Plastic keukenproduct zonder verklaring van overeenstemming

Plastic voorwerpen die met levensmiddelen in aanraking komen, vallen onder twee lagen regelgeving. De kaderverordening, Verordening (EG) nr. 1935/2004, vereist dat materialen zo worden vervaardigd dat zij onder normale of voorzienbare gebruiksomstandigheden hun bestanddelen niet in zulke hoeveelheden aan levensmiddelen afgeven dat de gezondheid in gevaar kan komen of het levensmiddel kan veranderen (artikel 3, lid 1). Waar een specifieke maatregel bestaat, moeten de materialen die eronder vallen vergezeld gaan van een schriftelijke verklaring dat zij aan de regels voldoen, en moet passende documentatie op verzoek aan de autoriteiten ter beschikking staan (artikel 16, lid 1). Marktdeelnemers moeten kunnen aangeven wie hen heeft beleverd en wie zij hebben beleverd (artikel 17, lid 2).^[1]

Voor kunststoffen is de specifieke maatregel Verordening (EU) nr. 10/2011. Bij de vervaardiging mogen alleen de stoffen op de Unielijst in bijlage I worden gebruikt (artikel 5, lid 1), met afwijkingen voor sommige productiehulpstoffen, kleurstoffen en oplosmiddelen op grond van nationaal recht (artikel 6, leden 1 en 2). In de andere handelsfasen dan de detailhandel moet voor de plastic materialen en voorwerpen, voor producten uit tussenfasen en voor de gebruikte stoffen een schriftelijke verklaring van overeenstemming beschikbaar zijn (artikel 15, lid 1). De marktdeelnemer geeft haar af met de informatie uit bijlage IV (artikel 15, lid 2), zij moet duidelijk aangeven waarop zij betrekking heeft, en zij wordt vernieuwd wanneer wijzigingen in samenstelling of productie de migratie veranderen (artikel 15, lid 3).^[2]

Bijlage IV somt op wat een koper moet kunnen zien: de identiteit en het adres van de afgever en van de fabrikant of importeur, de identiteit van het materiaal of voorwerp, de datum, de bevestiging van overeenstemming, informatie over beperkte stoffen en niet opzettelijk toegevoegde stoffen, informatie over stoffen met limieten in levensmiddelen, en de gebruiksspecificaties, zoals soorten levensmiddelen, tijd en temperatuur van het contact en de hoogste verhouding tussen oppervlak en volume waarvoor de overeenstemming is geverifieerd. De verklaring berust op onderbouwende documenten met de omstandigheden en resultaten van tests, berekeningen of andere analyses, die op verzoek aan de autoriteiten ter beschikking worden gesteld (artikel 16).^[2]

Voor bisfenol A gelden sinds Verordening (EU) 2024/3190 eigen regels. Het gebruik van BPA bij de vervaardiging van kunststoffen voor levensmiddelencontact en andere genoemde materialen, en het in de handel brengen van voorwerpen die met BPA zijn vervaardigd, is verboden, onder voorbehoud van de afwijkingen in bijlage II (artikelen 1, lid 2, en 3). Voorwerpen die met een ander bisfenol zijn gemaakt, mogen geen resterend BPA bevatten (artikel 4). De verordening is op 20 januari 2025 in werking getreden, de twintigste dag na de bekendmaking ervan op 31 december 2024 (artikel 14). Voorwerpen voor herhaald gebruik die met BPA zijn gemaakt en aan de eerdere regels voldeden, mochten tot 20 juli 2026 voor het eerst in de handel worden gebracht en mogen tot 20 juli 2027 op de markt blijven, met latere data voor professionele apparatuur voor voedselproductie (artikel 12, zoals gewijzigd bij Verordening (EU) 2026/250). De betrokken voorwerpen moeten in elke handelsfase behalve de detailhandel vergezeld gaan van een verklaring van overeenstemming (artikel 8, lid 1). Verordening (EU) nr. 10/2011 verwijst voor BPA naar die verordening (artikel 6, lid 6).^[3][2]