Op welke geharmoniseerde normen moeten wij testen?

Een norm is een hulpmiddel, geen regel. Verordening (EU) nr. 1025/2012 definieert een norm als een technische specificatie die door een erkende normalisatie-instelling is vastgesteld en ‘waarvan de naleving niet verplicht is’, en een geharmoniseerde norm als een Europese norm die is vastgesteld op basis van een verzoek van de Commissie met het oog op de toepassing van harmonisatiewetgeving van de Unie (artikel 2, lid 1, onder c)). Wanneer een geharmoniseerde norm voldoet aan de eisen die hij beoogt te dekken, publiceert de Commissie de referentie ervan in het Publicatieblad (artikel 10, lid 6). De pagina's van de Commissie over geharmoniseerde normen geven toegang tot de laatste lijsten van referenties, per handeling geordend, en vermelden dat het gebruik van deze normen vrijwillig blijft.^[2][6]

De publicatie geeft een norm zijn werking. Op grond van de laagspanningsrichtlijn 2014/35/EU wordt elektrisch materieel dat voldoet aan geharmoniseerde normen, of delen daarvan, waarvan de referenties in het Publicatieblad zijn gepubliceerd, geacht te voldoen aan de veiligheidsdoelstellingen die die normen dekken (artikel 12). Wanneer er geen geharmoniseerde norm is opgesteld en gepubliceerd, kent de richtlijn een rol toe aan IEC-normen en vervolgens aan nationale normen (artikelen 13 en 14). De richtlijn radioapparatuur 2014/53/EU (artikel 16) en de speelgoedrichtlijn (Richtlijn 2009/48/EG, artikel 13) bevatten hetzelfde vermoeden.^[1][5][3]

Een norm niet toepassen mag, maar heeft gevolgen. Het technisch dossier voor laagspanning moet de normen vermelden die geheel of gedeeltelijk zijn toegepast en, wanneer er geen zijn toegepast, de oplossingen beschrijven die zijn gekozen om aan de veiligheidsdoelstellingen te voldoen (bijlage III, punt 2, onder d)). Voor speelgoed is interne productiecontrole alleen beschikbaar wanneer de fabrikant geharmoniseerde normen heeft toegepast die alle relevante veiligheidseisen dekken. Anders, of wanneer een norm met een beperking is gepubliceerd, gaat het speelgoed naar een EG-typeonderzoek (Richtlijn 2009/48/EG, artikel 19, leden 2 en 3). Verordening (EU) 2025/2509 inzake de veiligheid van speelgoed trekt de richtlijn in en is van toepassing vanaf 1 augustus 2030 (artikelen 56 en 59); controleer de procedures ervan voor speelgoed dat vanaf die datum in de handel wordt gebracht. Voor radioapparatuur geldt een soortgelijke regel voor de eisen in artikel 3, leden 2 en 3 (Richtlijn 2014/53/EU, artikel 17, leden 3 en 4).^[1][3][5]

Ook producten zonder CE-wetgeving gebruiken normen. Op grond van de verordening algemene productveiligheid (EU) 2023/988 wordt een product dat voldoet aan Europese normen waarvan de referenties zijn gepubliceerd overeenkomstig artikel 10, lid 7, van Verordening (EU) nr. 1025/2012, geacht te voldoen aan de algemene veiligheidseis voor de risico's die die normen dekken (artikel 7, lid 1, onder a)). Wanneer dat vermoeden niet van toepassing is, behoren andere Europese, internationale en nationale normen tot de elementen waarmee rekening wordt gehouden (artikel 8, lid 1). De technische documentatie vermeldt de toegepaste normen en geeft aan van welke normen slechts delen zijn toegepast (artikel 9, lid 2).^[4]