Dokumenty dostawcy są wyłącznie po chińsku

Prawo produktowe UE określa wymogi językowe według adresata, a nie według rodzaju dokumentu. W odniesieniu do tego, co czyta konsument, rozporządzenie (UE) 2023/988 w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (GPSR) wymaga od importera zapewnienia, aby do produktu dołączono jasne instrukcje i informacje o bezpieczeństwie w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów, określonym przez państwo członkowskie, w którym produkt jest udostępniany (art. 11 ust. 4). Oferta internetowa również musi zawierać ostrzeżenia i informacje o bezpieczeństwie w tym języku (art. 19 lit. d)). Dyrektywa niskonapięciowa 2014/35/UE nakłada ten sam obowiązek na importerów sprzętu elektrycznego (art. 8 ust. 4) i wymaga, aby deklaracja zgodności UE została przetłumaczona na język lub języki wymagane przez państwo członkowskie (art. 15 ust. 2).^[1][3]

W przypadku dokumentów czytanych przez organ obowiązuje inna reguła. Podmiot gospodarczy odpowiedzialny za produkt musi na uzasadnione żądanie organu nadzoru rynku przedstawić wszystkie informacje i dokumentację niezbędne do wykazania zgodności w języku łatwo zrozumiałym dla tego organu (rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 4 ust. 3 lit. b)); w odniesieniu do produktów konsumenckich GPSR stosuje to zadanie przez art. 16 ust. 1. Importerzy sprzętu elektrycznego mają ten sam obowiązek na podstawie dyrektywy niskonapięciowej (art. 8 ust. 9). Omawiane tu akty nie wymagają sporządzenia dokumentacji technicznej w określonym języku; określają język tego, co przedstawia się na żądanie.^[1][2][3]

„Niebieski przewodnik” Komisji wyjaśnia, jak to działa w praktyce. Organ krajowy może zaakceptować język, który rozumie, a który różni się od języka krajowego; język podlega uzgodnieniu z organem i może być trzecim językiem, jeśli organ go zaakceptuje. Na uzasadnione żądanie importerowi wystarczy przedstawić tę część dokumentacji technicznej, która dotyczy zarzucanej niezgodności, dlatego każde żądanie tłumaczenia powinno być ograniczone do tych części.^[4]

Dokumentacja, której nikt nie potrafi przeczytać, nadal pozostaje w gestii importera. Przed wprowadzeniem produktu do obrotu importer musi upewnić się, że producent sporządził dokumentację techniczną (GPSR, art. 11 ust. 1), przechowywać jej kopię przez 10 lat (art. 11 ust. 6) i nie wprowadzać do obrotu produktu, co do którego ma powody sądzić, że jest niezgodny z wymaganiami (art. 11 ust. 2). Sprawdzenie, co faktycznie zawiera sprawozdanie w obcym języku, jest częścią tego obowiązku.^[1]