Wdrażamy nowego dostawcę i chcemy najpierw dokumenty

Wdrożenie dostawcy to najtańszy moment na uporządkowanie zgodności, ponieważ obowiązki zaczynają się przed sprzedażą pierwszej sztuki. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2023/988 w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów importer przed wprowadzeniem produktu do obrotu zapewnia, aby spełniał on ogólny wymóg bezpieczeństwa oraz aby producent sporządził wewnętrzną analizę ryzyka i dokumentację techniczną, opatrzył produkt identyfikatorem i podał swoją nazwę oraz adresy (art. 11 ust. 1). Importer przechowuje kopię tej dokumentacji przez 10 lat od wprowadzenia produktu do obrotu (art. 11 ust. 6).^[1]

Tożsamość dostawcy ma znaczenie w dwóch kierunkach. Nazwa producenta, zarejestrowana nazwa handlowa lub znak towarowy oraz adres pocztowy i elektroniczny znajdują się na produkcie (art. 9 ust. 6). Ponadto na wniosek każdy podmiot gospodarczy musi wskazać, kto dostarczył mu produkt albo część, komponent lub oprogramowanie wbudowane w produkt, i musi być w stanie przedstawić te informacje przez sześć lat od dostawy (art. 15 ust. 3 i 5). Niebieski przewodnik Komisji dodaje, że importer nie potrzebuje pełnomocnictwa od producenta, ale musi zadbać o możliwość nawiązania z nim kontaktu, na przykład aby udostępnić organowi dokumentację techniczną. Za dobrą praktykę uznaje powoływanie się w umowie z dostawcą na obowiązujące prawodawstwo UE i zapewnienie dostępu do dokumentacji technicznej albo podpisane zobowiązanie producenta do jej przekazania (przypis 139).^[1][4]

W przypadku produktów objętych unijnym prawodawstwem harmonizacyjnym dokumenty określa akt sektorowy. W odniesieniu do aktów wymienionych w art. 4 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/1020, takich jak dyrektywa niskonapięciowa, podmiot gospodarczy odpowiedzialny w Unii weryfikuje także, czy sporządzono deklarację zgodności UE i dokumentację techniczną oraz czy dokumentację można udostępnić na wniosek (rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 4 ust. 3 lit. a)). Organy celne zawieszają zwolnienie produktów, które docierają bez dokumentacji wymaganej przez prawo Unii (art. 26 ust. 1 lit. a)).^[2]

Nowszą kwestią jest sposób wytwarzania produktów. Rozporządzenie (UE) 2024/3015 zakazuje podmiotom gospodarczym wprowadzania do obrotu lub udostępniania na rynku Unii, a także eksportowania produktów wytworzonych z użyciem pracy przymusowej (art. 3), czyli produktów, w przypadku których pracę przymusową wykorzystano w całości lub w części na dowolnym etapie pozyskiwania, zbioru, produkcji lub wytwarzania (art. 2 pkt 7). Rozporządzenie stosuje się od 14 grudnia 2027 r. (art. 39) i stanowi, że nie ustanawia dodatkowych obowiązków należytej staranności poza tymi, które wynikają z prawa Unii lub prawa krajowego (art. 1 ust. 3).^[3]