Chcemy wyznaczyć upoważnionego przedstawiciela

Upoważnionego przedstawiciela określa jego pełnomocnictwo. Rozporządzenie (UE) 2023/988 w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów definiuje go jako osobę mającą siedzibę w Unii, która otrzymała od producenta pisemne pełnomocnictwo do działania w jego imieniu w odniesieniu do określonych zadań (art. 3 pkt 9). Pełnomocnictwo musi umożliwiać przedstawicielowi wykonywanie co najmniej czterech zadań: przekazywanie organowi, na uzasadniony wniosek, wszelkich informacji i dokumentów niezbędnych do wykazania bezpieczeństwa produktu, w języku urzędowym zrozumiałym dla organu; informowanie producenta, gdy ma powody sądzić, że produkt jest niebezpieczny; zawiadamianie organów przez Safety Business Gateway o działaniach podjętych w celu wyeliminowania ryzyka, jeżeli producent tego nie uczynił; oraz współpracę z organami przy takich działaniach (art. 10 ust. 2).^[1]

Akty sektorowe mają własny artykuł. Zgodnie z dyrektywą niskonapięciową 2014/35/UE pełnomocnictwo musi umożliwiać przedstawicielowi co najmniej przechowywanie deklaracji zgodności UE i dokumentacji technicznej do dyspozycji organów przez 10 lat, przekazywanie informacji i dokumentów na uzasadniony wniosek oraz współpracę przy działaniach mających na celu wyeliminowanie ryzyka (art. 7 ust. 2). Obowiązek projektowania i produkcji zgodnej z wymaganiami oraz obowiązek sporządzenia dokumentacji technicznej nie mogą wchodzić w zakres pełnomocnictwa (art. 7 ust. 1). Niebieski przewodnik Komisji opisuje zadania, które można przekazać, jako administracyjne, wymaga, aby przekazanie było wyraźne i na piśmie, oraz zauważa, że przedstawiciel nie może z własnej inicjatywy zmieniać produktu (sekcja 3.2).^[3][4]

Drugą, odrębną rolą jest odpowiedzialny podmiot gospodarczy. W przypadku produktów objętych aktami wymienionymi w art. 4 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/1020 oraz produktów objętych GPSR produkt może zostać wprowadzony do obrotu wyłącznie wtedy, gdy podmiot mający siedzibę w Unii odpowiada za zadania z art. 4 ust. 3: weryfikację, czy sporządzono deklarację i dokumentację techniczną, przechowywanie deklaracji do dyspozycji, przekazywanie informacji organom, informowanie ich o ryzyku oraz współpracę przy działaniach naprawczych (art. 4 ust. 1 i 3; GPSR, art. 16 ust. 1). Upoważniony przedstawiciel pełni tę rolę tylko wtedy, gdy pisemne pełnomocnictwo wyznacza go do wykonywania tych zadań (art. 4 ust. 2 lit. c) i art. 5 ust. 1). Zgodnie z GPSR odpowiedzialny podmiot gospodarczy regularnie sprawdza też produkt pod kątem jego dokumentacji technicznej i oznakowania, w stosownych przypadkach z uwzględnieniem ryzyka (art. 16 ust. 2).^[1][2]

Własne obowiązki przedstawiciela są nieliczne, ale stanowcze. Wykonuje on zadania określone w pełnomocnictwie, przedstawia organom na żądanie kopię pełnomocnictwa i musi dysponować odpowiednimi środkami do wykonywania swoich zadań (rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 5 ust. 2 i 3). Producent nie zwalnia się z odpowiedzialności przez wyznaczenie przedstawiciela: Niebieski przewodnik stwierdza, że producent w żadnych okolicznościach nie może zwolnić się z odpowiedzialności, przekazując ją upoważnionemu przedstawicielowi (sekcja 3.1). W przypadku produktów wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku od 9 grudnia 2026 r. rola ta wiąże się także z odpowiedzialnością cywilną: upoważniony przedstawiciel producenta spoza Unii należy do podmiotów ponoszących odpowiedzialność na podstawie dyrektywy (UE) 2024/2853 w sprawie odpowiedzialności za produkty wadliwe (art. 2 ust. 1 i art. 8 ust. 1 lit. c)).^[2][4][5]