UAS w prostych słowach
Rozporządzenie w sprawie UAS, formalnie rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/945 w sprawie systemów bezzałogowych statków powietrznych oraz operatorów systemów bezzałogowych statków powietrznych z państw trzecich, to unijne prawo dotyczące produktów dla dronów. Ustanawia wymagania dotyczące projektowania i wytwarzania bezzałogowych systemów powietrznych przeznaczonych do używania zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2019/947 oraz modułów dodatkowych do identyfikacji zdalnej, przepisy o udostępnianiu tych produktów na rynku i ich swobodnym przepływie w Unii, rodzaje UAS, których projekt, produkcja i utrzymanie muszą być certyfikowane, oraz przepisy dla operatorów UAS z państw trzecich latających w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (art. 1). UAS to bezzałogowy statek powietrzny wraz z jego jednostką sterowania i monitorowania, a bezzałogowy statek powietrzny to każdy statek powietrzny użytkowany lub zaprojektowany do użytkowania w sposób autonomiczny albo do pilotowania zdalnego bez pilota na pokładzie (art. 3 pkt 1 i 3).
Sercem rozporządzenia jest etykieta identyfikacyjna klasy. Rozdział II ma zastosowanie do UAS przeznaczonych do kategorii otwartej lub do deklaracji operacyjnych w kategorii szczególnej, które nie są zbudowane prywatnie i noszą jedną z siedmiu etykiet identyfikacyjnych klas określonych w częściach 1–5, 16 i 17 załącznika, czyli C0, C1, C2, C3, C4, C5 i C6; ma też zastosowanie do zestawów akcesoriów klasy C5 na podstawie części 16 oraz do modułów dodatkowych do bezpośredniej identyfikacji zdalnej na podstawie części 6 (art. 2 ust. 1). Etykieta nie jest marketingowa: stwierdza, jaki zestaw wymagań technicznych spełnia dron, a na podstawie rozporządzenia operacyjnego decyduje o tym, gdzie i jak blisko ludzi można nim latać. Rozporządzenie weszło w życie 1 lipca 2019 r.; klasy C5 i C6 pojawiły się wraz z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2020/1058 w dniu 9 sierpnia 2020 r., a zmiana z 2024 r. zmieniła warunki certyfikacji i dodała ostrzeżenie o niskim poziomie naładowania baterii do klas C1, C2 i C3 od 1 maja 2025 r.
Tekst urzędowy Rozporządzenie można przeczytać w EUR-Lex: tekst skonsolidowany z 24 czerwca 2025 r. (CELEX 02019R0945-20250624), który uwzględnia rozporządzenia delegowane (UE) 2020/1058, (UE) 2022/851, (UE) 2024/1108 i (UE) 2025/1130; akt pierwotny (CELEX 32019R0945) i strona z informacjami o dokumencie wymieniają zmiany i siedem sprostowań; żadne z tych siedmiu nie dotyczy wersji angielskiej, dlatego angielski tekst skonsolidowany nie zawiera oznaczeń sprostowań. Przepisy operacyjne znajdują się w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2019/947, tekst skonsolidowany z 1 maja 2025 r..
Zakres
Rozdział II, rozdział o produktach, obejmuje UAS z etykietami klas przeznaczone do kategorii otwartej i do operacji deklarowanych w kategorii szczególnej, zestawy akcesoriów klasy C5 i moduły dodatkowe do bezpośredniej identyfikacji zdalnej. Rozdział III obejmuje UAS używane w kategorii certyfikowanej oraz w kategorii szczególnej inaczej niż na podstawie deklaracji: od 1 maja 2025 r. ich projekt, produkcja i utrzymanie muszą być certyfikowane, gdy UAS ma wymiar charakterystyczny 3 metry lub więcej i jest zaprojektowany do używania nad zgromadzeniami osób, chyba że jest lżejszy od powietrza, jest zaprojektowany do przewozu osób, jest zaprojektowany do przewozu towarów niebezpiecznych i wymaga wysokiego poziomu odporności w celu ochrony osób trzecich w razie wypadku, albo gdy właściwy organ stwierdził na podstawie oceny ryzyka operatora, że ryzyka nie da się ograniczyć bez certyfikacji (art. 40 ust. 1). Rozdział IV obejmuje operatorów UAS mających siedzibę, miejsce zamieszkania lub główne miejsce prowadzenia działalności w państwie trzecim (art. 2 ust. 3 i art. 41).
Poza zakresem pozostają trzy rzeczy. UAS przeznaczone do używania wyłącznie w pomieszczeniach nie są objęte w ogóle (art. 2 ust. 4). UAS zbudowane prywatnie, czyli statki powietrzne zmontowane lub wytworzone na własny użytek budowniczego, ale nie statki powietrzne zmontowane z gotowego do montażu zestawu wprowadzonego do obrotu przez producenta, są wyłączone z systemu klas (art. 2 ust. 1 lit. a) i art. 3 pkt 22). Rozporządzenie podstawowe, na którym opiera się rozporządzenie w sprawie UAS, nie ma też zastosowania do statków powietrznych i ich urządzeń do zdalnego sterowania podczas prowadzenia działań wojskowych, celnych, policyjnych, poszukiwawczo-ratowniczych, przeciwpożarowych, ochrony granic, straży przybrzeżnej lub podobnych pod kontrolą i odpowiedzialnością państwa członkowskiego (rozporządzenie (UE) 2018/1139, art. 2 ust. 3 lit. a)).
Równolegle stosuje się inne prawo dotyczące produktów. Dron będący zabawką w rozumieniu dyrektywy 2009/48/WE musi spełniać także dyrektywę w sprawie zabawek, przy czym pkt 4, 5 i 6 części 1 nie mają zastosowania do zabawek klasy C0; dron niebędący zabawką musi spełniać odpowiednie wymagania dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia z dyrektywy 2006/42/WE wyłącznie w odniesieniu do ryzyk innych niż bezpieczeństwo lotu, przy czym odesłanie to czyta się w świetle rozporządzenia (UE) 2023/1230 w sprawie maszyn po uchyleniu dyrektywy 20 stycznia 2027 r. (art. 4 ust. 2; rozporządzenie (UE) 2023/1230, art. 51 ust. 2 i art. 54, w brzmieniu sprostowanym korektą 32023R1230R(01), Dz.Urz. UE L 169 z 4.7.2023, s. 35). Dyrektywa 2014/53/UE w sprawie urządzeń radiowych ma zastosowanie do dronów, które nie podlegają certyfikacji i nie są ograniczone do chronionych częstotliwości lotniczych, a dyrektywa 2014/30/UE w sprawie kompatybilności elektromagnetycznej ma zastosowanie tam, gdzie nie ma zastosowania dyrektywa radiowa (motywy 7–9). Gdy kilka aktów wymaga deklaracji, obejmuje je wszystkie jedna deklaracja zgodności UE (art. 14 ust. 4).
Co należy zrobić
Siedem klas od C0 do C6
Klasa C0 to statek powietrzny poniżej 250 g wraz z ładunkiem, z maksymalną prędkością w locie poziomym 19 m/s, wysokością nad punktem startu ograniczoną do 120 m, bezpieczną sterowalnością, konstrukcją minimalizującą obrażenia i unikającą ostrych krawędzi, wyłącznie zasilaniem elektrycznym i zasięgiem funkcji follow-me nie większym niż 50 m (część 1). Klasa C1 to poniżej 900 g lub przekazanie ludzkiej głowie przy uderzeniu z prędkością graniczną mniej niż 80 J, a ponadto wytrzymałość mechaniczna, niezawodna metoda odzyskania kontroli lub zakończenia lotu po utracie łączności, poziom mocy akustycznej w granicach części 15, numer seryjny zgodny z ANSI/CTA-2063-A-2019, bezpośrednia identyfikacja zdalna, świadomość geograficzna, ostrzeżenie o niskim poziomie naładowania baterii, światła sterowalności i co najmniej jedno zielone światło migające zapewniające widoczność w nocy (część 2). Klasa C2 to poniżej 4 kg, a ponadto wybieralny tryb niskiej prędkości nie większej niż 3 m/s dla statków powietrznych innych niż o stałym skrzydle i łącze sterowania i kontroli chronione przed nieuprawnionym dostępem (część 3). Klasa C3 to poniżej 25 kg z maksymalnym wymiarem charakterystycznym poniżej 3 m (część 4). Klasa C4 to poniżej 25 kg i, co nietypowe, nie może mieć możliwości automatycznych trybów sterowania poza wspomaganiem stabilizacji lotu i wspomaganiem przy utracie łączności (część 5).
Klasy C5 i C6 dodano dla kategorii szczególnej na podstawie deklaracji. UAS klasy C5 spełnia wymagania klasy C3 z wyjątkiem ograniczenia wysokości i obowiązku świadomości geograficznej, musi być statkiem powietrznym innym niż o stałym skrzydle, chyba że jest uwiązany, pokazywać pilotowi zdalnemu jego wysokość nad powierzchnią, oferować wybieralny tryb niskiej prędkości nie większej niż 5 m/s, zapewniać niezawodny i niezależny sposób zakończenia lotu, który wymusza zniżanie, uniemożliwia poziomy ruch napędzany i zmniejsza dynamikę uderzenia, oraz umożliwiać pilotowi zdalnemu monitorowanie jakości łącza z alertami przed jego utratą i w jej chwili (część 16). UAS klasy C6 spełnia wymagania klasy C3 z wyjątkiem ograniczenia wysokości, zasady wyłącznie zasilania elektrycznego i obowiązku świadomości geograficznej, a ponadto ma maksymalną prędkość względem ziemi 50 m/s, informacje o położeniu, prędkości i wysokości w locie, środki zapobiegające naruszeniu programowalnej objętości operacyjnej, niezależne zakończenie lotu i programowanie trajektorii (część 17).
Ocena zgodności i jednostki notyfikowane
Art. 13 oferuje trzy drogi: wewnętrzną kontrolę produkcji na podstawie części 7, badanie typu UE, a następnie zgodność z typem opartą na wewnętrznej kontroli produkcji na podstawie części 8 oraz zgodność opartą na pełnym zapewnieniu jakości na podstawie części 9. Część 7 jest dostępna tylko przy ocenie produktu względem części 1, 5, 6, 16 lub 17, czyli klas C0, C4, C5 i C6 oraz modułów dodatkowych do identyfikacji zdalnej, i tylko wtedy, gdy producent zastosował normy zharmonizowane dla każdego wymagania, dla którego takie normy istnieją. Klasy C1, C2 i C3 zawsze wymagają więc udziału jednostki notyfikowanej. Część 9 jest zamknięta dla produktów będących zabawkami. Ocena musi uwzględniać wszystkie zamierzone i dające się przewidzieć warunki użytkowania, a produkt zgodny z normami zharmonizowanymi opublikowanymi w Dzienniku Urzędowym uznaje się za zgodny z wymaganiami, które te normy obejmują (art. 12); jedyną dotychczas wymienioną normą zharmonizowaną jest EN 4709-002:2023 o bezpośredniej identyfikacji zdalnej, opublikowana decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2024/2103 z 30 lipca 2024 r. z ograniczeniem: nie obejmuje wymagań dotyczących nadawania z pkt 12 lit. b) części 2, pkt 14 lit. b) części 3, pkt 9 lit. b) części 4 i pkt 3 części 6, więc producent nie może na niej polegać w odniesieniu do tych punktów.
Deklaracja, oznakowanie CE, etykieta klasy i poziom mocy akustycznej
Producent sporządza dokumentację techniczną z części 10 przed wprowadzeniem produktu do obrotu, przechowuje ją i deklarację zgodności UE przez 10 lat oraz sporządza deklarację według wzoru z części 11, stwierdzając, że wykazano zgodność z częściami 1–6, 16 i 17, i wskazując klasę oraz, dla statków powietrznych innych niż o stałym skrzydle, gwarantowany poziom mocy akustycznej. Każdy produkt jest dostarczany z kopią deklaracji albo z deklaracją uproszczoną z części 12 zawierającą dokładny adres internetowy pełnego tekstu (art. 6 ust. 8 i art. 14). Przed wprowadzeniem produktu do obrotu producent umieszcza oznakowanie CE w sposób widoczny, czytelny i trwały, a po nim numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej tylko wtedy, gdy zastosowano część 9; etykietę identyfikacyjną klasy o wysokości co najmniej 5 mm na statku powietrznym, na każdym akcesorium zestawu klasy C5 i na opakowaniu, bez wprowadzających w błąd oznaczeń; w stosownych przypadkach wskazanie mocy akustycznej z części 14; typ i niepowtarzalny numer seryjny; oraz nazwę producenta, nazwę handlową lub znak towarowy, adres strony internetowej i jeden pocztowy adres kontaktowy (art. 15 i 16). Importerzy dodają własne dane identyfikacyjne (art. 8 ust. 3).
Hałas mierzy się według kodu badania z części 13, opartego na EN ISO 3744:2010, przy wirnikach na prędkości zawisu, przy maksymalnej masie startowej, nad płaszczyzną odbijającą i z półkulistym układem mikrofonów, powtarzając pomiar do czasu, gdy dwie wartości różnią się nie więcej niż o 1 dB. Część 15 ustala maksymalne poziomy mocy akustycznej tylko dla klas C1 i C2 innych niż o stałym skrzydle, w trzech kolumnach: od wejścia w życie, od dwóch lat po nim i od czterech lat po nim. Dla klasy C1, o maksymalnej masie startowej 250 g lub więcej i poniżej 900 g, limity wynoszą 85 dB, 83 dB i 81 dB. Dla klasy C2, o maksymalnej masie startowej m wynoszącej 900 g lub więcej i poniżej 4 000 g, wynoszą one 85 + 18,5 lg(m/900) dB, 83 + 18,5 lg(m/900) dB i 81 + 18,5 lg(m/900) dB, gdzie lg jest logarytmem dziesiętnym. Ponieważ rozporządzenie weszło w życie 1 lipca 2019 r., kolumnę dwuletnią stosowano od 1 lipca 2021 r., a najostrzejszą kolumnę stosuje się od 1 lipca 2023 r., co daje dla klasy C2 pułap 81 dB przy 900 g i około 93 dB przy 4 000 g.
Identyfikacja zdalna, świadomość geograficzna i nota informacyjna
Klasy C1, C2 i C3 muszą mieć bezpośrednią identyfikację zdalną, która przyjmuje numer rejestracyjny operatora UAS, weryfikuje integralność całego ciągu i zgłasza błąd, jeśli kontrola się nie powiedzie, a następnie nadaje w czasie rzeczywistym, za pomocą otwartego i udokumentowanego protokołu możliwego do odbioru przez zwykłe urządzenia mobilne, numer rejestracyjny i kod weryfikacyjny, niepowtarzalny numer seryjny statku powietrznego, znacznik czasu, położenie geograficzne i wysokość nad powierzchnią lub punktem startu, kurs mierzony zgodnie z ruchem wskazówek zegara od północy rzeczywistej, prędkość względem ziemi, położenie pilota zdalnego lub punkt startu oraz status awaryjny, pozostając odporną na manipulacje. Te same klasy muszą mieć świadomość geograficzną: interfejs do wczytywania i aktualizacji danych o strefach geograficznych UAS bez ich pogarszania, ostrzeżenie o wykryciu potencjalnego naruszenia ograniczeń przestrzeni powietrznej i ostrzeżenie, gdy pozycjonowanie lub nawigacja nie mogą zapewnić działania funkcji. Odrębny moduł dodatkowy do bezpośredniej identyfikacji zdalnej na podstawie części 6 nadaje własny numer seryjny modułu i jest drogą dla statków powietrznych zbudowanych prywatnie w kategorii szczególnej (art. 40 ust. 5). Każda klasa jest dostarczana z instrukcją producenta i notą informacyjną opublikowaną przez EASA o obowiązujących ograniczeniach i obowiązkach, w języku określonym przez państwo członkowskie.
Obowiązki według ról
- Producenci projektują zgodnie z klasą, przeprowadzają ocenę zgodności, prowadzą dokumentację techniczną, sporządzają deklarację, umieszczają oznakowanie CE, etykietę klasy, wskazanie mocy akustycznej, typ i numer seryjny oraz swoje dane kontaktowe, dostarczają instrukcje i notę EASA, zapewniają zgodność produkcji seryjnej, pilnują aktualizacji oprogramowania, reagują na niezgodności, zapewniają 10-letnią identyfikowalność i powiadamiają organ nadzoru rynku przy wprowadzaniu do obrotu UAS klasy C5 lub C6 albo modułu dodatkowego klasy C5 (art. 6).
- Upoważnieni przedstawiciele działają na podstawie pisemnego pełnomocnictwa, które nie może obejmować projektowania zgodnie z załącznikiem ani sporządzania dokumentacji technicznej, przechowują deklarację i dokumentację do dyspozycji przez 10 lat, odpowiadają na uzasadnione wnioski i współpracują przy działaniach naprawczych (art. 7).
- Importerzy weryfikują ocenę, dokumentację, oznaczenia i dołączone dokumenty przed wprowadzeniem produktu do obrotu, dodają własne dane identyfikacyjne, chronią zgodność podczas przechowywania i transportu, badają próbki, gdy ryzyko tego wymaga, reagują na niezgodności, przechowują deklarację przez 10 lat i dokonują powiadomień dla klas C5 i C6 (art. 8).
- Dystrybutorzy działają z należytą starannością, weryfikują oznakowanie CE, etykietę klasy, wskazanie mocy akustycznej, dokumenty i dane identyfikacyjne, dbają o to, aby instrukcje i nota były w odpowiednim języku, wstrzymują produkty, które uważają za niezgodne z wymaganiami, chronią zgodność podczas przechowywania i transportu oraz współpracują z organami (art. 9).
- Operatorzy UAS rejestrują się, wczytują numer rejestracyjny, utrzymują aktualne dane świadomości geograficznej i latają w podkategorii lub w ramach zezwolenia, które pozwala klasa ich statku powietrznego; operatorzy z państw trzecich stosują rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/947 w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (art. 41).
Importer lub dystrybutor, który sprzedaje pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo zmienia produkt już znajdujący się na rynku w sposób, który może wpłynąć na zgodność, staje się producentem w odniesieniu do całego rozdziału II (art. 10).
Przepisy operacyjne w rozporządzeniu (UE) 2019/947
Przepisy o produktach opłacają się tylko wtedy, gdy klient może latać. Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/947 obowiązuje od 31 grudnia 2020 r. i dzieli operacje na kategorie otwartą, szczególną i certyfikowaną. Kategoria otwarta wymaga, aby UAS należał do jednej z siedmiu klas, był zbudowany prywatnie lub spełniał starsze warunki z art. 20, miał masę poniżej 25 kg, był utrzymywany w zasięgu wzroku, w odległości do 120 metrów od najbliższego punktu powierzchni, w bezpiecznej odległości od osób, nigdy nad zgromadzeniami osób, a także nie przewoził towarów niebezpiecznych i nie zrzucał żadnych materiałów (art. 4). Statki powietrzne klas C0 i C1 latają w podkategorii A1, klasy C2 w A2 w minimalnej odległości poziomej od osób niezaangażowanych, a klasy C2, C3 i C4 w A3 z dala od obszarów mieszkalnych, handlowych i rekreacyjnych. Operacje wykraczające poza te granice wymagają zezwolenia operacyjnego od właściwego organu państwa członkowskiego rejestracji albo deklaracji operacyjnej, gdy operacja odpowiada scenariuszowi standardowemu STS-01, lotowi w zasięgu wzroku nad kontrolowanym obszarem naziemnym w środowisku zaludnionym ze statkiem powietrznym klasy C5, lub STS-02, lotowi poza zasięgiem wzroku z obserwatorami przestrzeni powietrznej i statkiem powietrznym klasy C6 (art. 5). Deklaracje oparte na krajowych scenariuszach standardowych przestały być ważne 1 stycznia 2026 r. (art. 23 ust. 4).
Okres przejściowy jest już zamknięty. Art. 22 dopuszczał statki powietrzne bez etykiet w kategorii otwartej do 31 grudnia 2023 r. na warunkach opartych na masie, a art. 20 nadal pozwala latać dronami wprowadzonymi do obrotu przed 1 stycznia 2024 r. w podkategorii A1 poniżej 250 g lub A3 poniżej 25 kg. Od 1 stycznia 2024 r. drona nowo wprowadzonego do obrotu bez etykiety klasy nie wolno zgodnie z prawem używać w kategorii otwartej, chyba że jest zbudowany prywatnie, dlatego oznaczenie klasy stało się tej jesieni atutem sprzedażowym.
Egzekwowanie przepisów i sankcje
Państwa członkowskie organizują nadzór rynku nad produktami wprowadzanymi do obrotu na rynku Unii i kontrolę produktów wprowadzanych na ten rynek oraz muszą zapewnić współpracę swoich organów nadzoru rynku i kontroli granicznej z właściwymi organami lotniczymi wyznaczonymi na podstawie art. 17 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/947, z wykorzystaniem systemu zgłaszania zdarzeń z rozporządzenia (UE) nr 376/2014 (art. 35). Artykuły rozporządzenia (WE) nr 765/2008, do których tam odesłano, zostały skreślone 16 lipca 2021 r. przez art. 39 rozporządzenia (UE) 2019/1020 i czyta się je jako to rozporządzenie, którego załącznik I wymienia rozporządzenie (UE) 2018/1139 jako pkt 70 w odniesieniu do bezzałogowych statków powietrznych; art. 5 ust. 3 rozporządzenia w sprawie UAS odrębnie sprawia, że od tej samej daty stosuje się art. 4 ust. 1–4 rozporządzenia (UE) 2019/1020, więc każdy UAS wprowadzany do obrotu wymaga odpowiedzialnego podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii. Art. 30 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 o ogólnych zasadach oznakowania CE, cytowany w art. 15, pozostaje w mocy.
Gdy organ ma wystarczające powody, by sądzić, że produkt stwarza ryzyko, ocenia go względem całego rozdziału II, wymaga działań naprawczych, wycofania z obrotu lub odzyskania w terminie współmiernym do ryzyka, informuje jednostkę notyfikowaną, a jeśli podmiot nie działa, stosuje środki tymczasowe, powiadamiając Komisję i pozostałe państwa członkowskie; środek, wobec którego nie zgłoszono sprzeciwu, uznaje się za uzasadniony po trzech miesiącach, a spory rozstrzyga unijna procedura ochronna (art. 36–38). Art. 39 wymienia jedenaście form niezgodności formalnej, które trzeba usunąć, od oznakowania CE umieszczonego z naruszeniem przepisów lub w ogóle nieumieszczonego, przez brak etykiety identyfikacyjnej klasy, wskazania mocy akustycznej, numeru seryjnego, instrukcji lub noty informacyjnej, po brak lub nieprawidłową deklarację zgodności UE, niekompletną dokumentację techniczną i brak identyfikacji producenta lub importera.
Samo rozporządzenie nie ustanawia kar, ponieważ jest aktem delegowanym Komisji; obowiązek karania znajduje się piętro wyżej, w art. 131 rozporządzenia (UE) 2018/1139, który wymaga od państw członkowskich ustanowienia skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar za naruszenia tego rozporządzenia i przyjętych na jego podstawie aktów delegowanych. Same sankcje wynikają z prawa krajowego. W Danii bekendtgørelse nr. 1735 z 24 listopada 2020 r. o nadzorze rynku w obszarze dronów czyni Trafikstyrelsen organem nadzorczym w zakresie wymagań dotyczących produktów i pozwala mu żądać bez nakazu sądowego dostępu do ksiąg handlowych, dokumentów, informacji, lokali przedsiębiorstwa, magazynów i środków transportu, pobierać każdy produkt nieodpłatnie do badań, uzyskiwać opinie biegłych, nakazywać ostrzeżenia dla użytkowników, zaprzestanie wprowadzającego w błąd marketingu, działania naprawcze, wstrzymanie sprzedaży, wycofanie z obrotu, odzyskanie lub zniszczenie, nakazywać interfejsowi internetowemu zmianę lub usunięcie treści dotyczących drona niezgodnego z wymaganiami, działać w miejsce operatora, gdy nie można go zlokalizować, oraz publikować swoje środki; odmowa dostępu, zatrzymywanie dokumentów lub produktów, niewykonanie nakazu lub niezłożenie sprawozdania o podjętych środkach podlegają karze grzywny, z odpowiedzialnością osób prawnych na podstawie rozdziału 5 kodeksu karnego (bekendtgørelse nr. 1735/2020, § 3–12). Po stronie operacyjnej bekendtgørelse nr. 1649 z 12 grudnia 2023 r., obowiązująca od 1 stycznia 2024 r. i zmieniona bekendtgørelse nr. 527 z 20 maja 2025 r., czyni Trafikstyrelsen właściwym organem na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/947 i karze grzywną naruszenia jej przepisów o ubezpieczeniu, kompetencjach, odległościach i strefach (bekendtgørelse nr. 1649/2023, § 33). Drony nie należą do obszarów produktów duńskiej ustawy o produktach, więc departament Markedsovervågning w Erhvervsstyrelsen, który od stycznia 2026 r. kontynuuje pracę Sikkerhedsstyrelsen, nie odgrywa żadnej roli w nadzorze nad produktami dronowymi.
Jak pomaga Conphora
Conphora monitoruje rozporządzenie w sprawie UAS, jego zmiany, przepisy operacyjne z rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/947 i duńskie bekendtgørelser oraz zestawia Państwa drony z wymaganiami klas, drogami oceny zgodności, obowiązkami dotyczącymi oznakowania i instrukcji oraz terminami przejściowymi, wskazując braki w etykiecie identyfikacyjnej klasy, oznakowaniu CE, wskazaniu mocy akustycznej, numerze seryjnym, deklaracji zgodności UE i dokumentacji technicznej, zanim staną się problemem egzekucyjnym. Platforma pomaga prowadzić jedną deklarację obejmującą przepisy o UAS, urządzeniach radiowych, kompatybilności elektromagnetycznej, zabawkach i maszynach, które dotyczą tego samego produktu, prowadzić 10-letnie rejestry oraz identyfikowalność dostawców i odbiorców, a także ostrzega, gdy zmienia się wymaganie klasy, norma zharmonizowana, duńska bekendtgørelse lub ramy operacyjne.
Zobacz, jak działa Conphora · Zobacz plany i cennik
Źródła
- Rozporządzenie delegowane (UE) 2019/945 w sprawie systemów bezzałogowych statków powietrznych, tekst skonsolidowany z 24 czerwca 2025 r. (EUR-Lex)
- Rozporządzenie delegowane (UE) 2019/945 w brzmieniu opublikowanym w Dz.Urz. UE L 152 z 11 czerwca 2019 r. (EUR-Lex)
- Informacje o dokumencie, daty, sprostowania i powiązania dla CELEX 32019R0945 (EUR-Lex)
- Rozporządzenie delegowane (UE) 2020/1058 wprowadzające dwie nowe klasy UAS, C5 i C6 (EUR-Lex)
- Rozporządzenie delegowane (UE) 2022/851 prostujące portugalską wersję językową (EUR-Lex)
- Rozporządzenie delegowane (UE) 2024/1108 w sprawie wstępnej zdatności do lotu certyfikowanych UAS i zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2019/945 (EUR-Lex)
- Rozporządzenie delegowane (UE) 2025/1130 prostujące niderlandzką wersję językową (EUR-Lex)
- Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/947 w sprawie eksploatacji bezzałogowych statków powietrznych, tekst skonsolidowany z 1 maja 2025 r. (EUR-Lex)
- Rozporządzenie (UE) 2018/1139 w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i ustanawiające EASA (EUR-Lex)
- Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów (EUR-Lex)
- Rozporządzenie (UE) 2023/1230 w sprawie maszyn, uchylające dyrektywę 2006/42/WE od 20 stycznia 2027 r., tekst skonsolidowany z 27 lipca 2026 r. (EUR-Lex)
- Rozporządzenie (UE) 2025/2509 w sprawie bezpieczeństwa zabawek, uchylające dyrektywę 2009/48/WE od 1 sierpnia 2030 r. (EUR-Lex)
- Strona domeny cywilnych dronów (bezzałogowych statków powietrznych) (EASA)
- Tło ram regulacyjnych dla dronów (EASA)
- Normy zharmonizowane dla bezzałogowych systemów powietrznych (Komisja Europejska, DG GROW)
- Bekendtgørelse nr. 1735 af 24. november 2020 om markedsovervågning af droneområdet (Retsinformation)
- Bekendtgørelse nr. 1649 af 12. december 2023 om supplerende bestemmelser til gennemførelsesforordning (EU) 2019/947 (Retsinformation)
- Bekendtgørelse nr. 527 af 20. maj 2025 om ændring af dronebekendtgørelsen (Retsinformation)
- Den åbne kategori: podkategorie A1, A2 i A3 oraz oznaczenia klas (Trafikstyrelsen)
- Hold øje med C-mærket: zmiana oznaczeń klas z 1 stycznia 2024 r. (Trafikstyrelsen)
Niniejszy przewodnik ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady prawnej.