Sprzedajemy produkt dla niemowląt lub małych dzieci

Produkty dla niemowląt i małych dzieci znajdują się tam, gdzie spotyka się kilka aktów. Rozporządzenie w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (GPSR) obejmuje produkty konsumenckie w zakresie, w jakim ich bezpieczeństwa nie regulują szczegółowe przepisy unijne o tym samym celu (art. 2 ust. 1). Czyni to z niego główny akt dla większości artykułów do opieki nad dzieckiem, które nie są zabawkami. Dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa zabawek obejmuje produkty przeznaczone do zabawy dla dzieci poniżej 14 lat (art. 2 ust. 1), ale jej załącznik I wyłącza smoczki dla niemowląt z definicji zabawki (pkt 16). Wytyczne Komisji wymieniają meble i artykuły do opieki nad dzieckiem jako produkty, do których GPSR stosuje się w pełni (komunikat Komisji C/2025/6233, sekcja 2.2).^[1][2][8]

GPSR wymaga więcej przy ocenie, gdy użytkownikami są dzieci. Wśród aspektów, które należy uwzględnić, są etykietowanie dotyczące przydatności dla dzieci w danym wieku i wszelkie ostrzeżenia (art. 6 ust. 1 lit. d)), kategorie konsumentów korzystających z produktu, w szczególności wrażliwi konsumenci, tacy jak dzieci (art. 6 ust. 1 lit. e)), oraz produkty, które prawdopodobnie będą używane przez dzieci lub przypominają coś atrakcyjnego dla nich (art. 6 ust. 1 lit. f) ppkt (ii)). Producent przeprowadza wewnętrzną analizę ryzyka i sporządza dokumentację techniczną przed wprowadzeniem produktu do obrotu (art. 9 ust. 2) oraz przechowuje ją przez 10 lat (art. 9 ust. 3).^[1]

Duży ciężar praktyczny spoczywa na normach. Produkt uznaje się za spełniający ogólne wymaganie bezpieczeństwa w zakresie ryzyka objętego normami europejskimi, do których odesłania opublikowano w Dzienniku Urzędowym (art. 7 ust. 1 lit. a)). Bez takich norm ocena opiera się na innych elementach, takich jak normy międzynarodowe, wytyczne Komisji, stan wiedzy technicznej i rozsądne oczekiwania konsumentów (art. 8 ust. 1). Domniemanie nie powstrzymuje organów od działania, gdy istnieją dowody, że produkt jest mimo to niebezpieczny (art. 7 ust. 3).^[1]

Produkty do karmienia wprowadzają przepisy o kontakcie z żywnością. Materiały i wyroby z tworzyw sztucznych nie mogą uwalniać więcej niż 10 mg wszystkich składników na dm² powierzchni mającej kontakt z żywnością, ale dla żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci, zdefiniowanej w dyrektywach 2006/141/WE i 2006/125/WE, limit wynosi 60 mg na kg symulanta żywności (rozporządzenie (UE) nr 10/2011, art. 12). Od 20 stycznia 2025 r. rozporządzenie (UE) 2024/3190 zakazuje stosowania bisfenolu A w tworzywach sztucznych, lakierach i powłokach, kauczukach, silikonach, klejach, farbach drukarskich i żywicach jonowymiennych mających kontakt z żywnością oraz wprowadzania do obrotu materiałów z jego użyciem, z wyjątkiem zastosowań wymienionych w jego załączniku II (art. 1 i 3); wyroby wytworzone według dawnych przepisów mogły być po raz pierwszy wprowadzane do obrotu tylko do 20 lipca 2026 r., z późniejszymi terminami dla kilku wymienionych zastosowań (art. 11 i 12). Na etapach obrotu innych niż sprzedaż detaliczna musi być dostępna pisemna deklaracja zgodności z treścią załącznika IV (art. 15), a dokumentacja potwierdzająca jest udostępniana organom na żądanie (art. 16).^[3][7]

Zabawki i produkty radiowe dla tej grupy wiekowej mają własne dodatkowe wymagania. Zabawki, które mogłyby być niebezpieczne dla dzieci poniżej 36 miesięcy, opatruje się ostrzeżeniem w rodzaju „Nieodpowiednie dla dzieci poniżej 36 miesięcy” z krótkim wskazaniem zagrożenia (dyrektywa 2009/48/WE, załącznik V część B pkt 1). Urządzenia radiowe zaprojektowane lub przeznaczone wyłącznie do opieki nad dzieckiem, które mogą przetwarzać dane osobowe, dane o ruchu lub dane o lokalizacji, muszą spełniać wymaganie dyrektywy w sprawie urządzeń radiowych dotyczące danych osobowych i prywatności (rozporządzenie delegowane (UE) 2022/30, art. 1 ust. 2 lit. b)), stosowane od 1 sierpnia 2025 r. (art. 3) i uchylone ze skutkiem od 11 grudnia 2027 r. (rozporządzenie delegowane (UE) 2026/339, art. 1). Dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa zabawek zostaje zastąpiona rozporządzeniem (UE) 2025/2509 od 1 sierpnia 2030 r., które nadal wyłącza smoczki z definicji zabawki (załącznik I część II pkt 16).^[2][4][5][6]