Względem jakich norm zharmonizowanych badać produkt?

Norma to narzędzie, a nie przepis. Rozporządzenie (UE) nr 1025/2012 definiuje normę jako specyfikację techniczną przyjętą przez uznaną jednostkę normalizacyjną, „której przestrzeganie nie jest obowiązkowe”, a normę zharmonizowaną jako normę europejską przyjętą na podstawie wniosku Komisji w celu stosowania unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego (art. 2 ust. 1 lit. c). Jeżeli norma zharmonizowana spełnia wymagania, które ma obejmować, Komisja publikuje jej odniesienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (art. 10 ust. 6). Strony Komisji poświęcone normom zharmonizowanym dają dostęp do najnowszych wykazów odniesień uporządkowanych według aktów i podkreślają, że stosowanie tych norm pozostaje dobrowolne.^[2][6]

O skutku normy przesądza jej publikacja. Zgodnie z dyrektywą niskonapięciową 2014/35/UE sprzęt elektryczny zgodny z normami zharmonizowanymi lub ich częściami, których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym, uznaje się za zgodny z celami w zakresie bezpieczeństwa, które te normy obejmują (art. 12). Jeżeli nie opracowano i nie opublikowano normy zharmonizowanej, dyrektywa przyznaje rolę normom IEC, a następnie normom krajowym (art. 13 i 14). To samo domniemanie przewidują dyrektywa 2014/53/UE w sprawie urządzeń radiowych (art. 16) oraz dyrektywa w sprawie zabawek (dyrektywa 2009/48/WE, art. 13).^[1][5][3]

Niestosowanie normy jest dozwolone, ale ma konsekwencje. Dokumentacja techniczna na podstawie dyrektywy niskonapięciowej musi wymieniać normy zastosowane w całości lub w części, a gdy żadnej nie zastosowano, opisywać rozwiązania przyjęte w celu spełnienia celów w zakresie bezpieczeństwa (załącznik III pkt 2 lit. d). W przypadku zabawek wewnętrzna kontrola produkcji jest dostępna tylko wtedy, gdy producent zastosował normy zharmonizowane obejmujące wszystkie istotne wymagania bezpieczeństwa. W przeciwnym razie, albo gdy normę opublikowano z ograniczeniem, zabawka podlega badaniu typu WE (dyrektywa 2009/48/WE, art. 19 ust. 2 i 3). Rozporządzenie (UE) 2025/2509 w sprawie bezpieczeństwa zabawek uchyla tę dyrektywę i stosuje się od 1 sierpnia 2030 r. (art. 56 i 59); dla zabawek wprowadzanych do obrotu od tej daty należy sprawdzić jego procedury. Urządzenia radiowe podlegają podobnej regule w odniesieniu do wymagań z art. 3 ust. 2 i 3 (dyrektywa 2014/53/UE, art. 17 ust. 3 i 4).^[1][3][5]

Z norm korzystają także produkty bez aktu z oznakowaniem CE. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2023/988 w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów produkt zgodny z normami europejskimi, których odniesienia opublikowano na podstawie art. 10 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012, uznaje się za spełniający ogólny wymóg bezpieczeństwa w odniesieniu do ryzyk, które te normy obejmują (art. 7 ust. 1 lit. a). Jeżeli to domniemanie nie ma zastosowania, wśród elementów branych pod uwagę są inne normy europejskie, międzynarodowe i krajowe (art. 8 ust. 1). Dokumentacja techniczna wymienia zastosowane normy i wskazuje części zastosowane tylko częściowo (art. 9 ust. 2).^[4]