Rozporządzenie (UE) 2023/1115 obejmuje siedem towarów najsilniej powiązanych z wylesianiem – bydło, kakao, kawę, olej palmowy, kauczuk, soję i drewno – oraz wymienione w jego załączniku I produkty, które je zawierają, były nimi karmione lub zostały z nich wytworzone, od skóry i czekolady po opony i meble drewniane. Artykuł 3 zakazuje wprowadzania takich produktów do obrotu, udostępniania ich na rynku oraz wywozu, o ile nie są spełnione trzy warunki: produkty są wolne od wylesiania, to znaczy zostały wyprodukowane na gruntach, na których po 31 grudnia 2020 r. nie doszło do wylesiania, a w przypadku drewna – pozyskane bez powodowania degradacji lasów po tej dacie; zostały wyprodukowane zgodnie z odpowiednimi przepisami kraju produkcji; oraz są objęte oświadczeniem o należytej staranności lub, w przypadku mikroprzedsiębiorców i małych podmiotów prowadzących produkcję pierwotną, uproszczoną deklaracją.
Obowiązki spoczywają na operatorach, czyli podmiotach, które jako pierwsze wprowadzają odpowiednie produkty do obrotu lub je wywożą, oraz na przedsiębiorcach działających dalej w łańcuchu dostaw, przy czym rozporządzenie (UE) 2025/2650 wprowadziło lżejszy reżim dla podmiotów niższego szczebla. Artykuł 8 opisuje należytą staranność jako trzy kroki: zebranie informacji, danych i dokumentów wymienionych w art. 9, w tym danych geolokalizacyjnych każdej działki, na której wyprodukowano dany towar; ocenę ryzyka niezgodności z wymaganiami; oraz ograniczanie tego ryzyka do czasu, aż stanie się ono pomijalne. Dopiero wtedy operator może złożyć oświadczenie o należytej staranności za pośrednictwem systemu informacyjnego Komisji.
Rozporządzenie weszło w życie 29 czerwca 2023 r., lecz jego stosowanie dwukrotnie odroczono. Po rozporządzeniach (UE) 2024/3234 i 2025/2650 główne obowiązki stosuje się od 30 grudnia 2026 r., a od 30 czerwca 2027 r. w przypadku operatorów będących osobami fizycznymi oraz mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw założonych do 31 grudnia 2024 r., z wyjątkiem produktów objętych już unijnym rozporządzeniem w sprawie drewna. Egzekwowanie przepisów należy do właściwych organów wyznaczonych przez każde państwo członkowskie.