować w katalogach, materiałach handlowych, na opakowaniach, etykietach i oznakowaniu, w druku łatwo czytelnym, widocznym, wyraźnym i o jednakowej wielkości, stylu i kroju, oraz muszą być wyraźnie widoczne dla konsumenta przed zakupem, także wtedy, gdy zakupu dokonuje się drogą elektroniczną (art. 16 ust. 1). Znaki towarowe i nazwy przedsiębiorstw mogą być umieszczone bezpośrednio przed opisem składu lub po nim, a muszą tak być umieszczone, jeżeli zawierają nazwę z załącznika I albo nazwę, którą można z nią pomylić; wszystkie inne informacje podaje się oddzielnie (art. 16 ust. 2 i art. 15 ust. 4). Etykieta lub oznakowanie muszą być w języku urzędowym lub językach urzędowych państwa członkowskiego, w którym produkt jest udostępniany konsumentowi, chyba że to państwo postanowi inaczej (art. 16 ust. 3). Dania wymaga języka duńskiego: rozporządzenie wykonawcze nr 1046 z 28 maja 2021 r., § 16, obowiązuje od 1 lipca 2021 r.

Odstępstwa

W przypadku 42 wyrobów wymienionych w załączniku V, od opasek podtrzymujących rękawy, pasków do zegarków, etykiet i odznak po zabawki, tekstylne części obuwia, wyroby pogrzebowe, wyroby jednorazowe, tekstylia ochronne i bezpieczeństwa, żagle, odzież dla zwierząt i flagi, podawanie nazw włókien lub składu nie jest wymagane, ale art. 11, 14, 15 i 16 stosuje się w całości, jeżeli znak towarowy lub nazwa przedsiębiorstwa zawierają nazwę z załącznika I albo nazwę, którą można z nią pomylić (art. 17 ust. 2). 19 wyrobów z załącznika VI, wśród nich ścierki podłogowe, ściereczki do czyszczenia, paski, sznurowadła, wstążki, gumy, chusteczki, nici do szycia, cerowania i haftowania prezentowane w sprzedaży detalicznej oraz taśma do firan, można udostępniać razem z jedną wspólną etykietą, jeżeli są tego samego rodzaju i składu, a tkaninę sprzedawaną na metry można oznaczyć składem na odcinku lub rolce, pod warunkiem że skład zostanie podany do wiadomości każdemu nabywcy aż do konsumenta (art. 17 ust. 3–5).

Obowiązki według roli

Przy wprowadzaniu wyrobu włókienniczego do obrotu producent musi zapewnić dostarczenie etykiety lub oznakowania oraz prawidłowość zawartych w nich informacji; jeżeli producent nie ma siedziby w Unii, obowiązek ten spoczywa na importerze (art. 15 ust. 1). Dystrybutora uważa się za producenta, jeżeli wprowadza produkt do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym, sam umieszcza etykietę albo zmienia jej treść (art. 15 ust. 2), a udostępniając produkt na rynku, musi zapewnić, aby miał on wymaganą etykietę lub oznakowanie (art. 15 ust. 3). Wszyscy muszą zapewnić, aby inne informacje dostarczane z produktem nie mogły być mylone z nazwami włókien i opisami składu (art. 15 ust. 4).

Jak sprawdza się skład

Organy nadzoru rynku sprawdzają, czy skład włóknisty odpowiada podanym informacjom (art. 18), stosując metody ilościowej analizy z załącznika VIII lub normy zharmonizowane, które mają tam zostać wprowadzone, po odjęciu elementów wymienionych w załączniku VII, takich jak elementy nietekstylne, krajki, etykiety, wykończenia, substancje tłuszczowe, szlichty i apretury, oraz po zastosowaniu ustalonych umownie dodatków wilgoci z załącznika IX do masy bezwodnej każdego włókna (art. 19). Włókna obce poniżej 2% masy całkowitej, a dla wyrobów zgrzebnych poniżej 5%, nie muszą być wskazane, jeżeli są technicznie nieuniknione i nie są dodawane rutynowo; między podanym składem a wynikiem analizy obowiązuje tolerancja produkcyjna 3% całkowitej masy włókien, obliczana osobno dla każdego włókna oraz dla wartości „inne włókna” i procentu wełny, a obie tolerancje można łączyć tylko wtedy, gdy stwierdzone włókna obce są tego samego typu chemicznego co włókno wskazane na etykiecie (art. 20 ust. 2–4). Jeżeli proces produkcyjny wymaga wyższych tolerancji, producent musi przed wprowadzeniem produktu do obrotu zwrócić się do Komisji o zezwolenie, które jest udzielane tylko w wyjątkowych, uzasadnionych przypadkach (art. 20 ust. 5).

Egzekwowanie i sankcje

Rozporządzenie nie zawiera przepisu o sankcjach; opiera się na nadzorze rynku (art. 18). Od 16 lipca 2021 r. ramy tworzy rozporządzenie (UE) 2019/1020, które wymienia rozporządzenie o włóknach tekstylnych w załączniku I (poz. 40) oraz, jako akt bez własnych przepisów o sankcjach, w załączniku II (poz. 17): gdy produkt nie jest zgodny z wymaganiami, organ żąda odpowiednich i proporcjonalnych działań naprawczych w wyznaczonym terminie, w tym doprowadzenia produktu do zgodności, uniemożliwienia jego udostępniania na rynku albo wycofania go z obrotu lub odzyskania, a jeżeli podmiot nie podejmie działań, zapewnia wycofanie produktu z obrotu, jego odzyskanie albo zakaz lub ograniczenie jego udostępniania (rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 16). Państwa członkowskie ustanawiają sankcje, które muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające (art. 41).

W Danii rozporządzenie jest egzekwowane na podstawie produktloven, duńskiej ustawy o produktach i nadzorze rynku (lovbekendtgørelse nr 22 z 8 stycznia 2026 r.), która wymienia je w § 2 ust. 1 pkt 38 i wskazuje Erhvervsstyrelsen jako organ kontrolny w § 9. Pracę wykonuje jego departament Markedsovervågning, dawny Sikkerhedsstyrelsen, który w styczniu 2026 r. stał się częścią Erhvervsstyrelsen i nadal wykonuje te same zadania, kontrolując etykietowanie wyrobów włókienniczych w internecie i w sklepach. Organ może wydać tymczasowy zakaz (§ 13), nakazy (§ 14) i zakaz udostępniania produktu na rynku (§ 16). Rozporządzenie wykonawcze nr 1046 z 28 maja 2021 r. dodaje wymóg języka duńskiego (§ 16) i pozwala organowi nakazać poprawienie etykietowania, gdy wyroby włókiennicze nie mają etykiety w języku duńskim lub nie spełniają wymagań rozporządzenia (§ 17). Brak etykiety w języku duńskim lub niespełnienie obowiązków podmiotów gospodarczych wynikających z rozporządzenia podlega karze grzywny na podstawie rozporządzenia wykonawczego nr 1046 z 28 maja 2021 r., § 18; niewykonanie nakazu lub zakazu organu podlega karze grzywny na podstawie produktloven § 37 ust. 1, a w okolicznościach obciążających, takich jak zagrożenie bezpieczeństwa lub zdrowia, powtarzające się naruszenia albo systematyczne naruszenia dla korzyści majątkowej, może grozić kara pozbawienia wolności do dwóch lat (§ 37 ust. 2); odpowiedzialność mogą ponosić także spółki (§ 37 ust. 5).

Co się zmienia

Komisja zapowiedziała rewizję rozporządzenia, której celem jest wprowadzenie jednolitego zestawu przepisów o etykietowaniu wyrobów włókienniczych i pokrewnych, z etykietowaniem cyfrowym obok etykiet fizycznych oraz, w świetle strategii UE na rzecz zrównoważonych i cyrkularnych wyrobów włókienniczych, ze szczególnym uwzględnieniem informacji istotnych dla środowiska. Wezwanie do zgłaszania uwag trwało od 3 sierpnia do 30 września 2023 r., konsultacje publiczne od 19 grudnia 2023 r. do 15 kwietnia 2024 r., a warsztaty z zainteresowanymi stronami odbyły się 18 października 2024 r.; na stronie Komisji wniosek jest zapowiedziany na drugi kwartał 2026 r. i nie odnotowano przyjętego wniosku. Do czasu przyjęcia i wejścia w życie nowego aktu rozporządzenie (UE) nr 1007/2011 w tekście skonsolidowanym z 15 lutego 2018 r. pozostaje obowiązującym prawem.

Jak pomaga Conphora

Conphora monitoruje rozporządzenie o włóknach tekstylnych, jego akty delegowane i zapowiedzianą rewizję oraz zestawia Państwa wyroby włókiennicze z wymaganiami, wskazując luki w nazewnictwie włókien, wskazaniu składu, tolerancjach, zwrocie o pochodzeniu zwierzęcym i pokryciu językowym każdego rynku, zanim staną się problemem w egzekwowaniu przepisów. Platforma pomaga przechowywać specyfikacje dostawców i sprawozdania z badań stojące za każdą etykietą oraz powiadamia o dodaniu nowej nazwy włókna lub wejściu rewizji w życie.

Zobacz, jak działa Conphora · Zobacz plany i cennik

Źródła

Niniejszy przewodnik ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Kary

Organy egzekwujące Krajowe organy nadzoru rynku sprawdzają, czy skład surowcowy wyrobów włókienniczych odpowiada podanym informacjom (art. 18), korzystając z uprawnień wynikających z rozporządzenia (UE) 2019/1020, które wymienia omawiane rozporządzenie w załączniku I (poz. 40) i załączniku II (poz. 17); definicje w art. 3 ust. 2 nadal odsyłają do rozporządzenia (WE) nr 765/2008, a w odniesieniu do udostępniania na rynku, wprowadzania do obrotu, nadzoru rynku i organu nadzoru rynku od 16 lipca 2021 r. należy je czytać jako definicje z rozporządzenia (UE) 2019/1020. W Danii organem kontrolnym na podstawie produktloven (lovbekendtgørelse nr 22 z 8 stycznia 2026 r.), która wymienia to rozporządzenie w § 2 ust. 1 pkt 38, jest Erhvervsstyrelsen; prace prowadzi jego departament Markedsovervågning, dawny Sikkerhedsstyrelsen, który w styczniu 2026 r. stał się częścią Erhvervsstyrelsen, a rozporządzenie wykonawcze nr 1046 z 28 maja 2021 r. dodaje wymóg oznakowania lub znakowania wyrobów włókienniczych w języku duńskim. Środki nadzoru to nakaz poprawienia etykietowania, tymczasowy lub stały zakaz udostępniania produktu oraz wycofanie z obrotu lub odzyskanie produktu. Brak etykiety w języku duńskim lub niespełnienie obowiązków podmiotów gospodarczych wynikających z rozporządzenia podlega karze grzywny na podstawie rozporządzenia wykonawczego nr 1046 z 28 maja 2021 r., § 18; niewykonanie nakazu lub zakazu organu podlega karze grzywny na podstawie produktloven § 37 ust. 1, a w okolicznościach obciążających, takich jak zagrożenie bezpieczeństwa lub zdrowia, powtarzające się naruszenia albo systematyczne naruszenia dla korzyści majątkowej, może grozić kara pozbawienia wolności do dwóch lat (§ 37 ust. 2); odpowiedzialność mogą ponosić także spółki (§ 37 ust. 5).

Rozporządzenie nie zawiera własnego przepisu o sankcjach: wymaga, aby organy nadzoru rynku sprawdzały zgodność składu włóknistego z podanymi informacjami (art. 18), z użyciem metod z załącznika VIII, wyłączeń z załącznika VII, ustalonych umownie dodatków z załącznika IX i tolerancji z art. 20. Od 16 lipca 2021 r. uprawnienia egzekucyjne i sankcje wynikają z rozporządzenia (UE) 2019/1020, które wymienia rozporządzenie o włóknach tekstylnych w załączniku I (poz. 40) oraz, jako akt bez własnych przepisów o sankcjach, w załączniku II (poz. 17): organy mogą żądać działań naprawczych w wyznaczonym terminie, w tym doprowadzenia produktu do zgodności, uniemożliwienia jego udostępniania, wycofania go z obrotu lub odzyskania, a jeżeli podmiot nie podejmie działań, muszą zapewnić wycofanie z obrotu, odzyskanie albo zakaz lub ograniczenie udostępniania na rynku; państwa członkowskie ustanawiają sankcje, które muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W Danii produktloven (lovbekendtgørelse nr 22 z 8 stycznia 2026 r.) obejmuje to rozporządzenie w § 2 ust. 1 pkt 38, wskazuje Erhvervsstyrelsen jako organ kontrolny w § 9, przewiduje tymczasowy zakaz (§ 13), nakazy (§ 14) i zakaz udostępniania na rynku (§ 16), a rozporządzenie wykonawcze nr 1046 z 28 maja 2021 r. pozwala organowi nakazać poprawienie etykietowania, gdy wyroby włókiennicze nie mają etykiety w języku duńskim lub nie spełniają wymagań rozporządzenia (§ 17). Brak etykiety w języku duńskim lub niespełnienie obowiązków podmiotów gospodarczych wynikających z rozporządzenia podlega karze grzywny na podstawie rozporządzenia wykonawczego nr 1046 z 28 maja 2021 r., § 18; niewykonanie nakazu lub zakazu organu podlega karze grzywny na podstawie produktloven § 37 ust. 1, a w okolicznościach obciążających, takich jak zagrożenie bezpieczeństwa lub zdrowia, powtarzające się naruszenia albo systematyczne naruszenia dla korzyści majątkowej, może grozić kara pozbawienia wolności do dwóch lat (§ 37 ust. 2); odpowiedzialność mogą ponosić także spółki (§ 37 ust. 5).

Źródło · art. 18, art. 19 i art. 20Źródło · art. 16, art. 41, załącznik I i załącznik IIŹródło · § 2, § 9, § 13, § 14, § 16 i § 37Źródło · § 16, § 17 i § 18

Co się zmieniło

Wejście w życie, zmiany i wpisy Compliance Radar dotyczące TexR – od najnowszych.

  1. Wytyczne

    Przewodnik napisany na nowo na podstawie tekstu skonsolidowanego

    Treść napisano na nowo na podstawie tekstu skonsolidowanego z 15 lutego 2018 r. i trzech aktów zmieniających: 50 nazw z załącznika I, 42 zwolnienia z załącznika V i 19 wyrobów z załącznika VI policzono teraz na podstawie załączników, tolerancje z art. 7, 8, 10, 11 i 20 podano z ich wartościami procentowymi, podstawę nadzoru rynku wskazano jako rozporządzenie (UE) 2019/1020 wraz z definicjami z rozporządzenia 765/2008, które pozostają w mocy, a duńskie egzekwowanie oparto na produktloven i rozporządzeniu wykonawczym nr 1046 z 2021 r.; zdanie z wcześniejszego tekstu o współpracy rzecznika praw konsumentów z organem usunięto jako niepoparte źródłem.

    Źródło · art. 1–28 i załączniki I–VII
  2. Wytyczne

    Dania: Sikkerhedsstyrelsen staje się częścią Erhvervsstyrelsen

    Od stycznia 2026 r. Sikkerhedsstyrelsen jest departamentem Erhvervsstyrelsen o nazwie Markedsovervågning i wykonuje te same zadania co dotychczas, w tym kontrolę etykietowania wyrobów włókienniczych; produktloven wskazuje Erhvervsstyrelsen jako organ kontrolny.

    ŹródłoŹródło · § 9 ust. 1
  3. Wytyczne

    Rozporządzenie (UE) 2019/1020 przejmuje nadzór rynku

    Rozporządzenie o nadzorze rynku zaczyna obowiązywać od tej daty; wymienia rozporządzenie o włóknach tekstylnych w załączniku I (poz. 40) i załączniku II (poz. 17), skreśla art. 15–29 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 oraz jego definicje udostępniania na rynku, wprowadzania do obrotu, nadzoru rynku i organu nadzoru rynku, które należy teraz czytać jako odpowiadające przepisy rozporządzenia (UE) 2019/1020, i wymaga od państw członkowskich ustanowienia skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji.

    Źródło · art. 39, art. 41, art. 44, załącznik I i załącznik II
  4. Wytyczne

    Dania: etykietowanie w języku duńskim i grzywny na podstawie rozporządzenia wykonawczego nr 1046 z 2021 r.

    Duńskie rozporządzenie wykonawcze w sprawie etykietowania obuwia i wyrobów włókienniczych wchodzi w życie na podstawie produktloven: wyroby włókiennicze muszą być etykietowane lub znakowane w języku duńskim zgodnie z rozporządzeniem, organ może nakazać poprawienie etykietowania, a brak etykiety w języku duńskim lub niespełnienie obowiązków podmiotów gospodarczych wynikających z rozporządzenia podlega karze grzywny.

    Źródło · § 16, § 17, § 18 i § 20
  5. Zmiana

    Rozporządzenie delegowane (UE) 2018/122 w mocy: dodano poliakrylan

    Rozporządzenie delegowane z 20 października 2017 r., opublikowane 26 stycznia 2018 r., dodaje do załącznika I włókno nr 50 – poliakrylan, aktualizuje dokumentację techniczną z załącznika II, zmienia brzmienie poz. 18 załącznika VI dla nici do szycia, cerowania i haftowania, dodaje poliakrylan do metod z załącznika VIII wraz z nową metodą dla poliestru opartą na EN ISO 1833-25:2013 i ustala jego umowny dodatek z załącznika IX.

    Źródło · art. 1, art. 2 i załącznik
  6. Zmiana

    Sprostowanie do art. 10 ust. 3

    Sprostowanie opublikowane w Dz.Urz. UE L 243 poprawia odesłanie w art. 10 ust. 3 dotyczące dekoracyjnych i antystatycznych włókien w osnowie i wątku z art. 9 ust. 4 na art. 9 ust. 3, przepis o unii bawełniano-lnianej; w tekście skonsolidowanym zmianę oznaczono jako C1.

    Źródło · pojedyncza pozycjaŹródło · art. 10 ust. 3
  7. Stosowanie

    Koniec okresu przejściowego

    Wyroby włókiennicze zgodne z dyrektywą 2008/121/WE i wprowadzone do obrotu przed 8 maja 2012 r. mogły być udostępniane do tej daty; od 10 listopada 2014 r. każdy udostępniany wyrób włókienniczy musi być zgodny z rozporządzeniem.

    Źródło · art. 26
  8. Zmiana

    Rozporządzenie Rady (UE) nr 517/2013 w mocy: chorwacka nazwa wełny

    Wraz z przystąpieniem Chorwacji rozporządzenie dostosowujące Rady z 13 maja 2013 r. dodaje w załączniku III, po wpisie francuskim, chorwacką nazwę wełny z owiec strzyżonych runska vuna.

    Źródło · art. 1 ust. 1 i załącznik, pkt 1.C
  9. Stosowanie

    Rozporządzenie o włóknach tekstylnych zaczyna obowiązywać; trzy dyrektywy zostają uchylone

    Rozporządzenie obowiązuje we wszystkich państwach członkowskich od tej daty, dyrektywy 73/44/EWG, 96/73/WE i 2008/121/WE zostają uchylone, a odesłania do nich czyta się według tabel korelacji z załącznika X; rozporządzenie delegowane (UE) nr 286/2012 obowiązuje od tego samego dnia, dzięki czemu nazwa dwuskładnikowego włókna polipropylen/poliamid przeszła z uchylonych dyrektyw bez przerwy.

    Źródło · art. 27 i art. 28Źródło · art. 2 i motyw 6
  10. Zmiana

    Rozporządzenie delegowane (UE) nr 286/2012 w mocy: dwuskładnikowe polipropylen/poliamid

    Rozporządzenie delegowane Komisji z 27 stycznia 2012 r., opublikowane 31 marca 2012 r., dodaje do załącznika I włókno nr 49 – dwuskładnikowe polipropylen/poliamid, dostosowuje metody ilościowej analizy z załącznika VIII i dodaje ustalony umownie dodatek dla tego włókna w załączniku IX; obowiązuje od 8 maja 2012 r.

    Źródło · art. 1, art. 2 i załącznik
  11. Wejście w życie

    Rozporządzenie (UE) nr 1007/2011 wchodzi w życie

    Przyjęte 27 września 2011 r. i opublikowane w Dz.Urz. UE L 272 z 18 października 2011 r. rozporządzenie weszło w życie w dwudziestym dniu po publikacji, z odroczeniem stosowania do 8 maja 2012 r.; uprawnienia delegowane Komisji do zmiany załączników są udzielane na okresy pięcioletnie liczone od tej daty.

    Źródło · art. 22 ust. 2 i art. 28

Narzędzia i szkolenia

Co Conphora oferuje w zakresie TexR.

Zacznij od problemu

We do not know which regulations apply to our product

How to map the EU rules for one product: GPSR scope and exclusions, the harmonisation acts in Annex I to Regulation 2019/1020, and labelling acts.

Bezpłatne sprawdzenie zgodności → Walidacja produktów

Our textile label lacks the fibre composition

Fibre composition labels under Regulation (EU) No 1007/2011: approved fibre names, percentages by weight, language, online display and who supplies it.

Przewodniki po rozporządzeniach UE → Walidacja produktów

Customers ask about chemicals in our clothing

Chemical limits for textiles under REACH Annex XVII: azo dyes, NPE, the Appendix 12 list, DMF and the PFHxA restriction from 10 October 2026.

Przewodniki po rozporządzeniach UE → Wiedza i analizy

Pytania, które zadaje się o TexR

Od kiedy stosuje się rozporządzenie o włóknach tekstylnych?

Rozporządzenie (UE) nr 1007/2011 przyjęto 27 września 2011 r., opublikowano w Dzienniku Urzędowym 18 października 2011 r., a w życie weszło 7 listopada 2011 r., w dwudziestym dniu po publikacji. Stosuje się je od 8 maja 2012 r., kiedy uchyliło dyrektywy 73/44/EWG, 96/73/WE i 2008/121/WE. Wyroby włókiennicze zgodne z dyrektywą 2008/121/WE i wprowadzone do obrotu przed 8 maja 2012 r. mogły być nadal udostępniane do 9 listopada 2014 r.

Źródło · art. 26, art. 27 i art. 28
Jakie produkty muszą mieć etykietę ze składem włóknistym?

Wyroby włókiennicze, czyli produkty składające się wyłącznie z włókien tekstylnych, oraz produkty zawierające co najmniej 80% masy włókien tekstylnych, które traktuje się tak samo. Objęte są także pokrycia mebli, parasoli i parasoli przeciwsłonecznych z co najmniej 80% składników tekstylnych, tekstylne składniki wierzchniej warstwy wielowarstwowych pokryć podłogowych, pokryć materacy i pokryć wyrobów kempingowych, jeżeli stanowią co najmniej 80% tej warstwy, oraz materiały tekstylne stanowiące integralną część innego produktu, jeżeli ich skład jest określony. Wyłączone są wyroby wykonywane na zamówienie przez samozatrudnionych krawców oraz praca zlecona chałupnikom na dostarczonych materiałach, a 42 wyroby z załącznika V, takie jak zabawki, tekstylne części obuwia, paski do zegarków, etykiety, flagi i wyroby jednorazowe, nie wymagają wskazania włókien.

Źródło · art. 2, art. 3 ust. 1 lit. a, art. 17 ust. 2 i załącznik V
Jakich nazw włókien mogą Państwo używać na etykiecie?

Wyłącznie 50 nazw wymienionych w załączniku I: 18 włókien naturalnych w tabeli 1, od wełny, jedwabiu, bawełny i lnu po sizal, henequen i maguey, oraz 32 włókien chemicznych w tabeli 2, od acetatu, wiskozy i poliestru po melaminę, dwuskładnikowe polipropylen/poliamid, dodane w 2012 r., i poliakrylan, dodany w 2018 r. Każda nazwa jest zarezerwowana dla włókien odpowiadających jej opisowi i nie wolno jej używać, nawet jako rdzenia lub przymiotnika, dla innego włókna. Włókno bez nazwy w załączniku I można wskazać jako inne włókna wraz z udziałem procentowym, a producent może zwrócić się do Komisji o nową nazwę, załączając dokumentację techniczną opisaną w załączniku II.

Źródło · art. 5, art. 6, art. 9 ust. 5, załącznik I i załącznik II
Czy mogą Państwo napisać „100% bawełna”, jeśli tkanina zawiera śladowe ilości innych włókien?

Tak, w pewnych granicach. Produkt można oznaczyć jako „100%”, „czysty” lub „cały” tylko wtedy, gdy składa się wyłącznie z jednego rodzaju włókna, ale do 2% masy włókien obcych, a w wyrobach po zgrzebnieniu do 5%, można pominąć, jeżeli ilość ta jest technicznie nieunikniona przy dobrej praktyce produkcyjnej i nie jest dodawana rutynowo. W wyrobach wielowłóknistych organy dopuszczają tolerancję produkcyjną 3% między podanym składem a wynikiem analizy, obliczaną osobno dla każdego włókna, oraz te same limity 2% i 5% dla włókien obcych. W wełnie z owiec strzyżonych i wełnie dziewiczej dopuszcza się najwyżej 0,3% włókien obcych.

Źródło · art. 7, art. 8 ust. 3 i art. 20
Czy etykieta musi być w języku duńskim?

Tak. Etykieta lub oznakowanie muszą być w języku urzędowym lub językach urzędowych państwa członkowskiego, w którym produkt jest udostępniany konsumentowi, chyba że to państwo postanowi inaczej. Dania nie postanowiła inaczej: rozporządzenie wykonawcze nr 1046 z 28 maja 2021 r., obowiązujące od 1 lipca 2021 r., powtarza tę zasadę, wymagając od podmiotu gospodarczego etykietowania lub znakowania wyrobów włókienniczych w języku duńskim zgodnie z rozporządzeniem, a niedopełnienie tego obowiązku podlega karze grzywny (§ 16 i § 18). Niewielkie ilości nici do szycia, cerowania i haftowania sprzedawane pojedynczo można etykietować w dowolnym urzędowym języku UE, jeżeli mają również wspólną etykietę.

Źródło · art. 16 ust. 3Źródło · § 16, § 18 i § 20
Co należy napisać, jeśli odzież ma elementy ze skóry, futra lub rogu?

Obecność nietekstylnych elementów pochodzenia zwierzęcego należy wskazać zwrotem „Zawiera nietekstylne elementy pochodzenia zwierzęcego” na etykiecie lub oznakowaniu za każdym razem, gdy produkt jest udostępniany na rynku. Wskazanie nie może wprowadzać w błąd i musi być przedstawione tak, aby konsument łatwo je zrozumiał. Same elementy nietekstylne są pomijane w składzie włóknistym na podstawie załącznika VII.

Źródło · art. 12 i załącznik VII, lit. a pkt (i)
Czy przepisy o etykietowaniu dotyczą sprzedaży internetowej i dostaw między przedsiębiorcami?

Tak, w obu przypadkach. Skład musi być podany w katalogach, materiałach handlowych, na opakowaniach, etykietach i oznakowaniu tak, aby był wyraźnie widoczny dla konsumenta przed zakupem, także wtedy, gdy zakupu dokonuje się drogą elektroniczną. Między podmiotami gospodarczymi w łańcuchu dostaw oraz w dostawach dla instytucji zamawiających etykietę lub oznakowanie można zastąpić lub uzupełnić towarzyszącymi dokumentami handlowymi, które podają nazwy włókien i skład jasno i bez skrótów, z wyjątkiem kodu przetwarzania maszynowego lub skrótów określonych w normach międzynarodowych i objaśnionych w tym samym dokumencie.

Źródło · art. 14 ust. 2, art. 14 ust. 3 i art. 16 ust. 1
Czy rozporządzenie o włóknach tekstylnych jest rewidowane?

Komisja zapowiedziała rewizję, której celem jest wprowadzenie jednolitego zestawu przepisów o etykietowaniu wyrobów włókienniczych i pokrewnych, z etykietowaniem cyfrowym obok etykiet fizycznych oraz, w świetle strategii UE na rzecz zrównoważonych i cyrkularnych wyrobów włókienniczych, informacjami istotnymi dla środowiska. Wezwanie do zgłaszania uwag trwało od 3 sierpnia do 30 września 2023 r., konsultacje publiczne od 19 grudnia 2023 r. do 15 kwietnia 2024 r., a warsztaty z zainteresowanymi stronami odbyły się 18 października 2024 r.; na stronie Komisji wniosek jest zapowiedziany na drugi kwartał 2026 r. i nie odnotowano przyjętego wniosku, więc rozporządzenie (UE) nr 1007/2011 w tekście skonsolidowanym z 15 lutego 2018 r. pozostaje obowiązującym prawem.

Źródło

Obserwuj TexR – jedna wiadomość tygodniowo, gdy coś się zmienia

Sprostowania, wytyczne, trendy w Safety Gate i nowe artykuły dotyczące obserwowanych rozporządzeń. Nic poza tym.

Aktualności od Conphora ApS o rozporządzeniach i tematach, które Państwo obserwują – e-mailem, domyślnie raz w tygodniu. Subskrypcję potwierdzają Państwo e-mailem i mogą ją Państwo anulować jednym kliknięciem. Mierzymy, czy nasze wiadomości są otwierane i z jakich odnośników korzystano; można to wyłączyć na stronie preferencji. Dane są przechowywane w UE i nigdy nie są sprzedawane. Polityka prywatności. Bezpłatne konto? Proszę wybrać powiadomienia w ustawieniach konta.

Powiązane

Powiązane rozporządzenia

AerDFtLblDPPWRUoMD

Źródła

  1. Rozporządzenie (UE) nr 1007/2011 w sprawie nazw włókien tekstylnych i etykietowania, tekst skonsolidowany z 15 lutego 2018 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:02011R1007-20180215
  2. Rozporządzenie (UE) nr 1007/2011 w brzmieniu opublikowanym w Dz.Urz. UE L 272 z 18 października 2011 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32011R1007
  3. Informacje o dokumencie, daty i powiązania dla CELEX 32011R1007 (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX:32011R1007
  4. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 286/2012 dodające dwuskładnikowe polipropylen/poliamid (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32012R0286
  5. Rozporządzenie Rady (UE) nr 517/2013 dostosowujące akty Unii w związku z przystąpieniem Chorwacji (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32013R0517
  6. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/122 dodające poliakrylan i zmieniające załączniki II, VI, VIII i IX (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32018R0122
  7. Sprostowanie z 18 września 2015 r. do rozporządzenia (UE) nr 1007/2011, art. 10 ust. 3 (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32011R1007R(02)
  8. Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32019R1020
  9. Rozporządzenie (WE) nr 765/2008, którego definicje z art. 2 stosuje rozporządzenie o włóknach tekstylnych (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32008R0765
  10. Przepisy o etykietowaniu wyrobów włókienniczych (Komisja Europejska, DG GROW) https://single-market-economy.ec.europa.eu/sectors/textiles-ecosystem/legislation_en
  11. Przegląd rozporządzenia (UE) nr 1007/2011 (Komisja Europejska, DG GROW) https://single-market-economy.ec.europa.eu/sectors/textiles-ecosystem/review-regulation-eu-10072011_en
  12. Etykiety wyrobów włókienniczych (Twoja Europa, Komisja Europejska) https://europa.eu/youreurope/business/product-requirements/labels-markings/textile-label/index_en.htm
  13. Kontrol med mærkning af tekstilprodukter og fodtøj (Erhvervsstyrelsen, Markedsovervågning) https://www.sik.dk/erhverv/produkter/tekstilprodukter-og-fodtoej/kontrol-maerkning-tekstilprodukter-og-fodtoej
  14. Sikkerhedsstyrelsen, en del af Erhvervsstyrelsen od stycznia 2026 r. (Erhvervsstyrelsen) https://erhvervsstyrelsen.dk/sikkerhedsstyrelsen-en-del-af-erhvervsstyrelsen
  15. Produktloven, lovbekendtgørelse nr. 22 af 8. januar 2026 (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2026/22
  16. Bekendtgørelse nr. 1046 af 28. maj 2021 om mærkning af fodtøj og etikettering og mærkning af tekstilprodukter (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2021/1046

O tym przewodniku

Recenzent
Conphora compliance team, Redakcja zgodności, Conphora
Przegląd
24 września 2026
Kolejny przegląd
14 marca 2027

Opracowane na podstawie oficjalnego tekstu w EUR-Lex i wytycznych Komisji, ze źródłem dla każdego faktu. Nie jest to porada prawna.

Podsumowanie w PDF JSON
Zacytuj tę stronę 
Conphora (2026). TexR: Rozporządzenie o włóknach tekstylnych (Rozporządzenie (UE) nr 1007/2011) – wyjaśnienie. Pobrano 13 października 2026 z https://www.conphora.com/pl/rozporzadzenia-ue/texr/
Przegląd
Demo Company

See TexR handled end to end

Thirteen products, the documents retailers ask for, supplier requests and this year's deadlines — a complete, read-only example. Open it with a free account; no card, no trial clock.

Try the demo with TexR — freeCompare plans

Free account · no card · opens in the Demo Company