Klanten vragen naar chemische stoffen in onze kleding

De chemische limieten voor kleding en ander textiel komen niet uit de regels voor textieletikettering. Verordening (EU) nr. 1007/2011 behandelt vezelnamen, de etikettering van de vezelsamenstelling, niet-textiele delen van dierlijke oorsprong en vezelanalyse (artikel 1). De limieten komen uit REACH, Verordening (EG) nr. 1907/2006. Krachtens artikel 67, lid 1, mag een stof in een voorwerp waarvoor bijlage XVII een beperking bevat, niet in de handel worden gebracht tenzij zij aan die beperking voldoet.^[2][1]

Verschillende vermeldingen van bijlage XVII zijn op textiel geschreven. Vermelding 43 verbiedt het gebruik van azokleurstoffen die de aromatische aminen van aanhangsel 8 in een hoeveelheid van meer dan 30 mg/kg kunnen afsplitsen in textiel- en leervoorwerpen die in direct en langdurig contact met de huid of de mond kunnen komen, zoals kleding, beddengoed, handdoeken, hoeden, schoeisel, handschoenen en handtassen, en dergelijke voorwerpen mogen niet in de handel worden gebracht tenzij zij conform zijn (punten 1 en 2). Vermelding 46 bis verbiedt sinds 3 februari 2021 nonylfenolethoxylaten in een concentratie van 0,01 gewichtsprocent of meer in textielvoorwerpen waarvan verwacht kan worden dat zij in water worden gewassen. Vermelding 61 verbiedt dimethylfumaraat boven 0,1 mg/kg in elk voorwerp.^[1]

Vermelding 72, van toepassing sinds 1 november 2020, stelt limieten voor de CMR-stoffen van aanhangsel 12 in kleding en bijbehorende accessoires, in ander textiel met een huidcontact dat vergelijkbaar is met dat van kleding, en in schoeisel, wanneer deze voor consumenten bestemd zijn. De limieten worden gemeten in homogeen materiaal: bijvoorbeeld 1 mg/kg na extractie voor verbindingen van cadmium, chroom VI, arseen en lood, 5 mg/kg voor benzeen, 1 mg/kg voor verscheidene polycyclische aromatische koolwaterstoffen en 75 mg/kg voor formaldehyde. De vermelding stelt natuurlijk leer, bont en huiden, niet-textiele sluitingen en versieringen, tweedehandsartikelen, vloerbedekking van muur tot muur en tapijten, en producten onder de verordeningen betreffende persoonlijke beschermingsmiddelen en medische hulpmiddelen vrij; wegwerptextiel is vrijgesteld van het onderdeel voor andere textiel dan kleding (punten 3 tot en met 5).^[1]

De nieuwste vermelding voor textiel betreft een groep PFAS. Vermelding 79 beperkt PFHxA, de zouten ervan en PFHxA-verwante stoffen. Vanaf 10 oktober 2026 mogen zij niet aanwezig zijn in een concentratie van 25 ppb of meer voor PFHxA en de zouten ervan, of 1.000 ppb of meer voor verwante stoffen, gemeten in homogeen materiaal, in textiel, leer, bont en huiden in kleding en bijbehorende accessoires voor het grote publiek, of in schoeisel voor het grote publiek. Ander textiel voor consumenten volgt vanaf 10 oktober 2027. Voorwerpen die vóór elke datum in de handel zijn gebracht, zijn vrijgesteld. Persoonlijke beschermingsmiddelen tegen bepaalde risico's van categorie III, medische hulpmiddelen en medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek en textiel voor de bouw zijn uitgezonderd (punt 3). Vermelding 68 beperkt sinds 25 februari 2023 C9-C14-PFCA's in voorwerpen, met 25 ppb voor de zuren en hun zouten en 260 ppb voor verwante stoffen. Vermelding 82 voegt een ruimere PFAS-definitie toe, maar is in de geconsolideerde tekst van 22 juni 2026 alleen van toepassing op brandblusschuimen.^[1]

Klanten halen deze limieten vaak door elkaar met zeer zorgwekkende stoffen. Artikel 33 is een aparte verplichting: een leverancier van een voorwerp dat een stof van de kandidaatslijst bevat in een concentratie van meer dan 0,1 gewichtsprocent, verstrekt de afnemers de naam van de stof en informatie over veilig gebruik, en consumenten op verzoek. Let bij uw communicatie op dat het vanaf 27 september 2026 als een oneerlijke handelspraktijk is opgenomen om wettelijke eisen die voor alle producten in de categorie gelden, als onderscheidend kenmerk van uw aanbod te presenteren (Richtlijn 2005/29/EG, bijlage I, punt 10 bis).^[1][3]

De chemische limieten komen niet in de plaats van de algemene veiligheidsverplichtingen. Voor kleding bestaat geen productspecifieke harmonisatiewetgeving. De REACH-beperkingen gelden naast de verordening algemene productveiligheid, Verordening (EU) 2023/988, zodat fabrikanten en importeurs beide volgen: de beperking, en de risicoanalyse, technische documentatie, identificatie- en adresverplichtingen van de GPSR (artikelen 9 en 11).^[4]