Sprzedawca żąda danych o opakowaniach każdego produktu

Sprzedawca, który sprzedaje Państwa produkt w opakowaniu, jest dystrybutorem opakowania, a od 12 sierpnia 2026 r. rozporządzenie (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych daje mu własne obowiązki kontrolne (art. 71). Przed udostępnieniem opakowania dystrybutor weryfikuje, czy wprowadzający objęty rozszerzoną odpowiedzialnością producenta jest wpisany do krajowego rejestru producentów, czy opakowanie jest oznakowane zgodnie z art. 12 oraz czy producent i importer umieścili identyfikację oraz swoją nazwę i adres (art. 19 ust. 2). Arkusz danych o opakowaniach to sposób, w jaki wielu sprzedawców zbiera fakty potrzebne do tej kontroli.^[1]

Duża część tego, o co pytają sprzedawcy, znajduje się w dokumentach, które producent i tak musi posiadać. Przed wprowadzeniem opakowania do obrotu producent przeprowadza ocenę zgodności, sporządza dokumentację techniczną określoną w załączniku VII i sporządza deklarację zgodności UE (art. 15 ust. 2 i art. 39). Dokumentacja techniczna zawiera ogólny opis opakowania, projekt i materiały jego elementów składowych, zastosowane normy, opis sposobu oceny zdatności do recyklingu, minimalizacji i możliwości ponownego użycia oraz sprawozdania z badań. Obejmuje wymogi z art. 5–12: substancje, zdatność do recyklingu, udział materiału z recyklingu w tworzywach sztucznych, kompostowalność, minimalizację, możliwość ponownego użycia i oznakowanie. Kilka z nich wchodzi etapami; minimalizację należy na przykład zapewnić do 1 stycznia 2030 r. (art. 10 ust. 1).^[1]

To, kto co musi mieć, zależy od roli. Producentem jest każdy, kto wytwarza opakowania lub produkt w opakowaniu, ale jeżeli przedsiębiorstwo zleca ich zaprojektowanie lub wytworzenie pod własną nazwą lub znakiem towarowym, to ono jest producentem (art. 3 ust. 1 pkt 13). Dostawcy opakowań lub materiałów opakowaniowych muszą przekazać producentowi wszystkie informacje i dokumentację potrzebne do wykazania zgodności (art. 16 ust. 1). Importer zapewnia, aby producent przeprowadził ocenę i sporządził dokumentację, oraz umieszcza na opakowaniu własną nazwę i adres pocztowy (art. 18 ust. 2 i 3).^[1]

Kwestia rejestracji należy do wprowadzającego: producenta, importera lub dystrybutora, który jako pierwszy udostępnia produkt w opakowaniu w państwie członkowskim albo sprzedaje go bezpośrednio użytkownikom końcowym w innym państwie (art. 3 ust. 1 pkt 15). Wprowadzający rejestrują się w każdym zainteresowanym państwie członkowskim i do 1 czerwca składają sprawozdanie za każdy poprzedni rok kalendarzowy (art. 44 ust. 2 i 7). Państwa członkowskie tworzą rejestry w ciągu 18 miesięcy od wejścia w życie pierwszego aktu wykonawczego w sprawie formatu rejestracji i sprawozdawczości (art. 44 ust. 1 i 14); do czasu powstania rejestru należy sprawdzić, czego wymaga organ w każdym kraju sprzedaży. Organy nadzoru rynku mogą w każdym przypadku żądać od podmiotów gospodarczych dokumentów i informacji dotyczących zgodności (rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 14 ust. 4 lit. a)).^[1][2]