Wij verkopen meubels waarvoor geen specifieke EU-wet geldt

De meeste meubels hebben geen eigen productwetgeving, dus doet de verordening algemene productveiligheid (EU) 2023/988 het werk. Zij is van toepassing op producten die in de handel worden gebracht of op de markt worden aangeboden, voor zover er geen specifieke bepalingen met hetzelfde doel in het Unierecht zijn die hun veiligheid regelen; waar specifieke eisen bestaan, bestrijkt zij alleen de risico's die zij openlaten, en voor producten die onder Uniewetgeving tot harmonisatie vallen, is hoofdstuk III, afdeling 1 (de artikelen 9 tot en met 18) niet van toepassing (artikel 2, lid 1). Zij geldt voor nieuwe, gebruikte, gerepareerde en gereviseerde producten (artikel 2, lid 3). De kernplicht is kort: marktdeelnemers brengen alleen veilige producten in de handel of bieden die aan op de markt (artikel 5). De richtsnoeren van de Commissie noemen meubels en kinderverzorgingsartikelen als producten waarop de GPSR volledig van toepassing is (Mededeling C/2025/6233, punt 2.2).^[1][3]

Veiligheid wordt beoordeeld aan de hand van benoemde aspecten. Artikel 6, lid 1, noemt de kenmerken van het product, waaronder het ontwerp, de samenstelling, de verpakking en de instructies voor montage, installatie, gebruik en onderhoud; het effect op andere producten waarmee het wordt gebruikt; de presentatie, de etikettering en de waarschuwingen; de categorieën consumenten, met name kwetsbare consumenten zoals kinderen, ouderen en personen met een handicap; en een uiterlijk dat tot ander dan het beoogde gebruik kan leiden, waaronder producten die niet voor kinderen zijn ontworpen maar waarschijnlijk door hen zullen worden gebruikt. De haalbaarheid van een hoger veiligheidsniveau is op zich geen reden om een product gevaarlijk te noemen (artikel 6, lid 2).^[1]

Normen bepalen hoeveel bewijs voldoende is. Een product wordt geacht aan de algemene veiligheidseis te voldoen wanneer het overeenstemt met Europese normen waarvan de referenties in het Publicatieblad zijn bekendgemaakt op grond van Verordening (EU) nr. 1025/2012, voor de risico's die zij bestrijken; zonder zulke normen geeft overeenstemming met de nationale gezondheids- en veiligheidseisen van de lidstaat van verkoop het vermoeden (artikel 7, lid 1). Het vermoeden belet de autoriteiten niet op te treden op grond van aanwijzingen dat het product gevaarlijk is (artikel 7, lid 3). Wanneer geen vermoeden geldt, wordt bij de beoordeling rekening gehouden met andere Europese normen, internationale normen, vrijwillige certificeringsregelingen, richtsnoeren van de Commissie, nationale normen, de stand van de techniek, praktijkcodes en de redelijke verwachtingen van de consument (artikel 8, lid 1).^[1]

De fabrikant documenteert het resultaat voordat hij het product in de handel brengt. Artikel 9, lid 2, vereist een interne risicoanalyse en technische documentatie met ten minste een algemene beschrijving van het product en zijn essentiële veiligheidskenmerken en, in voorkomend geval, de analyse van de risico's en de gekozen oplossingen, de uitkomst van testrapporten en de lijst van toegepaste normen of andere elementen. De documentatie wordt bijgehouden en 10 jaar bewaard (artikel 9, lid 3). Het product draagt een type-, partij- of serienummer en de naam en het post- en elektronisch adres van de fabrikant, en wordt geleverd met duidelijke instructies en veiligheidsinformatie (artikel 9, leden 5 tot en met 7). Een importeur controleert of de fabrikant dit heeft gedaan voordat hij het product in de handel brengt (artikel 11, lid 1).^[1]

Chemische beperkingen gelden daarnaast. Na 6 augustus 2026 mogen meubels en artikelen van hout of houtproducten niet in de handel worden gebracht als de concentratie formaldehyde die zij afgeven onder de testomstandigheden van aanhangsel 14 hoger is dan 0,062 mg/m³; voor andere artikelen is de limiet 0,080 mg/m³ (REACH, Verordening (EG) nr. 1907/2006, bijlage XVII, vermelding 77, punt 1). Artikelen die uitsluitend voor gebruik buitenshuis zijn bestemd en tweedehands artikelen vallen onder de uitzonderingen. De beperking geldt naast de GPSR en vervangt de risicoanalyse en technische documentatie op grond van de artikelen 9 en 11 niet; bewaar het formaldehydetestrapport of het bewijs van de leverancier in het dossier.^[4]

Online verkoop brengt eigen informatieplichten met zich mee. Een aanbieding moet de naam en de adressen van de fabrikant tonen, de verantwoordelijke persoon wanneer de fabrikant buiten de Unie is gevestigd, een afbeelding en identificatiegegevens van het product, en de waarschuwingen en veiligheidsinformatie in de taal die de lidstaat bepaalt (GPSR, artikel 19).^[1]

Een fabrikant buiten de Unie heeft ook een partner binnen de Unie nodig. Het product mag pas in de handel worden gebracht als een in de Unie gevestigde marktdeelnemer verantwoordelijk is voor de taken van artikel 4, lid 3, van Verordening (EU) 2019/1020 (GPSR, artikel 16, lid 1): de documentatie beschikbaar houden, een met redenen omkleed verzoek van een autoriteit beantwoorden in een taal die zij begrijpt, haar informeren over risico's en meewerken aan corrigerende maatregelen (Verordening (EU) 2019/1020, artikel 4, lid 3).^[2]