Musimy odzyskać produkt sprzedany w kilku krajach UE

Odzyskanie produktu na podstawie rozporządzenia (UE) 2023/988 w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów podąża za produktem, a nie za państwem siedziby firmy. Jeżeli producent uważa lub ma podstawy sądzić, że wprowadzony przez niego do obrotu produkt jest niebezpieczny, musi bezzwłocznie podjąć niezbędne działania naprawcze, poinformować konsumentów oraz poinformować, przez Safety Business Gateway, organy nadzoru rynku państw członkowskich, w których produkt został udostępniony (art. 9 ust. 8). Zgłoszenie zawiera szczegółowe informacje dotyczące ryzyka dla zdrowia i bezpieczeństwa, podjętych już działań naprawczych oraz, jeżeli są dostępne, ilości produktów nadal znajdujących się w obrocie, w podziale na państwa członkowskie. Importerów obciąża odpowiedni obowiązek na podstawie art. 11 ust. 8, w tym zgłoszenie przez Safety Business Gateway (art. 11 ust. 8 lit. d)).^[1]

Język również zależy od rynku. Komunikat o odzyskaniu produktu musi być łatwo zrozumiały dla konsumentów i dostępny w języku lub językach państwa lub państw członkowskich, w których produkt został udostępniony, oraz zawierać elementy wymienione w art. 36 ust. 2, w tym bezpłatny numer telefonu lub interaktywną usługę internetową, w której konsumenci mogą uzyskać więcej informacji w odpowiednich językach urzędowych. Konsumentów możliwych do zidentyfikowania powiadamia się bezpośrednio; jeżeli nie można dotrzeć do wszystkich, komunikat rozpowszechnia się innymi odpowiednimi kanałami, tak aby dotrzeć do jak najszerszego grona odbiorców (art. 35 ust. 1 i 4).^[1]

Organy wymieniają się tym, co widzą. Państwa członkowskie zgłaszają działania naprawcze dotyczące produktów stwarzających poważne ryzyko przez system wczesnego ostrzegania Safety Gate, w ciągu czterech dni roboczych od podjęcia środka, a gdy jedno państwo członkowskie zgłasza taki środek, pozostałe zgłaszają środki lub inne działania, które następnie podejmują w odniesieniu do tych samych produktów, nie później niż cztery dni robocze po ich podjęciu (art. 26 ust. 1, 4 i 7). Dowody wykorzystane przez organ jednego państwa członkowskiego mogą być wykorzystywane w postępowaniach organu innego państwa bez dalszych wymogów formalnych (rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 11 ust. 6, stosowane na podstawie art. 23 ust. 1 GPSR).^[1][2]

Zaangażowana jest też reszta łańcucha. Dystrybutorzy, którzy mają podstawy sądzić, że produkt jest niebezpieczny, dbają o podjęcie działań naprawczych i przekazują posiadane dane, w tym liczbę produktów, których to dotyczy (art. 12 ust. 4). Dostawcy internetowych platform handlowych współpracują z organami i podmiotami gospodarczymi, powiadamiają nabywców, którzy kupili produkt za pośrednictwem ich interfejsów, gdy mają rzeczywistą wiedzę o odzyskaniu produktu, i publikują informacje o odzyskaniu produktu na swoich interfejsach (art. 22 ust. 12). Każdy organ może żądać regularnych sprawozdań z postępów i decydować, czy i kiedy środek można uznać za zakończony (art. 15 ust. 6).^[1]