Esc

Wyszukiwarka serwisu pojawi się wraz z katalogiem platformy. Do tego czasu proszę zacząć od jednej z poniższych pozycji:
AerD Labelling & Packaging 10 min

AerD: Dyrektywa o opakowaniach aerozolowych (Dyrektywa Rady 75/324/EWG) – wyjaśnienie

Dyrektywa o opakowaniach aerozolowych ujednolica budowę, badania, klasyfikację palności i znakowanie opakowań od 50 ml oraz wymaga od odpowiedzialnego za wprowadzenie do obrotu umieszczenia symbolu odwróconego epsilon. Termin transpozycji upłynął 21 listopada 1976 r.; dyrektywa (UE) 2016/2037 wprowadziła limit 15 barów dla sprężonych niepalnych gazów, stosowany od 12 lutego 2018 r.

Try the demo with AerD — freeSprawdź produkt względem AerD

Free account · no card · opens in the Demo Company

Przegląd z dnia 24 września 2026, recenzent: Conphora compliance team · Kolejny przegląd: 14 marca 2027 · Nie jest to porada prawna

Open the video page →

Kogo dotyczy

Objęte aktem

  • Pojemniki jednorazowego użytku wykonane z metalu, szkła lub tworzywa sztucznego, zawierające gaz sprężony, skroplony lub rozpuszczony pod ciśnieniem, z cieczą, pastą lub proszkiem albo bez nich, wyposażone w urządzenie uwalniające, które wyrzuca zawartość w postaci cząstek zawieszonych w gazie, w postaci piany, pasty lub proszku albo w stanie ciekłym
  • Opakowania o maksymalnej pojemności od 50 ml do limitów z załącznika: 1 000 ml dla metalu, 220 ml dla szkła powlekanego tworzywem lub w inny sposób zabezpieczonego, 150 ml dla szkła niezabezpieczonego oraz te same limity dla opakowań z tworzyw sztucznych, zależnie od tego, czy mogą się rozpryskiwać po rozerwaniu
  • Aerozole codziennego i profesjonalnego użytku, takie jak dezodoranty, lakiery do włosów, farby w sprayu, smary, środki czyszczące w sprayu, pianki, żele i środki owadobójcze, niezależnie od zawartości, ponieważ dyrektywa nie przewiduje wyłączeń według rodzaju produktu
  • Osoba odpowiedzialna za wprowadzenie opakowania aerozolowego do obrotu, która umieszcza symbol „3” (odwrócone epsilon) i odpowiada za analizę zagrożeń, budowę, badania i znakowanie
  • Zarówno zagrożenie ciśnieniowe (ciśnienie próbne i rozrywające, limity napełnienia, badania końcowe), jak i zagrożenie palnością (klasyfikacja jako niepalne, łatwopalne lub skrajnie łatwopalne oraz odpowiadające im elementy etykiety CLP), a także ryzyko wdychania w ramach analizy zagrożeń

Produkty pochodne i powiązane

  • Symbol „3” (odwrócone epsilon) jest własnym znakiem zgodności dyrektywy, umieszczanym przez osobę odpowiedzialną za wprowadzenie do obrotu; dyrektywa nie przewiduje oznakowania CE, deklaracji zgodności UE ani jednostki notyfikowanej, a państwa członkowskie muszą zapobiegać stosowaniu oznaczeń, które mogłyby być pomylone z tym symbolem (art. 3, art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 9)
  • Dyrektywa nie jest dostosowana do nowych ram prawnych (NLF): nie definiuje producenta, importera ani dystrybutora, a art. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1020 dotyczący odpowiedzialnego podmiotu gospodarczego w Unii jej nie obejmuje, ponieważ dyrektywa Rady 75/324/EWG nie znajduje się wśród aktów wymienionych w art. 4 ust. 5 tego rozporządzenia; nadzór rynku podlega jednak rozporządzeniu (UE) 2019/1020, które wymienia dyrektywę w załączniku I (pkt 4) i załączniku II (rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 4 ust. 5, załącznik I i załącznik II)
  • Znakowanie stosuje się bez uszczerbku dla rozporządzenia CLP (WE) nr 1272/2008: klasa palności określona w załączniku decyduje o tym, jakie elementy etykiety kategorii aerozoli CLP i jakie hasło ostrzegawcze nosi opakowanie, a dla produktów konsumenckich dodaje się P102 (art. 8 ust. 1 i załącznik, pkt 2.2)
  • Opakowania aerozolowe objęte dyrektywą są wyłączone z zakresu dyrektywy 2014/68/UE w sprawie urządzeń ciśnieniowych (dyrektywa 2014/68/UE, art. 1 ust. 2 lit. d))
  • Załącznik powołuje się na dyrektywę 94/55/WE w odniesieniu do metody badania końcowego na zimno i właściwego organu zatwierdzającego alternatywne badania końcowe; dyrektywa ta została uchylona z dniem 30 czerwca 2009 r. dyrektywą 2008/68/WE w sprawie lądowego transportu towarów niebezpiecznych, więc odesłania należy czytać jako odnoszące się do przepisów ADR stosowanych na podstawie dyrektywy 2008/68/WE oraz do organu wyznaczonego na jej podstawie (załącznik, pkt 6.1.4.1 lit. c) i 6.1.4.3 lit. e); dyrektywa 2008/68/WE, art. 12 ust. 1)
  • Państwa członkowskie mogą uzależnić wprowadzanie do obrotu na swoim terytorium od tego, aby brzmienie etykiety było w ich języku lub językach urzędowych; Dania wymaga języka duńskiego (art. 8 ust. 2; rozporządzenie wykonawcze nr 247 z 14 marca 2014 r., § 5)

Role w rozumieniu aktu

Osoba odpowiedzialna za wprowadzenie opakowania aerozolowego do obrotu

Główny podmiot zobowiązany na podstawie dyrektywy, niezdefiniowany bliżej: osoba, która umieszcza symbol „3” (odwrócone epsilon) jako dowód zgodności, której nazwa i adres lub znak towarowy widnieją na opakowaniu, która musi przeanalizować zagrożenia oraz odpowiednio zaprojektować, wykonać i zbadać opakowanie, która gwarantuje badania z pkt 6.1 załącznika i która udostępnia metodę ciepła spalania oraz wszelkie zatwierdzenia alternatywnego badania końcowego pod adresem podanym na etykiecie.

Źródło · Art. 3, Art. 8(1)(a), Annex, points 1.10, 2, 6.1 and 6.1.4.3
Producent lub napełniacz opakowania aerozolowego

Dyrektywa nie definiuje producenta ani napełniacza: załącznik wymienia producenta wyłącznie w odniesieniu do próby upadku pojemników ze szkła zabezpieczonego (pkt 6.1.3), a art. 8 ust. 1 lit. c) wymaga oznaczeń kodowych identyfikujących partię napełnienia. Napełniacz lub wytwórca puszek, który wprowadza opakowanie do obrotu pod własną nazwą i adresem, jest osobą odpowiedzialną za wprowadzenie do obrotu i ponosi wszystkie obowiązki tej roli; w pozostałych przypadkach wykonuje budowę i badania, które osoba odpowiedzialna za wprowadzenie do obrotu musi zagwarantować.

Źródło · Art. 3, Art. 8(1)(a) and (c), Annex, points 6.1.3 and 6.1
Importer

Dyrektywa go nie definiuje, ponieważ powstała przed nowymi ramami prawnymi (NLF). Importer, którego nazwa i adres lub znak towarowy widnieją na opakowaniu, jest osobą odpowiedzialną za wprowadzenie do obrotu w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. a) i musi umieć wykazać, że przeprowadzono analizę zagrożeń, badania i znakowanie; obowiązek odpowiedzialnego podmiotu gospodarczego z art. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1020 nie obejmuje opakowań aerozolowych, ponieważ dyrektywa nie jest wymieniona w art. 4 ust. 5 tego rozporządzenia.

Źródło · Art. 3 and Art. 8(1)(a)Źródło · Art. 4(5)
Dystrybutor (hurtownik lub sprzedawca detaliczny)

Dyrektywa go nie definiuje; zwraca się do osoby odpowiedzialnej za wprowadzenie do obrotu. Pozostałe ogniwa łańcucha obejmuje krajowe prawo transponujące: duńskie rozporządzenie wykonawcze stosuje się do osób odpowiedzialnych za wprowadzanie aerozoli do obrotu lub udostępnianie ich na rynku oraz do innych osób zobowiązanych na podstawie jego załącznika 1 i dopuszcza wprowadzanie aerozoli do obrotu lub udostępnianie ich na rynku wyłącznie wtedy, gdy spełniają wymagania załącznika.

Źródło · § 3 and § 4Źródło · Art. 3 and Art. 8

Sprzedają Państwo spoza UE? Zacznij tutaj →

Czy AerD dotyczy Państwa produktu?

Trzy pytania i pierwsza odpowiedź oparta na przepisach o zakresie stosowania danego rozporządzenia. Konto nie jest potrzebne.

Przepisy stojące za tym sprawdzeniem
  1. Opakowanie aerozolowe o maksymalnej pojemności poniżej 50 ml (próbki, rozmiary podróżne) · dowolne · dowolne Poza zakresem Dyrektywa nie ma zastosowania do opakowań aerozolowych o maksymalnej pojemności poniżej 50 ml; do takich produktów mogą nadal mieć zastosowanie przepisy o ogólnym bezpieczeństwie produktów i o chemikaliach. Źródło · Art. 1
  2. Pojemnik przekraczający limit pojemności z załącznika dla swojego materiału (metal powyżej 1 000 ml, szkło zabezpieczone powyżej 220 ml, szkło niezabezpieczone powyżej 150 ml) · dowolne · dowolne Poza zakresem Opakowania o maksymalnej pojemności większej niż limit dla ich materiału – 1 000 ml dla metalu (pkt 3.1), 220 ml dla szkła zabezpieczonego (pkt 4.1.1), 150 ml dla szkła niezabezpieczonego (pkt 4.2.1) oraz odpowiednie limity dla tworzyw sztucznych (pkt 5.1 i 5.2) – nie wchodzą w zakres dyrektywy; mogą wówczas mieć zastosowanie inne przepisy o urządzeniach ciśnieniowych lub o transporcie. Źródło · Art. 1 and Annex, points 3.1, 4.1.1, 4.2.1, 5.1 and 5.2
  3. Wielokrotnego użytku lub napełnialny pojemnik ciśnieniowy (napełnialna butelka z rozpylaczem, kartusz gazowy, butla) · dowolne · dowolne Poza zakresem Opakowanie aerozolowe jest z definicji pojemnikiem jednorazowego użytku; napełnialne lub wielokrotnego użytku pojemniki ciśnieniowe nie są opakowaniami aerozolowymi w rozumieniu dyrektywy i podlegają ocenie na podstawie dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych, przepisów o przewoźnych urządzeniach ciśnieniowych lub ADR. Źródło · Art. 2
  4. Metalowe opakowanie aerozolowe (puszka z blachy ocynowanej lub aluminiowa) o pojemności całkowitej od 50 ml do 1 000 ml, Szklane opakowanie aerozolowe powlekane tworzywem lub w inny sposób trwale zabezpieczone, o pojemności od 50 ml do 220 ml, Niezabezpieczone szklane opakowanie aerozolowe o pojemności od 50 ml do 150 ml, napełnione gazem skroplonym lub rozpuszczonym, Opakowanie aerozolowe z tworzywa sztucznego (traktowane jak szkło zabezpieczone lub niezabezpieczone, zależnie od tego, czy może się rozpryskiwać po rozerwaniu), Aerozol leczniczy, kosmetyczny, spożywczy lub biobójczy w pojemniku mieszczącym się w definicji dyrektywy · Osoba odpowiedzialna za wprowadzenie opakowania aerozolowego do obrotu, Producent lub napełniacz opakowania aerozolowego, Importer · dowolne Objęte zakresem Jednorazowy pojemnik metalowy, szklany lub z tworzywa sztucznego z gazem pod ciśnieniem i urządzeniem uwalniającym, o pojemności co najmniej 50 ml i mieszczący się w limicie dla swojego materiału, jest opakowaniem aerozolowym niezależnie od zawartości; osoba odpowiedzialna za wprowadzenie do obrotu (w praktyce napełniacz, właściciel marki lub importer, którego nazwa widnieje na puszce) musi przeanalizować zagrożenia, spełnić przepisy dotyczące budowy, ciśnienia i napełniania, przeprowadzić badania, sklasyfikować palność, oznakować opakowanie zgodnie z CLP i umieścić symbol „3”. Nie obowiązuje żaden próg wielkości przedsiębiorstwa. Źródło · Art. 1, Art. 2, Art. 3, Art. 8 and Annex, points 2, 2.1, 2.2, 3 to 6
  5. Aerozol z łatwopalną zawartością lub gazem nośnym (na przykład butan, propan, eter dimetylowy lub ciecz łatwopalna), Aerozol ze sprężonym lub rozpuszczonym niepalnym gazem nośnym (azot, sprężone powietrze, dwutlenek węgla) · Osoba odpowiedzialna za wprowadzenie opakowania aerozolowego do obrotu, Producent lub napełniacz opakowania aerozolowego, Importer · dowolne Objęte zakresem Gaz nośny decyduje o klasyfikacji i limicie ciśnienia, a nie o stosowaniu dyrektywy: aerozole klasyfikuje się jako niepalne, łatwopalne lub skrajnie łatwopalne zgodnie z pkt 1.9 załącznika i oznakowuje odpowiednią kategorią aerozoli CLP, a opakowania metalowe mogą osiągać 12 barów w temperaturze 50°C z łatwopalnym gazem skroplonym, 13,2 bara z niepalnym gazem skroplonym i 15 barów ze sprężonym lub rozpuszczonym niepalnym gazem. Źródło · Annex, points 1.8, 1.9, 2.2 and 3.1.2
  6. Metalowe opakowanie aerozolowe (puszka z blachy ocynowanej lub aluminiowa) o pojemności całkowitej od 50 ml do 1 000 ml, Szklane opakowanie aerozolowe powlekane tworzywem lub w inny sposób trwale zabezpieczone, o pojemności od 50 ml do 220 ml, Niezabezpieczone szklane opakowanie aerozolowe o pojemności od 50 ml do 150 ml, napełnione gazem skroplonym lub rozpuszczonym, Opakowanie aerozolowe z tworzywa sztucznego (traktowane jak szkło zabezpieczone lub niezabezpieczone, zależnie od tego, czy może się rozpryskiwać po rozerwaniu), Aerozol z łatwopalną zawartością lub gazem nośnym (na przykład butan, propan, eter dimetylowy lub ciecz łatwopalna), Aerozol ze sprężonym lub rozpuszczonym niepalnym gazem nośnym (azot, sprężone powietrze, dwutlenek węgla), Aerozol leczniczy, kosmetyczny, spożywczy lub biobójczy w pojemniku mieszczącym się w definicji dyrektywy · Dystrybutor (hurtownik lub sprzedawca detaliczny) · dowolne To zależy Sama dyrektywa zwraca się wyłącznie do osoby odpowiedzialnej za wprowadzenie do obrotu; to, czy hurtownik lub sprzedawca detaliczny ponosi obowiązki, zależy od krajowego prawa transponującego. W Danii rozporządzenie wykonawcze obejmuje osoby udostępniające aerozole na rynku, więc dystrybutor może dostarczać wyłącznie opakowania spełniające wymagania załącznika i opatrzone wymaganym oznakowaniem w języku duńskim. Źródło · § 3, § 4 and § 5Źródło · Art. 3 and Art. 8(2)
  7. dowolne · dowolne · dowolne To zależy To, czy dyrektywa ma zastosowanie, zależy od tego, czy pojemnik jest jednorazowego użytku i wykonany z metalu, szkła lub tworzywa sztucznego, z gazem pod ciśnieniem i urządzeniem uwalniającym, czy jego maksymalna pojemność wynosi co najmniej 50 ml i mieści się w limicie dla jego materiału, oraz jaką rolę pełni dany podmiot w odniesieniu do wprowadzania opakowania do obrotu. Źródło · Art. 1, Art. 2 and Art. 3

Kluczowe terminy

  1. Przyjęcie dyrektywy Rady 75/324/EWG; opublikowano w Dz.Urz. UE L 147 z 9 czerwca 1975 r. Źródło · title and signature block
  2. Notyfikacja państwom członkowskim i wejście w życie; od tej daty biegnie 18-miesięczny termin transpozycji Źródło · Art. 11(1) and the dates in the document information
  3. Termin, do którego państwa członkowskie miały wprowadzić w życie przepisy niezbędne do wykonania dyrektywy Źródło · Art. 11(1) and the dates in the document information
  4. Wejście w życie dyrektywy 94/1/WE: znakowanie palności i odstępstwo z art. 9a dla zawartości niestwarzającej ryzyka zapłonu (wszystko później zastąpione); transpozycja do 1 października 1994 r., stosowanie od 1 kwietnia 1995 r. Źródło · Art. 2 and Art. 3
  5. Wejście w życie dyrektywy 2008/47/WE: analiza zagrożeń, nowa klasyfikacja palności i badania, limit 90% fazy ciekłej, limity ciśnienia 12 barów i 13,2 bara oraz alternatywne badania końcowe; transpozycja do 29 października 2009 r. Źródło · Art. 2 and Art. 3
  6. Zaczynają obowiązywać przepisy krajowe transponujące dyrektywę 2008/47/WE Źródło · Art. 2(1)
  7. Wejście w życie dyrektywy 2013/10/UE: znakowanie dostosowane do rozporządzenia CLP (WE) nr 1272/2008; transpozycja do 19 marca 2014 r. Źródło · Art. 3(1) and Art. 4
  8. Znakowanie zgodne z CLP obowiązuje w odniesieniu do opakowań aerozolowych zawierających substancję Źródło · Art. 3(1)
  9. Znakowanie zgodne z CLP obowiązuje w odniesieniu do opakowań aerozolowych zawierających mieszaniny; mieszaniny wprowadzone do obrotu przed tą datą nie wymagają ponownego oznakowania do 1 czerwca 2017 r. Źródło · Art. 2 and Art. 3(1)
  10. Wejście w życie dyrektywy (UE) 2016/2037: limit 15 barów w temperaturze 50°C dla sprężonych lub rozpuszczonych niepalnych gazów nośnych oraz sformułowania na etykiecie dostosowane do kategorii aerozoli CLP; transpozycja do 12 grudnia 2017 r. Źródło · Art. 2(1) and Art. 3
  11. Przepisy krajowe transponujące dyrektywę (UE) 2016/2037 obowiązują we wszystkich państwach członkowskich; jest to data obowiązującego tekstu skonsolidowanego Źródło · Art. 2(1)
  12. Zaczyna obowiązywać rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku; dyrektywa Rady 75/324/EWG jest wymieniona w jego załączniku I (pkt 4) i załączniku II Źródło · Art. 44, Annex I, point 4, and Annex II

Co należy zrobić

Obowiązki według roli

Osoba odpowiedzialna za wprowadzenie opakowania aerozolowego do obrotu13
  • Przeprowadzić analizę zagrożeń związanych z opakowaniami aerozolowymi, w tym w stosownych przypadkach ryzyka wdychania rozpylanej substancji w normalnych i dających się racjonalnie przewidzieć warunkach używania, z uwzględnieniem rozkładu wielkości kropel oraz właściwości fizycznych i chemicznych zawartości, a następnie na podstawie tej analizy zaprojektować, wykonać i zbadać opakowanie oraz opracować wszelkie szczególne oświadczenia dotyczące jego używania. Annex, point 2
  • Wykonać napełnione opakowanie tak, aby spełniało wymagania załącznika w normalnych warunkach używania i przechowywania, z zaworem uszczelniającym opakowanie praktycznie hermetycznie i zabezpieczonym, na przykład kapslem, przed niezamierzonym otwarciem i uszkodzeniem, oraz z wytrzymałością mechaniczną, na którą zawartość nie wpływa nawet przy długotrwałym przechowywaniu. Annex, points 2.1.1 to 2.1.3
  • Zachowywać limity pojemności, ciśnienia próbnego i napełnienia właściwe dla materiału pojemnika: metal do 1 000 ml z ciśnieniem próbnym co najmniej 10 barów (lub o 50% wyższym od ciśnienia wewnętrznego w temperaturze 50°C, jeżeli ciśnienie to wynosi 6,7 bara lub więcej) i ciśnieniem w temperaturze 50°C wynoszącym najwyżej 12 barów, 13,2 bara lub 15 barów, zależnie od gazu nośnego; szkło zabezpieczone do 220 ml i szkło niezabezpieczone do 150 ml z ciśnieniami próbnymi i ciśnieniami napełniania z pkt 4.1 i 4.2; tworzywa sztuczne traktowane jak szkło zabezpieczone lub niezabezpieczone; oraz fazę ciekłą w temperaturze 50°C wynoszącą najwyżej 90% pojemności netto. Annex, points 2.3, 3.1, 3.1.1, 3.1.2, 4.1, 4.2, 5.1 and 5.2
  • Zagwarantować badania z pkt 6.1: próbę hydrauliczną pustych pojemników, ciśnienie rozrywające pustych pojemników metalowych co najmniej o 20% wyższe od ciśnienia próbnego, próbę upadku dla szkła zabezpieczonego oraz kontrolę końcową każdego napełnionego opakowania w kąpieli w gorącej wodzie lub zatwierdzoną alternatywną metodą na gorąco albo na zimno, odrzucając każde opakowanie z widocznym trwałym odkształceniem lub wyciekiem. Annex, points 6.1.1 to 6.1.4
  • Jeżeli zamiast kąpieli wodnej stosuje się alternatywne badanie końcowe na gorąco lub na zimno, wystąpić do właściwego organu o zatwierdzenie metody wraz z dokumentacją techniczną ją opisującą. Annex, point 6.1.4.3
  • Przechowywać zatwierdzenie, dokumentację techniczną alternatywnego badania końcowego (w jednym z urzędowych języków Unii lub jako poświadczoną kopię) oraz wszelkie sprawozdania z kontroli tak, aby były łatwo dostępne pod adresem podanym na etykiecie. Annex, point 6.1.4.3
  • Sklasyfikować każdy aerozol jako niepalny, łatwopalny lub skrajnie łatwopalny na podstawie chemicznego ciepła spalania i zawartości masowej składników łatwopalnych, przeprowadzając badanie odległości zapłonu, badanie w przestrzeni zamkniętej lub badanie palności piany z pkt 6.3, gdy progi z pkt 1.9 nie rozstrzygają klasy, a w przypadku opierania się na cieple spalania opisać zastosowaną metodę w dokumencie dostępnym w jednym z urzędowych języków Unii pod adresem z etykiety. Annex, points 1.8, 1.9, 1.10 and 6.3
  • Umieszczać na każdym opakowaniu lub, gdy ma ono pojemność 150 ml lub mniej, na dołączonej do niego etykiecie – w sposób widoczny, czytelny i nieusuwalny – nazwę i adres lub znak towarowy osoby odpowiedzialnej za jego wprowadzenie do obrotu. Art. 8(1)(a)
  • Umieszczać na każdym opakowaniu, w sposób widoczny, czytelny i nieusuwalny, symbol „3” (odwrócone epsilon) potwierdzający zgodność z dyrektywą i jej załącznikiem. Art. 3 and Art. 8(1)(b)
  • Oznaczać każde opakowanie oznaczeniami kodowymi identyfikującymi partię jego napełnienia. Art. 8(1)(c)
  • Oznaczać każde opakowanie zawartością netto wagowo i objętościowo. Art. 8(1)(e)
  • Opatrywać każde opakowanie elementami z pkt 2.2: hasłem ostrzegawczym i elementami CLP dla aerozoli kategorii 1, 2 lub 3 zależnie od klasy palności, P102 dla produktów konsumenckich oraz wszelkimi dodatkowymi środkami ostrożności przy obsłudze, powtórzonymi w osobnych instrukcjach; jeżeli składniki łatwopalne nie czynią aerozolu łatwopalnym, podać oświadczenie „X% masy zawartości stanowią składniki łatwopalne”. Art. 8(1)(d), Art. 8(1a) and Annex, point 2.2
  • Stosować język lub języki wymagane przez dane państwo członkowskie dla brzmienia etykiety i nigdy nie używać oznaczeń ani napisów, które mogłyby być pomylone z symbolem „3”; w Danii oznakowanie musi być w języku duńskim. Art. 8(2) and Art. 9§ 5
Producent lub napełniacz opakowania aerozolowego6
  • Wytwarzać pojemniki, które wytrzymują ciśnienie próby hydraulicznej przez 25 sekund bez wycieku oraz, w przypadku metalu i tworzyw sztucznych, bez widocznego lub trwałego odkształcenia wykraczającego poza niewielkie symetryczne odkształcenie dopuszczone w pkt 6.1.1.2, a pojemniki metalowe z odkształceniami asymetrycznymi lub znacznymi odrzucać. Annex, points 1.2, 6.1.1.1 and 6.1.1.2
  • W przypadku pojemników ze szkła zabezpieczonego zapewnić, aby powłoka z tworzywa lub inna zapobiegała rozpryskiwaniu odłamków szkła po upuszczeniu napełnionego opakowania w temperaturze 20°C z wysokości 1,8 m na betonową posadzkę, i zweryfikować to próbą upadku. Annex, points 4.1.2 and 6.1.3
  • Napełniać tak, aby ciśnienie w temperaturze 50°C i faza ciekła mieściły się w limitach dla pojemnika i gazu nośnego; państwa członkowskie mogą zbadać pięć pojemników z jednorodnej partii liczącej 2 500 sztuk lub z godziny produkcji i uznać całą partię za nieodpowiednią, jeżeli badanie powtórne się nie powiedzie. Annex, points 2.3, 3.1.2, 4.1.4, 4.2.3, 6.2.1 and 6.2.2
  • Umieszczać na każdym opakowaniu oznaczenia kodowe pozwalające zidentyfikować partię napełnienia. Art. 8(1)(c)
  • Przeprowadzać kontrolę końcową każdego napełnionego opakowania w kąpieli w gorącej wodzie lub zatwierdzoną alternatywną metodą, a gdy zawartość zmienia swoje właściwości ciśnieniowe po napełnieniu i przed pierwszym użyciem, stosować metodę badania końcowego na zimno. Annex, points 6.1.4.1 and 6.1.4.2
  • Jeżeli opakowanie jest wprowadzane do obrotu pod własną nazwą i adresem lub własnym znakiem towarowym, jest się osobą odpowiedzialną za wprowadzenie do obrotu, która musi umieścić symbol „3” i ponosi wszystkie obowiązki tej roli. Art. 3 and Art. 8(1)(a) and (b)
Importer5
  • Jeżeli na opakowaniu widnieją nazwa i adres lub znak towarowy importera, jest on osobą odpowiedzialną za jego wprowadzenie do obrotu i ponosi wszystkie obowiązki tej roli. Art. 3 and Art. 8(1)(a)
  • Umieszczać symbol „3” dopiero po spełnieniu wymagań załącznika dotyczących analizy zagrożeń, budowy, badań, klasyfikacji palności i znakowania oraz umieć to wykazać pod adresem z etykiety. Art. 3, Art. 8(1)(b) and Annex, points 1.10, 2, 6.1 and 6.1.4.3
  • Sprawdzić przed importem, czy opakowania spełniają minimalną pojemność 50 ml i limit pojemności dla materiału, limity ciśnienia i fazy ciekłej oraz kontrolę końcową, a także czy etykieta zawiera symbol „3”, kod partii, zawartość netto wagowo i objętościowo oraz elementy zagrożeń oparte na CLP odpowiednie dla klasy palności. Art. 1, Art. 8(1) and Annex, points 2.2, 2.3, 3, 4, 5 and 6.1.4
  • Zapewnić brzmienie etykiety w języku wymaganym przez każde państwo członkowskie sprzedaży, w Danii w języku duńskim, i upewnić się, że nic na opakowaniu nie może być pomylone z symbolem „3”. Art. 8(2) and Art. 9§ 5
  • Współpracować z organami nadzoru rynku na podstawie rozporządzenia (UE) 2019/1020, które obejmuje dyrektywę poprzez swój załącznik I, i podejmować działania naprawcze, wycofanie z obrotu lub odzyskanie produktu, których wymaga organ; zgodne opakowanie, co do którego stwierdzono zagrożenie, może zostać tymczasowo objęte zakazem lub szczególnymi warunkami na podstawie klauzuli ochronnej. Art. 16 and Annex I, point 4Art. 10
Dystrybutor (hurtownik lub sprzedawca detaliczny)3
  • Dostarczać wyłącznie opakowania opatrzone symbolem „3”, nazwą i adresem lub znakiem towarowym osoby odpowiedzialnej za wprowadzenie do obrotu, kodem partii, zawartością netto i elementami etykiety palności; w Danii aerozole mogą być udostępniane na rynku wyłącznie wtedy, gdy spełniają wymagania załącznika 1 do rozporządzenia wykonawczego, a oznakowanie jest w języku duńskim. § 3, § 4 and § 5Art. 8(1)
  • Nie dodawać oznaczeń ani napisów, które mogłyby być pomylone z symbolem „3”. Art. 9§ 5, stk. 2
  • Jeżeli dostarczone opakowanie okaże się niezgodne z wymaganiami lub niebezpieczne, współpracować przy działaniach naprawczych, wycofaniu z obrotu lub odzyskaniu produktu wymaganych na podstawie rozporządzenia (UE) 2019/1020 i duńskiej ustawy o produktach. Art. 16§ 2, stk. 1, nr. 8, and § 9

AerD w skrócie

Dyrektywa o opakowaniach aerozolowych (AerD), formalnie dyrektywa Rady 75/324/EWG, to zharmonizowane unijne prawo bezpieczeństwa dotyczące puszek aerozolowych. Obejmuje opakowania aerozolowe w rozumieniu art. 2, z wyjątkiem opakowań o maksymalnej pojemności poniżej 50 ml oraz opakowań przekraczających limity pojemności z załącznika (art. 1), i czyni jeden podmiot odpowiedzialnym za produkt: osobę odpowiedzialną za wprowadzenie opakowania aerozolowego do obrotu, która umieszcza symbol „3” (odwrócone epsilon) jako dowód, że opakowanie spełnia wymagania dyrektywy i jej załącznika (art. 3). Państwa członkowskie nie mogą odmówić, zakazać ani ograniczyć wprowadzania do obrotu opakowania, które jest zgodne (art. 4).

Dyrektywa należy do najstarszych unijnych aktów prawa produktowego i powstała przed nowymi ramami prawnymi (NLF). Nie ma w niej rozdziału o podmiotach gospodarczych, oznakowania CE, deklaracji zgodności UE ani jednostek notyfikowanych; jej treść techniczna znajduje się w załączniku, który Komisja dostosowuje do postępu technicznego w trybie procedury komitetowej (art. 5–7). Jako dyrektywa działa ona przez prawo krajowe: państwa członkowskie miały obowiązek dostosować się do niej w ciągu 18 miesięcy od jej notyfikacji 21 maja 1975 r. (art. 11), a każda zmiana miała własne daty transpozycji i stosowania. Akty przystąpienia z 1979 i 1985 r. rozciągnęły ją na Grecję, Hiszpanię i Portugalię.

Tekst urzędowy Dyrektywę można przeczytać w EUR-Lex: dyrektywa Rady 75/324/EWG (CELEX 31975L0324) lub tekst skonsolidowany z 12 lutego 2018 r., który uwzględnia dyrektywę (UE) 2016/2037.

Zakres

Opakowaniem aerozolowym jest każdy jednorazowy pojemnik wykonany z metalu, szkła lub tworzywa sztucznego, zawierający gaz sprężony, skroplony lub rozpuszczony pod ciśnieniem, z cieczą, pastą lub proszkiem albo bez nich, i wyposażony w urządzenie uwalniające, które pozwala wyrzucać zawartość w postaci cząstek stałych lub ciekłych zawieszonych w gazie, w postaci piany, pasty lub proszku albo w stanie ciekłym (art. 2). Zawartość nie ma znaczenia: obejmuje to dezodoranty, lakiery do włosów, farby, smary, środki czyszczące w sprayu, pianki i środki owadobójcze, a dyrektywa nie przewiduje wyłączeń dla aerozoli leczniczych, kosmetycznych ani spożywczych. Jej przepisy o znakowaniu stosuje się bez uszczerbku dla rozporządzenia CLP (WE) nr 1272/2008, które nadal reguluje klasyfikację i znakowanie zawartości (art. 8 ust. 1).

Zakres wyznaczają dwa limity wielkości. Opakowania o maksymalnej pojemności poniżej 50 ml są wyłączone (art. 1). W górnej części skali pojemność całkowita nie może przekraczać 1 000 ml dla pojemników metalowych (załącznik, pkt 3.1), 220 ml dla szkła powlekanego tworzywem lub w inny sposób trwale zabezpieczonego (pkt 4.1.1) i 150 ml dla szkła niezabezpieczonego (pkt 4.2.1); opakowania z tworzyw sztucznych, które mogą się rozpryskiwać po rozerwaniu, traktuje się jak szkło niezabezpieczone, a te, które nie mogą się rozpryskiwać, jak szkło zabezpieczone (pkt 5.1 i 5.2), a pojemniki przekraczające te limity nie wchodzą w zakres dyrektywy (art. 1). Napełnialne lub wielokrotnego użytku pojemniki ciśnieniowe w ogóle nie są opakowaniami aerozolowymi, ponieważ definicja wymaga pojemnika jednorazowego użytku. Opakowania aerozolowe objęte dyrektywą są z kolei wyłączone z zakresu dyrektywy 2014/68/UE w sprawie urządzeń ciśnieniowych (dyrektywa 2014/68/UE, art. 1 ust. 2 lit. d)).

Dyrektywa wymienia tylko jeden podmiot zobowiązany – osobę odpowiedzialną za wprowadzenie do obrotu, której nazwa i adres lub znak towarowy widnieją na opakowaniu (art. 8 ust. 1 lit. a)) i która gwarantuje badania (załącznik, pkt 6.1). Nie definiuje producentów, napełniaczy, importerów ani dystrybutorów, a art. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1020 dotyczący odpowiedzialnego podmiotu gospodarczego w Unii jej nie obejmuje, ponieważ dyrektywa nie znajduje się wśród aktów wymienionych w art. 4 ust. 5 tego rozporządzenia. W praktyce osobą odpowiedzialną za wprowadzenie do obrotu jest napełniacz, właściciel marki lub importer, którego nazwa widnieje na puszce, a krajowe prawo transponujące obejmuje pozostałe ogniwa łańcucha: duńskie rozporządzenie wykonawcze stosuje się do osób wprowadzających aerozole do obrotu lub udostępniających je i dopuszcza to wyłącznie wtedy, gdy aerozole spełniają jego załącznik 1 (rozporządzenie wykonawcze nr 247/2014, § 3 i § 4).

Co należy zrobić

Analiza zagrożeń, budowa i napełnianie

Osoba odpowiedzialna za wprowadzenie do obrotu musi przeanalizować zagrożenia związane z opakowaniem, w tym w stosownych przypadkach ryzyko wdychania rozpylanej substancji w normalnych i dających się racjonalnie przewidzieć warunkach używania, z uwzględnieniem rozkładu wielkości kropel oraz właściwości fizycznych i chemicznych zawartości, oraz odpowiednio zaprojektować, wykonać i zbadać opakowanie, a także opracować wszelkie szczególne oświadczenia dotyczące jego używania (załącznik, pkt 2). Napełnione opakowanie musi spełniać wymagania załącznika w normalnych warunkach używania i przechowywania; zawór musi uszczelniać je praktycznie hermetycznie i być zabezpieczony, na przykład kapslem, przed niezamierzonym otwarciem i uszkodzeniem; a zawartość nie może pogarszać wytrzymałości mechanicznej pojemnika nawet podczas długotrwałego przechowywania (pkt 2.1.1–2.1.3). Objętość fazy ciekłej w temperaturze 50°C nie może przekraczać 90% pojemności netto (pkt 2.3).

W przypadku opakowań metalowych ciśnienie próbne wynosi co najmniej 10 barów, gdy ciśnienie napełniania w temperaturze 50°C jest niższe niż 6,7 bara, a gdy wynosi ono 6,7 bara lub więcej – jest o 50% wyższe od ciśnienia wewnętrznego w temperaturze 50°C (pkt 3.1.1). Ciśnienie w temperaturze 50°C nie może przekraczać 12 barów w przypadku gazu skroplonego z zakresem palności w powietrzu w temperaturze 20°C i pod ciśnieniem 1,013 bara, 13,2 bara w przypadku gazu skroplonego bez takiego zakresu i 15 barów w przypadku gazów sprężonych lub rozpuszczonych bez takiego zakresu (pkt 3.1.2, w brzmieniu nadanym dyrektywą (UE) 2016/2037). Pojemniki ze szkła zabezpieczonego mogą zawierać gaz sprężony, skroplony lub rozpuszczony, muszą wytrzymywać ciśnienie próbne co najmniej 12 barów (gaz sprężony lub rozpuszczony) lub 10 barów (gaz skroplony) i są napełniane do najwyżej 9 barów w temperaturze 50°C gazem sprężonym, 8 barów gazem rozpuszczonym albo do wartości z tabeli w pkt 4.1.4 lit. c) w temperaturze 20°C gazem skroplonym; ich powłoka musi zapobiegać rozpryskiwaniu szkła po upuszczeniu napełnionego opakowania w temperaturze 20°C z wysokości 1,8 m na betonową posadzkę (pkt 4.1.2–4.1.4). Pojemniki ze szkła niezabezpieczonego mogą być napełniane wyłącznie gazem skroplonym lub rozpuszczonym, muszą wytrzymywać 12 barów i są napełniane do najwyżej 8 barów w temperaturze 50°C gazem rozpuszczonym albo do wartości z tabeli w pkt 4.2.3 lit. b) gazem skroplonym (pkt 4.2–4.2.3).

Badania

Osoba odpowiedzialna za wprowadzenie do obrotu gwarantuje badania z pkt 6.1: próbę ciśnieniem hydraulicznym pustych pojemników, w której pojemniki metalowe lub z tworzyw sztucznych nie mogą wykazywać wycieku ani widocznego lub trwałego odkształcenia wykraczającego poza niewielkie symetryczne odkształcenie dopuszczone w pkt 6.1.1.2; próbę rozrywania wykazującą, że puste pojemniki metalowe pękają dopiero przy ciśnieniu o 20% lub więcej wyższym od ciśnienia próbnego; próbę upadku dla szkła zabezpieczonego; oraz kontrolę końcową każdego napełnionego opakowania (pkt 6.1.1–6.1.4). Referencyjnym badaniem końcowym jest kąpiel w gorącej wodzie, w której ciśnienie wewnętrzne musi osiągnąć wartość, jaką zawartość wywierałaby w temperaturze 50°C, a każde opakowanie z widocznym trwałym odkształceniem lub wyciekiem jest odrzucane. Można stosować inne metody na gorąco dające to samo ciśnienie, tę samą temperaturę i tę samą dokładność wykrywania albo metodę na zimno zgodną z alternatywą ADR dla kąpieli wodnej, jeżeli właściwy organ zatwierdził metodę na podstawie dokumentacji technicznej, a zatwierdzenie, dokumentację i wszelkie sprawozdania z kontroli należy mieć łatwo dostępne pod adresem z etykiety (pkt 6.1.4.1 i 6.1.4.3). Załącznik powołuje się na dyrektywę 94/55/WE w odniesieniu do metody na zimno i właściwego organu; dyrektywa ta została uchylona z dniem 30 czerwca 2009 r. dyrektywą 2008/68/WE w sprawie lądowego transportu towarów niebezpiecznych (dyrektywa 2008/68/WE, art. 12 ust. 1), więc odesłania należy czytać jako odnoszące się do przepisów ADR stosowanych na podstawie dyrektywy 2008/68/WE. Państwa członkowskie mogą same kontrolować partie, badając przez 25 sekund pięć pojemników z jednorodnej partii liczącej 2 500 sztuk lub z godziny produkcji i, jeżeli badanie powtórne dziesięciu kolejnych się nie powiedzie, uznając całą partię za nieodpowiednią, oraz zanurzając napełnione opakowania w kąpieli wodnej o temperaturze 50°C (pkt 6.2.1 i 6.2.2).

Klasyfikacja palności

Zawartość jest łatwopalna, jeżeli zawiera jakikolwiek składnik sklasyfikowany jako ciecz łatwopalna (temperatura zapłonu nie wyższa niż 93°C), ciało stałe łatwopalne lub gaz łatwopalny; substancje piroforyczne, samonagrzewające się lub reagujące z wodą nigdy nie mogą być składnikami zawartości aerozolu (pkt 1.8). Aerozol jest skrajnie łatwopalny, jeżeli zawiera 85% lub więcej składników łatwopalnych, a jego chemiczne ciepło spalania wynosi 30 kJ/g lub więcej, niepalny, jeżeli zawiera 1% lub mniej składników łatwopalnych, a ciepło spalania jest niższe niż 20 kJ/g, a w pozostałych przypadkach albo klasyfikuje się go jako skrajnie łatwopalny, albo bada (pkt 1.9). Aerozole rozpylane o cieple spalania poniżej 20 kJ/g są łatwopalne, jeżeli badanie odległości zapłonu wykazuje zapłon w odległości 15 cm lub większej, ale mniejszej niż 75 cm, i skrajnie łatwopalne przy 75 cm lub więcej; gdy zapłon nie następuje, badanie w przestrzeni zamkniętej uznaje je za łatwopalne przy równoważniku czasu 300 s/m3 lub mniejszym albo gęstości deflagracji 300 g/m3 lub mniejszej, a w przeciwnym razie za niepalne, natomiast rozpylacze o cieple spalania 20 kJ/g lub więcej są skrajnie łatwopalne przy 75 cm lub więcej, a w pozostałych przypadkach łatwopalne (pkt 1.9.1). Aerozole w postaci piany są skrajnie łatwopalne przy wysokości płomienia 20 cm lub więcej utrzymującej się przez dwie sekundy lub dłużej albo 4 cm lub więcej utrzymującej się przez siedem sekund lub dłużej, a łatwopalne przy wysokości 4 cm lub więcej utrzymującej się przez dwie sekundy lub dłużej (pkt 1.9.2). Ciepło spalania określa się według uznanych reguł techniki lub metodą obliczeniową z pkt 1.10, a osoba odpowiedzialna za wprowadzenie do obrotu musi opisać metodę w dokumencie dostępnym w jednym z urzędowych języków Unii pod adresem z etykiety. Procedury badań określa pkt 6.3.

Oznaczanie i etykietowanie

Każde opakowanie, a w przypadku gdy dane nie mogą zostać umieszczone na opakowaniu z powodu jego małych rozmiarów (maksymalna pojemność 150 ml lub mniej) – dołączona do niego etykieta, musi nosić widocznymi, czytelnymi i nieusuwalnymi znakami nazwę i adres lub znak towarowy osoby odpowiedzialnej za wprowadzenie do obrotu, symbol „3” (odwrócone epsilon), oznaczenia kodowe umożliwiające identyfikację partii napełnienia, dane z pkt 2.2 załącznika oraz zawartość netto wagowo i objętościowo (art. 8 ust. 1). Punkt 2.2 wymaga, bez uszczerbku dla CLP, hasła ostrzegawczego „Uwaga” i pozostałych elementów etykiety dla aerozoli kategorii 3, gdy aerozol jest niepalny, „Uwaga” i elementów kategorii 2, gdy jest łatwopalny, oraz „Niebezpieczeństwo” i elementów kategorii 1, gdy jest skrajnie łatwopalny, każdorazowo zgodnie z tabelą 2.3.1 załącznika I do CLP, zwrotu wskazującego środki ostrożności P102, gdy opakowanie jest produktem konsumenckim, oraz wszelkich dodatkowych środków ostrożności przy obsłudze, które zwracają uwagę konsumentów na szczególne zagrożenia i które muszą znaleźć odzwierciedlenie także w osobnych instrukcjach użytkowania. Jeżeli zawartość obejmuje składniki łatwopalne, ale aerozol nie jest sklasyfikowany jako łatwopalny ani skrajnie łatwopalny, etykieta musi zawierać oświadczenie „X% masy zawartości stanowią składniki łatwopalne” (art. 8 ust. 1a). Państwa członkowskie mogą wymagać swojego języka urzędowego dla brzmienia etykiety (art. 8 ust. 2) i muszą zapobiegać stosowaniu oznaczeń, które mogłyby być pomylone z symbolem (art. 9).

Obowiązki według ról

Osoba odpowiedzialna za wprowadzenie do obrotu odpowiada za analizę zagrożeń, limity budowy i napełniania, badania z pkt 6.1, klasyfikację palności i etykietę oraz umieszcza symbol „3” (art. 3, art. 8 i załącznik, pkt 2 i 6.1). Napełniacz lub producent, który wprowadza opakowanie do obrotu pod własną nazwą, jest tą osobą; w pozostałych przypadkach wykonuje budowę i badania, które gwarantuje osoba odpowiedzialna za wprowadzenie do obrotu, przy czym załącznik wprost wymienia producenta przy próbie upadku (pkt 6.1.3), a kod partii identyfikuje jego napełnienie (art. 8 ust. 1 lit. c)). Importer, którego nazwa i adres widnieją na puszce, jest również osobą odpowiedzialną za wprowadzenie do obrotu. Dystrybutorów obejmuje prawo krajowe: w Danii mogą oni udostępniać na rynku wyłącznie aerozole spełniające załącznik 1 do rozporządzenia wykonawczego i opatrzone oznakowaniem w języku duńskim oraz nie mogą dodawać oznaczeń przypominających symbol (rozporządzenie wykonawcze nr 247/2014, § 3–5).

Egzekwowanie i kary

Dyrektywa nie zawiera artykułu o karach. Zobowiązuje państwa członkowskie do zapobiegania stosowaniu oznaczeń, które mogłyby być pomylone z symbolem (art. 9), i przyznaje im klauzulę ochronną: państwo członkowskie, które na uzasadnionej podstawie stwierdzi, że zgodne opakowania stwarzają zagrożenie dla bezpieczeństwa lub zdrowia, może tymczasowo zakazać ich sprzedaży na swoim terytorium lub uzależnić ją od szczególnych warunków, informując o tym pozostałe państwa członkowskie i Komisję, która przeprowadza konsultacje w ciągu sześciu tygodni, wydaje opinię i może przyjąć dostosowania techniczne dyrektywy (art. 10). W pozostałym zakresie nadzór rynku podlega rozporządzeniu (UE) 2019/1020, które wymienia dyrektywę w załączniku I (pkt 4) i załączniku II: organy żądają działań naprawczych w celu zakończenia niezgodności lub usunięcia ryzyka, zapobiegają udostępnianiu produktu na rynku albo nakazują jego wycofanie z obrotu lub odzyskanie (rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 16), a państwa członkowskie ustanawiają skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary (art. 41).

W Danii dyrektywę wdraża rozporządzenie wykonawcze nr 247 z 14 marca 2014 r. w sprawie budowy aerozoli, które powiela dyrektywę w swoim załączniku 1, wymaga oznakowania w języku duńskim i karze grzywną naruszenie swojego § 4 lub § 5, załącznika 1 albo nakazu lub zakazu, z odpowiedzialnością karną osób prawnych (§ 1, § 5 i § 8). Rozporządzenie wykonawcze nr 1336 z 29 listopada 2017 r. zastąpiło załącznik 1 w celu transpozycji dyrektywy (UE) 2016/2037 i weszło w życie 12 lutego 2018 r. (nr 1336/2017, § 1 i § 2). Ustawa o produktach, LBK nr 22 z 8 stycznia 2026 r., obejmuje dyrektywę o aerozolach (§ 2 ust. 1 pkt 8), wskazuje Erhvervsstyrelsen jako organ kontroli (§ 9) i przewiduje grzywny oraz, dla obszarów produktów obejmujących aerozole, karę pozbawienia wolności do 2 lat w okolicznościach obciążających (§ 37). Sikkerhedsstyrelsen przejął kontrolę nad opakowaniami aerozolowymi od Arbejdstilsynet 1 grudnia 2018 r., przy czym Arbejdstilsynet zachował produkty wykonywane na zamówienie lub importowane na potrzeby morskiej działalności naftowej i gazowej, a od stycznia 2026 r. Sikkerhedsstyrelsen jest departamentem Erhvervsstyrelsen o nazwie Markedsovervågning, który wykonuje te same zadania.

Jak pomaga Conphora

Conphora monitoruje dyrektywę o opakowaniach aerozolowych, jej powiązanie z CLP i duńskie rozporządzenie wykonawcze oraz zestawia Państwa produkty aerozolowe z przepisami dotyczącymi pojemności, ciśnienia, fazy ciekłej, badań, klasyfikacji palności i znakowania, wskazując braki w analizie zagrożeń, dokumentacji badań, dokumentacji ciepła spalania i etykiecie, zanim staną się problemem egzekucyjnym. Platforma przechowuje zatwierdzenia i dokumentację techniczną, które załącznik wymaga mieć dostępne pod adresem z etykiety, powiązuje kod partii z dokumentacją, na której się opiera, i powiadamia Państwa o zmianie załącznika lub elementów etykiety CLP.

Zobacz, jak działa Conphora · Zobacz plany i cennik

Źródła

Niniejszy przewodnik ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Kary

Organy egzekwujące Krajowe organy nadzoru rynku egzekwują krajowe przepisy transponujące dyrektywę, korzystając z uprawnień wynikających z rozporządzenia (UE) 2019/1020, które wymienia dyrektywę Rady 75/324/EWG w załączniku I (pkt 4) i załączniku II; w Danii przepisami są rozporządzenie wykonawcze nr 247 z 14 marca 2014 r. w sprawie budowy aerozoli (ze zmianami, ostatnio nr 1336 z 29 listopada 2017 r.) oraz ustawa o produktach, LBK nr 22 z 8 stycznia 2026 r., której § 2 ust. 1 pkt 8 obejmuje dyrektywę o aerozolach, a organem kontroli jest Erhvervsstyrelsen, w który w styczniu 2026 r. włączono Sikkerhedsstyrelsen jako departament Markedsovervågning (Sikkerhedsstyrelsen przejął nadzór nad opakowaniami aerozolowymi od Arbejdstilsynet 1 grudnia 2018 r.). Do dyspozycji organów pozostają klauzula ochronna dyrektywy (tymczasowe zakazy sprzedaży lub szczególne warunki dla zgodnych opakowań stwarzających zagrożenie), działania naprawcze, wycofanie z obrotu i odzyskanie produktu na podstawie rozporządzenia (UE) 2019/1020 oraz kary krajowe: w Danii grzywny na podstawie rozporządzenia wykonawczego, a na podstawie ustawy o produktach grzywny lub, w okolicznościach obciążających, kara pozbawienia wolności do 2 lat.

Sama dyrektywa nie zawiera artykułu o karach: zobowiązuje państwa członkowskie do zapobiegania stosowaniu oznaczeń, które mogłyby być pomylone z symbolem „3”, i przyznaje im klauzulę ochronną, na podstawie której państwo członkowskie, które na uzasadnionej podstawie stwierdzi, że zgodne opakowania aerozolowe stwarzają zagrożenie dla bezpieczeństwa lub zdrowia, może tymczasowo zakazać ich sprzedaży lub uzależnić ją od szczególnych warunków, informując o tym pozostałe państwa członkowskie i Komisję, która przeprowadza konsultacje w ciągu sześciu tygodni i może przyjąć dostosowania techniczne. W pozostałym zakresie egzekwowanie odbywa się na podstawie rozporządzenia (UE) 2019/1020, które wymienia dyrektywę w załączniku I i załączniku II: organy żądają działań naprawczych w celu zakończenia niezgodności lub usunięcia ryzyka, zapobiegają udostępnianiu produktu na rynku albo nakazują jego wycofanie z obrotu lub odzyskanie, a państwa członkowskie ustanawiają skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary za naruszenia wymienionych przepisów. W Danii rozporządzenie wykonawcze nr 247 z 14 marca 2014 r. w sprawie budowy aerozoli przewiduje grzywnę dla każdego, kto narusza jego § 4 lub § 5 albo załącznik 1 lub nie wykonuje nakazu bądź zakazu wydanego na jego podstawie, z odpowiedzialnością karną osób prawnych, a ustawa o produktach (LBK nr 22 z 8 stycznia 2026 r.), która obejmuje dyrektywę o aerozolach w § 2 ust. 1 pkt 8 i wskazuje Erhvervsstyrelsen jako organ kontroli w § 9, przewiduje w § 37 grzywny oraz, dla obszarów produktów obejmujących aerozole, karę pozbawienia wolności do 2 lat w okolicznościach obciążających, takich jak zagrożenie bezpieczeństwa lub zdrowia, wypadek z ciężkimi obrażeniami lub śmiercią, recydywa albo systematyczne naruszenia w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Źródło · Art. 9 and Art. 10Źródło · Art. 16, Art. 41, Annex I, point 4, and Annex IIŹródło · § 8Źródło · § 2, § 9 and § 37

Co się zmieniło

Wejście w życie, zmiany i wpisy Compliance Radar dotyczące AerD – od najnowszych.

  1. Wytyczne

    Przewodnik napisany od nowa na podstawie tekstu skonsolidowanego z 12 lutego 2018 r.

    Treść napisano od nowa na podstawie skonsolidowanej dyrektywy i aktów zmieniających: limity pojemności, wartości ciśnienia i badań, klasyfikacja palności, elementy etykiety oparte na CLP, daty transpozycji i stosowania każdej zmiany oraz duńska podstawa prawna (rozporządzenie wykonawcze nr 247/2014 ze zmianami nr 1336/2017, ustawa o produktach LBK nr 22/2026 i przejęcie kontroli przez Sikkerhedsstyrelsen 1 grudnia 2018 r. oraz przez Erhvervsstyrelsen w styczniu 2026 r.) pochodzą teraz z przywołanych źródeł. Dotychczasowa, niedatowana sekcja o „późniejszych zmianach” została zastąpiona listą z datami.

    Źródło · Art. 1 to Art. 11 and Annex
  2. Stosowanie

    Rozporządzenie (UE) 2019/1020 ma zastosowanie do opakowań aerozolowych

    Rozporządzenie w sprawie nadzoru rynku obowiązuje od 16 lipca 2021 r. i wymienia dyrektywę Rady 75/324/EWG w załączniku I (pkt 4) i załączniku II, więc uprawnienia z art. 16 dotyczące działań naprawczych, wycofania z obrotu i odzyskania produktu oraz przepis o karach z art. 41 obejmują opakowania aerozolowe; dyrektywa nie znajduje się wśród aktów z art. 4 ust. 5, więc obowiązek odpowiedzialnego podmiotu gospodarczego z art. 4 nie ma zastosowania.

    Źródło · Art. 4(5), Art. 16, Art. 41, Art. 44, Annex I, point 4, and Annex II
  3. Stosowanie

    Obowiązuje limit 15 barów dla sprężonych niepalnych gazów nośnych

    Przepisy krajowe transponujące dyrektywę (UE) 2016/2037 obowiązują we wszystkich państwach członkowskich: opakowania metalowe ze sprężonymi lub rozpuszczonymi gazami bez zakresu palności mogą osiągać 15 barów w temperaturze 50°C, a pkt 2.2 załącznika odsyła do elementów etykiety CLP dla aerozoli kategorii 1–3. W Danii rozporządzenie wykonawcze nr 1336 z 29 listopada 2017 r. weszło w życie tego samego dnia.

    Źródło · Art. 1 and Art. 2(1)Źródło · § 2
  4. Zmiana

    Wejście w życie dyrektywy (UE) 2016/2037: maksymalne ciśnienie i brzmienie CLP

    Dyrektywa Komisji z 21 listopada 2016 r. zastąpiła pkt 2.2 i 3.1.2 załącznika, dodając limit 15 barów w temperaturze 50°C dla sprężonych lub rozpuszczonych niepalnych gazów nośnych obok limitów 12 i 13,2 bara oraz dostosowując brzmienie etykiety do kategorii aerozoli CLP w brzmieniu nadanym rozporządzeniem (UE) nr 487/2013; transpozycja do 12 grudnia 2017 r., stosowanie od 12 lutego 2018 r., bez okresu przejściowego.

    Źródło · Art. 1, Art. 2 and Art. 3
  5. Stosowanie

    Znakowanie zgodne z CLP obowiązuje w odniesieniu do opakowań aerozolowych zawierających mieszaniny

    Od 1 czerwca 2015 r. obowiązuje znakowanie z dyrektywy 2013/10/UE w odniesieniu do opakowań zawierających mieszaniny, tego samego dnia, w którym CLP zastąpiło dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE; mieszaniny wprowadzone do obrotu przed tą datą mogły być sprzedawane bez ponownego oznakowania do 1 czerwca 2017 r.

    Źródło · Art. 2 and Art. 3(1)
  6. Stosowanie

    Znakowanie zgodne z CLP obowiązuje w odniesieniu do opakowań aerozolowych zawierających substancję

    Państwa członkowskie stosują przepisy transponujące dyrektywę 2013/10/UE od 19 czerwca 2013 r. w odniesieniu do opakowań zawierających pojedynczą substancję.

    Źródło · Art. 3(1)
  7. Zmiana

    Wejście w życie dyrektywy 2013/10/UE: znakowanie dostosowane do CLP

    Dyrektywa Komisji z 19 marca 2013 r. sprawiła, że art. 8 ust. 1 stosuje się bez uszczerbku dla CLP, dopuściła etykietę dołączoną dla opakowań o pojemności 150 ml lub mniej, dodała definicje substancji i mieszaniny z CLP oraz zastąpiła punkty załącznika dotyczące znakowania i fazy ciekłej zwrotami wskazującymi rodzaj zagrożenia, zwrotami wskazującymi środki ostrożności i hasłami ostrzegawczymi CLP; transpozycja do 19 marca 2014 r.

    Źródło · Art. 1, Art. 3 and Art. 4
  8. Stosowanie

    Obowiązuje nowy załącznik z dyrektywy 2008/47/WE

    Państwa członkowskie stosują przepisy transponujące od 29 kwietnia 2010 r.: analiza zagrożeń, nowa klasyfikacja palności i badania, limit 90% fazy ciekłej, limity 12 i 13,2 bara oraz alternatywne metody badań końcowych.

    Źródło · Art. 2(1)
  9. Zmiana

    Wejście w życie rozporządzenia (WE) nr 219/2009: procedura regulacyjna połączona z kontrolą

    Artykuły 5, 7 ust. 2 i 10 ust. 3 odsyłają obecnie do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą z art. 5a decyzji 1999/468/WE przy dostosowywaniu załącznika do postępu technicznego; rozporządzenie (UE) nr 182/2011 uchyliło następnie tę decyzję, ale utrzymało skutki art. 5a dla obowiązujących aktów.

    Źródło · Art. 5, Art. 7(2) and Art. 10(3)Źródło · Art. 12
  10. Zmiana

    Wejście w życie dyrektywy 2008/47/WE: analiza zagrożeń, badania palności, ciśnienie i kontrola końcowa

    Dyrektywa Komisji z 8 kwietnia 2008 r. dodała art. 8 ust. 1a, uchyliła art. 9a i na nowo ujęła załącznik, wprowadzając obowiązek analizy zagrożeń, definicje łatwopalnej zawartości, klasy niepalną, łatwopalną i skrajnie łatwopalną z badaniami odległości zapłonu, w przestrzeni zamkniętej i palności piany, limit 90% fazy ciekłej, limity 12 i 13,2 bara oraz alternatywne metody badań końcowych zatwierdzane przez właściwy organ; transpozycja do 29 października 2009 r., stosowanie od 29 kwietnia 2010 r.

    Źródło · Art. 2, Art. 3 and Annex
  11. Zmiana

    Wejście w życie rozporządzenia (WE) nr 807/2003: procedura komitetowa

    Rozporządzenie Rady z 14 kwietnia 2003 r. zmieniło brzmienie art. 7 tak, aby Komisji pomagał Komitet ds. Dostosowania do Postępu Technicznego dyrektywy w sprawie opakowań aerozolowych, i skreśliło ustępy proceduralne art. 6, nie zmieniając żadnego wymagania technicznego.

    Źródło · Art. 6, Art. 7 and the list of amending acts (M2)
  12. Stosowanie

    Obowiązuje znakowanie palności z dyrektywy 94/1/WE

    Państwa członkowskie stosują przepisy transponujące dyrektywę 94/1/WE od 1 kwietnia 1995 r.: łatwopalna zawartość zdefiniowana przez odesłanie do dyrektywy 67/548/EWG, symbol płomienia i ostrzeżenia na etykiecie oraz odstępstwo z art. 9a, wszystko następnie zastąpione dyrektywami 2008/47/WE i 2013/10/UE.

    Źródło · Art. 1, Art. 2 and Annex
  13. Zmiana

    Wejście w życie dyrektywy 94/1/WE: znakowanie palności po odejściu od freonów

    Dyrektywa Komisji z 6 stycznia 1994 r., przyjęta po tym, jak państwo członkowskie zastosowało klauzulę ochronną wobec skrajnie łatwopalnych gazów nośnych zastępujących freony (CFC), zastąpiła art. 8 ust. 1 lit. d), wprowadziła art. 9a i na nowo ujęła pkt 1.8, 2.2 i 2.3 załącznika; transpozycja do 1 października 1994 r.

    Źródło · recitals, Art. 1, Art. 2 and Art. 3
  14. Stosowanie

    Termin transpozycji dyrektywy Rady 75/324/EWG

    Państwa członkowskie miały 18 miesięcy od notyfikacji z 21 maja 1975 r. na wprowadzenie w życie przepisów niezbędnych do wykonania dyrektywy; Grecja (1981 r.) oraz Hiszpania i Portugalia (1986 r.) zostały nią objęte na mocy aktów przystąpienia.

    Źródło · Art. 11(1) and the dates and amending acts in the document information
  15. Wejście w życie

    Notyfikacja i wejście w życie dyrektywy Rady 75/324/EWG

    Przyjęta 20 maja 1975 r. i opublikowana w Dz.Urz. UE L 147 z 9 czerwca 1975 r., dyrektywa weszła w życie z chwilą notyfikacji państwom członkowskim 21 maja 1975 r.; ujednoliciła przepisy dotyczące pojemności, ciśnienia, badań i znakowania opakowań aerozolowych oraz wprowadziła symbol zgodności „3” (odwrócone epsilon).

    Źródło · Art. 3, Art. 11 and the dates in the document information

Narzędzia i szkolenia

Co Conphora oferuje w zakresie AerD.

Zacznij od problemu

Our product works under pressure

Pressure equipment, simple pressure vessels or aerosols: the 0,5 bar threshold, PED categories, sound engineering practice and the inverted epsilon.

Przewodniki po rozporządzeniach UE → Walidacja produktów

We sell a product in a spray can

Aerosol dispensers under Directive 75/324/EEC: scope, flammability class, the inverted epsilon, label particulars, pressure limits and the final hot test.

Przewodniki po rozporządzeniach UE → Walidacja produktów

Pytania, które zadaje się o AerD

Czym jest symbol „3” (odwrócone epsilon) na puszkach aerozolowych?

To symbol zgodności dyrektywy o opakowaniach aerozolowych. Umieszcza go osoba odpowiedzialna za wprowadzenie opakowania aerozolowego do obrotu jako dowód, że opakowanie spełnia wymagania dyrektywy i jej załącznika; państwa członkowskie nie mogą odmówić, zakazać ani ograniczyć wprowadzania do obrotu opakowania, które jest zgodne, i muszą zapobiegać stosowaniu każdego oznaczenia, które mogłoby być pomylone z tym symbolem. Nie jest to oznakowanie CE: dyrektywa nie przewiduje oznakowania CE, deklaracji zgodności UE ani jednostki notyfikowanej.

Źródło · Art. 3, Art. 4, Art. 8(1)(b) and Art. 9
Jakie opakowania aerozolowe obejmuje dyrektywa 75/324/EWG i jakie rozmiary są wyłączone?

Każdy jednorazowy pojemnik z metalu, szkła lub tworzywa sztucznego, który zawiera gaz sprężony, skroplony lub rozpuszczony pod ciśnieniem, z cieczą, pastą lub proszkiem albo bez nich, i ma urządzenie uwalniające wyrzucające zawartość w postaci rozpylonej, piany, pasty, proszku lub cieczy. Wyłączone są opakowania o maksymalnej pojemności poniżej 50 ml, a także pojemniki przekraczające limity z załącznika: 1 000 ml dla metalu, 220 ml dla szkła powlekanego tworzywem lub w inny sposób zabezpieczonego, 150 ml dla szkła niezabezpieczonego oraz te same limity dla opakowań z tworzyw sztucznych, zależnie od tego, czy mogą się rozpryskiwać po rozerwaniu. Zawartość nie ma znaczenia dla stosowania dyrektywy; nie przewiduje ona wyłączeń dla produktów leczniczych, kosmetycznych ani innych rodzajów produktów.

Źródło · Art. 1, Art. 2 and Annex, points 3.1, 4.1.1, 4.2.1, 5.1 and 5.2
Co musi być nadrukowane na opakowaniu aerozolowym?

W sposób widoczny, czytelny i nieusuwalny, na opakowaniu lub na dołączonej etykiecie, gdy opakowanie ma pojemność 150 ml lub mniej: nazwa i adres lub znak towarowy osoby odpowiedzialnej za wprowadzenie do obrotu, symbol „3”, oznaczenia kodowe identyfikujące partię napełnienia, zawartość netto wagowo i objętościowo oraz elementy z pkt 2.2 załącznika, czyli hasło ostrzegawcze i elementy etykiety CLP dla aerozoli kategorii 3 (niepalne, „Uwaga”), kategorii 2 (łatwopalne, „Uwaga”) lub kategorii 1 (skrajnie łatwopalne, „Niebezpieczeństwo”), zwrot wskazujący środki ostrożności P102 dla produktów konsumenckich oraz wszelkie dodatkowe środki ostrożności przy obsłudze. Jeżeli zawartość obejmuje składniki łatwopalne, ale aerozol nie jest sklasyfikowany jako łatwopalny, na etykiecie podaje się „X% masy zawartości stanowią składniki łatwopalne”. Państwa członkowskie mogą wymagać swojego języka urzędowego.

Źródło · Art. 8(1), Art. 8(1a), Art. 8(2) and Annex, point 2.2
Jak klasyfikuje się palność aerozolu?

Na podstawie chemicznego ciepła spalania i zawartości masowej składników łatwopalnych. Aerozol jest skrajnie łatwopalny, jeżeli zawiera 85% lub więcej składników łatwopalnych, a jego ciepło spalania wynosi 30 kJ/g lub więcej, oraz niepalny, jeżeli zawiera 1% lub mniej składników łatwopalnych, a ciepło spalania jest niższe niż 20 kJ/g. Każdy inny aerozol albo klasyfikuje się jako skrajnie łatwopalny, albo bada: aerozole rozpylane badaniem odległości zapłonu (łatwopalne, jeżeli zapłon następuje w odległości 15 cm lub większej, ale mniejszej niż 75 cm, skrajnie łatwopalne przy 75 cm lub więcej, a gdy zapłon nie następuje – badaniem w przestrzeni zamkniętej), z surowszą zasadą dla ciepła spalania 20 kJ/g lub więcej, a aerozole w postaci piany badaniem palności piany pod kątem wysokości i czasu trwania płomienia.

Źródło · Annex, points 1.8, 1.9, 1.9.1, 1.9.2 and 6.3
Jakie są limity ciśnienia dla puszek aerozolowych?

Dla opakowań metalowych ciśnienie w temperaturze 50°C nie może przekraczać 12 barów w przypadku gazu skroplonego z zakresem palności w powietrzu, 13,2 bara w przypadku gazu skroplonego bez takiego zakresu i 15 barów w przypadku gazów sprężonych lub rozpuszczonych bez takiego zakresu; ostatnią wartość dodała dyrektywa (UE) 2016/2037, a stosuje się ją od 12 lutego 2018 r., aby promować gazy nośne takie jak azot, sprężone powietrze i dwutlenek węgla. Ciśnienie próbne pojemnika metalowego wynosi co najmniej 10 barów lub jest o 50% wyższe od ciśnienia wewnętrznego w temperaturze 50°C, jeżeli ciśnienie to wynosi 6,7 bara lub więcej, a ciśnienie rozrywające jest co najmniej o 20% wyższe od ciśnienia próbnego. Opakowania szklane i z tworzyw sztucznych mają własne ciśnienia próbne (co najmniej 12 barów dla szkła napełnionego gazem sprężonym lub rozpuszczonym i co najmniej 10 barów dla szkła zabezpieczonego napełnionego gazem skroplonym, pkt 4.1.3 i 4.2.2) i niższe ciśnienia napełniania (pkt 4.1.4 i 4.2.3), a faza ciekła w temperaturze 50°C nigdy nie może przekraczać 90% pojemności netto.

Źródło · Annex, points 2.3, 3.1.1, 3.1.2, 4.1.3, 4.1.4, 4.2.2, 4.2.3 and 6.1.2Źródło · Art. 1(b) and Art. 2
Czy każda puszka aerozolowa musi przejść kąpiel w gorącej wodzie?

Każde napełnione opakowanie aerozolowe musi przejść kontrolę końcową. Metodą referencyjną jest kąpiel w gorącej wodzie, w której ciśnienie wewnętrzne musi osiągnąć wartość, jaką zawartość wywierałaby w temperaturze 50°C, a każde opakowanie z widocznym trwałym odkształceniem lub wyciekiem jest odrzucane. Od dyrektywy 2008/47/WE można zamiast niej stosować metody badania końcowego na gorąco dające to samo ciśnienie, tę samą temperaturę i tę samą dokładność wykrywania albo metodę badania końcowego na zimno zgodną z alternatywą ADR, jeżeli właściwy organ zatwierdził metodę na podstawie dokumentacji technicznej; zatwierdzenie, dokumentację i wszelkie sprawozdania z kontroli należy przechowywać pod adresem z etykiety. Zawartość, która zmienia swoje właściwości ciśnieniowe po napełnieniu i przed pierwszym użyciem, należy badać metodą na zimno.

Źródło · Annex, points 6.1.4.1 to 6.1.4.3Źródło · Annex, point 3(j)
Jak dyrektywa o opakowaniach aerozolowych odnosi się do CLP i dyrektywy w sprawie urządzeń ciśnieniowych?

Przepisy dyrektywy o znakowaniu stosuje się bez uszczerbku dla rozporządzenia CLP (WE) nr 1272/2008: dyrektywa określa klasę palności aerozolu i odsyła do elementów etykiety CLP dla aerozoli kategorii 1, 2 lub 3, natomiast CLP nadal reguluje klasyfikację i znakowanie zawartości pod kątem zagrożeń dla zdrowia i środowiska. Od dyrektywy 2013/10/UE dostosowanie obowiązuje w odniesieniu do opakowań zawierających substancję od 19 czerwca 2013 r., a w odniesieniu do mieszanin od 1 czerwca 2015 r. Opakowania aerozolowe objęte dyrektywą są wyłączone z zakresu dyrektywy 2014/68/UE w sprawie urządzeń ciśnieniowych, a napełnialne pojemniki ciśnieniowe, które nie są opakowaniami aerozolowymi, podlegają tej dyrektywie lub przepisom o przewoźnych urządzeniach ciśnieniowych.

Źródło · Art. 8(1) and Annex, point 2.2Źródło · Art. 3(1)Źródło · Art. 1(2)(d)
Kto egzekwuje przepisy o aerozolach w Danii i jakie są kary?

Od 1 grudnia 2018 r. za kontrolę opakowań aerozolowych odpowiada Sikkerhedsstyrelsen, który przejął ją od Arbejdstilsynet, a od stycznia 2026 r. Sikkerhedsstyrelsen jest departamentem Erhvervsstyrelsen o nazwie Markedsovervågning, z tymi samymi zadaniami; Arbejdstilsynet zachowuje produkty wykonywane na zamówienie lub importowane na potrzeby morskiej działalności naftowej i gazowej. Duńskie przepisy to rozporządzenie wykonawcze nr 247 z 14 marca 2014 r. w sprawie budowy aerozoli, zmienione rozporządzeniem nr 1336 z 29 listopada 2017 r. w celu transpozycji dyrektywy (UE) 2016/2037 od 12 lutego 2018 r., oraz ustawa o produktach, która wymienia dyrektywę o aerozolach wśród aktów, które obejmuje. Rozporządzenie wykonawcze przewiduje grzywnę za naruszenie jego wymagań albo nakazu lub zakazu; ustawa o produktach przewiduje grzywny oraz, w okolicznościach obciążających, dla obszarów produktów obejmujących aerozole, karę pozbawienia wolności do 2 lat.

ŹródłoŹródłoŹródłoŹródło · § 8Źródło · § 1 and § 2Źródło · § 2, § 9 and § 37

Obserwuj AerD – jedna wiadomość tygodniowo, gdy coś się zmienia

Sprostowania, wytyczne, trendy w Safety Gate i nowe artykuły dotyczące obserwowanych rozporządzeń. Nic poza tym.

Aktualności od Conphora ApS o rozporządzeniach i tematach, które Państwo obserwują – e-mailem, domyślnie raz w tygodniu. Subskrypcję potwierdzają Państwo e-mailem i mogą ją Państwo anulować jednym kliknięciem. Mierzymy, czy nasze wiadomości są otwierane i z jakich odnośników korzystano; można to wyłączyć na stronie preferencji. Dane są przechowywane w UE i nigdy nie są sprzedawane. Polityka prywatności. Bezpłatne konto? Proszę wybrać powiadomienia w ustawieniach konta.

Powiązane

Powiązane rozporządzenia

FtLblDPPWRTexRUoMD

Źródła

  1. Dyrektywa Rady 75/324/EWG w sprawie opakowań aerozolowych, tekst skonsolidowany z 12 lutego 2018 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:01975L0324-20180212
  2. Dyrektywa Rady 75/324/EWG w brzmieniu opublikowanym w Dz.Urz. UE L 147 z 9 czerwca 1975 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:31975L0324
  3. Informacje o dokumencie, daty i powiązania dla CELEX 31975L0324 (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX:31975L0324
  4. Dyrektywa Komisji 94/1/WE dostosowująca niektóre aspekty techniczne dyrektywy 75/324/EWG (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:31994L0001
  5. Rozporządzenie Rady (WE) nr 807/2003 dostosowujące przepisy o komitologii w aktach Rady (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32003R0807
  6. Dyrektywa Komisji 2008/47/WE dostosowująca dyrektywę 75/324/EWG do postępu technicznego (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32008L0047
  7. Rozporządzenie (WE) nr 219/2009 w sprawie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32009R0219
  8. Dyrektywa Komisji 2013/10/UE dostosowująca przepisy o znakowaniu do rozporządzenia CLP (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32013L0010
  9. Dyrektywa Komisji (UE) 2016/2037 w sprawie maksymalnego dopuszczalnego ciśnienia opakowań aerozolowych i znakowania CLP (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32016L2037
  10. Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów, załącznik I pkt 4 i załącznik II (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32019R1020
  11. Dyrektywa 2014/68/UE w sprawie urządzeń ciśnieniowych, art. 1 ust. 2 lit. d) wyłączający opakowania aerozolowe (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32014L0068
  12. Dyrektywa 2008/68/WE w sprawie lądowego transportu towarów niebezpiecznych, art. 12 uchylający dyrektywę 94/55/WE (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32008L0068
  13. Rozporządzenie (UE) nr 182/2011 w sprawie uprawnień wykonawczych, art. 12 dotyczący decyzji 1999/468/WE (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32011R0182
  14. Rozporządzenie (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania (CLP), przywołane w art. 8 ust. 1 i pkt 2.2 załącznika (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32008R1272
  15. Dyrektywa o opakowaniach aerozolowych (Komisja Europejska, DG GROW) https://single-market-economy.ec.europa.eu/sectors/pressure-equipment-and-gas-appliances/pressure-equipment-sector/aerosol-dispenser-directive_en
  16. Regler for aerosolbeholdere (Sikkerhedsstyrelsen, Markedsovervågning) https://www.sik.dk/erhverv/produkter/trykudstyr/love-og-regler/regler-aerosolbeholdere
  17. Kontrol med aerosolbeholdere (Sikkerhedsstyrelsen, Markedsovervågning) https://www.sik.dk/erhverv/produkter/trykudstyr/love-og-regler/kontrol-aerosolbeholdere
  18. Sikkerhedsstyrelsen, en del af Erhvervsstyrelsen from January 2026 (Erhvervsstyrelsen) https://erhvervsstyrelsen.dk/sikkerhedsstyrelsen-en-del-af-erhvervsstyrelsen
  19. Bekendtgørelse nr. 247 af 14. marts 2014 om indretning m.v. af aerosoler (retsinformation.dk) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2014/247
  20. Bekendtgørelse nr. 1336 af 29. november 2017 om ændring af bekendtgørelse om indretning m.v. af aerosoler (retsinformation.dk) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2017/1336
  21. Lov om produkter og markedsovervågning, LBK nr. 22 af 8. januar 2026 (retsinformation.dk) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2026/22

O tym przewodniku

Recenzent
Conphora compliance team, Redaktorzy ds. zgodności, Conphora
Przegląd
24 września 2026
Kolejny przegląd
14 marca 2027

Opracowane na podstawie oficjalnego tekstu w EUR-Lex i wytycznych Komisji, ze źródłem dla każdego faktu. Nie jest to porada prawna.

Podsumowanie w PDF JSON
Zacytuj tę stronę 
Conphora (2026). AerD: Dyrektywa o opakowaniach aerozolowych (Dyrektywa Rady 75/324/EWG) – wyjaśnienie. Pobrano 13 października 2026 z https://www.conphora.com/pl/rozporzadzenia-ue/aerd/
Przegląd
Demo Company

See AerD handled end to end

Thirteen products, the documents retailers ask for, supplier requests and this year's deadlines — a complete, read-only example. Open it with a free account; no card, no trial clock.

Try the demo with AerD — freeCompare plans

Free account · no card · opens in the Demo Company