UoMD Labelling & Packaging 11 min

UoMD: Dyrektywa w sprawie jednostek miar (Dyrektywa 80/181/EWG) – wyjaśnienie

Dyrektywa w sprawie jednostek miar określa prawne jednostki oparte na układzie SI dla każdego pomiaru i wskazania wielkości w UE, wiążąc producentów, importerów, dystrybutorów i organy publiczne. Obowiązuje od 1 października 1981 r.; wskazania uzupełniające w innych jednostkach są dozwolone bezterminowo, a definicje jednostek podstawowych SI z 2018 r. – od 13 czerwca 2020 r.

Try the demo with UoMD — free Sprawdź produkt względem UoMD

Free account · no card · opens in the Demo Company

Przegląd z dnia 24 września 2026, recenzent: Conphora compliance team · Kolejny przegląd: 13 marca 2027 · Nie jest to porada prawna

Open the video page →

Najważniejsze fakty

Tytuł oficjalny: Dyrektywa Rady z dnia 20 grudnia 1979 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących jednostek miar i uchylająca dyrektywę 71/354/EWG (80/181/EWG)
Odniesienie: Dyrektywa 80/181/EWG
Rodzaj aktu: Dyrektywa
Wejście w życie: 21 grudnia 1979
Stosuje się od: 1 października 1981
Zmieniony przez: Dyrektywa Rady 85/1/EWG, Dyrektywa Rady 89/617/EWG, Dyrektywa 1999/103/WE, Dyrektywa 2009/3/WE, Dyrektywa Komisji (UE) 2019/1258
Organy egzekwujące: Dyrektywa nie zawiera własnego artykułu o egzekwowaniu ani o karach: państwa członkowskie przyjmują i stosują przepisy wdrażające na podstawie art. 7 i egzekwują je za pośrednictwem własnych organów metrologii i nadzoru rynku.
CELEX: 31980L0181
Kategoria: Labelling & Packaging

Kogo dotyczy

Objęte aktem

Przyrządy pomiarowe używane, dokonywane pomiary i wskazania wielkości wyrażone w jednostkach miar, gdziekolwiek występują; odkąd dyrektywa 2009/3/WE zastąpiła art. 2 lit. a), dyrektywa nie jest już powiązana z określonymi dziedzinami działań Unii
Wskazania wielkości na produkcie, jego opakowaniu i etykiecie, w instrukcji i dokumentacji technicznej oraz w ofertach, ogłoszeniach i marketingu zawierających wymiar, masę, objętość, długość, powierzchnię, pojemność lub podobną wartość
Same jednostki: rozdział I załącznika, oparty na siedmiu podstawowych jednostkach SI, ich dziesiętnych wielokrotnościach i podwielokrotnościach z dwudziestoma przedrostkami od jotta do jokto, pochodnych jednostkach SI o nazwach specjalnych, litrze, tonie i barze, jednostkach zdefiniowanych na podstawie jednostek SI, takich jak stopień, minuta, godzina i doba, elektronowolcie i jednostce masy atomowej, jednostkach dozwolonych wyłącznie w dziedzinach specjalistycznych oraz jednostkach złożonych utworzonych ze wszystkich z nich
Każda strona, która wyraża takie wskazanie: producenci i pakujący, importerzy, dystrybutorzy i sprzedawcy detaliczni, usługodawcy, laboratoria i administracja publiczna

Produkty pochodne i powiązane

Dyrektywa rozstrzyga, jakiej jednostki wolno użyć, a nie to, czy wielkość w ogóle trzeba deklarować ani w którym miejscu opakowania musi się znaleźć; rozstrzygają o tym przepisy sektorowe wymagające deklaracji ilości netto, a ta dyrektywa decyduje wyłącznie o jednostce, w której wielkość jest wyrażona (art. 1 i art. 2 lit. a))
Wskazanie uzupełniające to jedno lub więcej wskazań wielkości w jednostkach niezawartych w rozdziale I, towarzyszących wskazaniu w jednostce z rozdziału I; jest dopuszczone bez żadnej daty końcowej, ale wskazanie w jednostce z rozdziału I musi przeważać, a znaki drugiego wskazania nie mogą być większe od tych użytych dla wartości z rozdziału I (art. 3 ust. 1, 2 i 4)
Państwa członkowskie mogą wymagać, aby przyrządy pomiarowe nosiły wskazania wielkości w jednej prawnej jednostce; Dania nie skorzystała z tej możliwości, a jej rozporządzenie w sprawie SI powtarza wyłącznie zasadę przeważającego wskazania (art. 3 ust. 3; duńskie rozporządzenie nr 866/2021, § 3)
Jednostki z rozdziału II są prawne wyłącznie w państwach członkowskich, w których zostały dopuszczone 21 kwietnia 1973 r., które motyw 1 dyrektywy 2009/3/WE wskazuje jako Zjednoczone Królestwo i Irlandię. Art. 1 lit. b) wiąże wyłączenie z państwami członkowskimi, więc w Unii dziś rozdział ten może jeszcze dotyczyć Irlandii; Zjednoczone Królestwo opuściło Unię 31 stycznia 2020 r., a status, jaki mają tam obecnie pinta, mila i uncja trojańska, jest kwestią prawa brytyjskiego, a nie tej dyrektywy. Duńskie rozporządzenie odtwarza wyłącznie rozdział I, więc żadna z nich nie jest w Danii jednostką prawną (art. 1 lit. b); dyrektywa 2009/3/WE, motywy 1 i 10; duńskie rozporządzenie nr 866/2021, załącznik 1)
Jednostki z rozdziałów III i IV były prawne wyłącznie do daty ustalonej przez każde państwo członkowskie, która nie mogła być późniejsza niż 31 grudnia 1994 r. i 31 grudnia 1999 r.; okresy te upłynęły (art. 1 lit. c) i d))
Dyrektywa nie narusza stosowania w transporcie lotniczym i morskim oraz w ruchu kolejowym jednostek innych niż te, które czyni obowiązkowymi, jeżeli są one określone w umowach lub konwencjach międzynarodowych wiążących Unię lub państwa członkowskie (art. 2 lit. b); duńskie rozporządzenie nr 866/2021, § 2)
Jednostek, które nie są lub nie są już prawne, można nadal używać w odniesieniu do produktów i urządzeń znajdujących się już w obrocie lub w użyciu w dniu przyjęcia dyrektywy oraz części i podzespołów potrzebnych do uzupełnienia lub wymiany ich części, chociaż dla wskaźników przyrządów pomiarowych mogą być wymagane jednostki prawne; duńskie rozporządzenie ustala tę datę graniczną na 1 lipca 1977 r. (art. 4; duńskie rozporządzenie nr 866/2021, § 4)

Role w rozumieniu aktu

Producent lub pakujący, który określa wskazania wielkości: Dyrektywa nie definiuje żadnych podmiotów gospodarczych. Art. 1 zobowiązuje do używania jednostek prawnych do wyrażania wielkości, a art. 2 lit. a) wiąże ten obowiązek z przyrządami pomiarowymi używanymi, dokonywanymi pomiarami i wskazaniami wielkości wyrażonymi w jednostkach miar, więc obowiązek spoczywa w pierwszej kolejności na stronie, która decyduje o wartościach na produkcie, jego opakowaniu, instrukcji i dokumentacji technicznej.
Źródło · art. 1 i art. 2 lit. a)
Importer wprowadzający towary do Unii: Kto wprowadza produkt na rynek Unii, ponosi ten sam obowiązek z art. 1 w odniesieniu do wskazań wielkości na tym, co tu dostarcza; towary przygotowane dla rynku państwa trzeciego często noszą wartość w jednostkach spoza układu metrycznego jako wskazanie rozstrzygające, a art. 4 dopuszcza jednostkę nieprawną wyłącznie dla produktów i urządzeń znajdujących się już w obrocie lub w użyciu w chwili przyjęcia dyrektywy oraz dla części i podzespołów uzupełniających lub wymieniających ich części.
Źródło · art. 1, art. 2 lit. a) i art. 4
Dystrybutor, sprzedawca detaliczny lub sprzedawca internetowy: Kto udostępnia towary dalej w łańcuchu i powtarza lub podaje na nowo wielkość – na etykiecie półkowej, w ofercie, w marketingu albo na przeetykietowanej lub przepakowanej jednostce – wyraża wskazanie wielkości w rozumieniu art. 2 lit. a) i musi użyć jednostki z rozdziału I jako wartości przeważającej.
Źródło · art. 1, art. 2 lit. a) i art. 3 ust. 4
Administracja publiczna, organy ochrony zdrowia i bezpieczeństwa, laboratoria i usługodawcy: Odkąd dyrektywa 2009/3/WE zastąpiła art. 2 lit. a), obowiązki nie są ograniczone do żadnej określonej dziedziny działań Unii: dotyczą przyrządów pomiarowych używanych, dokonywanych pomiarów i wskazań wielkości wyrażonych w jednostkach miar, bez względu na to, kto je stosuje, wykonuje lub wyraża, co obejmuje zastosowania administracyjne, w zdrowiu publicznym, w bezpieczeństwie i w laboratoriach.
Źródło · motyw 2 i art. 1 pkt 2 Źródło · art. 2 lit. a)

Sprzedają Państwo spoza UE? Zacznij tutaj →

Czy UoMD dotyczy Państwa produktu?

Trzy pytania i pierwsza odpowiedź oparta na przepisach o zakresie stosowania danego rozporządzenia. Konto nie jest potrzebne.

Kategoria produktu Państwa rola Wielkość firmy

Przepisy stojące za tym sprawdzeniem

Jednostki używane w transporcie lotniczym i morskim lub w ruchu kolejowym na podstawie umów lub konwencji międzynarodowych, zamiast jednostek, które dyrektywa czyni obowiązkowymi · dowolne · dowolne Poza zakresem Dyrektywa nie narusza stosowania w dziedzinie transportu lotniczego i morskiego oraz ruchu kolejowego jednostek innych niż te, które czyni obowiązkowymi, jeżeli jednostki te zostały określone w umowach lub konwencjach międzynarodowych wiążących Unię lub państwa członkowskie. Duńskie rozporządzenie w sprawie SI powtarza ten sam wyjątek dla żeglugi, lotnictwa i ruchu kolejowego. Wyjątek obejmuje wyłącznie jednostki ustanowione przez taki instrument; wszystko inne, co ten sam podmiot drukuje, nadal podlega rozdziałowi I. Źródło · art. 2 lit. b)Źródło · § 2
Produkty i urządzenia znajdujące się już w obrocie lub w użyciu w chwili przyjęcia dyrektywy oraz części i podzespoły uzupełniające lub wymieniające ich części · dowolne · dowolne Poza zakresem Jednostek, które nie są lub nie są już prawne, można używać w odniesieniu do produktów i urządzeń znajdujących się już w obrocie lub w użyciu w dniu przyjęcia dyrektywy oraz części i podzespołów produktów i urządzeń potrzebnych do uzupełnienia lub wymiany części lub podzespołów tych produktów i urządzeń. Dla wskaźników przyrządów pomiarowych mogą jednak być wymagane jednostki prawne. Dania ustala datę graniczną na 1 lipca 1977 r., a nie na datę przyjęcia. Nic z tego nie przenosi się na nową produkcję. Źródło · art. 4 Źródło · § 4
Inne jednostki imperialne dopuszczone niegdyś na podstawie art. 1 lit. c) lub d), takie jak akr, galon, kwarta, gill, uncja płynna, funt, sążeń lub therm · dowolne · dowolne Poza zakresem Jednostki z rozdziału III były prawne wyłącznie w państwach członkowskich, w których zostały dopuszczone 21 kwietnia 1973 r., i tylko do daty ustalonej przez te państwa, która nie mogła być późniejsza niż 31 grudnia 1994 r.; jednostki z rozdziału IV na tych samych warunkach do daty nie późniejszej niż 31 grudnia 1999 r. Oba okresy upłynęły, więc akr, galon, kwarta, gill, uncja płynna, funt, uncja awerdupois, stopa kwadratowa, jard kwadratowy, sążeń i therm nie są już nigdzie w Unii jednostkami prawnymi. Mogą nadal występować jako wskazania uzupełniające obok wartości z rozdziału I. Źródło · art. 1 lit. c) i d), art. 3 i załącznik, rozdziały III i IV
Mila, jard, stopa lub cal dla znaków drogowych oraz pomiaru odległości i prędkości, pinta dla piwa i cydru z nalewaka oraz dla mleka w opakowaniach zwrotnych, uncja trojańska dla transakcji metalami szlachetnymi · dowolne · dowolne To zależy Mila, jard, stopa i cal dla znaków drogowych oraz pomiaru odległości i prędkości, pinta dla nalewania piwa i cydru z nalewaka oraz dla mleka w opakowaniach zwrotnych, a także uncja trojańska dla transakcji metalami szlachetnymi są jednostkami prawnymi wyłącznie w państwach członkowskich, w których zostały dopuszczone 21 kwietnia 1973 r. Motyw 1 dyrektywy 2009/3/WE wskazuje, że są to wyłączenia stosowane przez Zjednoczone Królestwo i Irlandię, a od tej dyrektywy nie mają one daty końcowej, ponieważ ich lokalny charakter i ograniczona liczba produktów, których dotyczą, sprawiają, że nie stwarzają bariery w handlu. Art. 1 lit. b) wiąże wyłączenie z państwami członkowskimi, więc w Unii dziś rozdział ten może jeszcze dotyczyć Irlandii; Zjednoczone Królestwo opuściło Unię 31 stycznia 2020 r., a status, jaki mają tam obecnie pinta, mila i uncja trojańska, jest kwestią prawa brytyjskiego, a nie tej dyrektywy. Duńskie rozporządzenie odtwarza wyłącznie rozdział I, więc żadna z nich nie jest w Danii jednostką prawną; poza zainteresowanymi państwami członkowskimi mogą być tylko wskazaniami uzupełniającymi. Akr został skreślony z rozdziału II dyrektywą 2009/3/WE. Źródło · art. 1 lit. b) i załącznik, rozdział II Źródło · motywy 1 i 10 oraz art. 1 pkt 1 Źródło · bilag 1
Druga wartość w jednostkach spoza układu metrycznego, podana obok metrycznej, na przykład wartość imperialna dla rynku państwa trzeciego · Producent lub pakujący, który określa wskazania wielkości, Importer wprowadzający towary do Unii, Dystrybutor, sprzedawca detaliczny lub sprzedawca internetowy, Administracja publiczna, organy ochrony zdrowia i bezpieczeństwa, laboratoria i usługodawcy · dowolne To zależy Wskazanie uzupełniające, czyli jedno lub więcej wskazań wielkości w jednostkach niezawartych w rozdziale I, towarzyszących wskazaniu w jednostce z rozdziału I, jest dopuszczone, a od dyrektywy 2009/3/WE to dopuszczenie nie ma daty wygaśnięcia; chodzi o to, aby umożliwić unijnym eksporterom oznaczanie produktów dla państw trzecich wymagających innych jednostek oraz stopniowe wprowadzanie nowych jednostek metrycznych opracowanych na poziomie międzynarodowym. Jest ono zgodne z prawem pod dwoma warunkami: wskazanie w jednostce z rozdziału I musi przeważać, a wskazania w jednostkach niewymienionych w rozdziale I muszą być wyrażone znakami nie większymi niż znaki odpowiadającego wskazania z rozdziału I. Państwo członkowskie może także wymagać, aby przyrządy pomiarowe nosiły wskazania w jednej prawnej jednostce, czego Dania nie zrobiła. Wartość w jednostkach spoza układu metrycznego, podana sama, bez wartości z rozdziału I obok, nie jest wskazaniem uzupełniającym i nie jest dozwolona. Źródło · art. 3 ust. 1–4 Źródło · motywy 3 i 6 oraz art. 1 pkt 3 Źródło · § 3
Wskazanie wielkości na produkcie, jego opakowaniu lub etykiecie, takiej jak zawartość netto, pojemność, wymiary lub dawkowanie, Wielkości w instrukcjach obsługi, podręcznikach, kartach danych, rysunkach i dokumentacji technicznej, Wymiary, masy, objętości i inne wartości w reklamach, etykietach półkowych i ofertach produktów w internecie, Wskazanie wielkości na wyświetlaczu lub wskaźniku przyrządu pomiarowego, Pomiary dokonywane i przyrządy używane w administracji publicznej, ochronie zdrowia, bezpieczeństwie, analizie laboratoryjnej i do innych celów urzędowych · Producent lub pakujący, który określa wskazania wielkości, Importer wprowadzający towary do Unii, Dystrybutor, sprzedawca detaliczny lub sprzedawca internetowy, Administracja publiczna, organy ochrony zdrowia i bezpieczeństwa, laboratoria i usługodawcy · dowolne Objęte zakresem Do wyrażania wielkości należy używać prawnych jednostek miar, a obowiązek dotyczy przyrządów pomiarowych używanych, dokonywanych pomiarów i wskazań wielkości wyrażonych w jednostkach miar, bez progu wielkości przedsiębiorstwa i bez ograniczenia do określonej powierzchni czy dziedziny działalności. W praktyce rozstrzygającą wartością musi być jednostka z rozdziału I: metr, kilogram, sekunda, amper, kelwin, mol lub kandela i jednostki z nich utworzone, ich dziesiętne wielokrotności tworzone za pomocą dwudziestu przedrostków od jotta do jokto, litr, tona i bar, stopień, minuta, godzina i doba oraz jednostki dozwolone wyłącznie w dziedzinach specjalistycznych. Dyrektywa rozstrzyga o jednostce, a nie o tym, czy i gdzie wielkość trzeba zadeklarować; to pozostawiono przepisom sektorowym. W Danii rozporządzenie w sprawie SI powtarza ten obowiązek, a można stosować zasady zapisu z jego załącznika 2. Źródło · art. 1 lit. a), art. 2 lit. a) i załącznik, rozdział I, pkt 1–5 Źródło · motyw 2 i art. 1 pkt 2 Źródło · § 1 i § 3 ust. 4
dowolne · dowolne · dowolne To zależy To, czy zasada prawnych jednostek ma zastosowanie, zależy od tego, czy to, na co Państwo patrzą, jest wskazaniem wielkości wyrażonym w jednostce miary, dokonanym pomiarem lub używanym przyrządem pomiarowym, od tego, czy jednostka należy do rozdziału I, czy do jednego z rozdziałów ograniczonych, od państwa członkowskiego, w którym towary są wprowadzane do obrotu, oraz od tego, czy wartość w jednostkach spoza układu metrycznego występuje samodzielnie, czy towarzyszy przeważającej wartości metrycznej. Źródło · art. 1, art. 2, art. 3 i art. 4

Kluczowe terminy

20 grudnia 1979 Przyjęcie dyrektywy Rady 80/181/EWG, zastępującej dyrektywę 71/354/EWG, opublikowanej w Dz.Urz. UE L 39 z 15 lutego 1980 r. Źródło · tytuł i odesłanie do publikacji Źródło · informacje o dokumencie
21 grudnia 1979 Wejście w życie i data wywołania skutków prawnych dyrektywy zapisana w EUR-Lex Źródło · daty, wejście w życie i data wywołania skutków prawnych
30 czerwca 1981 Termin, do którego państwa członkowskie musiały przyjąć i opublikować przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zapewnienia zgodności, które musiały obowiązywać przed 1 lipca 1981 r., oraz poinformować o nich Komisję Źródło · art. 7 lit. a)
1 października 1981 Państwa członkowskie stosują przepisy wdrażające, a dyrektywa 71/354/EWG zostaje uchylona Źródło · art. 6 i art. 7 lit. a)
20 grudnia 1984 Wejście w życie dyrektywy Rady 85/1/EWG: robi ona trzy rzeczy – zastępuje definicję metra w rozdziale I pkt 1.1 definicją z 1983 r. (długość drogi przebytej w próżni przez światło w czasie 1/299 792 458 sekundy), dodaje do jednostek specjalistycznych z rozdziału I pkt 4 milimetr słupa rtęci dla ciśnienia krwi i ciśnienia innych płynów ustrojowych (1 mm Hg = 133,322 Pa) oraz barn dla przekroju czynnego (1 b = 10⁻²⁸ m²) i przepisuje uwagę o przedrostkach, tak aby można je było stosować z tymi jednostkami z wyjątkiem milimetra słupa rtęci, przy czym wielokrotność 10² arów nazywa się hektarem, oraz skreśla jednostkę ciśnienia krwi z rozdziału II i zastępuje uwagę do tego rozdziału; państwa członkowskie musiały wprowadzić środki w życie 1 lipca 1985 r. Źródło · art. 1 pkt 1–3 i art. 2 Źródło · tabela zmian i załącznik, rozdział I, pkt 4, z oznaczeniami zmian M1 Źródło · powiązania między dokumentami
30 listopada 1989 Dyrektywa Rady 89/617/EWG notyfikowana i weszła w życie: zastępuje art. 1 lit. b) i c) trzema punktami b), c) i d), tak że jednostki z rozdziału II pozostają prawne do daty ustalonej przez zainteresowane państwa członkowskie, a jednostki z rozdziału III i nowego rozdziału IV do dat nie późniejszych niż 31 grudnia 1994 r. i 31 grudnia 1999 r., przedłuża dopuszczenie wskazań uzupełniających w art. 3 ust. 2 z 31 grudnia 1989 r. do 31 grudnia 1999 r. i skreśla art. 3 ust. 5, aktualizuje odesłanie do ISO 2955 w art. 5 z 1 marca 1974 r. na 15 maja 1983 r., skreśla drugi akapit art. 6, a w załączniku zastępuje rozdział II, skreśla sążeń z rozdziału III i dodaje rozdział IV; państwa członkowskie miały 24 miesiące od notyfikacji Źródło · art. 1 pkt 1–5, art. 2 i art. 3 wraz z przypisem dotyczącym notyfikacji Źródło · tabela zmian, art. 1 lit. b)–d), art. 3, art. 5, art. 6 i załącznik, rozdziały II–IV, z oznaczeniami zmian M2
31 grudnia 1994 Ostatnia data, jaką państwo członkowskie mogło ustalić dla jednostek z rozdziału III, czyli imperialnych jednostek długości, powierzchni, objętości, masy i energii z art. 1 lit. c); po dacie ustalonej przez dane państwo przestały one być jednostkami prawnymi Źródło · art. 1 lit. c) i załącznik, rozdział III
31 grudnia 1999 Ostatnia data, jaką państwo członkowskie mogło ustalić dla jednostek z rozdziału IV z art. 1 lit. d): sążnia w żegludze morskiej, pinty i uncji płynnej dla niektórych napojów w opakowaniach zwrotnych, gilla dla napojów spirytusowych, uncji i funta dla towarów sprzedawanych luzem oraz therma w zaopatrzeniu w gaz Źródło · art. 1 lit. d) i załącznik, rozdział IV
9 lutego 2000 Dyrektywa 1999/103/WE, przyjęta 24 stycznia 2000 r. mimo numeru z 1999 r., weszła w życie w dniu publikacji: przedłuża dopuszczenie wskazań uzupełniających w art. 3 ust. 2 z 31 grudnia 1999 r. do 31 grudnia 2009 r., wstawia art. 6a o dalszej analizie wdrażania, w szczególności wskazań uzupełniających, w trybie komitetowym z art. 18 dyrektywy 71/316/EWG (od dyrektywy 2009/34/WE – jej art. 17 ust. 1 i komitet z jej art. 16) oraz zmienia załącznik w rozdziale I pkt 1.1.1 (definicja temperatury Celsjusza), pkt 1.2.1 (radian i steradian), w tabeli przedrostków w pkt 1.3 i w pkt 3 dotyczącym elektronowolta i jednostki masy atomowej; do transpozycji przed 9 lutego 2001 r. Źródło · motywy 4 i 5, art. 1 pkt 1–3, art. 2 i art. 4 Źródło · art. 16, art. 17 ust. 1, art. 20 i załącznik IV Źródło · tabela zmian, art. 3 ust. 2, art. 6a i załącznik, rozdział I, pkt 1.1.1, 1.2.1, 1.3 i 3, z oznaczeniami zmian M3
27 maja 2009 Wejście w życie dyrektywy 2009/3/WE: usuwa datę końcową dla jednostek z rozdziału II i dla wskazań uzupełniających, przepisuje art. 2 lit. a), tak aby dyrektywa nie była ograniczona do określonych dziedzin działań Unii, wstawia obowiązek sprawozdawczy z art. 6b, skreśla akr z rozdziału II i przepisuje pochodne jednostki SI z rozdziału I Źródło · motywy 1–3 i 10, art. 1 i art. 3
1 stycznia 2010 Państwa członkowskie stosują środki wdrażające dyrektywę 2009/3/WE, po upływie terminu transpozycji 31 grudnia 2009 r. Źródło · art. 2 ust. 1
20 maja 2019 Nowe definicje podstawowych jednostek SI, przyjęte na 26. posiedzeniu Generalnej Konferencji Miar w 2018 r., zaczynają obowiązywać na poziomie międzynarodowym, w oparciu o stałe wartości liczbowe siedmiu stałych definiujących Źródło · motywy 3 i 4
13 sierpnia 2019 Wejście w życie dyrektywy Komisji (UE) 2019/1258: zastępuje rozdział I sekcję 1.1 załącznika definicjami siedmiu podstawowych jednostek SI i stopnia Celsjusza opartymi na stałych Źródło · art. 1, art. 3 i załącznik
31 grudnia 2019 Termin przedstawienia przez Komisję Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania z rozwoju rynku w odniesieniu do dyrektywy i jej wdrażania, w stosownych przypadkach wraz z wnioskami Źródło · art. 6b
13 maja 2020 Termin przyjęcia i opublikowania przez państwa członkowskie przepisów wdrażających dyrektywę Komisji (UE) 2019/1258 Źródło · art. 2 ust. 1
13 czerwca 2020 Państwa członkowskie stosują przepisy wdrażające dyrektywę Komisji (UE) 2019/1258; jest to data skonsolidowanej wersji dyrektywy obowiązującej obecnie Źródło · art. 2 ust. 1 Źródło · nagłówek wersji skonsolidowanej
14 maja 2021 Wchodzi w życie duńskie bekendtgørelse nr 866 z 11 maja 2021 r. w sprawie międzynarodowego układu jednostek miar, SI, i innych prawnych jednostek, zastępujące bekendtgørelse nr 618 z 13 maja 2020 r.; powtarza ono obowiązek stosowania przepisanych jednostek, wyjątek dotyczący transportu, zasady dotyczące wskazań uzupełniających i grzywnę za naruszenia Źródło · § 1–§ 6 i przypis wymieniający wdrażane dyrektywy
16 lipca 2021 Zaczyna obowiązywać rozporządzenie (UE) 2019/1020: dyrektywa 80/181/EWG jest pkt 6 jego załącznika I, więc krajowe organy nadzoru rynku wykonują w odniesieniu do niej uprawnienia dochodzeniowe i egzekucyjne rozporządzenia; dyrektywy nie ma ani w wykazie z art. 4 ust. 5, ani w załączniku II Źródło · art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 5, art. 14, art. 16, art. 41, art. 44, załącznik I pkt 6 i załącznik II
1 stycznia 2026 Sikkerhedsstyrelsen staje się departamentem Markedsovervågning Erhvervsstyrelsen i dalej wykonuje te same zadania, w tym metrologię prawną Źródło · historia wersji z 2 grudnia 2025 r.

Co należy zrobić

Obowiązki według roli

Producent lub pakujący, który określa wskazania wielkości6

Wyrażać każdą wielkość na produkcie, jego opakowaniu, etykiecie, w instrukcji i dokumentacji technicznej w prawnej jednostce miary, czyli jednostce z rozdziału I załącznika, chyba że w danym konkretnym przypadku ma zastosowanie jeden z rozdziałów ograniczonych albo wyjątek dotyczący transportu. art. 1 i art. 2 lit. a)
Opierać wartości na siedmiu podstawowych jednostkach SI, czyli sekundzie, metrze, kilogramie, amperze, kelwinie, molu i kandeli, oraz na jednostkach z nich pochodnych: pochodnych jednostkach SI o nazwach specjalnych od radiana do katala, stopniu Celsjusza, dziesiętnych wielokrotnościach tworzonych za pomocą dwudziestu przedrostków od jotta do jokto oraz specjalnie dopuszczonych nazwach litr, tona i bar. załącznik, rozdział I, pkt 1.1–1.4
Jednostek dozwolonych wyłącznie w dziedzinach specjalistycznych używać tylko w tych dziedzinach: dioptrii dla zbieżności układów optycznych, karata metrycznego dla masy kamieni szlachetnych, ara dla powierzchni gruntów rolnych i budowlanych, teksu dla masy na jednostkę długości przędz i nici tekstylnych, milimetra słupa rtęci dla ciśnienia krwi i ciśnienia innych płynów ustrojowych oraz barna dla przekroju czynnego. załącznik, rozdział I, pkt 4
Jeżeli wartość w jednostkach spoza układu metrycznego jest zachowywana dla rynku eksportowego lub znajomej grupy odbiorców, przedstawić ją jako wskazanie uzupełniające obok wartości z rozdziału I, zapewnić, aby przeważało wskazanie z rozdziału I, i drukować drugie wskazanie znakami nie większymi niż znaki odpowiadającego wskazania z rozdziału I. art. 3 ust. 1, 2 i 4
Stosować zasady tworzenia z załącznika: wielokrotności i podwielokrotności jednostki masy tworzyć przez dodawanie przedrostków do słowa gram, a ich symboli do symbolu g, przedrostek dodawać do licznika, mianownika lub obu części jednostki zapisanej w postaci ułamka i nigdy nie stosować przedrostków złożonych, tworzonych przez zestawienie kilku przedrostków. załącznik, rozdział I, pkt 1.3
Jeżeli wskazanie pojawia się na wyświetlaczu lub wskaźniku przyrządu pomiarowego, sprawdzić, czy państwo członkowskie wymagało wskazań wielkości w jednej prawnej jednostce; w Danii rozporządzenie w sprawie SI precyzuje, o którą jednostkę SI chodzi, i oferuje zasady zapisu ze swojego załącznika 2, a dla wskaźników przyrządów pomiarowych mogą być wymagane jednostki prawne nawet w przypadku starych urządzeń objętych wyjątkiem z art. 4. art. 3 ust. 3 i art. 4 § 3 ust. 4 i bilag 2

Importer wprowadzający towary do Unii5

Przed wprowadzeniem towarów na rynek Unii sprawdzić każde wskazanie wielkości, które im towarzyszy – na produkcie, opakowaniu, etykiecie, w instrukcji i w dokumentach towarzyszących – i poprawić każdą wartość, która nie jest wyrażona w jednostce prawnej. art. 1 i art. 2 lit. a)
W przypadku towarów przygotowanych dla rynku państwa trzeciego nie poprzestawać na zachowaniu wartości w jednostkach spoza układu metrycznego: albo zastąpić ją wartością z rozdziału I, albo dodać wartość z rozdziału I i uczynić ją przeważającą, ze znakami wartości spoza układu metrycznego nie większymi. art. 3 ust. 1 i 4
Nie powoływać się na utrzymanie dotychczasowych jednostek z art. 4, jeżeli rzeczywiście nie ma ono zastosowania: obejmuje ono produkty i urządzenia znajdujące się już w obrocie lub w użyciu w chwili przyjęcia dyrektywy oraz części i podzespoły potrzebne do uzupełnienia lub wymiany części tych produktów, a w Danii jest zapisane jako towary i urządzenia wprowadzone do obrotu lub oddane do użytku przed 1 lipca 1977 r. art. 4 § 4
Nie traktować jednostek z rozdziału II jako ogólnie dostępnych: mila, jard, stopa, cal, pinta i uncja trojańska są jednostkami prawnymi wyłącznie w państwach członkowskich, które dopuściły je 21 kwietnia 1973 r., a duńskie rozporządzenie odtwarza wyłącznie rozdział I. art. 1 lit. b) i załącznik, rozdział II bilag 1
Współpracować z organem nadzoru rynku: od 16 lipca 2021 r. dyrektywa jest pkt 6 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/1020, więc organ może żądać informacji i dokumentów, przeprowadzać kontrole, wymagać działań naprawczych, uniemożliwić udostępnianie produktu oraz doprowadzić do jego wycofania z obrotu, odzyskania lub zniszczenia. art. 2 ust. 1, art. 14, art. 16 i załącznik I pkt 6

Dystrybutor, sprzedawca detaliczny lub sprzedawca internetowy4

Dopilnować, aby etykiety półkowe, katalogi, oferty internetowe i materiały marketingowe skierowane do użytkowników końcowych w Unii podawały wymiary, masy, objętości, pojemności i inne wielkości w jednostkach prawnych; obowiązek wynika ze wskazania wielkości, a nie z powierzchni, na której się ono znajduje. art. 1 i art. 2 lit. a)motyw 2 i art. 1 pkt 2
Przy przeetykietowaniu, przepakowaniu lub podziale produktu przenieść jednostkę prawną na nową etykietę i utrzymać każdą wartość w jednostkach spoza układu metrycznego jako podrzędną, znakami nie większymi niż znaki odpowiadającego wskazania z rozdziału I. art. 3 ust. 1 i 4
Nie podawać na nowo wielkości od dostawcy w jednostce wybranej przez siebie i nie przeliczać wartości metrycznej na wartość w jednostkach spoza układu metrycznego jako jedynego wskazania; wartość w jednostkach spoza układu metrycznego podana samodzielnie nie jest wskazaniem uzupełniającym. art. 3 ust. 1 i 2
Zwracać uwagę, czy towary są przeznaczone dla państwa członkowskiego, w którym jednostki z rozdziału II są nadal prawne; poza tymi państwami mila, pinta i uncja trojańska mogą występować wyłącznie jako wskazania uzupełniające. art. 1 lit. b) i art. 3 motyw 1

Administracja publiczna, organy ochrony zdrowia i bezpieczeństwa, laboratoria i usługodawcy2

W transporcie lotniczym i morskim oraz w ruchu kolejowym można używać jednostek innych niż obowiązkowe, jeżeli są one określone w umowach lub konwencjach międzynarodowych wiążących Unię lub państwa członkowskie; wyjątek ogranicza się do tych jednostek i nie otwiera drogi do oznakowania w jednostkach spoza układu metrycznego w ogóle. art. 2 lit. b)§ 2
Jeżeli upoważniony przedstawiciel lub inna strona odpowiada za produkt w Unii, mieć na uwadze, że dyrektywy 80/181/EWG nie ma w wykazie z art. 4 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/1020, więc obowiązek tego rozporządzenia dotyczący posiadania podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii nie wynika z tej dyrektywy; może on jednak nadal wynikać z innego aktu mającego zastosowanie do tego samego produktu. art. 4 ust. 1 i art. 4 ust. 5

UoMD w skrócie

Dyrektywa w sprawie jednostek miar (UoMD), formalnie dyrektywa Rady 80/181/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących jednostek miar i uchylająca dyrektywę 71/354/EWG, rozstrzyga, jakich jednostek wolno zgodnie z prawem używać do wyrażania wielkości w Unii Europejskiej. Art. 1 wymienia jednostki prawne: jednostki wymienione w rozdziale I załącznika, czyli Międzynarodowy Układ Jednostek Miar; jednostki z rozdziału II wyłącznie w państwach członkowskich, w których zostały dopuszczone 21 kwietnia 1973 r.; oraz jednostki z rozdziałów III i IV wyłącznie w tych samych państwach i tylko do daty, którą te państwa musiały ustalić, nie późniejszej niż 31 grudnia 1994 r. i 31 grudnia 1999 r. (art. 1). Art. 2 lit. a), w brzmieniu zastąpionym dyrektywą 2009/3/WE, określa, z czym wiąże się obowiązek: z przyrządami pomiarowymi używanymi, dokonywanymi pomiarami i wskazaniami wielkości wyrażonymi w jednostkach miar. To sformułowanie jest celowo szerokie. Motyw 2 dyrektywy 2009/3/WE wyjaśnia, że zakres jest zgodny z celem rynku wewnętrznego określonym w Traktacie i nie jest ograniczony do żadnej określonej dziedziny działań Wspólnoty, dlatego starsze sformułowanie o celach gospodarczych, zdrowia publicznego, bezpieczeństwa i administracyjnych nie opisuje już tekstu.

Dyrektywa została przyjęta 20 grudnia 1979 r. i opublikowana w Dz.Urz. UE L 39 z 15 lutego 1980 r.; EUR-Lex zapisuje jej wejście w życie i datę wywołania skutków prawnych jako 21 grudnia 1979 r. Państwa członkowskie musiały przyjąć i opublikować przepisy wdrażające przed 1 lipca 1981 r. i stosować je od 1 października 1981 r., czyli od dnia uchylenia dyrektywy 71/354/EWG (art. 6 i art. 7 lit. a)). Od tego czasu zmieniło ją pięć aktów: dyrektywa Rady 85/1/EWG, dyrektywa Rady 89/617/EWG, dyrektywa 1999/103/WE, dyrektywa 2009/3/WE i dyrektywa Komisji (UE) 2019/1258. Ostatnia z nich wprowadziła do prawa Unii redefinicję podstawowych jednostek SI z 2018 r., dlatego skonsolidowana wersja obowiązująca obecnie nosi datę 13 czerwca 2020 r.

Tekst urzędowy Dyrektywa dostępna jest w EUR-Lex: wersja skonsolidowana z 13 czerwca 2020 r. (CELEX 01980L0181-20200613) lub akt w brzmieniu opublikowanym w Dz.Urz. UE L 39 (CELEX 31980L0181). Strona z informacjami o dokumencie wymienia daty, pięć aktów zmieniających i sprostowania.

Zakres

Dyrektywa reguluje jednostkę, a nie deklarację. Nie stanowi, że opakowanie musi nosić ilość netto, ani gdzie wartość ma się znajdować; robią to przepisy sektorowe. Stanowi natomiast, że gdy wielkość jest wyrażona w jednostce miary, jednostka ta musi być prawna (art. 1 i art. 2 lit. a)). Ponieważ obowiązek jest sformułowany wokół przyrządów, pomiarów i wskazań, a nie wokół powierzchni produktu czy sektora działalności, obejmuje on w równym stopniu etykietę, opakowanie, instrukcję, kartę danych, etykietę półkową, ofertę i materiał marketingowy, a dotyczy administracji publicznej, organów ochrony zdrowia i bezpieczeństwa oraz laboratoriów tak samo jak producentów, importerów i dystrybutorów.

Znaczenie mają cztery wyłączenia. Po pierwsze, dyrektywa nie narusza stosowania w dziedzinie transportu lotniczego i morskiego oraz ruchu kolejowego jednostek innych niż te, które czyni obowiązkowymi, jeżeli jednostki te zostały określone w umowach lub konwencjach międzynarodowych wiążących Unię lub państwa członkowskie (art. 2 lit. b)). Po drugie, jednostek, które nie są lub nie są już prawne, można nadal używać w odniesieniu do produktów i urządzeń znajdujących się już w obrocie lub w użyciu w dniu przyjęcia dyrektywy oraz części i podzespołów potrzebnych do uzupełnienia lub wymiany części lub podzespołów tych produktów i urządzeń, chociaż dla wskaźników przyrządów pomiarowych mogą być wymagane jednostki prawne (art. 4). Po trzecie, jednostki z rozdziału II pozostają prawne w państwach członkowskich, które dopuściły je 21 kwietnia 1973 r. (art. 1 lit. b)). Po czwarte, państwa członkowskie mogą wymagać, aby przyrządy pomiarowe nosiły wskazania wielkości w jednej prawnej jednostce (art. 3 ust. 3).

Rozdziały załącznika warto czytać jako hierarchię. Rozdział I jest ogólny i jedyny, który jest prawny wszędzie. Rozdział II to wąskie przetrwanie: mila, jard, stopa i cal dla znaków drogowych oraz pomiaru odległości i prędkości, pinta dla nalewania piwa i cydru z nalewaka oraz dla mleka w opakowaniach zwrotnych, a także uncja trojańska dla transakcji metalami szlachetnymi; motyw 1 dyrektywy 2009/3/WE wskazuje, że są to wyłączenia stosowane przez Zjednoczone Królestwo i Irlandię, i wyjaśnia, że zachowano je, ponieważ ich lokalny charakter i ograniczona liczba produktów sprawiały, że nie tworzyły bariery w handlu, natomiast akr skreślono, ponieważ nie był tam już używany do rejestracji gruntów. Art. 1 lit. b) wiąże wyłączenie z państwami członkowskimi, więc w Unii dziś rozdział ten może jeszcze dotyczyć Irlandii; Zjednoczone Królestwo opuściło Unię 31 stycznia 2020 r., a status, jaki mają tam obecnie pinta, mila i uncja trojańska, jest kwestią prawa brytyjskiego, a nie tej dyrektywy. Rozdziały III i IV miały charakter przejściowy: szesnaście imperialnych jednostek długości, powierzchni, objętości, masy i energii w rozdziale III oraz siedem jednostek właściwych dla dziedzin w rozdziale IV – sążeń w żegludze morskiej, pinta i uncja płynna dla piwa, cydru, wód, lemoniad i soków owocowych w opakowaniach zwrotnych, gill dla napojów spirytusowych, uncja awerdupois i funt dla towarów sprzedawanych luzem oraz therm w zaopatrzeniu w gaz. Oba rozdziały obowiązywały tylko do daty ustalonej przez każde państwo członkowskie na podstawie art. 1 lit. c) i d), która nie mogła być późniejsza niż 31 grudnia 1994 r. i 31 grudnia 1999 r.

Co należy zrobić

Używać jednostki z rozdziału I jako rozstrzygającej wartości

Rozdział I zaczyna się od siedmiu podstawowych jednostek SI oraz ich dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności. Jednostkami podstawowymi są sekunda, metr, kilogram, amper, kelwin, mol i kandela (załącznik, rozdział I, pkt 1.1). Pkt 1.1.1 zachowuje stopień Celsjusza jako specjalną nazwę i symbol pochodnej jednostki SI temperatury, zdefiniowanej jako różnica między dwiema temperaturami termodynamicznymi, gdzie punkt odniesienia wynosi 273,15 kelwina, i zauważa, że przedział lub różnicę temperatur można wyrażać w każdej z tych jednostek. Pkt 1.2 ustala ogólną zasadę dla pochodnych jednostek SI, które są wyrażeniami algebraicznymi utworzonymi jako iloczyny potęg jednostek podstawowych ze współczynnikiem liczbowym równym 1, i wymienia dwadzieścia jeden pochodnych jednostek o nazwach i symbolach specjalnych: radian, steradian, herc, niuton, paskal, dżul, wat, kulomb, wolt, om, simens, farad, weber, tesla, henr, lumen, luks, bekerel, grej, siwert i katal, przy czym woltoamper i war są odnotowane jako specjalne nazwy jednostki mocy (załącznik, rozdział I, pkt 1.2.3).

Pkt 1.3 wymienia dwadzieścia przedrostków, od jotta przy 10 do potęgi 24 po jokto przy 10 do potęgi minus 24, oraz trzy zasady tworzenia, w których łatwo o błąd: nazwy i symbole dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności jednostki masy tworzy się przez dodawanie przedrostków do słowa gram, a ich symboli do symbolu g; gdy jednostka pochodna jest zapisana w postaci ułamka, przedrostek można dodać do jednostek w liczniku, w mianowniku albo w obu; a przedrostków złożonych, utworzonych przez zestawienie kilku przedrostków, stosować nie wolno. Pkt 1.4 dodaje trzy specjalnie dopuszczone nazwy: litr z symbolem l lub L, tonę i bar. Pkt 2 obejmuje jednostki zdefiniowane na podstawie jednostek SI, które nie są ich dziesiętnymi wielokrotnościami: obrót, grad czyli gon, stopień, minutę i sekundę kątową oraz minutę, godzinę i dobę. Pkt 3 obejmuje dwie jednostki, których wartości w układzie SI uzyskuje się doświadczalnie: elektronowolt i jednostkę masy atomowej. Pkt 4 wymienia sześć jednostek dozwolonych wyłącznie w dziedzinach specjalistycznych: dioptrię dla zbieżności układów optycznych, karat metryczny dla masy kamieni szlachetnych, ar dla powierzchni gruntów rolnych i budowlanych, teks dla masy na jednostkę długości przędz i nici tekstylnych, milimetr słupa rtęci dla ciśnienia krwi i ciśnienia innych płynów ustrojowych oraz barn dla przekroju czynnego, z uwagą, że przedrostki można stosować ze wszystkimi z nich z wyjątkiem milimetra słupa rtęci, a wielokrotność 100 arów nazywa się hektarem. Pkt 5 dopuszcza jednostki złożone utworzone przez połączenie dowolnych jednostek z rozdziału I.

Definicje jednostek podstawowych z 2018 r.

Od dyrektywy Komisji (UE) 2019/1258 jednostki podstawowe są definiowane przez ustalenie wartości liczbowych siedmiu stałych definiujących, a nie za pomocą wzorców czy doświadczeń. Sekundę ustala częstotliwość cezu, czyli niezaburzona częstotliwość przejścia nadsubtelnego stanu podstawowego atomu cezu 133, wynosząca 9 192 631 770 herców. Metr ustala prędkość światła w próżni, wynosząca 299 792 458 metrów na sekundę. Kilogram ustala stała Plancka, wynosząca 6,626 070 15 razy 10 do potęgi minus 34 dżula razy sekunda. Amper ustala ładunek elementarny, wynoszący 1,602 176 634 razy 10 do potęgi minus 19 kulomba. Kelwin ustala stała Boltzmanna, wynosząca 1,380 649 razy 10 do potęgi minus 23 dżula na kelwin. Mol zawiera dokładnie 6,022 140 76 razy 10 do potęgi 23 cząstek elementarnych, czyli liczbę Avogadra. Kandelę ustala skuteczność świetlna 683 lumenów na wat dla promieniowania monochromatycznego o częstotliwości 540 teraherców. Generalna Konferencja Miar przyjęła te definicje na 26. posiedzeniu w 2018 r., z mocą na poziomie międzynarodowym od 20 maja 2019 r.; dyrektywa Komisji wprowadziła je do załącznika, państwa członkowskie musiały dokonać transpozycji do 13 maja 2020 r. i stosować ją od 13 czerwca 2020 r., a data stosowania została celowo ujednolicona, aby definicje zaczęły obowiązywać wszędzie jednocześnie (dyrektywa (UE) 2019/1258, motywy 3–7 i art. 2). Nic nie zmieniło się w wielkości kilograma czy metra; zmienił się tylko sposób ich zakotwiczenia.

Wskazania uzupełniające

Art. 3 ust. 1 definiuje wskazanie uzupełniające jako jedno lub więcej wskazań wielkości wyrażonych w jednostkach niezawartych w rozdziale I, towarzyszących wskazaniu wielkości wyrażonemu w jednostce zawartej w tym rozdziale. Art. 3 ust. 2, w brzmieniu zastąpionym dyrektywą 2009/3/WE, dopuszcza je wprost; przed tą zmianą dopuszczenie miało wygasnąć 31 grudnia 2009 r., a jako powód nadania mu trwałego charakteru podano uniknięcie tworzenia przeszkód dla przedsiębiorstw unijnych eksportujących do państw trzecich wymagających innych jednostek, z dodatkową uwagą, że wskazania uzupełniające mogą także umożliwić stopniowe wprowadzanie nowych jednostek metrycznych opracowanych na poziomie międzynarodowym (dyrektywa 2009/3/WE, motywy 3 i 6).

Warunki są precyzyjne. Wskazanie wyrażone w jednostce z rozdziału I musi przeważać, a w szczególności wskazania wyrażone w jednostkach niewymienionych w rozdziale I muszą być wyrażone znakami nie większymi niż znaki odpowiadającego wskazania z rozdziału I (art. 3 ust. 4). Wynikają z tego dwie konsekwencje. Wartość w jednostkach spoza układu metrycznego, wydrukowana bez wartości metrycznej obok, w ogóle nie jest wskazaniem uzupełniającym i nie jest dozwolona. A wartość imperialna złożona większą lub grubszą czcionką niż metryczna narusza zasadę, nawet jeżeli obie wartości są obecne. Państwa członkowskie mogą dodatkowo wymagać, aby przyrządy pomiarowe nosiły wskazania wielkości w jednej prawnej jednostce (art. 3 ust. 3); Dania nie skorzystała z tej możliwości, a jej rozporządzenie powtarza wyłącznie zasady przeważającego wskazania i wielkości znaków oraz wymaga wskazania jednostki SI w sposób czyniący jasnym, o którą jednostkę chodzi, oferując zasady zapisu w swoim załączniku 2 (duńskie rozporządzenie nr 866/2021, § 3).

Dania

Dania wdraża dyrektywę przez bekendtgørelse nr 866 z 11 maja 2021 r. w sprawie międzynarodowego układu jednostek miar, SI, i innych prawnych jednostek, wydane przez Sikkerhedsstyrelsen na podstawie § 18 ust. 1 i § 23 ust. 3 ustawy nr 1518 z 18 grudnia 2018 r. o promocji działalności gospodarczej, której § 18 ust. 1 wymagał wówczas od ministra wydania przepisów o metrologii, w tym o tym, jakie jednostki miar obowiązują. Uprawnienie to zostało od tego czasu przeniesione: ustawa nr 782 z 4 maja 2021 r. przeniosła metrologię do ustawy o produktach ze skutkiem od 1 lipca 2021 r., w której uprawnienie ministra do wydawania przepisów dotyczących jednostek miar to obecnie § 8a, a jednostki miar są obszarem produktów nr 19 w § 2 ust. 1. § 7 ust. 1 ustawy nr 782/2021 utrzymuje w mocy przepisy wydane na podstawie rozdziału 8 ustawy o promocji działalności gospodarczej do czasu ich uchylenia lub zastąpienia przepisami wydanymi na podstawie ustawy o produktach, dlatego bekendtgørelse nr 866/2021 – wydane siedem tygodni przed wejściem w życie przeniesienia – nadal obowiązuje i dlatego § 18 obecnego tekstu jednolitego ustawy o promocji działalności gospodarczej (LBK nr 230 z 29 lutego 2024 r.) w ogóle nie zawiera już uprawnienia dotyczącego metrologii. Oba akty nie są więc dwoma równoległymi reżimami, lecz okresem przejściowym: rozporządzenie jest przepisem materialnym, a ustawa o produktach zapewnia organ kontrolny, uprawnienia i kary. Rozporządzenie weszło w życie 14 maja 2021 r. i uchyliło bekendtgørelse nr 618 z 13 maja 2020 r. Jego przypis wymienia dyrektywę i wszystkie pięć aktów zmieniających. § 1 wymaga przepisanych jednostek, czyli jednostek SI z jego załącznika 1, gdy używa się przyrządów pomiarowych, dokonuje pomiarów i podaje wielkości w jednostkach miar, a § 1 ust. 3 odsyła do współczynników przeliczeniowych z załącznika 3 dla starszych duńskich jednostek. § 2 powtarza wyjątek dla żeglugi, lotnictwa i ruchu kolejowego. § 3 dopuszcza wskazania uzupełniające, wymaga, aby wartość SI była wyeksponowana, a znaki spoza SI co najwyżej tej samej wielkości, i wymaga jednoznacznego wskazania jednostki SI. § 4 dopuszcza jednostki nieprzepisane dla towarów i urządzeń wprowadzonych już do obrotu lub oddanych do użytku przed 1 lipca 1977 r. oraz dla luźnych części i podzespołów takich towarów. § 5 przewiduje grzywnę za naruszenie § 1 ust. 1, § 1 ust. 3 i § 3 ust. 3 oraz grzywnę dla każdego, kto umyślnie lub przez rażące niedbalstwo podaje jednostkę SI w sposób sprzeczny z § 3 ust. 4 w celu wprowadzenia w błąd, z odpowiedzialnością karną przedsiębiorstw na podstawie rozdziału 5 kodeksu karnego.

Warto zauważyć jeden szczegół: załącznik 1 duńskiego rozporządzenia odtwarza rozdział I dyrektywy i nic więcej. Mila, pinta i uncja trojańska z rozdziału II nie są duńskimi jednostkami prawnymi, tak samo jak imperialne jednostki z wygasłych rozdziałów III i IV; w Danii mogą występować zawsze wyłącznie jako wskazania uzupełniające obok przeważającej wartości SI.

Egzekwowanie i kary

W przeciwieństwie do dyrektyw dotyczących oznakowania CE dyrektywa 80/181/EWG nie zawiera rozdziału o nadzorze rynku, procedury ochronnej ani artykułu o karach. Art. 7 wymaga od państw członkowskich przyjęcia, opublikowania i stosowania niezbędnych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, poinformowania o nich Komisji oraz umożliwienia Komisji zapoznania się z projektami w tej dziedzinie w czasie wystarczającym na zgłoszenie uwag. Egzekwowanie opiera się zatem na prawie krajowym, wspieranym od 16 lipca 2021 r. przez rozporządzenie (UE) 2019/1020: dyrektywa jest pkt 6 załącznika I do tego rozporządzenia, co czyni ją unijnym prawodawstwem harmonizacyjnym dla celów rozporządzenia, więc organy krajowe mają uprawnienia z art. 14 do żądania informacji i dokumentów, przeprowadzania kontroli i wchodzenia do pomieszczeń oraz środki z art. 16 polegające na wymaganiu działań naprawczych, uniemożliwieniu udostępniania produktu, nakazaniu wycofania z obrotu, odzyskania lub zniszczenia, ustanowieniu warunków wstępnych i ostrzeganiu użytkowników końcowych. Równie ważne jak strona pozytywna są dwie negatywne: dyrektywy nie ma w wykazie z art. 4 ust. 5, więc obowiązek posiadania podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii z niej nie wynika, i nie ma jej w załączniku II, więc obowiązek państw członkowskich ustanowienia kar z art. 41 również nie obejmuje jej za pośrednictwem rozporządzenia.

W Danii oba akty nie są dwoma równoległymi reżimami, lecz okresem przejściowym: rozporządzenie jest przepisem materialnym, a ustawa o produktach zapewnia organ kontrolny, uprawnienia i kary. Bekendtgørelse nr 866/2021 przewiduje grzywnę za naruszenie obowiązku używania jednostek prawnych i zasady przeważającego wskazania oraz dodaje odrębną grzywnę za podanie jednostki SI w sposób wprowadzający w błąd. Ustawa o produktach (lov om produkter og markedsovervågning, LBK nr 22 z 8 stycznia 2026 r.) wymienia SI i inne jednostki miar objęte dyrektywą Rady w sprawie jednostek miar jako pkt 19 § 2 ust. 1, upoważnia ministra do wydawania przepisów o technice pomiaru i używaniu jednostek dla obszarów metrologii z pkt 13–19 (§ 8 a), wskazuje Erhvervsstyrelsen jako organ kontrolny (§ 9) i pozwala mu upoważnić inny organ publiczny albo przedsiębiorstwo publiczne lub prywatne do przeprowadzania kontroli metrologicznej (§ 9 a). Jej instrumenty sięgają od ostrzeżeń i nakazów zaprzestania wprowadzającego w błąd marketingu, usunięcia wady, wstrzymania sprzedaży, wycofania z obrotu, odzyskania lub zniszczenia (§ 14), przez zakazy wprowadzania do obrotu, udostępniania, dostarczania lub oddawania do użytku, ze zniszczeniem w razie zignorowania zakazu (§ 16), po nakazy skierowane do właściciela przyrządu używanego, gdy płatność opiera się na pomiarze (§ 16 a). § 37 przewiduje grzywnę dla strony, która nie wykonuje tych decyzji, i podwyższa karę do pozbawienia wolności do 2 lat w okolicznościach obciążających dla obszarów produktów z pkt 13–43, do których należą jednostki miar; przedsiębiorstwa mogą ponosić odpowiedzialność karną. Od stycznia 2026 r. Sikkerhedsstyrelsen jest departamentem Markedsovervågning Erhvervsstyrelsen i wykonuje te same zadania.

Jak pomaga Conphora

Conphora monitoruje dyrektywę w sprawie jednostek miar, jej akty zmieniające i duńskie rozporządzenie w sprawie SI oraz mapuje Państwa produkty na ich wymogi: znajduje każde miejsce, w którym wyrażona jest wielkość – na opakowaniu, w instrukcji, w karcie danych i w ofercie – sprawdza, czy rozstrzygającą wartością jest jednostka z rozdziału I, wskazuje wartość spoza układu metrycznego, która występuje samodzielnie albo jest równie duża jak metryczna, i ostrzega, gdy jednostka specjalistyczna, taka jak karat metryczny, teks czy milimetr słupa rtęci, jest używana poza swoją dziedziną. Platforma utrzymuje kwestię jednostki w zgodzie z przepisami sektorowymi, które rozstrzygają, czy wielkość w ogóle trzeba zadeklarować, i powiadamia, gdy zmieni się załącznik, duńskie rozporządzenie lub system egzekwowania.

Zobacz, jak działa Conphora · Zobacz plany i cennik

Źródła

Niniejszy przewodnik ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Lista kontrolna

Wypisać każde miejsce, w którym dla danego produktu pojawia się mierzona wielkość: zawartość netto, wymiary, pojemność, dawkowanie, powierzchnię, masę na długość, ciśnienie, energię – na opakowaniu, na etykiecie, w instrukcji, w karcie danych, na etykiecie półkowej i w ofercie internetowej.
W każdym z tych miejsc uczynić rozstrzygającą wartością jednostkę z rozdziału I, opartą na siedmiu podstawowych jednostkach SI i jednostkach z nich pochodnych, a jednostek specjalistycznych, takich jak dioptria, karat metryczny, ar, teks, milimetr słupa rtęci i barn, używać wyłącznie w ich własnej dziedzinie (załącznik, rozdział I, pkt 1 i 4).
Jeżeli zachowywana jest wartość w jednostkach spoza układu metrycznego, drukować ją jako wskazanie uzupełniające obok metrycznej, zachować przeważające wskazanie metryczne i utrzymać znaki wartości spoza układu metrycznego nie większe niż odpowiadające im znaki metryczne (art. 3 ust. 1 i 4).
Sprawdzić zasady tworzenia: wielokrotności masy tworzy się od słowa gram i symbolu g, przedrostek może stać w liczniku lub mianowniku jednostki ułamkowej albo w obu, a przedrostki złożone są niedozwolone (załącznik, rozdział I, pkt 1.3).
Mila, jard, stopa, cal, pinta i uncja trojańska są jednostkami prawnymi wyłącznie w państwach członkowskich, które dopuściły je 21 kwietnia 1973 r., a akr, galon, kwarta, gill, uncja płynna, funt, sążeń i therm nie są już prawne nigdzie, ponieważ okresy z art. 1 lit. c) i d) upłynęły z końcem 1994 i 1999 r.
Ustalić, czy państwo członkowskie, do którego Państwo sprzedają, wymagało na podstawie art. 3 ust. 3, aby przyrządy pomiarowe nosiły jedną prawną jednostkę; Dania tego nie zrobiła, a jej rozporządzenie w sprawie SI zamiast tego wymaga jasnego wskazania jednostki SI i oferuje zasady zapisu symboli i jednostek złożonych.
Ograniczyć wyjątek dotyczący transportu lotniczego, morskiego i kolejowego do tego, co mówi: jednostki inne niż obowiązkowe są tam dozwolone wyłącznie wtedy, gdy określa je umowa lub konwencja międzynarodowa wiążąca Unię lub państwa członkowskie (art. 2 lit. b)).
Nie rozszerzać utrzymania dotychczasowych jednostek z art. 4: obejmuje ono produkty i urządzenia znajdujące się już w obrocie lub w użyciu w chwili przyjęcia dyrektywy oraz części uzupełniające lub wymieniające ich części, przy czym duńską datą graniczną jest 1 lipca 1977 r., a dla wskaźników przyrządów pomiarowych nadal mogą być wymagane jednostki prawne.
Sprawdzić, czy dokumentacja techniczna, rysunki i obliczenia, na których opiera się deklaracja zgodności na podstawie innego aktu, używają tych samych jednostek prawnych co opakowanie, ponieważ obowiązek obejmuje także dokonywane pomiary i używane przyrządy.
Czytać tę dyrektywę łącznie z przepisami sektorowymi, które rozstrzygają, czy i w jaki sposób wielkość trzeba zadeklarować; te przepisy ustanawiają deklarację, a ta dyrektywa – jednostkę.

Kary

Organy egzekwujące Dyrektywa nie zawiera własnego artykułu o egzekwowaniu ani o karach: państwa członkowskie przyjmują i stosują przepisy wdrażające na podstawie art. 7 i egzekwują je za pośrednictwem własnych organów metrologii i nadzoru rynku. Od 16 lipca 2021 r. organy te działają z uprawnieniami z rozporządzenia (UE) 2019/1020, które wymienia dyrektywę 80/181/EWG w pkt 6 załącznika I; dyrektywy nie ma w wykazie z art. 4 ust. 5, więc obowiązek rozporządzenia dotyczący posiadania podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii jej nie dotyczy, a nie ma jej też w załączniku II, więc obowiązek ustanowienia kar z art. 41 tego rozporządzenia również jej nie obejmuje. W Danii dyrektywę wdraża bekendtgørelse nr 866 z 11 maja 2021 r. w sprawie międzynarodowego układu jednostek miar, SI, i innych prawnych jednostek, wydane przez Sikkerhedsstyrelsen na podstawie § 18 ust. 1 i § 23 ust. 3 ustawy nr 1518 z 18 grudnia 2018 r. o promocji działalności gospodarczej, której § 18 ust. 1 wymagał wówczas od ministra wydania przepisów o metrologii, w tym o tym, jakie jednostki miar obowiązują. Uprawnienie to zostało od tego czasu przeniesione: ustawa nr 782 z 4 maja 2021 r. przeniosła metrologię do ustawy o produktach ze skutkiem od 1 lipca 2021 r., w której uprawnienie ministra do wydawania przepisów dotyczących jednostek miar to obecnie § 8a, a jednostki miar są obszarem produktów nr 19 w § 2 ust. 1. § 7 ust. 1 ustawy nr 782/2021 utrzymuje w mocy przepisy wydane na podstawie rozdziału 8 ustawy o promocji działalności gospodarczej do czasu ich uchylenia lub zastąpienia przepisami wydanymi na podstawie ustawy o produktach, dlatego bekendtgørelse nr 866/2021 – wydane siedem tygodni przed wejściem w życie przeniesienia – nadal obowiązuje i dlatego § 18 obecnego tekstu jednolitego ustawy o promocji działalności gospodarczej (LBK nr 230 z 29 lutego 2024 r.) w ogóle nie zawiera już uprawnienia dotyczącego metrologii. Oba akty nie są więc dwoma równoległymi reżimami, lecz okresem przejściowym: rozporządzenie jest przepisem materialnym, a ustawa o produktach zapewnia organ kontrolny, uprawnienia i kary. Ustawa o produktach (lov om produkter og markedsovervågning) wskazuje jako organ kontrolny Erhvervsstyrelsen, a zadania wykonuje Sikkerhedsstyrelsen, od stycznia 2026 r. departament Markedsovervågning Erhvervsstyrelsen, który może także przekazać kontrolę metrologiczną innemu organowi publicznemu albo przedsiębiorstwu publicznemu lub prywatnemu. Instrumenty to nakazy ostrzeżenia użytkowników, zaprzestania wprowadzającego w błąd marketingu, usunięcia tego, co nie spełnia przepisów, wstrzymania sprzedaży, wycofania z obrotu, odzyskania lub zniszczenia produktu, zakazy wprowadzania do obrotu, udostępniania, dostarczania lub oddawania do użytku oraz nakazy skierowane do właściciela przyrządu używanego do pomiaru stanowiącego podstawę płatności. Samo rozporządzenie w sprawie SI przewiduje wyłącznie grzywny. Kara pozbawienia wolności do 2 lat w okolicznościach obciążających, przewidziana w ustawie o produktach, dotyczy czynów wymienionych w jej § 37 ust. 1 pkt 1 oraz 3–10 – w praktyce, w odniesieniu do tego obszaru produktów, naruszenia własnych wymagań ustawy dotyczących produktów, niedostarczenia organowi kontrolnemu informacji lub dostępu albo niewykonania jego decyzji – a jednostki miar mieszczą się w przedziale obszarów produktów z § 37 ust. 2. Nie dotyczy ona naruszenia przepisów samego rozporządzenia w sprawie SI, a elementy oparte na art. 4 i art. 5 rozporządzenia (UE) 2019/1020 nie mogą tu mieć zastosowania, ponieważ dyrektywy nie ma w wykazie z art. 4 ust. 5.

Sama dyrektywa nie przewiduje ani kar, ani procedury egzekwowania. Art. 7 wymaga od państw członkowskich przyjęcia, opublikowania i stosowania przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do jej wykonania oraz poinformowania o nich Komisji i o wszelkich projektach środków w tej dziedzinie, więc sankcje znajdują się w prawie krajowym. Od 16 lipca 2021 r. strona nadzorcza opiera się na rozporządzeniu (UE) 2019/1020: dyrektywa jest pkt 6 jego załącznika I, co czyni ją unijnym prawodawstwem harmonizacyjnym w rozumieniu rozporządzenia, więc organy nadzoru rynku mają uprawnienia z art. 14 do żądania dokumentów i informacji, przeprowadzania kontroli i wchodzenia do pomieszczeń oraz środki z art. 16 polegające na wymaganiu działań naprawczych, uniemożliwieniu udostępniania produktu, jego wycofaniu z obrotu, odzyskaniu lub zniszczeniu, ustanowieniu warunków wstępnych udostępniania go i ostrzeganiu użytkowników końcowych. Dyrektywy nie ma w załączniku II do tego rozporządzenia, więc obowiązek ustanowienia kar za naruszenia z art. 41 nie obejmuje jej za pośrednictwem rozporządzenia, a nie ma jej też w wykazie z art. 4 ust. 5. W Danii bekendtgørelse nr 866 z 11 maja 2021 r. przewiduje grzywnę za naruszenie obowiązku używania przepisanych jednostek i zasady przeważającego wskazania oraz grzywnę dla każdego, kto umyślnie lub przez rażące niedbalstwo podaje jednostkę SI w sposób obliczony na wprowadzenie w błąd, z odpowiedzialnością karną przedsiębiorstw na podstawie rozdziału 5 kodeksu karnego; rozporządzenie wydano na podstawie § 18 ust. 1 i § 23 ust. 3 ustawy nr 1518 z 18 grudnia 2018 r. o promocji działalności gospodarczej, której § 18 ust. 1 wymagał wówczas od ministra wydania przepisów o metrologii, w tym o tym, jakie jednostki miar obowiązują. Uprawnienie to zostało od tego czasu przeniesione: ustawa nr 782 z 4 maja 2021 r. przeniosła metrologię do ustawy o produktach ze skutkiem od 1 lipca 2021 r., w której uprawnienie ministra do wydawania przepisów dotyczących jednostek miar to obecnie § 8a, a jednostki miar są obszarem produktów nr 19 w § 2 ust. 1. § 7 ust. 1 ustawy nr 782/2021 utrzymuje w mocy przepisy wydane na podstawie rozdziału 8 ustawy o promocji działalności gospodarczej do czasu ich uchylenia lub zastąpienia przepisami wydanymi na podstawie ustawy o produktach, dlatego bekendtgørelse nr 866/2021 – wydane siedem tygodni przed wejściem w życie przeniesienia – nadal obowiązuje i dlatego § 18 obecnego tekstu jednolitego ustawy o promocji działalności gospodarczej (LBK nr 230 z 29 lutego 2024 r.) w ogóle nie zawiera już uprawnienia dotyczącego metrologii. Oba akty nie są więc dwoma równoległymi reżimami, lecz okresem przejściowym: rozporządzenie jest przepisem materialnym, a ustawa o produktach zapewnia organ kontrolny, uprawnienia i kary. Ustawa o produktach wskazuje jako organ kontrolny Erhvervsstyrelsen i pozwala mu ostrzegać użytkowników, powstrzymywać wprowadzający w błąd marketing, nakazywać usunięcie wady, wstrzymywać sprzedaż, nakazywać wycofanie z obrotu, odzyskanie lub zniszczenie, zakazywać wprowadzania do obrotu, udostępniania, dostarczania lub oddawania do użytku oraz nakazywać właścicielowi przyrządu używanego do pomiaru stanowiącego podstawę płatności doprowadzenie go do zgodności lub zakazywać jego używania; naruszenia tych decyzji są zagrożone grzywną, a w okolicznościach obciążających – karą pozbawienia wolności do 2 lat. Od stycznia 2026 r. Sikkerhedsstyrelsen jest departamentem Markedsovervågning Erhvervsstyrelsen.

Źródło · art. 7 Źródło · art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 5, art. 14, art. 16, art. 41, załącznik I pkt 6 i załącznik II Źródło · preambuła i § 5 Źródło · § 18 ust. 1 i § 23 ust. 3 Źródło · § 6 ust. 2 i § 7 ust. 1 Źródło · § 18 i § 23 ust. 3 Źródło · § 2 ust. 1 nr 19, § 8 a, § 9, § 14, § 16, § 16 a i § 37 Źródło

Co się zmieniło

Wejście w życie, zmiany i wpisy Compliance Radar dotyczące UoMD – od najnowszych.

13 września 2026 Wytyczne

Przewodnik przebudowany na modelu SPEC-62 na podstawie skonsolidowanego tekstu dyrektywy

Przewodnik napisano od nowa na podstawie tekstu skonsolidowanego z 13 czerwca 2020 r., dyrektywy 2009/3/WE, dyrektywy Komisji (UE) 2019/1258, rozporządzenia (UE) 2019/1020, duńskiego bekendtgørelse w sprawie SI nr 866/2021 i duńskiej ustawy o produktach. Poprawiono cztery stwierdzenia z wcześniejszego tekstu: zakres nie obejmuje już celów gospodarczych, zdrowia publicznego, bezpieczeństwa i celów administracyjnych z art. 2 lit. a) sprzed 2009 r., lecz przyrządy pomiarowe używane, dokonywane pomiary i wskazania wielkości wyrażone w jednostkach miar; wskazania uzupełniające podlegają zasadzie przeważającego wskazania i zasadzie wielkości znaków z art. 3 ust. 4, a nie ogólnemu testowi wyeksponowania; duńskim organem jest Erhvervsstyrelsen jako organ kontrolny, a Sikkerhedsstyrelsen od stycznia 2026 r. jako jego departament Markedsovervågning, na podstawie rozporządzenia w sprawie SI i ustawy o produktach, a nie Sikkerhedsstyrelsen w oderwaniu od nich; a przewodnik przedstawia teraz ograniczone rozdziały II, III i IV, wyjątek dla transportu lotniczego, morskiego i kolejowego z art. 2 lit. b) oraz utrzymanie dotychczasowych jednostek z art. 4, z których żadnego wcześniejszy tekst nie wspominał.
Źródło · art. 1–4 i załącznik, rozdziały I–IV
16 lipca 2021 Stosowanie

Rozporządzenie (UE) 2019/1020 ma zastosowanie do dyrektywy jako prawodawstwa z załącznika I

Dyrektywa 80/181/EWG jest pkt 6 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/1020, co czyni ją unijnym prawodawstwem harmonizacyjnym w rozumieniu tego rozporządzenia, więc krajowe organy nadzoru rynku wykonują w odniesieniu do jednostek miar jego uprawnienia z art. 14 i środki z art. 16. Dyrektywy nie ma w wykazie z art. 4 ust. 5, więc obowiązek posiadania podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii z niej nie wynika, a nie ma jej w załączniku II, więc obowiązek ustanowienia kar z art. 41 jej nie obejmuje za pośrednictwem rozporządzenia.
Źródło · art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 5, art. 14, art. 16, art. 41, art. 44, załącznik I pkt 6 i załącznik II
14 maja 2021 Stosowanie

Wchodzi w życie duńskie bekendtgørelse nr 866/2021 w sprawie SI i innych prawnych jednostek

Rozporządzenie zastępuje bekendtgørelse nr 618 z 13 maja 2020 r. i wdraża dyrektywę w brzmieniu zmienionym do dyrektywy 2019/1258. Wymaga przepisanych jednostek przy używaniu przyrządów pomiarowych, dokonywaniu pomiarów i podawaniu wielkości, utrzymuje wyjątek dla żeglugi, lotnictwa i ruchu kolejowego, dopuszcza wskazania uzupełniające z przeważającą wartością SI i znakami spoza SI nie większymi, wymaga jasnego wskazania jednostki SI z zasadami zapisu w załączniku 2, dopuszcza jednostki nieprzepisane dla towarów i urządzeń wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku przed 1 lipca 1977 r. i przewiduje grzywny za naruszenia.
Źródło · § 1–§ 6 i bilag 1–3
13 czerwca 2020 Stosowanie

Państwa członkowskie stosują definicje SI oparte na stałych

Przepisy wdrażające dyrektywę Komisji (UE) 2019/1258 obowiązują od 13 czerwca 2020 r. we wszystkich państwach członkowskich, celowo w jednym dniu, aby definicje były wdrażane jednolicie; jest to data skonsolidowanej wersji dyrektywy obowiązującej obecnie.
Źródło · motyw 7 i art. 2 ust. 1
13 sierpnia 2019 Zmiana

Dyrektywa Komisji (UE) 2019/1258 redefiniuje podstawowe jednostki SI

Sekcja 1.1 rozdziału I załącznika zostaje zastąpiona definicjami przyjętymi na 26. posiedzeniu Generalnej Konferencji Miar w 2018 r., które ustalają siedem jednostek podstawowych przez wartości liczbowe siedmiu stałych definiujących i zachowują stopień Celsjusza jako specjalną nazwę pochodnej jednostki temperatury.
Źródło · motywy 3–5, art. 1, art. 3 i załącznik
1 stycznia 2010 Stosowanie

Państwa członkowskie stosują środki wdrażające dyrektywę 2009/3/WE

Termin transpozycji upłynął 31 grudnia 2009 r., a środki krajowe obowiązują od 1 stycznia 2010 r., więc od tej daty wskazania uzupełniające są dopuszczone bez daty końcowej, jednostki z rozdziału II zachowują swój status bez daty zamknięcia, a przepisany art. 2 lit. a) określa zakres.
Źródło · art. 2 ust. 1
27 maja 2009 Zmiana

Dyrektywa 2009/3/WE usuwa daty końcowe i wyjaśnia zakres

Art. 1 lit. b) zostaje zastąpiony, tak że jednostki z rozdziału II pozostają prawne bez daty zamknięcia w państwach członkowskich, które dopuściły je 21 kwietnia 1973 r., art. 2 lit. a) zostaje zastąpiony, tak że obowiązki dotyczą przyrządów pomiarowych używanych, dokonywanych pomiarów i wskazań wielkości wyrażonych w jednostkach miar, art. 3 ust. 2 zostaje zastąpiony, tak że wskazania uzupełniające są po prostu dopuszczone, art. 6b dodaje obowiązek sprawozdawczy Komisji do 31 grudnia 2019 r., akr zostaje skreślony z rozdziału II, a tabele pochodnych jednostek SI z rozdziału I zostają przepisane.
Źródło · motywy 1–3, 8 i 10 oraz art. 1
9 lutego 2000 Zmiana

Dyrektywa 1999/103/WE przedłuża wskazania uzupełniające, wstawia art. 6a i aktualizuje załącznik

Zastępuje w art. 3 ust. 2 „31 grudnia 1999 r.” przez „31 grudnia 2009 r.”, przedłużając dopuszczenie wskazań uzupełniających o kolejne dziesięć lat, tak aby unijni eksporterzy mogli nadal oznaczać produkty dla państw trzecich, które nie akceptują oznakowania wyłącznie metrycznego. Wstawia art. 6a, na mocy którego kwestie dotyczące wdrażania, w szczególności wskazań uzupełniających, mają być dalej analizowane, a w razie potrzeby przyjmowane środki w trybie komitetowym z art. 18 dyrektywy Rady 71/316/EWG. Dyrektywa 71/316/EWG została uchylona dyrektywą 2009/34/WE, której art. 20 stanowi, że odesłania do uchylonej dyrektywy odczytuje się jako odesłania do niej, zgodnie z tabelą korelacji w jej załączniku IV; tabela ta zamienia art. 18 ust. 1 dyrektywy 71/316/EWG w art. 17 ust. 1 dyrektywy 2009/34/WE. Komitetem jest zatem Komitet ds. Dostosowania do Postępu Technicznego dyrektyw, o którym mowa w art. 16 dyrektywy 2009/34/WE, i jest to droga, którą przyjęto dyrektywę Komisji (UE) 2019/1258. Warto znać jedno ograniczenie: art. 16 akapit drugi dyrektywy 2009/34/WE wyłącza z tej procedury rozdział załącznika do dyrektywy w sprawie jednostek miar dotyczący imperialnych jednostek miar, więc Komisja nie może w ten sposób zmieniać rozdziałów II–IV – mogą to zrobić tylko Rada i Parlament. Zmienia ponadto załącznik w czterech miejscach: tekst pod tabelą w rozdziale I pkt 1.1.1 (definicja temperatury Celsjusza), definicje uzupełniających jednostek SI, radiana i steradiana, po tabeli w pkt 1.2.1 (ISO 31-1:1992), tabelę przedrostków w pkt 1.3, która sięga od jotta do jokto, oraz pkt 3 dotyczący elektronowolta i jednostki masy atomowej. Przyjęta 24 stycznia 2000 r. mimo numeru z 1999 r., weszła w życie w dniu publikacji i podlegała transpozycji przed 9 lutego 2001 r.
Źródło · motywy 4 i 5, art. 1 pkt 1–3, art. 2 i art. 4 Źródło · art. 16, art. 17 ust. 1, art. 20 i załącznik IV Źródło · podstawy prawne i motywy 2 i 8 Źródło · tabela zmian, art. 3 ust. 2, art. 6a i załącznik, rozdział I, pkt 1.1.1, 1.2.1, 1.3 i 3, z oznaczeniami zmian M3
30 listopada 1989 Zmiana

Dyrektywa Rady 89/617/EWG ustala daty zamknięcia dla rozdziałów imperialnych

Zastępuje lit. b) i c) art. 1 trzema punktami b), c) i d), tak że jednostki z rozdziału II pozostają prawne do daty ustalonej przez zainteresowane państwa członkowskie, jednostki z rozdziału III do daty nie późniejszej niż 31 grudnia 1994 r., a jednostki z rozdziału IV – rozdziału tworzonego przez tę dyrektywę – do daty nie późniejszej niż 31 grudnia 1999 r., w każdym przypadku wyłącznie w państwach członkowskich, w których zostały dopuszczone 21 kwietnia 1973 r. W art. 3 zastępuje w ust. 2 „31 grudnia 1989 r.” przez „31 grudnia 1999 r.”, przedłużając dopuszczenie wskazań uzupełniających o dziesięć lat, i skreśla ust. 5. Aktualizuje odesłanie do ISO 2955 w art. 5 z 1 marca 1974 r. na 15 maja 1983 r. i skreśla drugi akapit art. 6. W załączniku zastępuje rozdział II, skreśla sążeń z rozdziału III i dodaje rozdział IV. Państwa członkowskie miały 24 miesiące od notyfikacji, która nastąpiła 30 listopada 1989 r.
Źródło · art. 1 pkt 1–5, art. 2 i art. 3 wraz z przypisem dotyczącym notyfikacji Źródło · tabela zmian, art. 1 lit. b)–d), art. 3, art. 5, art. 6 i załącznik, rozdziały II–IV, z oznaczeniami zmian M2
20 grudnia 1984 Zmiana

Dyrektywa Rady 85/1/EWG redefiniuje metr i dodaje milimetr słupa rtęci oraz barn

Robi trzy rzeczy. Zastępuje definicję jednostki długości w rozdziale I pkt 1.1 definicją z 1983 r. – „Metr jest długością drogi przebytej w próżni przez światło w czasie 1/299 792 458 sekundy” (17. CGPM (1983), rezolucja 1). Dodaje dwie jednostki do tabeli dziedzin specjalistycznych w rozdziale I pkt 4: milimetr słupa rtęci dla ciśnienia krwi i ciśnienia innych płynów ustrojowych (1 mm Hg = 133,322 Pa) oraz barn dla przekroju czynnego (1 b = 10⁻²⁸ m²), i zastępuje uwagę tak, aby przedrostki z pkt 1.3 można było stosować z jednostkami z tej tabeli z wyjątkiem milimetra słupa rtęci, przy czym wielokrotność 10² arów nazywa się hektarem. Skreśla też jednostkę ciśnienia krwi z rozdziału II i zastępuje uwagę do tego rozdziału. Państwa członkowskie musiały wprowadzić środki w życie 1 lipca 1985 r.
Źródło · art. 1 pkt 1–3 i art. 2 Źródło · tabela zmian i załącznik, rozdział I, pkt 4, z oznaczeniami zmian M1
1 października 1981 Stosowanie

Środki krajowe zaczynają obowiązywać, a dyrektywa 71/354/EWG zostaje uchylona

Państwa członkowskie musiały przyjąć i opublikować przepisy wdrażające przed 1 lipca 1981 r. i stosować je od 1 października 1981 r., czyli od dnia, w którym uchylono dyrektywę 71/354/EWG w sprawie jednostek miar.
Źródło · art. 6 i art. 7 lit. a)
21 grudnia 1979 Wejście w życie

Dyrektywa Rady 80/181/EWG wchodzi w życie

Przyjęta 20 grudnia 1979 r. i opublikowana w Dz.Urz. UE L 39 z 15 lutego 1980 r., dyrektywa wywołała skutki prawne 21 grudnia 1979 r. według dat zapisanych w EUR-Lex, z terminem transpozycji 30 czerwca 1981 r. i stosowaniem od 1 października 1981 r.
Źródło · daty, wejście w życie i data wywołania skutków prawnych Źródło · art. 7 lit. a)

Narzędzia i szkolenia

Co Conphora oferuje w zakresie UoMD.

Zacznij od problemu

Our packaging uses non-metric units

Units of measurement under Directive 80/181/EEC: SI units first, imperial units only as smaller supplementary indications, and the ℮ rules.

Przewodniki po rozporządzeniach UE

Pytania, które zadaje się o UoMD

Jakie jednostki miar są prawne w UE?

Jednostki z rozdziału I załącznika. Wychodzą od siedmiu podstawowych jednostek SI – sekundy, metra, kilograma, ampera, kelwina, mola i kandeli – dodają stopień Celsjusza i pochodne jednostki SI o nazwach specjalnych, dwadzieścia jeden, od radiana i steradiana przez niuton, paskal, dżul, wat, wolt, om, farad, weber, tesla, henr, lumen, luks, bekerel, grej i siwert po katal, oraz dopuszczają dziesiętne wielokrotności i podwielokrotności tworzone za pomocą dwudziestu przedrostków od jotta do jokto. Rozdział I zawiera także specjalnie dopuszczone litr, tonę i bar, jednostki zdefiniowane na podstawie jednostek SI, które nie są ich dziesiętnymi wielokrotnościami: obrót, grad czyli gon, stopień, minutę i sekundę kątową, minutę, godzinę i dobę, elektronowolt i jednostkę masy atomowej, których wartości uzyskuje się doświadczalnie, sześć jednostek dozwolonych wyłącznie w dziedzinach specjalistycznych – dioptrię, karat metryczny, ar, teks, milimetr słupa rtęci i barn – oraz każdą jednostkę złożoną utworzoną przez ich połączenie.

Źródło · art. 1 lit. a) i załącznik, rozdział I, pkt 1–5

Czy nadal mogę podawać cale, funty lub uncje płynne obok wartości metrycznej?

Tak. Wskazanie uzupełniające, czyli jedno lub więcej wskazań wielkości w jednostkach niezawartych w rozdziale I, towarzyszących wskazaniu w jednostce z rozdziału I, jest dopuszczone, a dyrektywa 2009/3/WE usunęła datę końcową 31 grudnia 2009 r., która dawniej nad nim ciążyła, więc dopuszczenie obowiązuje teraz bez ograniczenia w czasie. Jako powód podano unikanie przeszkód dla przedsiębiorstw unijnych eksportujących do państw trzecich wymagających innych jednostek oraz umożliwienie stopniowego wprowadzania nowych jednostek metrycznych opracowanych na poziomie międzynarodowym. Obowiązują dwa warunki: wskazanie w jednostce z rozdziału I musi przeważać, a wskazania w jednostkach niewymienionych w rozdziale I muszą być wyrażone znakami nie większymi niż znaki odpowiadającego wskazania z rozdziału I. Wartość w jednostkach spoza układu metrycznego, podana samodzielnie, nie jest wskazaniem uzupełniającym.

Źródło · art. 3 ust. 1, 2 i 4 Źródło · motywy 3 i 6 oraz art. 1 pkt 3

Czy pinta, mila i uncja trojańska musiały zniknąć?

Nie. Art. 1 lit. b) czyni jednostki z rozdziału II prawnymi w tych państwach członkowskich, w których zostały dopuszczone 21 kwietnia 1973 r.: milę, jard, stopę i cal dla znaków drogowych oraz pomiaru odległości i prędkości, pintę dla nalewania piwa i cydru z nalewaka oraz dla mleka w opakowaniach zwrotnych, a także uncję trojańską dla transakcji metalami szlachetnymi. Dyrektywa 2009/3/WE usunęła wymóg ustalenia przez te państwa daty końcowej, zauważając, że wyłączenia dotyczyły Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, a ich lokalny charakter i ograniczona liczba produktów sprawiały, że nie stanowiły bariery w handlu; ta sama dyrektywa skreśliła akr z rozdziału II, ponieważ nie był już tam używany do rejestracji gruntów. Art. 1 lit. b) wiąże wyłączenie z państwami członkowskimi, więc w Unii dziś rozdział ten może jeszcze dotyczyć Irlandii; Zjednoczone Królestwo opuściło Unię 31 stycznia 2020 r., a status, jaki mają tam obecnie pinta, mila i uncja trojańska, jest kwestią prawa brytyjskiego, a nie tej dyrektywy. Jednostki z rozdziałów III i IV były inne: mogły obowiązywać tylko do daty ustalonej przez każde państwo członkowskie, nie późniejszej niż 31 grudnia 1994 r. i 31 grudnia 1999 r.

Źródło · art. 1 lit. b)–d) i załącznik, rozdziały II–IV Źródło · motywy 1 i 10 oraz art. 1 pkt 1

Co zmieniła redefinicja podstawowych jednostek SI z 2019 r.?

Dyrektywa Komisji (UE) 2019/1258 zastąpiła sekcję 1.1 rozdziału I definicjami przyjętymi przez Generalną Konferencję Miar na jej 26. posiedzeniu w 2018 r., obowiązującymi na poziomie międzynarodowym od 20 maja 2019 r. Siedem jednostek podstawowych jest teraz ustalonych przez wartości liczbowe siedmiu stałych definiujących: częstotliwość cezu 9 192 631 770 herców dla sekundy, prędkość światła w próżni 299 792 458 metrów na sekundę dla metra, stałą Plancka 6,626 070 15 razy 10 do potęgi minus 34 dżula razy sekunda dla kilograma, ładunek elementarny 1,602 176 634 razy 10 do potęgi minus 19 kulomba dla ampera, stałą Boltzmanna 1,380 649 razy 10 do potęgi minus 23 dżula na kelwin dla kelwina, liczbę Avogadra 6,022 140 76 razy 10 do potęgi 23 jednostek dla mola oraz skuteczność świetlną 683 lumenów na wat przy 540 teraherców dla kandeli. Państwa członkowskie musiały dokonać transpozycji do 13 maja 2020 r. i stosować ją od 13 czerwca 2020 r., celowo w tym samym dniu wszędzie. Nazwy, symbole i wartości jednostek się nie zmieniły, zmienił się tylko sposób ich definiowania.

Źródło · motywy 3–7, art. 2 i załącznik Źródło · załącznik, rozdział I, pkt 1.1

Czy dyrektywa dotyczy reklamy i ofert internetowych, czy tylko etykiet?

Nie jest napisana według powierzchni. Art. 1 stanowi, że do wyrażania wielkości należy używać jednostek prawnych, a art. 2 lit. a), w brzmieniu zastąpionym dyrektywą 2009/3/WE, wiąże obowiązek z przyrządami pomiarowymi używanymi, dokonywanymi pomiarami i wskazaniami wielkości wyrażonymi w jednostkach miar. Motyw 2 tej dyrektywy wyraźnie stwierdza, że zakres nie jest ograniczony do żadnej określonej dziedziny działań Wspólnoty, dlatego wcześniejsze odczytanie ograniczające go do celów gospodarczych, zdrowia publicznego, bezpieczeństwa i celów administracyjnych nie odpowiada już tekstowi. Wartość wymiaru, masy lub objętości w ofercie, w katalogu, na etykiecie półkowej lub w materiale marketingowym jest wskazaniem wielkości takim samym jak to na opakowaniu. Czego dyrektywa nie robi, to nie rozstrzyga, czy wielkość w ogóle trzeba zadeklarować ani gdzie; to sprawa przepisów sektorowych.

Źródło · art. 1 i art. 2 lit. a)Źródło · motyw 2 i art. 1 pkt 2

Czy istnieją wyjątki dla transportu lotniczego, morskiego i kolejowego?

Tak, jeden. Art. 2 lit. b) stanowi, że dyrektywa nie narusza stosowania w dziedzinie transportu lotniczego i morskiego oraz ruchu kolejowego jednostek, innych niż te, które czyni obowiązkowymi, określonych w umowach lub konwencjach międzynarodowych wiążących Unię lub państwa członkowskie. Duńskie rozporządzenie w sprawie SI powtarza ten sam wyjątek dla żeglugi, lotnictwa i ruchu kolejowego. Wyjątek ogranicza się do jednostek ustanowionych przez te instrumenty: nie czyni oznakowania w jednostkach spoza układu metrycznego ogólnie zgodnym z prawem dla przewoźnika, a wszystko inne, co ten przewoźnik podaje w jednostce miary, nadal podlega rozdziałowi I.

Źródło · art. 2 lit. b)Źródło · § 2

Co z urządzeniami, które były w użyciu, zanim weszły w życie przepisy?

Art. 4 dopuszcza jednostki, które nie są lub nie są już prawne, dla produktów i urządzeń znajdujących się już w obrocie lub w użyciu w dniu przyjęcia dyrektywy oraz dla części i podzespołów produktów i urządzeń niezbędnych do uzupełnienia lub wymiany części lub podzespołów tych produktów i urządzeń. Dla wskaźników przyrządów pomiarowych mogą jednak być wymagane jednostki prawne. Dania zapisuje tę samą regułę ze stałą datą, dopuszczając jednostki nieprzepisane dla towarów i urządzeń wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku przed 1 lipca 1977 r. oraz dla luźnych części i podzespołów uzupełniających lub wymieniających ich części. Nic z tego nie obejmuje nowej produkcji i nic nie usprawiedliwia wartości w jednostkach spoza układu metrycznego na produkcie wprowadzanym dziś do obrotu.

Źródło · art. 4 Źródło · § 4

Kto egzekwuje przepisy o jednostkach w Danii i jakie są kary?

Dyrektywa nie ma artykułu o egzekwowaniu ani o karach; art. 7 pozostawia to prawu krajowemu, a od 16 lipca 2021 r. organy krajowe działają z uprawnieniami z rozporządzenia (UE) 2019/1020, które wymienia dyrektywę w pkt 6 swojego załącznika I. W Danii przepisy zawiera bekendtgørelse nr 866 z 11 maja 2021 r. w sprawie międzynarodowego układu jednostek miar, SI, i innych prawnych jednostek, wydane przez Sikkerhedsstyrelsen na podstawie § 18 ust. 1 i § 23 ust. 3 ustawy nr 1518 z 18 grudnia 2018 r. o promocji działalności gospodarczej, której § 18 ust. 1 wymagał wówczas od ministra wydania przepisów o metrologii, w tym o tym, jakie jednostki miar obowiązują. Uprawnienie to zostało od tego czasu przeniesione: ustawa nr 782 z 4 maja 2021 r. przeniosła metrologię do ustawy o produktach ze skutkiem od 1 lipca 2021 r., w której uprawnienie ministra do wydawania przepisów dotyczących jednostek miar to obecnie § 8a, a jednostki miar są obszarem produktów nr 19 w § 2 ust. 1. § 7 ust. 1 ustawy nr 782/2021 utrzymuje w mocy przepisy wydane na podstawie rozdziału 8 ustawy o promocji działalności gospodarczej do czasu ich uchylenia lub zastąpienia przepisami wydanymi na podstawie ustawy o produktach, dlatego bekendtgørelse nr 866/2021 – wydane siedem tygodni przed wejściem w życie przeniesienia – nadal obowiązuje i dlatego § 18 obecnego tekstu jednolitego ustawy o promocji działalności gospodarczej (LBK nr 230 z 29 lutego 2024 r.) w ogóle nie zawiera już uprawnienia dotyczącego metrologii. Oba akty nie są więc dwoma równoległymi reżimami, lecz okresem przejściowym: rozporządzenie jest przepisem materialnym, a ustawa o produktach zapewnia organ kontrolny, uprawnienia i kary. Rozporządzenie przewiduje grzywnę za naruszenie obowiązku używania przepisanych jednostek i zasady przeważającego wskazania oraz grzywnę dla każdego, kto umyślnie lub przez rażące niedbalstwo podaje jednostkę SI tak, aby wprowadzić w błąd. Ustawa o produktach wskazuje jako organ kontrolny Erhvervsstyrelsen, który może przekazać kontrolę metrologiczną, i daje mu nakazy ostrzeżenia, zaprzestania wprowadzającego w błąd marketingu, usunięcia wady, wstrzymania sprzedaży, wycofania z obrotu, odzyskania lub zniszczenia, zakazy oraz nakazy skierowane do właściciela przyrządu używanego do pomiaru stanowiącego podstawę płatności. Samo rozporządzenie w sprawie SI przewiduje wyłącznie grzywny. Kara pozbawienia wolności do 2 lat w okolicznościach obciążających, przewidziana w ustawie o produktach, dotyczy czynów wymienionych w jej § 37 ust. 1 pkt 1 oraz 3–10 – w praktyce, w odniesieniu do tego obszaru produktów, naruszenia własnych wymagań ustawy dotyczących produktów, niedostarczenia organowi kontrolnemu informacji lub dostępu albo niewykonania jego decyzji – a jednostki miar mieszczą się w przedziale obszarów produktów z § 37 ust. 2. Nie dotyczy ona naruszenia przepisów samego rozporządzenia w sprawie SI, a elementy oparte na art. 4 i art. 5 rozporządzenia (UE) 2019/1020 nie mogą tu mieć zastosowania, ponieważ dyrektywy nie ma w wykazie z art. 4 ust. 5. Od stycznia 2026 r. Sikkerhedsstyrelsen jest departamentem Markedsovervågning Erhvervsstyrelsen.

Źródło · preambuła i § 5 Źródło · § 18 ust. 1 i § 23 ust. 3 Źródło · § 6 ust. 2 i § 7 ust. 1 Źródło · § 18 i § 23 ust. 3 Źródło · § 2 ust. 1 nr 19, § 8 a, § 9, § 9 a, § 14, § 16, § 16 a i § 37 Źródło · art. 4 ust. 5 Źródło · załącznik I pkt 6 Źródło

Źródła

Tekst skonsolidowany dyrektywy Rady 80/181/EWG w sprawie jednostek miar, wersja z 13 czerwca 2020 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:01980L0181-20200613
Dyrektywa Rady 80/181/EWG w brzmieniu opublikowanym w Dz.Urz. UE L 39 z 15 lutego 1980 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:31980L0181
Informacje o dokumencie, daty, sprostowania i akty zmieniające dla CELEX 31980L0181 (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX:31980L0181
Dyrektywa 2009/3/WE zmieniająca dyrektywę 80/181/EWG, która uczyniła wskazania uzupełniające i jednostki z rozdziału II bezterminowymi (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32009L0003
Dyrektywa Komisji (UE) 2019/1258 dostosowująca załącznik do definicji podstawowych jednostek SI z 2018 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32019L1258
Dyrektywa 2009/34/WE w sprawie wspólnych przepisów dotyczących przyrządów pomiarowych i metod kontroli metrologicznej, która zastąpiła dyrektywę 71/316/EWG i zapewnia komitet, o którym mowa w art. 6a (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32009L0034
Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów, którego załącznik I wymienia dyrektywę w pkt 6 (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32019R1020
Jednostki miar w UE (Komisja Europejska, DG GROW) https://single-market-economy.ec.europa.eu/single-market/goods/building-blocks/legal-metrology/units-measurement-eu_en
Metrologia prawna (Komisja Europejska, DG GROW) https://single-market-economy.ec.europa.eu/single-market/goods/building-blocks/legal-metrology_en
Bekendtgørelse nr. 866 af 11. maj 2021 om det internationale enhedssystem, SI, og andre lovlige enheder (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2021/866
Bekendtgørelse nr. 618 af 13. maj 2020 om det internationale enhedssystem, SI, og andre lovlige enheder, uchylone 14 maja 2021 r. (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2020/618
Bekendtgørelse af lov om produkter og markedsovervågning, LBK nr. 22 af 8. januar 2026 (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2026/22
Regler og bekendtgørelser for måling og vægt (Sikkerhedsstyrelsen) https://www.sik.dk/erhverv/produkter/maaling-og-vaegt-metrologi/love-og-regler-0/regler-og-bekendtgoerelser-maaling-og-vaegt
Sikkerhedsstyrelsen, en del af Erhvervsstyrelsen, od stycznia 2026 r. (Erhvervsstyrelsen) https://erhvervsstyrelsen.dk/sikkerhedsstyrelsen-en-del-af-erhvervsstyrelsen

O tym przewodniku

Recenzent: Conphora compliance team, Redaktorzy ds. zgodności, Conphora
Przegląd: 24 września 2026
Kolejny przegląd: 13 marca 2027

Opracowane na podstawie oficjalnego tekstu w EUR-Lex i wytycznych Komisji, ze źródłem dla każdego faktu. Nie jest to porada prawna.

Podsumowanie w PDF JSON

Zacytuj tę stronę

Conphora (2026). UoMD: Dyrektywa w sprawie jednostek miar (Dyrektywa 80/181/EWG) – wyjaśnienie. Pobrano 13 października 2026 z https://www.conphora.com/pl/rozporzadzenia-ue/uomd/

Conphora (2026) UoMD: Dyrektywa w sprawie jednostek miar (Dyrektywa 80/181/EWG) – wyjaśnienie. Dostępne pod adresem: https://www.conphora.com/pl/rozporzadzenia-ue/uomd/ (data dostępu: 13 października 2026).

@misc{conphora2026uomddyrektywawsprawiejed,
  author = {Conphora},
  title = {UoMD: Dyrektywa w sprawie jednostek miar (Dyrektywa 80/181/EWG) – wyjaśnienie},
  year = {2026},
  url = {https://www.conphora.com/pl/rozporzadzenia-ue/uomd/},
  note = {Pobrano 13 października 2026}
}

Przegląd 13 września 2026

Demo Company

See UoMD handled end to end

Thirteen products, the documents retailers ask for, supplier requests and this year's deadlines — a complete, read-only example. Open it with a free account; no card, no trial clock.

Try the demo with UoMD — free Compare plans

Free account · no card · opens in the Demo Company

Kogo dotyczy

Objęte aktem

Produkty pochodne i powiązane

Role w rozumieniu aktu

Czy UoMD dotyczy Państwa produktu?

Kluczowe terminy

Co należy zrobić

Obowiązki według roli

UoMD w skrócie

Zakres

Co należy zrobić

Używać jednostki z rozdziału I jako rozstrzygającej wartości

Definicje jednostek podstawowych z 2018 r.

Wskazania uzupełniające

Dania

Egzekwowanie i kary

Jak pomaga Conphora

Źródła

Kary

Co się zmieniło

Przewodnik przebudowany na modelu SPEC-62 na podstawie skonsolidowanego tekstu dyrektywy

Rozporządzenie (UE) 2019/1020 ma zastosowanie do dyrektywy jako prawodawstwa z załącznika I

Wchodzi w życie duńskie bekendtgørelse nr 866/2021 w sprawie SI i innych prawnych jednostek

Państwa członkowskie stosują definicje SI oparte na stałych

Dyrektywa Komisji (UE) 2019/1258 redefiniuje podstawowe jednostki SI

Państwa członkowskie stosują środki wdrażające dyrektywę 2009/3/WE

Dyrektywa 2009/3/WE usuwa daty końcowe i wyjaśnia zakres

Dyrektywa 1999/103/WE przedłuża wskazania uzupełniające, wstawia art. 6a i aktualizuje załącznik

Dyrektywa Rady 89/617/EWG ustala daty zamknięcia dla rozdziałów imperialnych

Dyrektywa Rady 85/1/EWG redefiniuje metr i dodaje milimetr słupa rtęci oraz barn

Środki krajowe zaczynają obowiązywać, a dyrektywa 71/354/EWG zostaje uchylona

Dyrektywa Rady 80/181/EWG wchodzi w życie

Narzędzia i szkolenia

Zacznij od problemu

Our packaging uses non-metric units

Pytania, które zadaje się o UoMD

Obserwuj UoMD – jedna wiadomość tygodniowo, gdy coś się zmienia

Powiązane

Powiązane rozporządzenia

Źródła

O tym przewodniku

See UoMD handled end to end