Esc

Wyszukiwarka serwisu pojawi się wraz z katalogiem platformy. Do tego czasu proszę zacząć od jednej z poniższych pozycji:
RCD Maritime & Transport 13 min Zmiany w ciągu najbliższych 12 miesięcy

RCD: Dyrektywa w sprawie rekreacyjnych jednostek pływających (Dyrektywa 2013/53/UE) – wyjaśnienie

Dyrektywa w sprawie rekreacyjnych jednostek pływających ustanawia wymagania projektowe, emisyjne i oceny zgodności oraz oznakowanie CE dla jednostek o długości kadłuba 2,5–24 m, skuterów wodnych, ich silników i wskazanych komponentów, wiążąc producentów, importerów i dystrybutorów. Obowiązuje od 18 stycznia 2016 r., zastąpiła dyrektywę 94/25/WE i nigdy nie była zmieniana.

Try the demo with RCD — freeSprawdź produkt względem RCD

Free account · no card · opens in the Demo Company

Przegląd z dnia 24 września 2026, recenzent: Conphora compliance team · Kolejny przegląd: 13 marca 2027 · Nie jest to porada prawna

Open the video page →

Kogo dotyczy

Objęte aktem

  • Rekreacyjne jednostki pływające i częściowo ukończone rekreacyjne jednostki pływające: jednostki pływające dowolnego typu, inne niż skutery wodne, przeznaczone do celów sportowych i rekreacyjnych, o długości kadłuba od 2,5 m do 24 m, niezależnie od rodzaju napędu
  • Skutery wodne i częściowo ukończone skutery wodne: jednostki pływające do celów sportowych i rekreacyjnych o długości kadłuba poniżej 4 m, wykorzystujące silnik napędowy z pompą strumieniowo-wodną jako podstawowe źródło napędu i przeznaczone do prowadzenia przez osobę siedzącą, stojącą lub klęczącą na kadłubie, a nie wewnątrz jego obrysu
  • Pięć komponentów wymienionych w załączniku II, gdy są wprowadzane do obrotu na rynku Unii osobno: urządzenia z zabezpieczeniem przed zapłonem do silników benzynowych stacjonarnych i z napędem rufowym oraz pomieszczeń zbiorników benzyny, urządzenia zabezpieczające przed uruchomieniem z włączonym biegiem do silników zaburtowych, koła sterowe, mechanizmy sterowe i zespoły linek, zbiorniki paliwa przeznaczone do instalacji stałych i przewody paliwowe oraz prefabrykowane włazy i iluminatory
  • Silniki napędowe, czyli silniki spalinowe o zapłonie iskrowym lub samoczynnym stosowane bezpośrednio lub pośrednio do napędu, zainstalowane na jednostkach pływających lub w nich albo przeznaczone specjalnie do takiej instalacji, oraz już zainstalowane silniki poddane istotnej modyfikacji
  • Jednostki pływające poddane istotnej przebudowie, czyli przebudowie zmieniającej rodzaj napędu, obejmującej istotną modyfikację silnika lub zmieniającej jednostkę w stopniu, w którym może ona przestać spełniać mające zastosowanie wymagania zasadnicze
  • Podmioty gospodarcze w łańcuchu: producenci, upoważnieni przedstawiciele, importerzy i dystrybutorzy oraz importer prywatny, który przywozi produkt z państwa trzeciego w ramach działalności niekomercyjnej w celu oddania go do użytku na własne potrzeby

Produkty pochodne i powiązane

  • Wyłączenia z art. 2 ust. 2 nie są zwolnieniami ogólnymi: trzynaście kategorii jest wyłączonych wyłącznie z wymagań projektowych i konstrukcyjnych z załącznika I część A, krótszy wykaz jest wyłączony z wymagań dotyczących emisji spalin z części B, a część C dotycząca hałasu wyłącza te same jednostki co część B oraz jednostki zbudowane na własny użytek (art. 2 ust. 2 lit. a), b) i c))
  • Okoliczność, że jednostka mogłaby być używana także w czarterze lub do szkolenia sportowego i rekreacyjnego, nie wyłącza jej spod dyrektywy, gdy jest wprowadzana do obrotu na rynku Unii do celów rekreacyjnych (art. 2 ust. 3)
  • Kategorie projektowe A, B, C i D są określone wyłącznie przez siłę wiatru w skali Beauforta i znaczącą wysokość fali, od przekraczającej 8 i przekraczającej 4 m dla kategorii A po 4 i 0,3 m z okazjonalnymi falami do 0,5 m dla kategorii D; dyrektywa nie nadaje im nazw (załącznik I część A pkt 1)
  • Jednostka notyfikowana uczestniczy w każdej ścieżce z wyjątkiem wewnętrznej kontroli produkcji w ramach modułu A, dostępnej dla jednostek kategorii projektowej D, dla jednostek kategorii projektowej C poniżej 12 m zgodnych z normami zharmonizowanymi w zakresie stateczności, wolnej burty, wyporności i pływalności, dla skuterów wodnych oraz dla hałasu ocenianego metodą liczby Froude'a i stosunku mocy do wyporności; możliwość korzystania z akredytowanych jednostek wewnętrznych w modułach A1 i C1 jest wyłączona (art. 20, art. 22 i art. 24 ust. 3)
  • Ocena po zbudowaniu na podstawie załącznika V jest ścieżką, gdy producent nie wziął na siebie odpowiedzialności, po istotnej modyfikacji lub przebudowie, gdy jednostka zbudowana na własny użytek jest wprowadzana do obrotu w okresie pięciu lat oraz gdy jednostce nieobjętej dyrektywą nadaje się przeznaczenie, które wprowadza ją w zakres dyrektywy; w imporcie jest ograniczona do importu niekomercyjnego przez importerów prywatnych (art. 19 ust. 2–4, załącznik V i motyw 25)
  • Importer lub dystrybutor, który wprowadza produkt do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikuje produkt już wprowadzony do obrotu w sposób, który może wpłynąć na zgodność, przejmuje obowiązki producenta z art. 7 (art. 11)
  • Silniki homologowane na podstawie dyrektywy 97/68/WE na etapie III A, III B lub IV do zastosowań innych niż statki żeglugi śródlądowej, lokomotywy i wagony szynowe albo na podstawie rozporządzenia (WE) nr 595/2009 można instalować bez spełniania wymagań dotyczących emisji spalin z części B, pod warunkiem że osoba dostosowująca silnik w pełni uwzględni dane udostępnione przez producenta silnika i oświadczy w deklaracji, o której mowa w art. 15, że silnik nadal będzie spełniał wymagania dotyczące emisji spalin odpowiednio dyrektywy 97/68/WE lub rozporządzenia (WE) nr 595/2009, zgodnie z deklaracją producenta silnika, gdy zostanie zainstalowany zgodnie z instrukcją instalacji dostarczoną przez tę osobę; dyrektywa 97/68/WE została uchylona z dniem 1 stycznia 2017 r. rozporządzeniem (UE) 2016/1628, którego własny zakres wyłącza jednostki pływające w rozumieniu dyrektywy (art. 6 ust. 4; rozporządzenie (UE) 2016/1628, art. 2 ust. 2 lit. h) i art. 64)

Role w rozumieniu aktu

Producent (stocznia, producent silników lub właściciel marki)

Osoba fizyczna lub prawna, która produkuje produkt lub zleca jego zaprojektowanie lub produkcję i wprowadza ten produkt do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym; importera lub dystrybutora, który wprowadza produkt do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikuje produkt już wprowadzony do obrotu w sposób, który może wpłynąć na zgodność, uznaje się za producenta.

Źródło · Art. 3, point (14), and Art. 11
Upoważniony przedstawiciel

Osoba fizyczna lub prawna mająca siedzibę w Unii, która otrzymała od producenta pisemne upoważnienie do działania w jego imieniu w odniesieniu do określonych zadań; obowiązek projektowania i produkcji zgodnie z wymaganiami zasadniczymi oraz sporządzenia dokumentacji technicznej nie może wchodzić w zakres upoważnienia.

Źródło · Art. 3, point (15), and Art. 8(2)
Importer

Osoba fizyczna lub prawna mająca siedzibę w Unii, która wprowadza produkt z państwa trzeciego do obrotu na rynku Unii. Element handlowy nie mieści się w tej definicji, lecz stopień niżej: udostępnienie na rynku oznacza każdą dostawę w ramach działalności handlowej, a wprowadzenie do obrotu jest pierwszym takim udostępnieniem. Osoba, która przywozi produkt na własny użytek, nie dostarczając go nikomu, nie jest więc importerem, lecz importerem prywatnym.

Źródło · Art. 3, point (16)
Dystrybutor (diler, pośrednik lub dostawca zaopatrzenia jednostek udostępniający jednostki, silniki lub komponenty)

Osoba fizyczna lub prawna w łańcuchu dostaw, inna niż producent lub importer, która udostępnia produkt na rynku.

Źródło · Art. 3, point (18)
Importer prywatny (osoba przywożąca jednostkę pływającą lub silnik na własny użytek)

Osoba fizyczna lub prawna mająca siedzibę w Unii, która w ramach działalności niekomercyjnej przywozi produkt z państwa trzeciego do Unii w zamiarze oddania go do użytku na własne potrzeby; jeżeli producent nie wypełnił obowiązków dotyczących zgodności, importer prywatny przejmuje obowiązki producenta w zakresie dokumentacji technicznej, oceny zgodności, instrukcji użytkownika i współpracy z organami.

Źródło · Art. 3, point (17), and Art. 12(1)

Sprzedają Państwo spoza UE? Zacznij tutaj →

Czy RCD dotyczy Państwa produktu?

Trzy pytania i pierwsza odpowiedź oparta na przepisach o zakresie stosowania danego rozporządzenia. Konto nie jest potrzebne.

Przepisy stojące za tym sprawdzeniem
  1. Jednostki pływające przeznaczone wyłącznie do wyścigów, w tym wioślarskie łodzie wyścigowe i treningowe, oznaczone w ten sposób przez producenta, Kanu i kajaki napędzane wyłącznie siłą ludzkich mięśni, gondole, rowery wodne, deski windsurfingowe i deski surfingowe, Pojazdy podwodne, poduszkowce, wodoloty, pojazdy amfibijne i jednostki pływające napędzane parą z silnikiem spalania zewnętrznego, opalane węglem, koksem, drewnem, olejem lub gazem · dowolne · dowolne Poza zakresem Jednostki pływające przeznaczone wyłącznie do wyścigów i oznaczone w ten sposób, kanu i kajaki napędzane wyłącznie siłą ludzkich mięśni, gondole, rowery wodne, deski windsurfingowe i deski surfingowe, pojazdy podwodne, poduszkowce, wodoloty, pojazdy amfibijne i jednostki napędzane parą z silnikiem spalania zewnętrznego są wyłączone z wymagań projektowych i konstrukcyjnych z załącznika I część A. Jednostki wyścigowe, pojazdy podwodne, poduszkowce, wodoloty i pojazdy amfibijne są ponadto wyłączone z wymagań dotyczących emisji spalin z części B oraz, na podstawie lit. c) ppkt (i), z wymagań dotyczących hałasu z części C. Jednostki napędzane siłą ludzkich mięśni i deski nie mają silnika napędowego w rozumieniu dyrektywy, a silnik parowy spalania zewnętrznego nie jest silnikiem o zapłonie iskrowym ani samoczynnym, więc części B i C nie mają do czego się odnosić. Ściśle rzecz biorąc, art. 2 ust. 2 lit. a) usuwa tylko wymagania części A, a art. 17 ust. 1 lit. a) nadal wymienia jednostki pływające wśród produktów podlegających oznakowaniu CE; skoro nie pozostaje żadne mające zastosowanie wymaganie zasadnicze z załącznika I, w praktyce takie jednostki nie noszą oznakowania CE, ale dyrektywa nie stwierdza tego wprost. Rower wodny lub kajak wyposażony w silnik napędowy nie jest już napędzany wyłącznie siłą ludzkich mięśni i przestaje podlegać wyłączeniu. Źródło · Art. 2(2)(a)(i) to (iv) and (ix) to (xiii), Art. 2(2)(b)(i), Art. 2(2)(c)(i) and Art. 3, point (5)
  2. Rekreacyjne jednostki pływające o długości kadłuba od 2,5 m do mniej niż 12 m, takie jak mała żaglówka, mały jacht motorowy lub otwarta łódź motorowa, Rekreacyjne jednostki pływające o długości kadłuba od 12 m do 24 m, takie jak jacht żaglowy lub jacht motorowy, Skutery wodne o długości kadłuba poniżej 4 m z napędem pompą strumieniowo-wodną, takie jak jet ski, Silnik napędowy zainstalowany na jednostce pływającej lub w niej albo przeznaczony specjalnie do takiej instalacji, stacjonarny, z napędem rufowym lub zaburtowy, Jeden z pięciu komponentów z załącznika II wprowadzanych do obrotu osobno, taki jak zbiornik paliwa do instalacji stałej, przewód paliwowy, mechanizm sterowy, urządzenie zabezpieczające przed uruchomieniem z włączonym biegiem lub prefabrykowany właz · Producent (stocznia, producent silników lub właściciel marki), Upoważniony przedstawiciel, Importer, Dystrybutor (diler, pośrednik lub dostawca zaopatrzenia jednostek udostępniający jednostki, silniki lub komponenty) · dowolne Objęte zakresem Rekreacyjna jednostka pływająca o długości kadłuba od 2,5 m do 24 m, skuter wodny, silnik napędowy i każdy z pięciu komponentów z załącznika II wprowadzanych do obrotu osobno muszą spełniać mające zastosowanie wymagania zasadnicze z załącznika I, przejść moduł oceny zgodności dopuszczony przez dyrektywę dla ich rodzaju, wielkości i kategorii projektowej, nosić oznakowanie CE oraz, w przypadku jednostek, numer identyfikacyjny jednostki pływającej i tabliczkę znamionową, a także towarzyszyć im musi deklaracja zgodności UE i instrukcja użytkownika w języku określonym przez państwo członkowskie. Dyrektywa nie ustanawia progu wielkości przedsiębiorstwa: obowiązki spoczywają jednakowo na producentach, upoważnionych przedstawicielach, importerach i dystrybutorach. Źródło · Art. 2(1), Art. 4, Art. 7 to Art. 10, Art. 15, Art. 17, Art. 18, Art. 19 to Art. 22 and Annex I, Part A, points 2.1, 2.2 and 2.5
  3. Jednostka pływająca poddana istotnej przebudowie albo silnik poddany istotnej modyfikacji · dowolne · dowolne Objęte zakresem Każdy, kto wprowadza do obrotu lub oddaje do użytku silnik napędowy albo jednostkę pływającą po istotnej modyfikacji silnika lub istotnej przebudowie jednostki, oraz każdy, kto zmienia przeznaczenie jednostki pływającej nieobjętej dyrektywą tak, że wchodzi ona w jej zakres, musi przed tym zastosować ocenę po zbudowaniu z art. 23 i załącznika V. Istotna modyfikacja silnika to taka, która mogłaby spowodować przekroczenie przez silnik limitów emisji z części B lub zwiększa jego moc znamionową o więcej niż 15 procent. Źródło · Art. 2(1)(e) and (f), Art. 3, points (6) and (7), Art. 19(3) and Art. 23
  4. Jednostka pływająca lub silnik przywożone spoza UE przez osobę prywatną na własny użytek, gdy producent nie wziął na siebie odpowiedzialności za zgodność · Importer prywatny (osoba przywożąca jednostkę pływającą lub silnik na własny użytek) · dowolne Objęte zakresem Jeżeli producent nie wypełnił obowiązków dotyczących zgodności, importer prywatny musi przed oddaniem produktu do użytku zapewnić, aby został zaprojektowany i wyprodukowany zgodnie z wymaganiami zasadniczymi, zadbać o sporządzenie dokumentacji technicznej przy zachowaniu odpowiedniej wiedzy fachowej, jeżeli producent nie może jej dostarczyć, przeprowadzić ocenę po zbudowaniu z załącznika V z jednostką notyfikowaną, umieścić na produkcie nazwę i adres tej jednostki, umieścić oznakowanie CE z numerem identyfikacyjnym jednostki, zamontować tabliczkę znamionową ze słowami „ocena po zbudowaniu” i numerem identyfikacyjnym jednostki pływającej nadanym przez jednostkę, sporządzić deklarację zgodności UE i przechowywać dokumenty przez 10 lat. Źródło · Art. 12, Art. 19(2), Art. 23 and Annex V, points 2 to 4
  5. Jednostka pływająca lub silnik przywożone spoza UE przez osobę prywatną na własny użytek, gdy producent nie wziął na siebie odpowiedzialności za zgodność · Producent (stocznia, producent silników lub właściciel marki), Importer, Dystrybutor (diler, pośrednik lub dostawca zaopatrzenia jednostek udostępniający jednostki, silniki lub komponenty), Upoważniony przedstawiciel · dowolne Objęte zakresem Ocena po zbudowaniu jest dostępna w imporcie wyłącznie wtedy, gdy import jest niekomercyjny i dokonywany przez importera prywatnego na własny użytek, aby ścieżka nie mogła być nadużywana w celach komercyjnych. Przedsiębiorstwo przywożące tę samą jednostkę jest importerem i podlega pełnemu reżimowi z art. 9: ocena zgodności producenta, dokumentacja techniczna, oznakowanie CE, deklaracja i identyfikacja muszą być uporządkowane, zanim jednostka zostanie wprowadzona do obrotu. Źródło · Art. 3, point (17), Art. 9, Art. 19(2) and recital 25
  6. Częściowo ukończone rekreacyjne jednostki pływające lub skutery wodne przeznaczone do dokończenia przez inne podmioty, takie jak goły kadłub lub łódź w zestawie do samodzielnego montażu · dowolne · dowolne To zależy Częściowo ukończoną jednostkę można udostępnić, gdy producent lub importer mający siedzibę w Unii oświadczy, według wzoru z załącznika III, że jest ona przeznaczona do dokończenia przez inne podmioty. Oświadczenie zawiera nazwy i adresy producenta oraz przedstawiciela lub osoby odpowiedzialnej za wprowadzenie do obrotu, opis jednostki i stwierdzenie, że spełnia ona wymagania zasadnicze mające zastosowanie na tym etapie budowy, z odniesieniami do zastosowanych norm zharmonizowanych lub innych specyfikacji, i musi zostać przetłumaczone na języki wymagane przez państwo członkowskie. Pełna ocena zgodności, oznakowanie CE i deklaracja zgodności UE stają się wymagane z chwilą ukończenia jednostki. Źródło · Art. 2(1)(a) and (b), Art. 6(2), Art. 15(5) and Annex III
  7. Jednostki pływające przeznaczone specjalnie do obsługi załogą i przewozu pasażerów w celach komercyjnych · dowolne · dowolne To zależy Jednostki pływające przeznaczone specjalnie do obsługi załogą i przewozu pasażerów w celach komercyjnych są wyłączone z wymagań projektowych i konstrukcyjnych części A, z wymagań dotyczących emisji spalin z części B i z wymagań dotyczących hałasu z części C, niezależnie od liczby pasażerów. Okoliczność, że ta sama jednostka mogłaby być używana także w czarterze lub do szkolenia sportowego i rekreacyjnego, nie wyklucza jednak jej objęcia dyrektywą, gdy jest wprowadzana do obrotu na rynku Unii do celów rekreacyjnych, więc decyduje przeznaczenie w chwili wprowadzenia do obrotu. Źródło · Art. 2(2)(a)(viii), Art. 2(2)(b)(i), Art. 2(2)(c)(i) and Art. 2(3)
  8. Jednostka pływająca lub silnik napędowy zbudowane przez przyszłego użytkownika na własny użytek, Eksperymentalne jednostki pływające niewprowadzane do obrotu na rynku Unii · dowolne · dowolne To zależy Jednostka pływająca zbudowana głównie przez przyszłego użytkownika na własny użytek jest wyłączona z części A i części C, a silnik zbudowany na własny użytek z części B, wyłącznie dopóki jednostka nie zostanie wprowadzona do obrotu na rynku Unii w ciągu pięciu lat od oddania do użytku; kto wprowadza ją do obrotu przed upływem tego okresu, musi najpierw zastosować ocenę po zbudowaniu z art. 23 i załącznika V. Eksperymentalne jednostki pływające są wyłączone z części A, B i C wyłącznie tak długo, jak nie są wprowadzane do obrotu na rynku Unii. Źródło · Art. 2(2)(a)(vi) and (vii), Art. 2(2)(b)(i) and (iii), Art. 2(2)(c)(ii), Art. 3, point (4), and Art. 19(4)
  9. Oryginalne historyczne jednostki pływające zaprojektowane przed 1950 r. oraz pojedyncze repliki zbudowane głównie z oryginalnych materiałów i oznaczone w ten sposób · dowolne · dowolne To zależy Oryginalne historyczne jednostki pływające i pojedyncze repliki zaprojektowane przed 1950 r., zbudowane głównie z oryginalnych materiałów i oznaczone w ten sposób przez producenta, są wyłączone z wymagań projektowych i konstrukcyjnych części A, a oryginalne i pojedyncze repliki historycznych silników napędowych opartych na projekcie sprzed 1950 r., niewytwarzane seryjnie i montowane na takich jednostkach lub na jednostkach zbudowanych na własny użytek, są wyłączone z wymagań dotyczących emisji spalin z części B. Wyłączenia z części C dotyczącej hałasu obejmują wyłącznie jednostki wymienione w lit. b) oraz jednostki zbudowane na własny użytek, więc jednostka historyczna z silnikiem stacjonarnym lub z napędem rufowym bez zintegrowanego wydechu nadal musi spełniać wymagania części C dotyczące hałasu. Źródło · Art. 2(2)(a)(v), Art. 2(2)(b)(ii) and Art. 2(2)(c)
  10. Produkt zgodny z dyrektywą 94/25/WE, wprowadzony do obrotu lub oddany do użytku przed 18 stycznia 2017 r., albo zaburtowy silnik o zapłonie iskrowym o mocy do 15 kW od małego lub średniego producenta, wprowadzony do obrotu przed 18 stycznia 2020 r. · dowolne · Małe lub średnie przedsiębiorstwo (MŚP) To zależy Dwa okresy przejściowe są już zamknięte dla nowego wprowadzania do obrotu. Produkty objęte dyrektywą 94/25/WE i z nią zgodne mogły być wprowadzane do obrotu lub oddawane do użytku do 18 stycznia 2017 r. i mogą być nadal udostępniane i oddawane do użytku po tej dacie. Zaburtowe silniki napędowe o zapłonie iskrowym o mocy do 15 kW, spełniające limity emisji spalin etapu I z załącznika I część B pkt 2.1 i wyprodukowane przez małe i średnie przedsiębiorstwa w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE, mogły być wprowadzane do obrotu do 18 stycznia 2020 r.; deklaracja zgodności UE dla takiego silnika musiała o tym informować. Źródło · Art. 55(1) and (2), Annex I, Part B, point 2.1, and Annex IV
  11. Produkt zgodny z dyrektywą 94/25/WE, wprowadzony do obrotu lub oddany do użytku przed 18 stycznia 2017 r., albo zaburtowy silnik o zapłonie iskrowym o mocy do 15 kW od małego lub średniego producenta, wprowadzony do obrotu przed 18 stycznia 2020 r. · dowolne · dowolne To zależy Jednostka pływająca lub silnik zgodne z dyrektywą 94/25/WE i wprowadzone do obrotu lub oddane do użytku przed 18 stycznia 2017 r. mogą być nadal udostępniane i oddawane do użytku; ta sama zasada powtarza się w duńskich rozporządzeniach. Nowa produkcja musi spełniać dyrektywę 2013/53/UE, a jednostka poddana przebudowie lub silnik zmodyfikowany powyżej progu istotnej modyfikacji wymaga ponownej oceny po zbudowaniu na podstawie art. 23. Źródło · Art. 19(3), Art. 55(1) and Art. 56Źródło · § 23
  12. dowolne · dowolne · dowolne To zależy To, czy dyrektywa ma zastosowanie, zależy od długości kadłuba i przeznaczenia jednostki, od tego, czy mieści się w jednej z kategorii wyłączeń z art. 2 ust. 2 i z której części załącznika I, od tego, czy produkt jest wprowadzany do obrotu, czy tylko budowany na własny użytek, od tego, kiedy został wprowadzony do obrotu, oraz od tego, jaką rolę pełnią Państwo w łańcuchu. Źródło · Art. 2, Art. 3, Art. 19 and Art. 55

Kluczowe terminy

  1. Przyjęcie dyrektywy 94/25/WE w sprawie rekreacyjnych jednostek pływających, obejmującej jednostki o długości kadłuba od 2,5 m do 24 m; dyrektywa 2003/44/WE z 16 czerwca 2003 r. rozszerzyła ją później na skutery wodne i dodała limity emisji spalin i hałasu dla silników napędowych o zapłonie samoczynnym i iskrowym Źródło · recitals 1 and 2
  2. Parlament Europejski i Rada przyjmują dyrektywę 2013/53/UE jako następczynię dyrektywy 94/25/WE w ramach nowych ram prawnych, z surowszymi limitami emisji spalin, zharmonizowanymi obowiązkami importerów prywatnych i doprecyzowanym wykazem wyłączeń Źródło · title and recitals 4, 6, 20 and 32
  3. Wejście w życie w dwudziestym dniu po opublikowaniu w Dz.Urz. UE L 354 z 28 grudnia 2013 r.; od tej daty biegnie przekazane Komisji uprawnienie do przyjmowania aktów delegowanych na podstawie art. 47 Źródło · Art. 48(2) and Art. 57Źródło
  4. Sprostowanie opublikowane w Dz.Urz. UE L 297 poprawia tekst angielski w art. 47 lit. a) ppkt (i) oraz w załączniku I część B pkt 1.1 lit. b); cztery późniejsze sprostowania dotyczą wyłącznie wersji duńskiej, szwedzkiej, niderlandzkiej, greckiej i niemieckiej ŹródłoŹródło · C1 markers
  5. Wchodzi w życie duńskie bekendtgørelse nr 1689 z 15 grudnia 2015 r. o jednostkach rekreacyjnych i skuterach wodnych, transponujące części dyrektywy niebędące limitami emisji i wyznaczające Søfartsstyrelsen jako organ notyfikujący Źródło · § 27, stk. 5, § 39 and § 58
  6. Państwa członkowskie stosują środki transponujące, a dyrektywa 94/25/WE traci moc; od tej daty obowiązują limity emisji spalin z załącznika I część B pkt 2.2 Źródło · Art. 54, Art. 56 and Annex I, Part B, point 2.2
  7. Koniec okresu przejściowego: produkty objęte dyrektywą 94/25/WE, zgodne z nią i wprowadzone do obrotu lub oddane do użytku przed tą datą mogą być nadal udostępniane i oddawane do użytku Źródło · Art. 55(1)
  8. Wchodzi w życie rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1 w sprawie identyfikacji jednostek pływających, w dwudziestym dniu po opublikowaniu w Dz.Urz. UE L 1 z 4 stycznia 2017 r.; określa ono pięć elementów numeru identyfikacyjnego jednostki pływającej i procedurę, w której organ krajowy nadaje producentowi jedyny niepowtarzalny kod Źródło · Art. 3, Art. 4, Art. 6, Art. 7 and Art. 10
  9. Koniec dodatkowego okresu przejściowego dla zaburtowych silników napędowych o zapłonie iskrowym o mocy do 15 kW, spełniających limity emisji spalin etapu I z załącznika I część B pkt 2.1 i wyprodukowanych przez małe i średnie przedsiębiorstwa Źródło · Art. 55(2) and Annex I, Part B, point 2.1
  10. Zaczyna obowiązywać rozporządzenie (UE) 2019/1020: zastępuje ono przepisy rozporządzenia (WE) nr 765/2008 o nadzorze rynku, do których odsyła art. 43, wymienia dyrektywę w pkt 46 załącznika I i na podstawie art. 4 wymaga podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii dla każdej jednostki pływającej, silnika i komponentu wprowadzanego do obrotu Źródło · Art. 4(5), Art. 39, Art. 44 and Annex I point 46
  11. Wchodzi w życie duńskie bekendtgørelse nr 1596 z 30 czerwca 2021 r. w sprawie regulacji emisji hałasu i zanieczyszczeń powietrza z jednostek rekreacyjnych i skuterów wodnych, zastępujące bekendtgørelse nr 1100 z 31 października 2019 r. i zawierające limity emisji spalin i hałasu, godziny trwałości oraz oznakowanie silników Źródło · § 1, § 6, § 11, § 17, § 25 and annexes 1, 2 and 5
  12. Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2022/1954 zestawia w jednym akcie normy zharmonizowane dla rekreacyjnych jednostek pływających i skuterów wodnych opracowane na potrzeby dyrektywy, opublikowana w Dz.Urz. UE L 269 z 17 października 2022 r. Źródło · footnote 5Źródło
  13. Wchodzi w życie duńskie bekendtgørelse nr 1548 z 3 grudnia 2025 r., uchylające bekendtgørelse nr 1689 z 15 grudnia 2015 r.: Erhvervsstyrelsen zostaje duńskim organem nadzoru rynku dla jednostek rekreacyjnych, organem notyfikującym dla jednostek notyfikowanych i organem krajowym na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1, Søfartsstyrelsen zachowuje nadzór na Grenlandii, a przepis karny obejmuje teraz także art. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1020 Źródło · § 27, stk. 5 and stk. 8, § 39, § 43, stk. 2, § 56 and § 58Źródło
  14. Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2026/550 z 12 marca 2026 r. dodaje do wykazu norm zharmonizowanych EN ISO 8665-2:2024 dotyczącą pomiarów i deklaracji mocy elektrycznych napędów morskich oraz EN ISO 15085:2024 dotyczącą ochrony przed wypadnięciem za burtę i środków umożliwiających powrót na pokład i wchodzi w życie w dniu opublikowania Źródło · Art. 1, Art. 2 and Annex
  15. Odniesienie do EN ISO 15085:2003 ze zmianami z 2009 i 2018 r. zostaje usunięte z wykazu norm zharmonizowanych, więc od tej daty domniemanie zgodności w zakresie ochrony przed wypadnięciem za burtę i środków umożliwiających powrót na pokład daje wyłącznie EN ISO 15085:2024 Źródło · Art. 2 and Annex, point (1)

Co należy zrobić

Obowiązki według roli

Producent (stocznia, producent silników lub właściciel marki)18
  • Projektować i produkować jednostki pływające, silniki i komponenty zgodnie z mającymi zastosowanie wymaganiami zasadniczymi z załącznika I: w przypadku jednostek kategoria projektowa określona siłą wiatru i znaczącą wysokością fali, identyfikacja jednostki pływającej, tabliczka znamionowa, ochrona przed wypadnięciem za burtę i środki umożliwiające powrót na pokład, widoczność ze stanowiska głównego sterowania, instrukcja użytkownika, konstrukcja, stateczność i wolna burta, wypór i pływalność, otwory, zalewanie, maksymalne zalecane obciążenie wskazane przez producenta, miejsce przechowywania tratwy ratunkowej dla kategorii A i B oraz dla kategorii C i D o długości powyżej 6 m, ewakuacja, kotwiczenie, właściwości manewrowe oraz zasady instalacji silników, układów paliwowych, elektrycznych, sterowych, gazowych, ochrony przeciwpożarowej, świateł nawigacyjnych i zapobiegania zrzutom. Art. 4(1), Art. 7(1) and Annex I, Part A, points 1 to 5
  • Projektować i budować silniki napędowe tak, aby emisja spalin mieściła się w limitach z załącznika I część B przez normalny okres użytkowania silnika określony dla danego typu silnika (480 godzin lub 10 lat dla silników o zapłonie samoczynnym, 350 godzin lub 10 lat dla silników zaburtowych i tak dalej). Annex I, Part B, points 2 and 3
  • Oznaczyć każdy silnik napędowy, w sposób trwały przez normalny okres jego użytkowania, swoją nazwą i adresem do kontaktu, typem silnika i rodziną silników oraz niepowtarzalnym numerem seryjnym. Annex I, Part B, point 1
  • Dostarczać instrukcje instalacji i konserwacji, które utrzymują silnik w limitach emisji spalin przez normalny okres jego użytkowania. Annex I, Part B, point 3§ 6 and § 11, stk. 3
  • Utrzymywać rekreacyjne jednostki pływające ze stacjonarnymi silnikami lub silnikami z napędem rufowym bez zintegrowanego wydechu, skutery wodne, silniki zaburtowe i silniki z napędem rufowym ze zintegrowanym wydechem w limitach hałasu z załącznika I część C wynoszących 67, 72 i 75 dB maksymalnego poziomu ciśnienia akustycznego według mocy znamionowej pojedynczego silnika, z tolerancją 3 dB dla zespołów dwu- i wielosilnikowych, albo stosować alternatywę dla konfiguracji stacjonarnych i z napędem rufowym bez zintegrowanego wydechu z liczbą Froude'a nie większą niż 1,1 i stosunkiem mocy do wyporności nie większym niż 40. Annex I, Part C, points 1.1 to 1.3§ 12 and annex 5
  • Sporządzić dokumentację techniczną zgodnie z art. 25 i załącznikiem IX, tak aby projekt, konstrukcja, działanie i ocena zgodności produktu były jasno zrozumiałe. Art. 7(2) and Art. 25
  • Przeprowadzić lub zlecić przeprowadzenie procedury oceny zgodności, którą art. 19–22 i art. 24 dopuszczają dla danego produktu, jego długości kadłuba i kategorii projektowej. Art. 7(2), Art. 19 to Art. 22 and Art. 24
  • Sporządzić deklarację zgodności UE według wzoru z załącznika IV, z elementami zastosowanych modułów i załącznika V, stale ją aktualizować, przetłumaczyć na języki wymagane przez państwo członkowskie i dołączać do każdej jednostki pływającej, każdego komponentu wprowadzanego do obrotu osobno i każdego silnika napędowego; w przypadku częściowo ukończonej jednostki dostarczyć zamiast niej oświadczenie z załącznika III. Art. 15 and Annexes III and IV
  • Umieścić oznakowanie CE w sposób widoczny, czytelny i trwały przed wprowadzeniem produktu do obrotu lub oddaniem go do użytku: na tabliczce znamionowej jednostki pływającej zamontowanej oddzielnie od numeru identyfikacyjnego jednostki, na samym silniku w przypadku silnika napędowego oraz na opakowaniu i w dokumentach towarzyszących w przypadku komponentu zbyt małego, aby je nosić, a za nim numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jeżeli jednostka ta uczestniczy w kontroli produkcji lub w ocenie po zbudowaniu. Art. 16, Art. 17 and Art. 18
  • Oznaczyć każdą jednostkę numerem identyfikacyjnym jednostki pływającej: kod państwa, nadany Państwu niepowtarzalny kod producenta, niepowtarzalny numer seryjny, miesiąc i rok produkcji oraz rok modelowy. Annex I, Part A, point 2.1
  • Wystąpić o jeden niepowtarzalny kod producenta do organu krajowego państwa członkowskiego, w którym mają Państwo siedzibę, lub, jeżeli mają Państwo siedzibę poza Unią, do organu tylko jednego państwa członkowskiego, przed wprowadzeniem jednostki do obrotu na rynku Unii. Art. 3, Art. 4, Art. 6 and Art. 7
  • Przechowywać dokumentację techniczną i kopię deklaracji zgodności przez 10 lat od wprowadzenia produktu do obrotu. Art. 7(3)
  • Utrzymywać procedury zapewniające zgodność produkcji seryjnej, z uwzględnieniem zmian w projekcie produktu i w powołanych normach zharmonizowanych. Art. 7(4)
  • Gdy ryzyko tego wymaga, badać próbki udostępnionych produktów, prowadzić postępowania wyjaśniające, prowadzić rejestr skarg, produktów niezgodnych z wymaganiami i odzyskań produktów oraz informować dystrybutorów. Art. 7(4)
  • Oznaczyć produkt numerem typu, partii lub numerem seryjnym oraz swoją nazwą, zarejestrowaną nazwą handlową lub znakiem towarowym i adresem do kontaktu. Art. 7(5) and Art. 7(6)
  • Dostarczać instrukcję użytkownika i informacje dotyczące bezpieczeństwa w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów i innych użytkowników końcowych, określonym przez zainteresowane państwo członkowskie. Art. 7(7)
  • Jeżeli wprowadzony przez Państwa do obrotu produkt nie jest zgodny z wymaganiami, podjąć działania naprawcze, wycofać go z obrotu lub go odzyskać, a gdy stwarza ryzyko, niezwłocznie poinformować właściwe organy krajowe. Art. 7(8)
  • Przez 10 lat być w stanie wskazać organom nadzoru rynku podmioty gospodarcze, które Państwa zaopatrzyły, i te, którym Państwo dostarczyli. Art. 13(1)
Upoważniony przedstawiciel9
  • Działać na podstawie pisemnego upoważnienia, które co najmniej umożliwia przechowywanie kopii deklaracji i dokumentacji technicznej do dyspozycji krajowych organów nadzoru przez 10 lat od wprowadzenia produktu do obrotu. Art. 8(3)(a)
  • Na uzasadniony wniosek właściwego organu krajowego przekazywać wszelkie informacje i dokumentację niezbędne do wykazania zgodności produktu oraz współpracować z organami przy wszelkich działaniach podejmowanych w celu wyeliminowania ryzyka stwarzanego przez produkty objęte upoważnieniem. Art. 8(3)(b) and (c)
  • Nie przejmować obowiązku producenta dotyczącego projektowania i produkcji zgodnie z wymaganiami zasadniczymi ani sporządzenia dokumentacji technicznej; żaden z nich nie może wchodzić w zakres upoważnienia. Art. 8(2)
  • Jeżeli producent ma siedzibę poza Unią i nie ma importera, mogą Państwo być podmiotem gospodarczym mającym siedzibę w Unii, którego rozporządzenie (UE) 2019/1020 wymaga dla każdej jednostki pływającej, silnika i komponentu wprowadzanego do obrotu. Art. 4(1), Art. 4(2) and Annex I point 46
  • Jako ten podmiot gospodarczy sprawdzić, czy sporządzono deklarację zgodności i dokumentację techniczną, oraz przechowywać deklarację do dyspozycji organów. Art. 4(3)(a)
  • Jako ten podmiot gospodarczy przekazywać informacje na uzasadniony wniosek, informować organy nadzoru rynku o ryzyku i współpracować przy działaniach naprawczych. Art. 4(3)(b) to (d)
  • Jako ten podmiot gospodarczy zadbać, aby Państwa nazwa i dane kontaktowe były podane na produkcie, jego opakowaniu, przesyłce lub w dokumencie towarzyszącym. Art. 4(4)
  • Jeżeli poleci to jednostka notyfikowana, umieścić w imieniu producenta jej numer identyfikacyjny po oznakowaniu CE. Art. 18(3)
  • Przez 10 lat być w stanie wskazać podmioty gospodarcze, które Państwa zaopatrzyły, i te, którym Państwo dostarczyli. Art. 13(1)
Importer11
  • Wprowadzać do obrotu na rynku Unii wyłącznie produkty zgodne z wymaganiami, a przed wprowadzeniem produktu do obrotu sprawdzić, czy producent przeprowadził odpowiednią procedurę oceny zgodności, sporządził dokumentację techniczną, umieścił oznakowanie CE oraz czy produktowi towarzyszą deklaracja, instrukcja użytkownika i dokumenty wymagane przez załącznik I część A pkt 2.5, część B pkt 4 i część C pkt 2, a także czy producent zastosował oznaczenia identyfikacyjne i adresowe. Art. 9(1) and Art. 9(2)
  • Nie wprowadzać produktu do obrotu, jeżeli uważają Państwo, że nie spełnia wymagań zasadniczych, dopóki nie zostanie doprowadzony do zgodności, a gdy stwarza ryzyko, poinformować producenta i organy nadzoru rynku. Art. 9(2), second subparagraph
  • Umieścić swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub znak towarowy oraz adres, pod którym można się z Państwem skontaktować, na produkcie lub, w przypadku komponentów, gdy nie jest to możliwe, na opakowaniu albo w dokumencie towarzyszącym. Art. 9(3)
  • Zapewnić, aby produktowi towarzyszyła instrukcja użytkownika w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów i innych użytkowników końcowych, określonym przez państwo członkowskie. Art. 9(4)
  • Dbać, aby warunki przechowywania i transportu w okresie odpowiedzialności importera za produkt nie zagrażały zgodności z wymaganiami zasadniczymi. Art. 9(5)
  • Gdy ryzyko tego wymaga, badać próbki udostępnionych produktów, prowadzić postępowania wyjaśniające, prowadzić rejestr skarg, produktów niezgodnych z wymaganiami i odzyskań produktów oraz informować dystrybutorów. Art. 9(6)
  • Jeżeli wprowadzony przez Państwa do obrotu produkt nie jest zgodny z wymaganiami, niezwłocznie podjąć działania naprawcze niezbędne do doprowadzenia go do zgodności, wycofać go z obrotu lub go odzyskać, a gdy stwarza ryzyko, niezwłocznie poinformować właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których go udostępniono, podając szczegóły niezgodności i podjętych działań naprawczych. Art. 9(7)
  • Przechowywać kopię deklaracji zgodności do dyspozycji organów nadzoru rynku przez 10 lat od wprowadzenia do obrotu oraz zapewnić, aby dokumentacja techniczna mogła być udostępniona na żądanie. Art. 9(8)
  • Na uzasadniony wniosek przekazywać informacje i dokumentację dotyczące zgodności w języku łatwo zrozumiałym dla organu oraz współpracować przy działaniach mających na celu wyeliminowanie ryzyka. Art. 9(9)
  • Przez 10 lat być w stanie wskazać podmioty gospodarcze, które Państwa zaopatrzyły, i te, którym Państwo dostarczyli. Art. 13(1)
  • Jeżeli wprowadzają Państwo produkt do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikują produkt już wprowadzony do obrotu w sposób, który może wpłynąć na zgodność, ponoszą Państwo obowiązki producenta z art. 7. Art. 11
Dystrybutor (diler, pośrednik lub dostawca zaopatrzenia jednostek udostępniający jednostki, silniki lub komponenty)8
  • Działać z należytą starannością w odniesieniu do wymagań dyrektywy przy udostępnianiu produktu na rynku. Art. 10(1)
  • Przed udostępnieniem produktu sprawdzić, czy nosi oznakowanie CE, czy towarzyszą mu instrukcja użytkownika, deklaracja i dokumenty wymagane przez załącznik I część A pkt 2.5, część B pkt 4 i część C pkt 2 oraz instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów i innych użytkowników końcowych w danym państwie członkowskim, a także czy producent i importer zastosowali oznaczenia identyfikacyjne i adresowe. Art. 10(2)
  • Nie udostępniać produktu, jeżeli uważają Państwo, że nie spełnia wymagań zasadniczych, dopóki nie zostanie doprowadzony do zgodności, a gdy stwarza ryzyko, poinformować producenta lub importera oraz organy nadzoru rynku. Art. 10(2), second subparagraph
  • Dbać, aby warunki przechowywania i transportu w okresie odpowiedzialności dystrybutora za produkt nie zagrażały zgodności z wymaganiami zasadniczymi. Art. 10(3)
  • Jeżeli udostępniony przez Państwa produkt nie jest zgodny z wymaganiami, zadbać o to, aby podjęto działania naprawcze niezbędne do doprowadzenia go do zgodności, wycofano go z obrotu lub go odzyskano, a gdy stwarza ryzyko, niezwłocznie poinformować właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których go udostępniono. Art. 10(4)
  • Na uzasadniony wniosek przekazywać informacje i dokumentację wykazujące zgodność oraz współpracować przy działaniach mających na celu wyeliminowanie ryzyka. Art. 10(5)
  • Przez 10 lat być w stanie wskazać podmioty gospodarcze, które Państwa zaopatrzyły, i te, którym Państwo dostarczyli. Art. 13(1)
  • Sprzedaż pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikacja produktu w sposób, który może wpłynąć na zgodność, czyni Państwa producentem z obowiązkami z art. 7. Art. 11

RCD w prostych słowach

Dyrektywa w sprawie rekreacyjnych jednostek pływających (RCD), formalnie dyrektywa 2013/53/UE, to unijne prawo dotyczące łodzi rekreacyjnych i skuterów wodnych. Ustanawia wymagania dotyczące projektowania i produkcji produktów wymienionych w art. 2 ust. 1 oraz zasady ich swobodnego przepływu w Unii (art. 1). Są to rekreacyjne jednostki pływające i częściowo ukończone rekreacyjne jednostki pływające, skutery wodne i częściowo ukończone skutery wodne, komponenty wymienione w załączniku II, gdy są wprowadzane do obrotu osobno, silniki napędowe zainstalowane na jednostkach pływających lub w nich albo przeznaczone specjalnie do takiej instalacji, silniki poddane istotnej modyfikacji oraz jednostki pływające poddane istotnej przebudowie (art. 2 ust. 1). Rekreacyjna jednostka pływająca to każda jednostka pływająca inna niż skuter wodny, przeznaczona do celów sportowych i rekreacyjnych, o długości kadłuba od 2,5 m do 24 m, bez względu na rodzaj napędu; skuter wodny to jednostka o długości kadłuba poniżej 4 m do celów sportowych i rekreacyjnych, wykorzystująca silnik napędowy z pompą strumieniowo-wodną jako podstawowe źródło napędu i przeznaczona do prowadzenia przez osobę siedzącą, stojącą lub klęczącą na kadłubie, a nie wewnątrz jego obrysu (art. 3 pkt 2 i 3). Produkty można udostępniać lub oddawać do użytku tylko wtedy, gdy przy prawidłowej konserwacji i używaniu zgodnym z przeznaczeniem nie zagrażają zdrowiu, bezpieczeństwu, mieniu ani środowisku, oraz tylko wtedy, gdy spełniają mające zastosowanie wymagania zasadnicze z załącznika I (art. 4). Jednostka zgodna z wymaganiami przemieszcza się swobodnie: państwa członkowskie nie mogą utrudniać jej udostępniania ani oddawania do użytku, choć zachowują uprawnienie do regulowania żeglugi na niektórych akwenach, o ile nie wymaga to modyfikacji jednostek zgodnych z wymaganiami (art. 5 i 6).

Tekst z 2013 r. zastąpił dyrektywę 94/25/WE, która obejmowała rekreacyjne jednostki pływające od 2,5 m do 24 m i którą dyrektywa 2003/44/WE rozszerzyła już na skutery wodne oraz uzupełniła o limity emisji spalin i hałasu (motywy 1 i 2). Wersja przekształcona dostosowała reżim do nowych ram prawnych, zaostrzyła limity emisji spalin, zharmonizowała obowiązki importerów prywatnych i doprecyzowała wyłączenia (motywy 4, 6, 20 i 32). Weszła w życie 17 stycznia 2014 r., państwa członkowskie musiały przyjąć, opublikować i stosować środki transponujące do 18 stycznia 2016 r., a dyrektywa 94/25/WE została z tym dniem uchylona (art. 54, 56 i 57). Dyrektywa nigdy nie była zmieniana. W EUR-Lex odnotowano pięć sprostowań; tylko pierwsze, w Dz.Urz. UE L 297 z 13 listopada 2015 r., dotyczy tekstu angielskiego, w art. 47 lit. a) ppkt (i) oraz w załączniku I część B pkt 1.1 lit. b).

Tekst urzędowy Dyrektywę można przeczytać w EUR-Lex: dyrektywa 2013/53/UE (CELEX 32013L0053). Wersja skonsolidowana zawiera sprostowanie z 2015 r. i poza tym jest identyczna z tekstem pierwotnym, ponieważ dyrektywa nie była zmieniana; strona z informacjami o dokumencie zawiera pięć sprostowań i informację o uchyleniu dyrektywy 94/25/WE.

Zakres

Wyłączenia z art. 2 ust. 2 to część najczęściej odczytywana zbyt szeroko. Są uporządkowane według części załącznika I, a nie jako zwolnienia ogólne. Trzynaście kategorii jest wyłączonych z wymagań projektowych i konstrukcyjnych części A: jednostki przeznaczone wyłącznie do wyścigów, w tym wioślarskie łodzie wyścigowe i treningowe, oznaczone w ten sposób; kanu i kajaki zaprojektowane do napędu wyłącznie siłą ludzkich mięśni, gondole i rowery wodne; deski windsurfingowe, opisane w tekście jako deski surfingowe zaprojektowane do napędu wyłącznie wiatrem i prowadzone przez osoby stojące; deski surfingowe; oryginalne historyczne jednostki pływające i pojedyncze repliki zaprojektowane przed 1950 r., zbudowane głównie z oryginalnych materiałów i oznaczone w ten sposób; eksperymentalne jednostki pływające niewprowadzane do obrotu na rynku Unii; jednostki zbudowane na własny użytek, pod warunkiem że nie zostaną wprowadzone do obrotu na rynku Unii w ciągu pięciu lat od oddania do użytku; jednostki przeznaczone specjalnie do obsługi załogą i przewozu pasażerów w celach komercyjnych, niezależnie od liczby pasażerów; pojazdy podwodne; poduszkowce; wodoloty; jednostki napędzane parą z silnikiem spalania zewnętrznego, opalane węglem, koksem, drewnem, olejem lub gazem; oraz pojazdy amfibijne (art. 2 ust. 2 lit. a)).

Krótszy wykaz jest wyłączony z wymagań dotyczących emisji spalin z części B: silniki zainstalowane lub przeznaczone do instalacji na jednostkach wyścigowych, eksperymentalnych, komercyjnych jednostkach pasażerskich, pojazdach podwodnych, poduszkowcach, wodolotach i pojazdach amfibijnych; oryginalne i pojedyncze repliki historycznych silników opartych na projekcie sprzed 1950 r., niewytwarzane seryjnie i montowane na jednostkach historycznych lub zbudowanych na własny użytek; oraz silniki zbudowane na własny użytek i niewprowadzone do obrotu w ciągu pięciu lat (art. 2 ust. 2 lit. b)). Część C dotycząca hałasu wyłącza jednostki wymienione w lit. b) oraz jednostki zbudowane na własny użytek (art. 2 ust. 2 lit. c)). Jednostki napędzane parą są więc wyłączone tylko z części A, ale silnik napędowy jest zdefiniowany jako silnik spalinowy o zapłonie iskrowym lub samoczynnym, więc zewnętrzna instalacja parowa i tak nie podlega części B (art. 3 pkt 5). Jednostki historyczne są wyłączone z części A, ale nie z części C, więc jednostka sprzed 1950 r. ze stacjonarnym silnikiem bez zintegrowanego wydechu nadal musi spełniać limity hałasu. A art. 2 ust. 3 pozostawia jednostkę w zakresie dyrektywy, gdy mogłaby być używana także w czarterze lub do szkolenia sportowego i rekreacyjnego, o ile jest wprowadzana do obrotu na rynku Unii do celów rekreacyjnych.

Obowiązki spoczywają na podmiotach gospodarczych: producencie, upoważnionym przedstawicielu, importerze i dystrybutorze (art. 3 pkt 19), a także na jednym podmiocie wyróżnionym przez dyrektywę: importerze prywatnym, czyli osobie mającej siedzibę w Unii, która przywozi produkt z państwa trzeciego w ramach działalności niekomercyjnej w celu oddania go do użytku na własne potrzeby (art. 3 pkt 17). Importer lub dystrybutor, który sprzedaje pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikuje produkt już wprowadzony do obrotu w sposób, który może wpłynąć na zgodność, przejmuje obowiązki producenta (art. 11). W Danii bekendtgørelse nr 1548 z 3 grudnia 2025 r. transponuje zakres i wyłączenia dosłownie i wymienia te same trzynaście wyłączeń jako lit. a)–m) w § 2 stk. 2 nr 1.

Co należy zrobić

Kategorie projektowe i wymagania zasadnicze

Załącznik I część A pkt 1 przypisuje każdej jednostce jedną z czterech kategorii projektowych, określonych wyłącznie przez siłę wiatru w skali Beauforta i znaczącą wysokość fali, które jednostka została zaprojektowana wytrzymać: kategoria A dla wiatrów, które mogą przekraczać siłę 8, i wysokości fal przekraczających 4 m, z wyłączeniem warunków nadzwyczajnych, takich jak sztorm, gwałtowny sztorm, huragan, tornado i fale gigantyczne; kategoria B do siły 8 włącznie i 4 m; kategoria C do siły 6 włącznie i 2 m; oraz kategoria D do siły 4 włącznie i 0,3 m, z okazjonalnymi falami o maksymalnej wysokości 0,5 m. Jednostki w każdej kategorii muszą być zaprojektowane i zbudowane tak, aby wytrzymywały te parametry w zakresie stateczności, wyporu i innych wymagań zasadniczych oraz miały dobre właściwości manewrowe. Dyrektywa nie nadaje kategoriom nazw.

Wymagania ogólne obejmują numer identyfikacyjny jednostki pływającej (pkt 2.1), tabliczkę znamionową (pkt 2.2), ochronę przed wypadnięciem za burtę i środki umożliwiające powrót na pokład, które osoba znajdująca się w wodzie może osiągnąć lub uruchomić samodzielnie (pkt 2.3), widoczność dookoła ze stanowiska głównego sterowania przy normalnej prędkości i obciążeniu (pkt 2.4) oraz instrukcję użytkownika (pkt 2.5). Wymagania dotyczące integralności i konstrukcji obejmują konstrukcję, stateczność i wolną burtę, wypór i pływalność, przy czym zamieszkiwalne wielokadłubowce narażone na wywrócenie muszą pozostawać na powierzchni w pozycji odwróconej, a jednostki poniżej 6 m narażone na zalanie wymagają środków pływalności; otwory w kadłubie, pokładzie i nadbudówce; zalewanie; maksymalne zalecane obciążenie wskazane przez producenta; miejsce przechowywania tratwy ratunkowej dla kategorii A i B oraz dla kategorii C i D o długości powyżej 6 m; ewakuację w razie wywrócenia i pożaru; oraz punkty kotwiczenia, cumowania i holowania (pkt 3.1–3.9). Właściwości manewrowe muszą być zadowalające przy najmocniejszym silniku, do którego jednostka została zaprojektowana, a maksymalna moc znamionowa silnika jest podana w instrukcji użytkownika (pkt 4). Wymagania dotyczące instalacji obejmują silniki stacjonarne i ich pomieszczenia, wentylację, odsłonięte części, zabezpieczenie przed uruchomieniem z włączonym biegiem dla silników zaburtowych o ciągu statycznym powyżej 500 N, urządzenie automatycznie odcinające napęd lub ograniczające prędkość w skuterze wodnym pracującym bez kierującego, urządzenie awaryjnego zatrzymania w silnikach zaburtowych sterowanych rumplem, układy paliwowe, układy elektryczne, układy sterowe z awaryjnym sterowaniem dla jednostek żaglowych i jednosilnikowych sterowanych zdalnie, instalacje gazowe, ochronę przeciwpożarową, światła nawigacyjne i sygnały dźwiękowe zgodne z COLREG 1972 lub CEVNI oraz zapobieganie zrzutom, z toaletami podłączonymi wyłącznie do zbiornika retencyjnego lub układu oczyszczania (pkt 5).

Emisja spalin i hałasu

Silniki napędowe muszą być oznaczone nazwą i adresem do kontaktu producenta silnika, typem silnika i w stosownych przypadkach rodziną silników, niepowtarzalnym numerem seryjnym i oznakowaniem CE, w sposób trwały i czytelny przez normalny okres użytkowania silnika, na części, która normalnie nie jest wymieniana i jest łatwo widoczna po zmontowaniu silnika (załącznik I część B pkt 1). Emisja musi mieścić się w wartościach granicznych wynikających z pkt 2.1 tabela 1 oraz pkt 2.2 tabele 2 i 3. Tabela 2 dotyczy silników o zapłonie samoczynnym, a tabela 3 silników o zapłonie iskrowym od 18 stycznia 2016 r., ale tabela 1 nie ma charakteru wyłącznie historycznego: tabela 2 odsyła silniki o zapłonie samoczynnym o pojemności skokowej poniżej 0,9 L na cylinder i mocy znamionowej poniżej 37 kW z powrotem do wartości z tabeli 1, wyrażonych wzorami CO ≤ A + B/PN^n i HC ≤ A + B/PN^n ze stałymi z tej tabeli. Tabela 1 jest też miarą dla okresu przejściowego z art. 55 ust. 2 dla zaburtowych silników małych producentów (załącznik I część B pkt 2). Badania prowadzi się według cykli ISO 8178-4:2007 E1, E3, E4 lub E5 z podanymi współczynnikami wagowymi oraz przy użyciu określonych referencyjnych paliw, benzyny i oleju napędowego, chyba że jednostka notyfikowana akceptuje paliwo określone w normie zharmonizowanej (pkt 2.3 i 2.4). Producent silnika musi dostarczyć instrukcje instalacji i konserwacji, które utrzymują silnik w limitach przez normalny okres jego użytkowania, ustalony na podstawie wcześniejszych badań wytrzymałościowych i obliczeń zmęczeniowych komponentów: 480 godzin lub 10 lat dla silników o zapłonie samoczynnym, 480 godzin lub 10 lat, 150 godzin lub 3 lata i 50 godzin lub 1 rok dla trzech kategorii mocy stacjonarnych silników o zapłonie iskrowym i silników z napędem rufowym, 350 godzin lub 5 lat dla silników skuterów wodnych oraz 350 godzin lub 10 lat dla silników zaburtowych (pkt 3). Każdy silnik otrzymuje instrukcję użytkownika z instrukcjami instalacji, użytkowania i konserwacji oraz mocą silnika zmierzoną według normy zharmonizowanej (pkt 4).

Hałas dotyczy rekreacyjnych jednostek pływających ze stacjonarnymi silnikami lub silnikami z napędem rufowym bez zintegrowanego wydechu, skuterów wodnych oraz silników zaburtowych i silników z napędem rufowym ze zintegrowanym wydechem (załącznik I część C). Maksymalny poziom ciśnienia akustycznego jest ograniczony według mocy znamionowej pojedynczego silnika do 67, 72 i 75 dB, z tolerancją 3 dB dla zespołów dwu- i wielosilnikowych (pkt 1.1). Jako alternatywa dla pomiaru hałasu rekreacyjną jednostkę pływającą w konfiguracji z silnikiem stacjonarnym lub z napędem rufowym bez zintegrowanego wydechu uznaje się za zgodną, gdy ma liczbę Froude’a nie większą niż 1,1 i stosunek mocy do wyporności nie większy niż 40, a silnik i układ wydechowy są zainstalowane zgodnie ze specyfikacjami producenta silnika; liczba Froude’a to maksymalna prędkość podzielona przez pierwiastek kwadratowy z długości linii wodnej pomnożonej przez 9,8 m/s², a stosunek mocy do wyporności to moc znamionowa w kW podzielona przez wyporność w tonach (pkt 1.2 i 1.3). Instrukcja użytkownika musi zawierać informacje potrzebne do utrzymania jednostki, układu wydechowego lub silnika w stanie zapewniającym zgodność, a zasady trwałości z części B stosuje się także do hałasu (pkt 2 i 3).

Normy zharmonizowane

Produkty zgodne z normami zharmonizowanymi lub ich częściami, których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym, uznaje się za zgodne z wymaganiami objętymi tymi normami (art. 14). Komisja zebrała odniesienia w decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2022/1954 z 12 października 2022 r. i zmieniała ją trzykrotnie, ostatnio decyzją wykonawczą (UE) 2026/550 z 12 marca 2026 r., która dodała EN ISO 8665-2:2024 dotyczącą pomiarów i deklaracji mocy elektrycznych napędów morskich oraz EN ISO 15085:2024 dotyczącą ochrony przed wypadnięciem za burtę i środków umożliwiających powrót na pokład i usunęła odniesienie do EN ISO 15085:2003 ze zmianami z 2009 i 2018 r. ze skutkiem od 13 sierpnia 2027 r. Komisja prowadzi też Sektorową Grupę ds. Rekreacyjnych Jednostek Pływających, która zajmuje się jednolitym stosowaniem i wykładnią dyrektywy przez jednostki notyfikowane i inne zainteresowane strony, oraz publikuje przewodnik stosowania dyrektywy.

Ocena zgodności

Producent stosuje moduły z załącznika II do decyzji nr 768/2008/WE, które dopuszczają art. 20–22, przed wprowadzeniem produktu do obrotu (art. 19 ust. 1). W przypadku projektu i konstrukcji rekreacyjnych jednostek pływających kategorii A i B jednostki od 2,5 m do mniej niż 12 m mogą korzystać z modułu A1 z nadzorowanymi badaniami produktu, modułu B badania typu UE wraz z C, D, E lub F, modułu G weryfikacji jednostkowej albo modułu H pełnego zapewnienia jakości, a jednostki od 12 m do 24 m muszą stosować B z C, D, E lub F, G albo H (art. 20 ust. 1 lit. a)). Dla kategorii C jednostki od 2,5 m do mniej niż 12 m mogą korzystać ze zwykłej wewnętrznej kontroli produkcji w ramach modułu A, gdy spełnione są normy zharmonizowane dotyczące stateczności i wolnej burty oraz wyporu i pływalności, a w przeciwnym razie zaczynają od A1; jednostki od 12 m do 24 m ponownie stosują B z C, D, E lub F, G albo H (art. 20 ust. 1 lit. b)). Dla kategorii D jednostki od 2,5 m do 24 m mogą stosować A, A1, B z C, D, E lub F, G albo H (art. 20 ust. 1 lit. c)). Skutery wodne mogą stosować A, A1, B z C, D, E lub F, G albo H (art. 20 ust. 2), a komponenty B z C, D, E lub F, G albo H (art. 20 ust. 3). Emisja spalin podlega B z C, D, E lub F, G albo H, gdy badania opierają się na normie zharmonizowanej, oraz B z C1 lub G, gdy nie (art. 21). Hałas podlega A1, G lub H, gdy stosuje się normę zharmonizowaną dotyczącą pomiaru hałasu, G, gdy jej nie stosuje się, oraz A, G lub H, gdy stosuje się metodę liczby Froude’a i stosunku mocy do wyporności; skutery wodne, silniki zaburtowe i silniki z napędem rufowym ze zintegrowanym wydechem stosują A1, G lub H albo G bez normy (art. 22).

Art. 24 dodaje przepisy uzupełniające: badanie typu UE w ramach modułu B przeprowadza się jako typ produkcyjny, który może obejmować kilka wersji, jeżeli różnice nie wpływają na bezpieczeństwo ani parametry użytkowe, a wersje są wymienione w certyfikacie; kontrole w ramach modułu A1 przeprowadza się na jednej lub kilku jednostkach reprezentujących produkcję zgodnie z załącznikiem VI, który wymaga próby stateczności i próby pływalności oraz badań hałasu pod odpowiedzialnością jednostki notyfikowanej; możliwość korzystania z akredytowanych jednostek wewnętrznych w modułach A1 i C1 jest wyłączona; moduł F dla emisji spalin podlega załącznikowi VII; a w ramach modułu C jednostka notyfikowana przeprowadza losowe kontrole produktu, chyba że producent działa w systemie jakości modułu H. Z uwagi na art. 24 ust. 3 każda ścieżka poza zwykłym modułem A angażuje jednostkę notyfikowaną. Dokumentacja techniczna musi zawierać wszystkie istotne dane i szczegóły środków użytych do zapewnienia zgodności, w tym dokumenty wymienione w załączniku IX, i musi umożliwiać jasne zrozumienie projektu, konstrukcji, działania i oceny zgodności (art. 25).

Identyfikacja, tabliczka znamionowa, oznakowanie CE i instrukcja użytkownika

Każda jednostka nosi numer identyfikacyjny zawierający kod państwa producenta, niepowtarzalny kod producenta nadany przez organ krajowy państwa członkowskiego, niepowtarzalny numer seryjny, miesiąc i rok produkcji oraz rok modelowy, w układzie określonym przez odpowiednią normę zharmonizowaną (załącznik I część A pkt 2.1). Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1 określa procedurę: każde państwo członkowskie wyznacza organ krajowy lub podmiot nadający kod i informuje Komisję, który to jest; producent mający siedzibę w Unii występuje do organu własnego państwa członkowskiego z dowodem siedziby przed wprowadzeniem jednostki do obrotu; producent mający siedzibę w państwie trzecim lub jego upoważniony przedstawiciel występuje w jednym państwie członkowskim, które najpierw sprawdza rejestr państw trzecich, aby upewnić się, że żadne inne państwo członkowskie nie nadało już kodu; każdy producent otrzymuje jeden kod dla całego rynku Unii; a państwa członkowskie mogą pobierać opłatę. Gdy jednostka notyfikowana przeprowadza ocenę po zbudowaniu, pole kodu producenta zawiera kod identyfikacyjny oceny po zbudowaniu tej jednostki, wpisany do rejestru jednostek notyfikowanych.

Każda jednostka nosi także trwale umieszczoną tabliczkę znamionową, zamontowaną oddzielnie od numeru identyfikacyjnego, z nazwą producenta, zarejestrowaną nazwą handlową lub znakiem towarowym i adresem do kontaktu, oznakowaniem CE, kategorią projektową, maksymalnym zalecanym obciążeniem producenta z wyłączeniem zawartości pełnych zbiorników stałych oraz liczbą osób, dla której jednostkę zaprojektowano; po ocenie po zbudowaniu dane kontaktowe obejmują dane jednostki notyfikowanej (załącznik I część A pkt 2.2). Oznakowanie CE umieszcza się na jednostkach pływających, komponentach i silnikach napędowych w sposób widoczny, czytelny i trwały przed wprowadzeniem do obrotu lub oddaniem do użytku: na tabliczce znamionowej w przypadku jednostki, na silniku w przypadku silnika napędowego oraz na opakowaniu i w dokumentach towarzyszących w przypadku komponentu zbyt małego lub nienadającego się do jego umieszczenia, a za nim numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jeżeli jednostka ta uczestniczy w kontroli produkcji lub w ocenie po zbudowaniu (art. 17 i 18). Deklaracja zgodności UE ma strukturę zgodną ze wzorem z załącznika IV, zawiera elementy zastosowanych modułów i załącznika V, jest stale aktualizowana i tłumaczona na języki wymagane przez państwo członkowskie oraz towarzyszy każdej jednostce, każdemu komponentowi wprowadzanemu do obrotu osobno i każdemu silnikowi napędowemu; częściowo ukończonej jednostce towarzyszy zamiast niej oświadczenie z załącznika III (art. 15). Każdy produkt jest dostarczany z instrukcją użytkownika zawierającą instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa potrzebne do bezpiecznego użytkowania, ze zwróceniem uwagi na przygotowanie do pracy, konserwację, regularną eksploatację, zapobieganie ryzyku i zarządzanie ryzykiem, w języku określonym przez państwo członkowskie (art. 7 ust. 7 i załącznik I część A pkt 2.5).

Ocena po zbudowaniu i import prywatny

Ocena po zbudowaniu na podstawie załącznika V jest równoważną ścieżką zgodności dla produktu, którego producent nie wziął na siebie odpowiedzialności za zgodność. Ma zastosowanie w czterech sytuacjach: importer prywatny oddaje do użytku produkt, w odniesieniu do którego producent nie przeprowadził oceny zgodności; ktoś wprowadza do obrotu lub oddaje do użytku silnik albo jednostkę po istotnej modyfikacji silnika lub istotnej przebudowie jednostki; ktoś zmienia przeznaczenie jednostki nieobjętej dyrektywą tak, że wchodzi ona w jej zakres; oraz ktoś wprowadza do obrotu jednostkę zbudowaną na własny użytek przed upływem okresu pięciu lat (art. 19 ust. 2–4). Motyw 25 ogranicza jej stosowanie w imporcie do importu niekomercyjnego przez importerów prywatnych, aby zapobiec nadużyciom w celach komercyjnych.

Osoba biorąca na siebie odpowiedzialność składa jednostce notyfikowanej wniosek i przekazuje dokumenty, dokumentację techniczną i wszelkie informacje o używaniu produktu od pierwszego oddania do użytku, przechowując je do dyspozycji organów krajowych przez 10 lat. Jednostka bada konkretny produkt i przeprowadza obliczenia, badania i inne oceny niezbędne do wykazania równoważnej zgodności, wydaje certyfikat i sprawozdanie oraz przechowuje ich kopię przez 10 lat, a także umieszcza lub zleca umieszczenie swojego numeru identyfikacyjnego obok oznakowania CE. W przypadku jednostki pływającej jednostka notyfikowana zleca też umieszczenie numeru identyfikacyjnego, używając pola kodu państwa dla państwa siedziby jednostki i pól kodu producenta dla swojego kodu identyfikacyjnego oceny po zbudowaniu, po którym następuje numer seryjny certyfikatu, z polami miesiąca i roku wskazującymi, kiedy przeprowadzono ocenę. Osoba odpowiedzialna następnie umieszcza oznakowanie CE, montuje tabliczkę znamionową ze słowami „ocena po zbudowaniu”, umieszcza na produkcie nazwę i adres jednostki, sporządza deklarację zgodności UE i przechowuje ją przez 10 lat od wydania certyfikatu (art. 12, załącznik V).

Obowiązki według roli

Producenci projektują i produkują zgodnie z załącznikiem I, sporządzają dokumentację techniczną i przeprowadzają ocenę zgodności, sporządzają deklarację i umieszczają oznakowanie CE, przechowują dokumentację i deklarację przez 10 lat, utrzymują zgodność produkcji seryjnej, badają próbki i prowadzą rejestr skarg, gdy ryzyko tego wymaga, umieszczają numer typu, partii lub numer seryjny oraz swoją nazwę i adres do kontaktu, dostarczają instrukcję użytkownika w wymaganym języku, podejmują działania naprawcze, informują organy o ryzyku i współpracują na wniosek (art. 7). Upoważnieni przedstawiciele działają na podstawie upoważnienia, które musi co najmniej umożliwiać im przechowywanie deklaracji i dokumentacji przez 10 lat, odpowiadanie na uzasadnione wnioski i współpracę z organami, i nie mogą przejmować obowiązków w zakresie projektowania ani dokumentacji (art. 8). Importerzy wprowadzają do obrotu wyłącznie produkty zgodne z wymaganiami, weryfikują ocenę, dokumentację, oznakowanie CE, dokumenty towarzyszące i identyfikację, dodają własną nazwę i adres do kontaktu, zapewniają instrukcję użytkownika, chronią produkt podczas przechowywania i transportu, badają próbki, gdy jest to uzasadnione, podejmują działania naprawcze i przechowują deklarację przez 10 lat (art. 9). Dystrybutorzy działają z należytą starannością, przed udostępnieniem produktu sprawdzają oznakowanie CE, dokumenty, instrukcję użytkownika i identyfikację, chronią produkt podczas przechowywania i transportu oraz dbają o podjęcie działań naprawczych (art. 10). Importerzy prywatni przejmują obowiązki producenta w zakresie dokumentacji, oceny, instrukcji użytkownika i informacji dla organów, gdy producent tego nie zrobił (art. 12). Każdy podmiot gospodarczy identyfikuje swoich dostawców i odbiorców przez 10 lat, a importer prywatny identyfikuje podmiot, który go zaopatrzył, przez ten sam okres (art. 13). Od 16 lipca 2021 r. rozporządzenie (UE) 2019/1020 wymaga także podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii, producenta, importera, upoważnionego przedstawiciela lub dostawcy usług realizacji zamówień, dla każdego produktu objętego dyrektywą, który jest wprowadzany do obrotu (rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 4).

Dania: kto za co odpowiada

Dania dzieli dyrektywę między dwa rozporządzenia wykonawcze. Bekendtgørelse nr 1548 z 3 grudnia 2025 r. o jednostkach rekreacyjnych i skuterach wodnych (bekendtgørelse om fritidsfartøjer og personlige fartøjer), wydane przez Søfartsstyrelsen, duński urząd morski, na podstawie ustawy o bezpieczeństwie morskim, weszło w życie 1 stycznia 2026 r. i uchyliło bekendtgørelse nr 1689 z 15 grudnia 2015 r. Transponuje ono wszystko poza limitami emisji i przenosi role administracyjne, które rozporządzenie z 2015 r. powierzało Søfartsstyrelsen, na Erhvervsstyrelsen: Erhvervsstyrelsen jest organem notyfikującym wyznaczającym duńskie jednostki notyfikowane, przy czym DANAK przeprowadza ich ocenę i monitorowanie, organem rozpatrującym skargi na decyzje jednostek notyfikowanych, organem krajowym na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1 nadającym niepowtarzalny kod producenta oraz organem nadzoru rynku dla produktów objętych rozporządzeniem, natomiast Søfartsstyrelsen zachowuje nadzór na Grenlandii (bekendtgørelse nr 1548/2025, § 27 stk. 5 i stk. 8, § 39 i § 43 stk. 2). Bekendtgørelse nr 1596 z 30 czerwca 2021 r. w sprawie regulacji emisji hałasu i zanieczyszczeń powietrza z jednostek rekreacyjnych i skuterów wodnych, wydane na podstawie ustawy o ochronie środowiska i ustawy o środowisku morskim, zawiera limity emisji spalin i hałasu, oznakowanie silników i zasady trwałości oraz powierza nadzór Sikkerhedsstyrelsen, od stycznia 2026 r. departamentowi Markedsovervågning w Erhvervsstyrelsen, wspieranemu przez Miljøstyrelsen (bekendtgørelse nr 1596/2021, § 1, § 6, § 11, § 12 i § 17).

Egzekwowanie przepisów i kary

Art. 43 stosuje do produktów objętych dyrektywą art. 15 ust. 3 i art. 16–29 rozporządzenia (WE) nr 765/2008; te artykuły zostały zastąpione rozporządzeniem (UE) 2019/1020 od 16 lipca 2021 r., które wymienia dyrektywę w pkt 46 załącznika I, więc odniesienie czyta się jako odniesienie do tego rozporządzenia. Gdy organ ma wystarczające powody, aby sądzić, że produkt stwarza zagrożenie dla zdrowia lub bezpieczeństwa, mienia lub środowiska, dokonuje oceny produktu, wymaga od podmiotu gospodarczego podjęcia działań naprawczych, wycofania produktu z obrotu lub jego odzyskania w rozsądnym terminie współmiernym do ryzyka oraz informuje importera prywatnego o działaniach naprawczych, o zawieszeniu oddania do użytku lub o zawieszeniu używania produktu; informuje jednostkę notyfikowaną, a jeżeli nie podjęto odpowiednich działań, przyjmuje środki tymczasowe zakazujące lub ograniczające udostępnianie, wycofujące produkt z obrotu lub nakazujące jego odzyskanie albo zakazujące lub ograniczające używanie jednostki importowanej prywatnie, i notyfikuje je Komisji oraz pozostałym państwom członkowskim. Środek uznaje się za uzasadniony, jeżeli ani państwo członkowskie, ani Komisja nie wniosą sprzeciwu w ciągu trzech miesięcy (art. 44). Sporne środki trafiają do unijnej procedury ochronnej, w której Komisja przeprowadza konsultacje i przyjmuje akt wykonawczy rozstrzygający, czy środek krajowy jest uzasadniony (art. 45). Uchybienie formalne, oznakowanie CE umieszczone z naruszeniem art. 16–18 lub nieumieszczone, brak lub nieprawidłowo sporządzona deklaracja zgodności UE lub oświadczenie z załącznika III, niedostępna lub niekompletna dokumentacja techniczna, brak, fałszywe lub niekompletne dane identyfikacyjne producenta lub importera albo każdy inny niespełniony wymóg administracyjny z art. 7 lub art. 9 muszą zostać usunięte, a w przeciwnym razie prowadzą do ograniczenia, zakazu, odzyskania lub wycofania z obrotu albo do zakazu lub ograniczenia używania produktu importowanego prywatnie (art. 46).

Kary ustala się na poziomie krajowym: państwa członkowskie ustanawiają przepisy o karach, które mogą obejmować sankcje karne za poważne naruszenia, są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające i mogą zostać zwiększone, jeżeli podmiot lub importer prywatny wcześniej dopuścił się podobnego naruszenia (art. 53). W Danii bekendtgørelse nr 1548 z 3 grudnia 2025 r. karze naruszenia rozporządzenia grzywną lub karą pozbawienia wolności do 1 roku, rozciąga tę samą karę na naruszenia art. 4 ust. 1, 3 lub 4 rozporządzenia (UE) 2019/1020, na niewyznaczenie upoważnionego przedstawiciela, gdy jest to wymagane, lub wyznaczenie go bez uprawnień czy środków do wykonywania zadań oraz na przedstawiciela, który nie przekazuje kopii upoważnienia, i podwyższa karę do pozbawienia wolności do 2 lat, gdy naruszenie wyrządziło szkodę życiu lub zdrowiu albo je zagroziło, gdy w tej samej lub podobnej sprawie wydano już zakaz lub nakaz albo gdy uzyskano lub zamierzano uzyskać korzyść gospodarczą; przedsiębiorstwa mogą ponosić odpowiedzialność karną (bekendtgørelse nr 1548/2025, § 56). Bekendtgørelse nr 1596 z 30 czerwca 2021 r. karze grzywną wprowadzanie do obrotu lub oddawanie do użytku produktu naruszającego limity emisji, oznakowanie silników, cykle badań lub paliwa badawcze, zakaz z jego § 18 albo nakaz organu nadzoru, a karą pozbawienia wolności do 2 lat, gdy naruszenie było umyślne lub wynikało z rażącego niedbalstwa i wyrządziło szkodę środowisku, zagroziło mu albo przyniosło korzyść gospodarczą; organ nadzoru może żądać dokumentów, danych i informacji o łańcuchu dostaw, kupować próbki, także pod przykrywką, i poddawać je inżynierii wstecznej oraz nakazać właścicielowi interfejsu internetowego zmianę lub usunięcie treści odnoszących się do produktu niezgodnego z wymaganiami (bekendtgørelse nr 1596/2021, § 18–21 i § 24).

Powiązane przewodniki

Jak pomaga Conphora

Conphora monitoruje dyrektywę w sprawie rekreacyjnych jednostek pływających, wykaz jej norm zharmonizowanych i duńskie rozporządzenia wykonawcze oraz mapuje Państwa jednostki, silniki i komponenty względem zakresu i wyłączeń z art. 2 ust. 2, kategorii projektowej, ścieżek modułowych, wymagań dotyczących emisji spalin, hałasu i trwałości oraz zasad identyfikacji, tabliczki, oznakowania i instrukcji, wskazując luki w dokumentacji technicznej, deklaracji zgodności UE i numerze identyfikacyjnym jednostki pływającej, zanim staną się problemem egzekucyjnym. Platforma pomaga budować i prowadzić dokumentację oraz 10-letnie zapisy, łączy deklarację RCD z pozostałymi deklaracjami potrzebnymi tej samej jednostce lub silnikowi oraz powiadamia o zmianie normy zharmonizowanej, duńskiego rozporządzenia wykonawczego lub struktury egzekwowania.

Zobacz, jak działa Conphora · Zobacz plany i ceny

Źródła

Niniejszy przewodnik ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Kary

Organy egzekwujące Krajowe organy nadzoru rynku egzekwują przepisy krajowe transponujące dyrektywę; art. 43 nadal odsyła do art. 15 ust. 3 i art. 16–29 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, które od 16 lipca 2021 r. należy czytać jako rozporządzenie (UE) 2019/1020; jego załącznik I wymienia dyrektywę w pkt 46, a art. 4 wymaga podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii dla każdej jednostki pływającej, silnika i komponentu wprowadzanego do obrotu. Dania dzieli dyrektywę między dwa rozporządzenia wykonawcze: bekendtgørelse nr 1548 z 3 grudnia 2025 r. o jednostkach rekreacyjnych i skuterach wodnych (bekendtgørelse om fritidsfartøjer og personlige fartøjer), wydane przez Søfartsstyrelsen, duński urząd morski, na podstawie ustawy o bezpieczeństwie morskim i obowiązujące od 1 stycznia 2026 r., obejmuje wszystko poza limitami emisji i wyznacza Erhvervsstyrelsen jako organ nadzoru rynku, organ notyfikujący duńskie jednostki notyfikowane (ocenę przeprowadza DANAK) oraz organ krajowy nadający niepowtarzalny kod producenta na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1, natomiast Søfartsstyrelsen zachowuje nadzór na Grenlandii; bekendtgørelse nr 1596 z 30 czerwca 2021 r. w sprawie regulacji emisji hałasu i zanieczyszczeń powietrza z jednostek rekreacyjnych i skuterów wodnych, wydane na podstawie ustawy o ochronie środowiska i ustawy o środowisku morskim, zawiera limity emisji spalin i hałasu oraz powierza nadzór Sikkerhedsstyrelsen, od stycznia 2026 r. departamentowi Markedsovervågning w Erhvervsstyrelsen, wspieranemu przez Miljøstyrelsen, który może zakazać wprowadzania do obrotu i oddawania do użytku wyrobu mogącego zagrażać środowisku lub zdrowiu ludzi. Narzędzia nadzorcze to działania naprawcze, wycofanie z obrotu lub odzyskanie produktu w terminie współmiernym do ryzyka, zawieszenie oddania do użytku lub używania jednostki importowanej przez importera prywatnego, tymczasowe środki krajowe notyfikowane Komisji i pozostałym państwom członkowskim, nakazy usunięcia uchybień formalnych, takich jak brakujące lub nieprawidłowo umieszczone oznakowanie CE, brakująca deklaracja lub niekompletna dokumentacja techniczna, oraz kary krajowe, które muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające i mogą obejmować sankcje karne. Dania ustala je odrębnie w obu rozporządzeniach: bekendtgørelse nr 1548/2025 karze naruszenia grzywną lub karą pozbawienia wolności do 1 roku, w okolicznościach obciążających do 2 lat, na podstawie § 32 ust. 10 ustawy o bezpieczeństwie morskim, natomiast bekendtgørelse nr 1596/2021 karze naruszenia przepisów o emisjach i hałasie wyłącznie grzywną, o ile przepisy innych ustaw nie przewidują surowszej kary, a karą pozbawienia wolności do 2 lat, gdy naruszenie było umyślne lub wynikało z rażącego niedbalstwa i wyrządziło szkodę środowisku, zagroziło mu albo przyniosło korzyść gospodarczą.

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy o karach za naruszenia przepisów krajowych przyjętych na podstawie dyrektywy, które mogą obejmować sankcje karne za poważne naruszenia; kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające i mogą zostać zwiększone, jeżeli podmiot gospodarczy lub importer prywatny wcześniej dopuścił się podobnego naruszenia. Organy nadzoru rynku, które mają wystarczające powody, aby sądzić, że produkt stwarza zagrożenie dla zdrowia lub bezpieczeństwa, mienia lub środowiska, dokonują jego oceny, wymagają od podmiotu gospodarczego podjęcia działań naprawczych, wycofania produktu z obrotu lub jego odzyskania w rozsądnym terminie współmiernym do ryzyka oraz informują importera prywatnego o działaniach naprawczych, o zawieszeniu oddania do użytku lub o zawieszeniu używania produktu; informują jednostkę notyfikowaną, a jeżeli nie podjęto odpowiednich działań, przyjmują środki tymczasowe zakazujące lub ograniczające udostępnianie, wycofujące produkt z obrotu lub nakazujące jego odzyskanie albo zakazujące lub ograniczające oddanie do użytku lub używanie jednostki importowanej prywatnie, i notyfikują je Komisji i pozostałym państwom członkowskim, przy czym środek uznaje się za uzasadniony, jeżeli w ciągu trzech miesięcy nie zgłoszono sprzeciwu. Komisja rozstrzyga sporne środki w ramach unijnej procedury ochronnej. Uchybienie formalne, oznakowanie CE umieszczone z naruszeniem art. 16–18 lub w ogóle nieumieszczone, brak lub nieprawidłowo sporządzona deklaracja zgodności UE lub oświadczenie z załącznika III, niedostępna lub niekompletna dokumentacja techniczna, brak, fałszywe lub niekompletne dane identyfikacyjne producenta lub importera albo każdy inny niespełniony wymóg administracyjny z art. 7 lub art. 9 muszą zostać usunięte, a w przeciwnym razie prowadzą do ograniczenia, zakazu, odzyskania lub wycofania z obrotu albo do zakazu lub ograniczenia używania produktu importowanego prywatnie. Od 16 lipca 2021 r. uprawnienia nadzorcze wynikają z rozporządzenia (UE) 2019/1020, na podstawie którego organy mogą żądać dokumentów i informacji o łańcuchu dostaw, kontrolować i sprawdzać produkty, kupować próbki do badań, także pod przykrywką, wymagać działań naprawczych, nakazywać usunięcie treści internetowych oraz nakazywać wycofanie produktów z obrotu, ich odzyskanie lub zniszczenie. W Danii bekendtgørelse nr 1548 z 3 grudnia 2025 r. karze naruszenia rozporządzenia grzywną lub karą pozbawienia wolności do 1 roku, przewiduje tę samą karę za niewypełnienie obowiązków z art. 4 ust. 1, 3 lub 4 rozporządzenia (UE) 2019/1020, za niewyznaczenie upoważnionego przedstawiciela, gdy jest to wymagane, lub nieprzyznanie mu uprawnień i środków do wykonywania zadań oraz za przedstawiciela, który nie przekaże kopii upoważnienia, i podwyższa karę do pozbawienia wolności do 2 lat, gdy naruszenie wyrządziło szkodę życiu lub zdrowiu albo je zagroziło, gdy w tej samej lub podobnej sprawie wydano już zakaz lub nakaz albo gdy uzyskano lub zamierzano uzyskać korzyść gospodarczą; bekendtgørelse nr 1596 z 30 czerwca 2021 r. karze grzywną wprowadzanie do obrotu lub oddawanie do użytku silnika lub jednostki naruszającego limity emisji spalin lub hałasu, przepisy o oznakowaniu, cykle badań lub paliwa badawcze, zakaz wprowadzania do obrotu albo nakaz organu nadzoru, a karą pozbawienia wolności do 2 lat, gdy naruszenie było umyślne lub wynikało z rażącego niedbalstwa i wyrządziło szkodę środowisku, zagroziło mu albo przyniosło korzyść gospodarczą. Nadzór rynku w Danii sprawuje Erhvervsstyrelsen, na Grenlandii Søfartsstyrelsen, a nad przepisami o emisjach nadzór sprawuje Sikkerhedsstyrelsen, od stycznia 2026 r. departament Markedsovervågning w Erhvervsstyrelsen, wspierany przez Miljøstyrelsen, który może zakazać wprowadzania do obrotu i oddawania do użytku produktu mogącego zagrażać środowisku lub zdrowiu ludzi nawet wtedy, gdy nosi on oznakowanie CE.

Źródło · Art. 44, Art. 45, Art. 46 and Art. 53Źródło · Art. 14, Art. 16, Art. 39 and Annex I point 46Źródło · § 43, stk. 2, § 44, § 46 and § 56Źródło · § 17, § 18, § 19, § 20, § 21 and § 24Źródło

Co się zmieniło

Wejście w życie, zmiany i wpisy Compliance Radar dotyczące RCD – od najnowszych.

  1. Wytyczne

    Przewodnik przebudowany według modelu SPEC-62 na podstawie tekstu dyrektywy

    Przewodnik napisano od nowa na podstawie dyrektywy 2013/53/UE, rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1, decyzji wykonawczej (UE) 2026/550, rozporządzenia (UE) 2019/1020 i dwóch duńskich rozporządzeń wykonawczych. Poprawiono cztery stwierdzenia z wcześniejszego tekstu: skutery wodne zdefiniowano jako jednostki o długości kadłuba poniżej 4 m, a nie jednostki dowolnej długości; kategorie projektowe są określone wyłącznie przez siłę wiatru i znaczącą wysokość fali i w tej dyrektywie nie nazywa się ich wodami oceanicznymi, morskimi, przybrzeżnymi i osłoniętymi; wyłączenia dotyczą poszczególnych części załącznika I, a nie są zwolnieniami ogólnymi; duńskim organem nie jest już wyłącznie Sikkerhedsstyrelsen, ponieważ bekendtgørelse nr 1548 z 3 grudnia 2025 r. uczyniło od 1 stycznia 2026 r. Erhvervsstyrelsen organem nadzoru rynku i organem notyfikującym, a Søfartsstyrelsen organem stanowiącym przepisy i sprawującym nadzór na Grenlandii. Ścieżki modułowe według kategorii projektowej i długości kadłuba, wartości emisji spalin, hałasu i trwałości, procedura identyfikacji jednostki pływającej i kroki oceny po zbudowaniu są teraz przedstawione na podstawie tekstu, ze źródłem przy każdym polu.

    Źródło · Art. 2, Art. 3, Art. 20, Annex I and Annex VŹródło · § 27, § 43 and § 58
  2. Wytyczne

    Dodano dwie normy zharmonizowane, EN ISO 15085:2003 wycofana od 13 sierpnia 2027 r.

    Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2026/550 z 12 marca 2026 r. zmienia decyzję wykonawczą (UE) 2022/1954, dodając EN ISO 8665-2:2024 dotyczącą pomiarów i deklaracji mocy elektrycznych napędów morskich oraz EN ISO 15085:2024 dotyczącą ochrony przed wypadnięciem za burtę i środków umożliwiających powrót na pokład, i usuwa odniesienie do EN ISO 15085:2003 ze zmianami z 2009 i 2018 r.; usunięcie stosuje się od 13 sierpnia 2027 r., aby producenci mieli czas na przejście na wydanie z 2024 r. Decyzja weszła w życie w dniu opublikowania.

    Źródło · Art. 1, Art. 2 and Annex
  3. Stosowanie

    Duńskie bekendtgørelse nr 1548/2025 weszło w życie; nadzór rynku przejmuje Erhvervsstyrelsen

    Bekendtgørelse nr 1548 z 3 grudnia 2025 r. o jednostkach rekreacyjnych i skuterach wodnych zastępuje bekendtgørelse nr 1689 z 15 grudnia 2015 r. Erhvervsstyrelsen zostaje organem nadzoru rynku dla jednostek, silników i komponentów objętych rozporządzeniem, organem notyfikującym wyznaczającym duńskie jednostki notyfikowane, przy czym DANAK przeprowadza ich ocenę i monitorowanie, organem rozpatrującym skargi na jednostki notyfikowane oraz organem krajowym na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1 nadającym niepowtarzalny kod producenta; Søfartsstyrelsen sprawuje nadzór na Grenlandii. Przepis karny karze teraz także naruszenia art. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1020 oraz niewyznaczenie lub nieupoważnienie upoważnionego przedstawiciela. W tym samym miesiącu Sikkerhedsstyrelsen stał się departamentem Markedsovervågning w Erhvervsstyrelsen.

    Źródło · § 27, stk. 5 and stk. 8, § 39, § 43, stk. 2, § 56 and § 58Źródło
  4. Wytyczne

    Normy zharmonizowane dla rekreacyjnych jednostek pływających zebrane w jednym akcie

    Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2022/1954 z 12 października 2022 r., opublikowana w Dz.Urz. UE L 269 z 17 października 2022 r., zestawia w jednym akcie normy zharmonizowane opracowane na potrzeby dyrektywy 2013/53/UE, których odniesienia dają domniemanie zgodności na podstawie art. 14; od tego czasu była zmieniana trzykrotnie, ostatnio decyzją wykonawczą (UE) 2026/550.

    Źródło · recitals 2, 3 and 7 and footnote 5Źródło
  5. Stosowanie

    Rozporządzenie (UE) 2019/1020 zastępuje przepisy o nadzorze rynku, do których odsyła art. 43

    Art. 15 ust. 3 i art. 16–29 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, które art. 43 dyrektywy stosuje do objętych nią produktów, zostały zastąpione od 16 lipca 2021 r.; dyrektywa jest pkt 46 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/1020, a art. 4 tego rozporządzenia wymaga podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii dla każdej jednostki pływającej, silnika i komponentu wprowadzanego do obrotu. Duńskie bekendtgørelse nr 1596 z 30 czerwca 2021 r. w sprawie emisji weszło w życie tego samego dnia, zastępując bekendtgørelse nr 1100 z 31 października 2019 r. i dodając uprawnienia dochodzeniowe z tego rozporządzenia, w tym zakupy próbne pod przykrywką i nakazy zmiany lub usunięcia treści internetowych.

    Źródło · Art. 4(5), Art. 39, Art. 44 and Annex I point 46Źródło · § 19, § 20, § 21 and § 25
  6. Stosowanie

    Koniec okresu przejściowego dla zaburtowych silników małych producentów o mocy do 15 kW

    Zaburtowe silniki napędowe o zapłonie iskrowym o mocy do 15 kW, spełniające limity emisji spalin etapu I z załącznika I część B pkt 2.1 i wyprodukowane przez małe i średnie przedsiębiorstwa w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE, mogły być wprowadzane do obrotu do 18 stycznia 2020 r.; silniki już wprowadzone do obrotu mogą być nadal udostępniane i oddawane do użytku, a deklaracja zgodności dla takiego silnika musiała wskazywać okres przejściowy.

    Źródło · Art. 55(2) and Annex IV
  7. Stosowanie

    Wchodzi w życie rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/1 w sprawie identyfikacji jednostek pływających

    Rozporządzenie określa kolejność pięciu elementów numeru identyfikacyjnego jednostki pływającej i procedurę nadawania oraz administrowania niepowtarzalnym kodem producenta: każde państwo członkowskie wyznacza organ krajowy lub podmiot, producent z Unii występuje tam, gdzie ma siedzibę, producent z państwa trzeciego lub jego upoważniony przedstawiciel występuje tylko w jednym państwie członkowskim, każdy producent otrzymuje jeden kod dla całego rynku Unii, kody są wpisywane do rejestrów krajowych, państw członkowskich, państw trzecich i jednostek notyfikowanych, a państwa członkowskie mogą pobierać opłatę.

    Źródło · Art. 3 to Art. 10
  8. Stosowanie

    Koniec okresu przejściowego dla produktów zgodnych z dyrektywą 94/25/WE

    Produkty objęte dyrektywą 94/25/WE, zgodne z tą dyrektywą i wprowadzone do obrotu lub oddane do użytku przed 18 stycznia 2017 r. mogą być nadal udostępniane i oddawane do użytku; od tej daty nowe produkty muszą spełniać dyrektywę 2013/53/UE.

    Źródło · Art. 55(1)
  9. Stosowanie

    Zaczyna obowiązywać dyrektywa 2013/53/UE; dyrektywa 94/25/WE zostaje uchylona

    Państwa członkowskie stosują środki transponujące od 18 stycznia 2016 r., a dyrektywa 94/25/WE zostaje uchylona z tym samym dniem, przy czym odniesienia do niej odczytuje się jako odniesienia do nowej dyrektywy; od tej daty obowiązują surowsze limity emisji spalin z załącznika I część B pkt 2.2. W Danii bekendtgørelse nr 1689 z 15 grudnia 2015 r. weszło w życie już 1 stycznia 2016 r.

    Źródło · Art. 54, Art. 56 and Annex I, Part B, point 2.2Źródło · § 58
  10. Zmiana

    Sprostowanie w Dz.Urz. UE L 297 poprawia tekst angielski

    Pierwsze z pięciu sprostowań, opublikowane w Dz.Urz. UE L 297 z 13 listopada 2015 r., poprawia tekst angielski w art. 47 lit. a) ppkt (i), który wymienia części załącznika I, które Komisja może zmieniać aktem delegowanym, oraz w załączniku I część B pkt 1.1 lit. b) dotyczącym oznakowania typu i rodziny silnika; jest to sprostowanie, a nie akt zmieniający, i dyrektywa nigdy nie była zmieniana. Cztery późniejsze sprostowania dotyczą wersji duńskiej i szwedzkiej, niderlandzkiej, greckiej i niemieckiej.

    Źródło · C1 markers at Art. 47 and Annex I, Part B, point 1.1Źródło
  11. Wejście w życie

    Dyrektywa 2013/53/UE wchodzi w życie

    Dyrektywa, przyjęta 20 listopada 2013 r. w celu zastąpienia dyrektywy 94/25/WE tekstem w ramach nowych ram prawnych i opublikowana w Dz.Urz. UE L 354 z 28 grudnia 2013 r., weszła w życie w dwudziestym dniu po publikacji; państwa członkowskie miały czas do 18 stycznia 2016 r. na transpozycję i stosowanie, a od tej daty biegnie przekazane Komisji uprawnienie z art. 47.

    Źródło · Art. 48(2), Art. 54 and Art. 57

Pytania, które zadaje się o RCD

Kiedy dyrektywa w sprawie rekreacyjnych jednostek pływających 2013/53/UE zaczęła obowiązywać?

Dyrektywę przyjęto 20 listopada 2013 r., opublikowano w Dzienniku Urzędowym L 354 z 28 grudnia 2013 r., a weszła w życie 17 stycznia 2014 r., w dwudziestym dniu po publikacji. Państwa członkowskie musiały przyjąć i opublikować środki transponujące do 18 stycznia 2016 r. i stosować je od tej daty, kiedy dyrektywa 94/25/WE została uchylona. Produkty objęte starą dyrektywą, zgodne z nią i wprowadzone do obrotu lub oddane do użytku przed 18 stycznia 2017 r. mogą być nadal udostępniane i oddawane do użytku, a zaburtowe silniki o zapłonie iskrowym o mocy do 15 kW od małych i średnich producentów spełniające limity etapu I mogły być wprowadzane do obrotu do 18 stycznia 2020 r. Sama dyrektywa nigdy nie była zmieniana; z pięciu sprostowań w EUR-Lex tylko pierwsze, opublikowane w Dz.Urz. UE L 297 z 13 listopada 2015 r., dotyczy tekstu angielskiego.

Źródło · Art. 54, Art. 55, Art. 56 and Art. 57Źródło
Jakie łodzie obejmuje dyrektywa w sprawie rekreacyjnych jednostek pływających, a jakie są wyłączone?

Obejmuje rekreacyjne jednostki pływające i częściowo ukończone rekreacyjne jednostki pływające o długości kadłuba od 2,5 m do 24 m przeznaczone do celów sportowych i rekreacyjnych, skutery wodne o długości kadłuba poniżej 4 m wykorzystujące pompę strumieniowo-wodną jako podstawowy napęd i prowadzone przez osobę siedzącą, stojącą lub klęczącą na kadłubie, a nie wewnątrz niego, pięć komponentów wymienionych w załączniku II, gdy są sprzedawane osobno, silniki napędowe zainstalowane lub przeznaczone do instalacji, silniki poddane istotnej modyfikacji oraz jednostki poddane istotnej przebudowie. Trzynaście kategorii jest wyłączonych z wymagań projektowych i konstrukcyjnych z załącznika I część A: jednostki wyścigowe, w tym wioślarskie łodzie wyścigowe i treningowe, kanu i kajaki napędzane siłą ludzkich mięśni, gondole i rowery wodne, deski windsurfingowe, deski surfingowe, oryginalne historyczne jednostki i repliki zaprojektowane przed 1950 r., jednostki eksperymentalne niewprowadzane do obrotu, jednostki zbudowane na własny użytek i niewprowadzone do obrotu w ciągu pięciu lat, komercyjne jednostki pasażerskie z załogą, pojazdy podwodne, poduszkowce, wodoloty, jednostki napędzane parą z silnikiem spalania zewnętrznego i pojazdy amfibijne. Krótsze wykazy są wyłączone z wymagań dotyczących emisji spalin z części B i hałasu z części C, a używanie w czarterze lub do szkolenia sportowego i rekreacyjnego nie wyłącza jednostki spod dyrektywy, gdy jest ona wprowadzana do obrotu do celów rekreacyjnych.

Źródło · Art. 2(1), Art. 2(2), Art. 2(3), Art. 3, points (2) and (3), and Annex II
Czym są kategorie projektowe A, B, C i D?

Załącznik I część A pkt 1 określa cztery kategorie projektowe według siły wiatru w skali Beauforta i znaczącej wysokości fali, które jednostka została zaprojektowana wytrzymać: kategoria A dla wiatrów przekraczających siłę 8 i znaczących wysokości fal przekraczających 4 m, z wyłączeniem warunków nadzwyczajnych, takich jak sztorm, gwałtowny sztorm, huragan, tornado i fale gigantyczne; kategoria B do siły 8 włącznie i 4 m; kategoria C do siły 6 włącznie i 2 m; oraz kategoria D do siły 4 włącznie i 0,3 m, z okazjonalnymi falami o maksymalnej wysokości 0,5 m. Jednostki w każdej kategorii muszą być zaprojektowane i zbudowane tak, aby wytrzymywały te parametry w zakresie stateczności, wyporu i innych wymagań zasadniczych oraz miały dobre właściwości manewrowe. Kategoria determinuje wymagania dotyczące konstrukcji, stateczności i wolnej burty, wyporu i pływalności oraz maksymalnego zalecanego obciążenia, zasadę przechowywania tratwy ratunkowej i ścieżkę oceny zgodności, a jest podawana na tabliczce znamionowej.

Źródło · Annex I, Part A, points 1, 2.2, 3.1 to 3.3, 3.6 and 3.7, and Art. 20(1)
Czy potrzebuję jednostki notyfikowanej dla mojej łodzi?

To zależy od kategorii projektowej, długości kadłuba i produktu. Dla kategorii projektowych A i B jednostki od 2,5 m do mniej niż 12 m mogą korzystać z modułu A1 z nadzorowanymi badaniami produktu, modułu B badania typu UE z C, D, E lub F, modułu G weryfikacji jednostkowej albo modułu H pełnego zapewnienia jakości, a jednostki od 12 m do 24 m muszą stosować B z C, D, E lub F, G albo H. Dla kategorii projektowej C jednostki poniżej 12 m mogą korzystać ze zwykłej wewnętrznej kontroli produkcji w ramach modułu A tylko wtedy, gdy spełnione są normy zharmonizowane dotyczące stateczności i wolnej burty oraz wyporu i pływalności, w przeciwnym razie z A1 lub jednej ze ścieżek z jednostką notyfikowaną; jednostki od 12 m do 24 m ponownie stosują B z C, D, E lub F, G albo H. Jednostki kategorii projektowej D od 2,5 m do 24 m i skutery wodne mogą korzystać z modułu A. Komponenty zawsze przechodzą przez B z C, D, E lub F, G albo H. Ponieważ dyrektywa wyłącza możliwość korzystania z akredytowanych jednostek wewnętrznych w modułach A1 i C1, każda ścieżka poza zwykłym modułem A angażuje jednostkę notyfikowaną wybraną przez producenta.

Źródło · Art. 20 and Art. 24(3)
Jakie są limity emisji spalin i hałasu dla silników morskich?

Od 18 stycznia 2016 r. silniki o zapłonie samoczynnym podlegają załącznikowi I część B pkt 2.2 tabela 2, który ustala limity cząstek stałych spadające od 0,30 g/kWh dla silników o mocy od 37 kW do mniej niż 75 kW o pojemności skokowej poniżej 0,9 L na cylinder do 0,11 g/kWh dla silników o pojemności skokowej od 3,5 do 7,0 L na cylinder, z limitem łącznej emisji węglowodorów i tlenków azotu 4,7 g/kWh dla pierwszego przedziału i 5,8 g/kWh dla pozostałych; alternatywa dla silników od 37 kW do mniej niż 75 kW o pojemności skokowej poniżej 0,9 L na cylinder dopuszcza 0,20 g/kWh cząstek stałych przy tym samym limicie łącznym, a żaden silnik o zapłonie samoczynnym nie może przekraczać 5,0 g/kWh tlenku węgla, z tym że silniki o zapłonie samoczynnym poniżej 37 kW o pojemności skokowej poniżej 0,9 L na cylinder zachowują wartości z tabeli 1, do której tabela 2 wyraźnie odsyła. Tabela 3 ustala limity dla silników o zapłonie iskrowym: silniki z napędem rufowym i stacjonarne o mocy do 373 kW przy 75 g/kWh tlenku węgla i 5 g/kWh łącznie, od ponad 373 kW do 485 kW przy 350 i 16 oraz powyżej 485 kW przy 350 i 22; silniki zaburtowe i silniki skuterów wodnych podlegają wzorom zależnym od mocy z dolną granicą tlenku węgla 300 g/kWh powyżej 40 kW. Hałas jest ograniczony przez załącznik I część C do 67 dB maksymalnego poziomu ciśnienia akustycznego dla pojedynczego silnika o mocy do 10 kW, 72 dB od ponad 10 kW do 40 kW i 75 dB powyżej 40 kW, z tolerancją 3 dB dla zespołów dwu- i wielosilnikowych.

Źródło · Annex I, Part B, point 2.2, and Part C, point 1.1Źródło · annexes 2 and 5
Jak uzyskać numer identyfikacyjny jednostki pływającej i kod producenta?

Każda jednostka musi być oznaczona numerem identyfikacyjnym zawierającym, w kolejności, kod państwa producenta, niepowtarzalny kod producenta nadany przez organ krajowy, niepowtarzalny numer seryjny, miesiąc i rok produkcji oraz rok modelowy, ze szczegółowym układem określonym przez normę zharmonizowaną. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1 dodaje procedurę: każde państwo członkowskie wyznacza organ krajowy lub podmiot nadający kod, producent mający siedzibę w Unii występuje do organu państwa członkowskiego swojej siedziby, a producent mający siedzibę w państwie trzecim lub jego upoważniony przedstawiciel występuje do organu tylko jednego państwa członkowskiego, w obu przypadkach przed wprowadzeniem jednostki do obrotu na rynku Unii i z dowodem siedziby. Producent otrzymuje tylko jeden kod do stosowania na całym rynku Unii, wpisany do krajowego rejestru, rejestru państw członkowskich lub rejestru państw trzecich, a państwa członkowskie mogą pobierać opłatę. W Danii organem krajowym na podstawie tego rozporządzenia jest Erhvervsstyrelsen.

Źródło · Annex I, Part A, point 2.1Źródło · Art. 3 to Art. 9Źródło · § 27, stk. 8
Chcę przywieźć łódź spoza UE na własny użytek. Co muszę zrobić?

Jeżeli producent nie wziął na siebie odpowiedzialności za zgodność jednostki, są Państwo importerem prywatnym i muszą przed oddaniem jednostki do użytku zapewnić, że została zaprojektowana i wyprodukowana zgodnie z wymaganiami zasadniczymi, zadbać o sporządzenie dokumentacji technicznej przy zachowaniu odpowiedniej wiedzy fachowej, jeżeli producent nie może jej dostarczyć, oraz zastosować ocenę po zbudowaniu z załącznika V. Składają Państwo wniosek do jednostki notyfikowanej i przekazują jej dokumenty, dokumentację techniczną i wszelkie informacje o używaniu jednostki od pierwszego oddania do użytku; jednostka bada konkretną jednostkę, przeprowadza niezbędne obliczenia, badania i oceny, wydaje certyfikat i sprawozdanie oraz umieszcza lub zleca umieszczenie swojego numeru identyfikacyjnego obok oznakowania CE i numeru identyfikacyjnego jednostki pływającej, w którym pole kodu państwa wskazuje siedzibę jednostki. Następnie umieszczają Państwo oznakowanie CE, montują tabliczkę znamionową ze słowami „ocena po zbudowaniu”, umieszczają na jednostce nazwę i adres tej jednostki, sporządzają deklarację zgodności UE i przechowują dokumenty do dyspozycji organów krajowych przez 10 lat. Ta ścieżka jest zarezerwowana dla rzeczywiście niekomercyjnego importu; przedsiębiorstwo przywożące tę samą jednostkę jest importerem i musi w pełni spełnić art. 9.

Źródło · Art. 12, Art. 19(2), Art. 23, Annex V and recital 25
Kto egzekwuje dyrektywę w sprawie rekreacyjnych jednostek pływających w Danii?

Dania dzieli dyrektywę między dwa rozporządzenia wykonawcze. Bekendtgørelse nr 1548 z 3 grudnia 2025 r. o jednostkach rekreacyjnych i skuterach wodnych, wydane przez Søfartsstyrelsen na podstawie ustawy o bezpieczeństwie morskim i obowiązujące od 1 stycznia 2026 r., transponuje wszystko poza limitami emisji; wyznacza Erhvervsstyrelsen jako organ nadzoru rynku dla tych produktów, organ notyfikujący duńskie jednostki notyfikowane, przy czym DANAK ocenia je i monitoruje, organ rozpatrujący skargi na jednostki notyfikowane oraz organ krajowy na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1, natomiast Søfartsstyrelsen zachowuje nadzór na Grenlandii. Bekendtgørelse nr 1596 z 30 czerwca 2021 r. w sprawie regulacji emisji hałasu i zanieczyszczeń powietrza z jednostek rekreacyjnych i skuterów wodnych, wydane na podstawie ustawy o ochronie środowiska i ustawy o środowisku morskim, zawiera limity emisji spalin i hałasu i powierza nadzór Sikkerhedsstyrelsen, od stycznia 2026 r. departamentowi Markedsovervågning w Erhvervsstyrelsen, wspieranemu przez Miljøstyrelsen; Miljøstyrelsen może zakazać wprowadzania do obrotu i oddawania do użytku, gdy produkt może zagrażać środowisku lub zdrowiu ludzi, nawet jeśli nosi oznakowanie CE, i może działać na podstawie zakazu wprowadzania do obrotu notyfikowanego przez inne państwo członkowskie.

Źródło · § 27, stk. 5 and stk. 8, § 39, § 43, stk. 2, and § 58Źródło · § 1, § 17, § 18 and § 22Źródło

Obserwuj RCD – jedna wiadomość tygodniowo, gdy coś się zmienia

Sprostowania, wytyczne, trendy w Safety Gate i nowe artykuły dotyczące obserwowanych rozporządzeń. Nic poza tym.

Aktualności od Conphora ApS o rozporządzeniach i tematach, które Państwo obserwują – e-mailem, domyślnie raz w tygodniu. Subskrypcję potwierdzają Państwo e-mailem i mogą ją Państwo anulować jednym kliknięciem. Mierzymy, czy nasze wiadomości są otwierane i z jakich odnośników korzystano; można to wyłączyć na stronie preferencji. Dane są przechowywane w UE i nigdy nie są sprzedawane. Polityka prywatności. Bezpłatne konto? Proszę wybrać powiadomienia w ustawieniach konta.

Powiązane

Powiązane rozporządzenia

MEDTPEDUAS

Źródła

  1. Dyrektywa 2013/53/UE w sprawie rekreacyjnych jednostek pływających i skuterów wodnych, opublikowana w Dz.Urz. UE L 354 z 28 grudnia 2013 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32013L0053
  2. Tekst skonsolidowany dyrektywy 2013/53/UE według stanu na 28 grudnia 2013 r., uwzględniający sprostowanie z Dz.Urz. UE L 297 z 13 listopada 2015 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:02013L0053-20131228
  3. Informacje o dokumencie, daty, sprostowania i powiązania dla CELEX 32013L0053 (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX:32013L0053
  4. Dyrektywa 94/25/WE w sprawie rekreacyjnych jednostek pływających, uchylona z dniem 18 stycznia 2016 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX:31994L0025
  5. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1 w sprawie procedur identyfikacji jednostek pływających (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32017R0001
  6. Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2026/550 zmieniająca wykaz norm zharmonizowanych dla rekreacyjnych jednostek pływających (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32026D0550
  7. Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32019R1020
  8. Rozporządzenie (UE) 2016/1628 w sprawie silników maszyn mobilnych nieporuszających się po drogach, które uchyliło dyrektywę 97/68/WE z dniem 1 stycznia 2017 r. i wyłącza jednostki pływające ze swojego zakresu (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32016R1628
  9. Normy zharmonizowane dla rekreacyjnych jednostek pływających na podstawie dyrektywy 2013/53/UE (Komisja Europejska, DG GROW) https://single-market-economy.ec.europa.eu/single-market/goods/european-standards/harmonised-standards/recreational-craft_en
  10. Sektor rekreacyjnych jednostek pływających, Sektorowa Grupa ds. Rekreacyjnych Jednostek Pływających i przewodnik stosowania (Komisja Europejska, DG GROW) https://single-market-economy.ec.europa.eu/sectors/maritime-industries/recreational-craft-sector/what-commission-doing_en
  11. Bekendtgørelse nr. 1548 af 3. december 2025 om fritidsfartøjer og personlige fartøjer (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2025/1548
  12. Bekendtgørelse nr. 1596 af 30. juni 2021 om regulering af støj- og luftemissioner fra fritidsfartøjer og personlige fartøjer (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2021/1596
  13. Bekendtgørelse nr. 1689 af 15. december 2015 om fritidsfartøjer og personlige fartøjer, uchylone 1 stycznia 2026 r. (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2015/1689
  14. Sikkerhedsstyrelsen, część Erhvervsstyrelsen od stycznia 2026 r. (Erhvervsstyrelsen) https://erhvervsstyrelsen.dk/sikkerhedsstyrelsen-en-del-af-erhvervsstyrelsen

O tym przewodniku

Recenzent
Conphora compliance team, Redaktorzy ds. zgodności, Conphora
Przegląd
24 września 2026
Kolejny przegląd
13 marca 2027

Opracowane na podstawie oficjalnego tekstu w EUR-Lex i wytycznych Komisji, ze źródłem dla każdego faktu. Nie jest to porada prawna.

Podsumowanie w PDF JSON
Zacytuj tę stronę 
Conphora (2026). RCD: Dyrektywa w sprawie rekreacyjnych jednostek pływających (Dyrektywa 2013/53/UE) – wyjaśnienie. Pobrano 13 października 2026 z https://www.conphora.com/pl/rozporzadzenia-ue/rcd/
Przegląd
Demo Company

See RCD handled end to end

Thirteen products, the documents retailers ask for, supplier requests and this year's deadlines — a complete, read-only example. Open it with a free account; no card, no trial clock.

Try the demo with RCD — freeCompare plans

Free account · no card · opens in the Demo Company