Esc

Wyszukiwarka serwisu pojawi się wraz z katalogiem platformy. Do tego czasu proszę zacząć od jednej z poniższych pozycji:
PVD Environment & Waste 12 min

PVD: Dyrektywa w sprawie farb i lakierów (Dyrektywa 2004/42/WE) – wyjaśnienie

Dyrektywa ogranicza zawartość lotnych związków organicznych (LZO) w farbach, lakierach i produktach do odnawiania pojazdów i wymaga etykiety z podkategorią, wartością graniczną i zawartością LZO; obowiązuje producentów, importerów i sprzedawców. Wartości etapu I stosuje się od 1 stycznia 2007 r., surowsze etapu II dla farb i lakierów – od 1 stycznia 2010 r.

Try the demo with PVD — freeSprawdź produkt względem PVD

Free account · no card · opens in the Demo Company

Przegląd z dnia 24 września 2026, recenzent: Conphora compliance team · Kolejny przegląd: 13 marca 2027 · Nie jest to porada prawna

Open the video page →

Kogo dotyczy

Objęte aktem

  • Farby i lakiery dekoracyjne, czyli powłoki nakładane na budynki, ich wykończenia i wyposażenie oraz związane z nimi konstrukcje w celach dekoracyjnych, funkcjonalnych i ochronnych, wymienione w dwunastu podkategoriach a)–l) załącznika I pkt 1.1, z wyłączeniem aerozoli
  • Produkty do odnawiania pojazdów, wymienione w pięciu podkategoriach a)–e) załącznika I pkt 2.1, stosowane do powlekania pojazdów drogowych lub ich części w ramach naprawy, konserwacji lub dekoracji pojazdów poza instalacjami produkcyjnymi
  • Każdy, kto wprowadza taki produkt do obrotu, czyli udostępnia go osobom trzecim odpłatnie lub nieodpłatnie; przywóz na obszar celny Unii sam jest wprowadzeniem do obrotu
  • Produkty, do których przed użyciem trzeba dodać rozpuszczalniki lub inne składniki zawierające rozpuszczalniki: wartości graniczne stosuje się do zawartości LZO w produkcie w stanie gotowym do użycia

Produkty pochodne i powiązane

  • LZO to każdy związek organiczny o początkowej temperaturze wrzenia nie wyższej niż 250 °C, mierzonej przy ciśnieniu standardowym 101,3 kPa, a zawartość LZO to masa LZO w gramach na litr w recepturze produktu w stanie gotowym do użycia; masa LZO, które w trakcie schnięcia reagują chemicznie i stają się częścią powłoki, nie wlicza się do zawartości LZO (art. 2 pkt 5 i 6)
  • Aerozole są wyłączone z rodziny farb i lakierów przez początkowe słowa załącznika I pkt 1, ale aerozole są wyraźnie wymienione w podkategorii e) produktów do odnawiania pojazdów, wykończenia specjalne, i dlatego są tam objęte (załącznik I pkt 1 i pkt 2.1 lit. e))
  • Dyrektywa nie definiuje ról podmiotów gospodarczych i nie ustanawia progu wielkości przedsiębiorstwa: art. 3 ust. 1 jest zakazem wprowadzania do obrotu, który wiąże każdego, kto udostępnia produkt, a sprawozdanie Komisji z wdrażania opisuje podmioty wdrażające jako producentów, importerów, hurtowników i sprzedawców detalicznych farb i lakierów (art. 2 pkt 12, art. 3 ust. 1; COM(2013) 704, sekcja 2.1)
  • Produkty sprzedawane wyłącznie do użycia w działalności objętej dawną dyrektywą 1999/13/WE i prowadzonej w zarejestrowanej lub uzyskującej pozwolenie instalacji są wyłączone spod wymogów art. 3 ust. 1; od 7 stycznia 2014 r. odesłanie to rozumie się jako odesłanie do dyrektywy 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych, której rozdział V i załącznik VII obejmują tę działalność z użyciem rozpuszczalników; należy zauważyć, że pkt 13 załącznika VII część 1 obejmuje powlekanie pierwotne poza linią produkcyjną i powlekanie przyczep, a nie odnawianie naprawcze, które art. 13 niniejszej dyrektywy wyłączył z systemu regulacji rozpuszczalników w 2004 r. (art. 3 ust. 2; dyrektywa 2010/75/UE, art. 4 ust. 1, art. 56, art. 81 ust. 1 i 3 oraz załącznik VII)
  • W przypadku renowacji i konserwacji budynków i pojazdów zabytkowych uznanych przez organy właściwe za mające szczególną wartość historyczną i kulturową państwa członkowskie mogą udzielać indywidualnych zezwoleń na sprzedaż i zakup produktów niespełniających wymagań w ściśle ograniczonych ilościach (art. 3 ust. 3)
  • Produkt spełniający wymagania dyrektywy podlega swobodnemu przepływowi: państwa członkowskie nie mogą z powodów, którymi zajmuje się dyrektywa, zakazywać, ograniczać ani utrudniać wprowadzania do obrotu produktu zgodnego z wymaganiami w stanie gotowym do użycia (art. 8)
  • Dyrektywa nie narusza środków, w tym wymogów dotyczących oznakowania, przyjętych na poziomie Unii lub na poziomie krajowym w celu ochrony zdrowia konsumentów i pracowników oraz ich środowiska pracy, więc etykieta zagrożeń CLP, ograniczenia REACH i przepisy o produktach biobójczych stosuje się obok niej (art. 1 ust. 4 oraz motywy 12 i 13)

Role w rozumieniu aktu

Producent, formulator lub właściciel marki

Dyrektywa nie definiuje ról podmiotów gospodarczych: zakazuje wprowadzania do obrotu, czyli udostępniania osobom trzecim odpłatnie lub nieodpłatnie, produktu z załącznika I, którego zawartość LZO przekracza wartość graniczną z załącznika II dla jego podkategorii albo który nie ma etykiety z art. 4. Producent lub właściciel marki to strona, która opracowuje recepturę produktu, a zatem ustala jego podkategorię, jego zawartość LZO w stanie gotowym do użycia i treść jego etykiety; sprawozdanie Komisji z wdrażania traktuje producentów jako pierwszych z podmiotów wdrażających.

Źródło · Art. 2, point 12, Art. 3(1) and Art. 4Źródło · section 2.1
Importer wprowadzający produkty do Unii

Każdy, kto wprowadza produkt wymieniony w załączniku I na obszar celny Unii: przywóz na obszar celny uznaje się za wprowadzenie do obrotu w rozumieniu dyrektywy, więc importera dotyczy zakaz z art. 3 ust. 1 i obowiązek etykiety z art. 4 na jego własny rachunek. W Danii przywóz produktu bez wymaganej etykiety jest zakazany wprost.

Źródło · Art. 2, point 12, and Art. 3(1)Źródło · § 4
Hurtownik, sprzedawca detaliczny lub skład budowlany

Każdy dalej w łańcuchu, kto udostępnia produkt osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, i tym samym wprowadza go do obrotu w rozumieniu dyrektywy. Sprawozdanie Komisji z wdrażania odnotowuje, że na poziomie hurtu i sprzedaży detalicznej przeprowadza się najwięcej kontroli etykiet i pobiera najwięcej próbek produktów.

Źródło · Art. 2, point 12, and Art. 3(1)Źródło · section 2.2
Użytkownik profesjonalny: wykonawca robót malarskich, warsztat blacharsko-lakierniczy lub instalacja do powlekania

Wykonawca, który kupuje i stosuje produkt. Sama dyrektywa reguluje wprowadzanie do obrotu, a nie stosowanie, ale użytkownik profesjonalny rozstrzyga, czy ma zastosowanie wyłączenie z art. 3 ust. 2 dla produktów sprzedawanych wyłącznie do użycia w zarejestrowanej lub uzyskującej pozwolenie instalacji z rozpuszczalnikami, na miejscu miesza produkt do stanu gotowego do użycia, a w Danii nie może stosować produktu, który nie ma wymaganych informacji o podkategorii i LZO.

Źródło · Art. 3(1), third subparagraph, and Art. 3(2)Źródło · § 3, stk. 4, and § 4

Sprzedają Państwo spoza UE? Zacznij tutaj →

Czy PVD dotyczy Państwa produktu?

Trzy pytania i pierwsza odpowiedź oparta na przepisach o zakresie stosowania danego rozporządzenia. Konto nie jest potrzebne.

Przepisy stojące za tym sprawdzeniem
  1. Farby lub lakiery do budynków dostarczane w postaci aerozoli · dowolne · dowolne Poza zakresem Załącznik I pkt 1 definiuje farby i lakiery jako produkty z podkategorii a)–l), z wyłączeniem aerozoli, więc dekoracyjna farba lub lakier w aerozolu do budynków nie podlega wartościom granicznym LZO ani obowiązkowi etykiety z tej dyrektywy. Musi nadal spełniać wymogi oznakowania CLP, ograniczenia REACH i przepisy dotyczące pojemników aerozolowych; należy też zwrócić uwagę na wyjątek: aerozole są wyraźnie wymienione w podkategorii e) produktów do odnawiania pojazdów, wykończenia specjalne, więc aerozolowe wykończenie specjalne do odnawiania pojazdów jest objęte zakresem z wartością graniczną 840 g/l. Źródło · Annex I, point 1, Annex I, point 2.1(e), Annex II, section B, and Art. 1(4)
  2. Powłoki, które nie są nakładane na budynki, ich wykończenia i wyposażenie ani na związane z nimi konstrukcje, na przykład powlekanie pierwotne pojazdów na linii produkcyjnej oraz ogólne powłoki przemysłowe lub okrętowe · dowolne · dowolne Poza zakresem Dyrektywa dotyczy wyłącznie produktów wymienionych w załączniku I: powłok nakładanych na budynki, ich wykończenia i wyposażenie oraz związane z nimi konstrukcje, a także produktów do odnawiania pojazdów stosowanych poza instalacjami produkcyjnymi. Powłoka do ogólnego użytku przemysłowego, okrętowego lub do wyposażenia pierwotnego, w tym powlekanie pierwotne pojazdów drogowych na linii produkcyjnej, jest poza jej wartościami granicznymi i obowiązkiem etykiety; emisje rozpuszczalników z takich instalacji reguluje natomiast rozdział V dyrektywy 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych. Źródło · Art. 1(3), Annex I, points 1 and 2Źródło · Art. 56 and Annex VII, Part 1
  3. Produkty sprzedawane wyłącznie do użycia w działalności z użyciem rozpuszczalników prowadzonej w zarejestrowanej lub uzyskującej pozwolenie instalacji · dowolne · dowolne To zależy Państwa członkowskie muszą wyłączyć spod wymogów art. 3 ust. 1, wartości granicznych LZO i etykiety z art. 4 produkty sprzedawane wyłącznie do użycia w działalności objętej dawną dyrektywą 1999/13/WE i prowadzonej w instalacji zarejestrowanej lub uzyskującej pozwolenie na podstawie tej dyrektywy, rozumianej od 7 stycznia 2014 r. jako dyrektywa 2010/75/UE, której art. 4 ust. 1 dopuszcza pozwolenie lub procedurę rejestracji dla instalacji objętych wyłącznie rozdziałem V. Wyłączenie zależy od wyłączności: ten sam produkt sprzedawany do ogólnego użytku nie jest wyłączony. Dania transponowała odstępstwo wąsko: § 3 stk. 4 jej rozporządzenia uchyla wyłącznie „bestemmelserne i stk. 1-3”, czyli zakaz wprowadzania do obrotu, metody analityczne i zasadę stanu gotowego do użycia z § 3, a § 4 nie wymienia. Duński warunek jest konkretny: § 3 stk. 4 wyłącza tylko produkty sprzedawane wyłącznie do użycia w działalności objętej rozporządzeniem wykonawczym nr 1491 z 7 grudnia 2015 r. w sprawie instalacji i działalności z użyciem rozpuszczalników organicznych, prowadzonej w instalacji zgłoszonej na podstawie tego rozporządzenia lub uzyskującej pozwolenie jako działalność wymieniona w rozporządzeniu o zatwierdzaniu. Produkt sprzedawany do instalacji, która nie jest ani zgłoszona, ani nie uzyskała pozwolenia, pozostaje objęty § 3. Przy takim odczytaniu zakaz z § 4 przywozu, sprzedaży lub używania produktu bez etykiety pozostaje w mocy mimo odstępstwa, a bezpieczną praktyką w Danii jest znakowanie tych produktów mimo wszystko. Kwestia nie jest rozstrzygnięta: § 4 dotyczy produktów „omfattet af § 3”, więc czytelnik, który uzna, że § 3 stk. 4 całkowicie wyłącza te produkty z § 3, wyłączyłby je razem z nim z § 4, a art. 3 ust. 2 dyrektywy zobowiązuje państwa członkowskie do wyłączenia takich produktów spod wymogów art. 3 ust. 1, do których należy art. 4. Przed oparciem się na wąskim odczytaniu w jednym lub drugim kierunku należy zasięgnąć duńskiej porady prawnej. Źródło · § 3, stk. 4Źródło · title and § 1Źródło · Art. 3(2)Źródło · Art. 4(1), Art. 56 and Art. 81(1) and (3)Źródło · § 3, stk. 4, and § 4
  4. Produkty dostarczane na podstawie indywidualnego zezwolenia do renowacji lub konserwacji budynków lub pojazdów zabytkowych o szczególnej wartości historycznej i kulturowej · dowolne · dowolne To zależy W przypadku renowacji i konserwacji budynków i pojazdów zabytkowych uznanych przez organy właściwe za mające szczególną wartość historyczną i kulturową państwo członkowskie może udzielać indywidualnych zezwoleń na sprzedaż i zakup, w ściśle ograniczonych ilościach, produktów niespełniających wartości granicznych z załącznika II. Jest to uznaniowe zezwolenie krajowe, a nie automatyczne wyłączenie; w Danii udziela go Miljøstyrelsen, a naruszenie warunku zezwolenia jest przestępstwem. Źródło · Art. 3(3)Źródło · § 5 and § 7, stk. 1, nr. 3
  5. Matowe lub błyszczące powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych, podkategorie a) i b) załącznika I, Powłoki do ścian zewnętrznych z podłoża mineralnego, takiego jak mur, cegła lub tynk, podkategoria c), Farby do wykończeń i okładzin wewnętrznych lub zewnętrznych z drewna, metalu lub tworzywa sztucznego, tworzące powłokę kryjącą, w tym powłoki gruntujące i pośrednie, podkategoria d), Lakiery i bejce do wykończeń wewnętrznych lub zewnętrznych, w tym bejce kryjące i bejce cienkowarstwowe, podkategorie e) i f), Grunty o właściwościach uszczelniających lub blokujących oraz grunty wiążące do drewna, ścian i sufitów, podkategorie g) i h), Jednoskładnikowe i dwuskładnikowe powłoki specjalistyczne, na przykład powłoki podłogowe, wykończenia antykorozyjne, powłoki ognioodporne i odporne na graffiti oraz grunty do tworzyw sztucznych lub metali reaktywnych, podkategorie i) i j), Powłoki wielobarwne i powłoki o efekcie dekoracyjnym, podkategorie k) i l), Produkty do odnawiania pojazdów: produkty przygotowawcze i czyszczące, szpachlówki lub kity, grunty, lakiery nawierzchniowe i wykończenia specjalne stosowane do naprawy, konserwacji lub dekoracji pojazdów drogowych poza linią produkcyjną · Producent, formulator lub właściciel marki, Importer wprowadzający produkty do Unii, Hurtownik, sprzedawca detaliczny lub skład budowlany · dowolne Objęte zakresem Produkt z jednej z podkategorii załącznika I może być wprowadzony do obrotu tylko wtedy, gdy jego zawartość LZO w stanie gotowym do użycia nie przekracza wartości granicznej dla tej podkategorii z załącznika II, ustalonej metodą z załącznika III, i tylko wtedy, gdy ma etykietę wskazującą podkategorię, odpowiednią wartość graniczną LZO w g/l i maksymalną zawartość LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia. Farby i lakiery podlegają wartościom etapu II stosowanym od 1 stycznia 2010 r., od 30 g/l do 750 g/l zależnie od podkategorii i od tego, czy powłoka jest na bazie wody, czy rozpuszczalników; produkty do odnawiania pojazdów podlegają wartościom z załącznika II sekcja B, od 200 g/l do 850 g/l, stosowanym od 1 stycznia 2007 r. Nie ma progu wielkości przedsiębiorstwa ani wyłączenia dla małych ilości. Źródło · Art. 3(1), Art. 4, Annex I, Annex II and Annex III
  6. Matowe lub błyszczące powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych, podkategorie a) i b) załącznika I, Powłoki do ścian zewnętrznych z podłoża mineralnego, takiego jak mur, cegła lub tynk, podkategoria c), Farby do wykończeń i okładzin wewnętrznych lub zewnętrznych z drewna, metalu lub tworzywa sztucznego, tworzące powłokę kryjącą, w tym powłoki gruntujące i pośrednie, podkategoria d), Lakiery i bejce do wykończeń wewnętrznych lub zewnętrznych, w tym bejce kryjące i bejce cienkowarstwowe, podkategorie e) i f), Grunty o właściwościach uszczelniających lub blokujących oraz grunty wiążące do drewna, ścian i sufitów, podkategorie g) i h), Jednoskładnikowe i dwuskładnikowe powłoki specjalistyczne, na przykład powłoki podłogowe, wykończenia antykorozyjne, powłoki ognioodporne i odporne na graffiti oraz grunty do tworzyw sztucznych lub metali reaktywnych, podkategorie i) i j), Powłoki wielobarwne i powłoki o efekcie dekoracyjnym, podkategorie k) i l), Produkty do odnawiania pojazdów: produkty przygotowawcze i czyszczące, szpachlówki lub kity, grunty, lakiery nawierzchniowe i wykończenia specjalne stosowane do naprawy, konserwacji lub dekoracji pojazdów drogowych poza linią produkcyjną · Użytkownik profesjonalny: wykonawca robót malarskich, warsztat blacharsko-lakierniczy lub instalacja do powlekania · dowolne To zależy Zakaz z dyrektywy dotyczy wprowadzania do obrotu, a nie stosowania, więc wykonawca robót malarskich lub warsztat lakierniczy nie jest bezpośrednio związany wartościami granicznymi z załącznika II w odniesieniu do produktów, które tylko nakłada. Użytkownika profesjonalnego dotyczą jednak trzy kwestie: gdy przed użyciem dodaje się rozpuszczalniki lub inne składniki zawierające rozpuszczalniki, wartość graniczną stosuje się do mieszaniny w stanie gotowym do użycia, więc rozcieńczanie na miejscu nie może przekroczyć wartości granicznej; zakup produktów wyłącznie do użycia w instalacji zarejestrowanej lub uzyskującej pozwolenie na działalność z części 1 załącznika VII do dyrektywy 2010/75/UE uruchamia wyłączenie z art. 3 ust. 2, ale pkt 13 tej części, odnawianie pojazdów, obejmuje wyłącznie powlekanie pierwotne pojazdów drogowych lub ich części poza linią produkcyjną i powlekanie przyczep, powyżej 0,5 tony rozpuszczalnika rocznie na podstawie pozycji 6 części 2, a nie odnawianie naprawcze wykonywane w warsztacie lakierniczym, które art. 13 dyrektywy w sprawie farb i lakierów wyłączył z systemu regulacji rozpuszczalników w 2004 r.; a w Danii stosowanie produktu bez wymaganych informacji o podkategorii i LZO jest zakazane samoistnie. Źródło · Art. 3(1), third subparagraph, and Art. 3(2)Źródło · Art. 4(1), Art. 56, Annex VII, Part 1, point 13, and Part 2, item 6Źródło · § 4
  7. dowolne · dowolne · dowolne To zależy To, czy dyrektywa ma zastosowanie, zależy od tego, czy produkt należy do jednej z siedemnastu podkategorii wymienionych w załączniku I, czy jest aerozolem, czy jest sprzedawany wyłącznie do użycia w zarejestrowanej lub uzyskującej pozwolenie instalacji z rozpuszczalnikami albo na podstawie zezwolenia dla zabytków, oraz od tego, czy Państwo wprowadzają go do obrotu, czy tylko go stosują. Źródło · Art. 1(3), Art. 3 and Annex I

Kluczowe terminy

  1. Dyrektywa 2004/42/WE wchodzi w życie w dniu opublikowania w Dz.Urz. UE L 143 z 30 kwietnia 2004 r. Źródło · Art. 15Źródło
  2. Termin, do którego państwa członkowskie wyznaczają organ właściwy odpowiedzialny za wykonywanie obowiązków wynikających z dyrektywy i informują o tym Komisję Źródło · Art. 5
  3. Termin transpozycji: państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania dyrektywy i do tej samej daty powiadamiają Komisję o przepisach dotyczących sankcji Źródło · Art. 10 and Art. 14(1)
  4. Zaczynają obowiązywać wartości graniczne maksymalnej zawartości LZO etapu I dla dwunastu podkategorii farb i lakierów z załącznika II sekcja A, jeden zestaw wartości granicznych dla pięciu podkategorii produktów do odnawiania pojazdów z załącznika II sekcja B, a etykieta z podkategorią i LZO z art. 4 staje się obowiązkowa Źródło · Art. 3(1), Art. 4 and Annex II, sections A and B
  5. Ostatni dzień, w którym można wprowadzać do obrotu produkty, które wykazano jako wyprodukowane przed 1 stycznia 2007 r. i niespełniające wartości granicznych etapu I, przy czym 12-miesięczny okres biegnie od dnia wejścia w życie wymogu Źródło · Art. 3(4)
  6. Rozporządzenie (WE) nr 1137/2008 wchodzi w życie i zastępuje art. 11 i art. 12 ust. 3 w ten sposób, że załącznik III dostosowuje się do postępu technicznego w trybie regulacyjnym połączonym z kontrolą Źródło · Annex, point 4.11
  7. Dyrektywa 2008/112/WE wchodzi w życie i zastępuje słowo preparat słowem mieszanina w art. 2 pkt 3 i 8, aby dostosować dyrektywę do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania; państwa członkowskie musiały przyjąć środki krajowe do 1 kwietnia 2010 r. i stosować je od 1 czerwca 2010 r. Źródło · Art. 6, Art. 7(1) and Art. 8
  8. Zaczynają obowiązywać wartości graniczne maksymalnej zawartości LZO etapu II dla dwunastu podkategorii farb i lakierów z załącznika II sekcja A; wartości graniczne dla produktów do odnawiania pojazdów z sekcji B nie zmieniają się i pozostają na poziomie z 2007 r. Źródło · Annex II, sections A and B
  9. Dyrektywa Komisji 2010/79/UE wchodzi w życie i zastępuje załącznik III metodami badań ISO 11890-2 z 2006 r., ISO 11890-1 z 2007 r. i ASTM D 2369 z 2003 r.; państwa członkowskie musiały dokonać transpozycji do 10 czerwca 2012 r. Źródło · Art. 1, Art. 2(1), Art. 3 and the Annex
  10. Ostatni dzień, w którym można wprowadzać do obrotu produkty, które wykazano jako wyprodukowane przed 1 stycznia 2010 r. i niespełniające wartości granicznych etapu II Źródło · Art. 3(4)
  11. Dyrektywa 1999/13/WE w sprawie emisji rozpuszczalników z instalacji, do której odsyła art. 3 ust. 2 dyrektywy w sprawie farb i lakierów i którą zmienił jej art. 13, zostaje uchylona dyrektywą 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych; odesłania do niej rozumie się jako odesłania do tej dyrektywy, której rozdział V i załącznik VII regulują obecnie działalność z użyciem rozpuszczalników. EUR-Lex odnotowuje, że art. 13 dyrektywy w sprawie farb i lakierów został sam częściowo uchylony tą dyrektywą ze skutkiem od tej samej daty, a koniec jego obowiązywania przypada na 6 stycznia 2014 r., ponieważ przepis, który zmieniał, już nie istnieje. Źródło · Art. 81(1) and (3), Art. 56 and Annex VII, Part 1, point 13
  12. Duńskie rozporządzenie wykonawcze nr 1369 z 25 listopada 2015 r. w sprawie wprowadzania do obrotu i znakowania lotnych związków organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów wchodzi w życie i zastępuje rozporządzenie nr 1049 z 27 października 2005 r. Źródło · § 8
  13. Dyrektywa 2001/81/WE w sprawie krajowych poziomów emisji, na której opierają się motyw 1 i art. 9 ust. 1 dyrektywy w sprawie farb i lakierów, zostaje uchylona dyrektywą (UE) 2016/2284 w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych, przy czym jej art. 1 i 4 oraz załącznik I stosuje się nadal do 31 grudnia 2019 r. Źródło · Art. 21(1)
  14. Zaczyna być stosowane rozporządzenie (UE) 2019/1243: art. 11 staje się upoważnieniem do przyjmowania aktów delegowanych zmieniających załącznik III, wprowadzony zostaje art. 11a o wykonywaniu przekazanych uprawnień, z pięcioletnim, milcząco odnawianym przekazaniem uprawnień od 26 lipca 2019 r., a art. 12 ust. 3 zostaje skreślony Źródło · Annex, point 3
  15. Rozporządzenie (UE) 2018/858 uchyla dyrektywę 2007/46/WE, która sama uchyliła dyrektywę 70/156/EWG od 29 kwietnia 2009 r.; odesłanie do pojazdów drogowych w rozumieniu dyrektywy 70/156/EWG w załączniku I pkt 2 dyrektywy w sprawie farb i lakierów rozumie się zatem jako odesłanie do rozporządzenia (UE) 2018/858 Źródło · Art. 88Źródło · Art. 49
  16. Zaczyna być stosowane rozporządzenie (UE) 2019/1020: art. 6 i 7 dyrektywy, dotyczące krajowego programu monitorowania i obowiązku sprawozdawczego, zostają skreślone, a dyrektywa staje się pkt 17 załącznika I do tego rozporządzenia, więc jego uprawnienia w zakresie nadzoru rynku obejmują te produkty; art. 4 rozporządzenia nie ma zastosowania, ponieważ art. 4 ust. 5 nie wymienia dyrektywy Źródło · Art. 2(1), Art. 4(5), Art. 38, Art. 44 and Annex I, point 17

Co należy zrobić

Obowiązki według roli

Producent, formulator lub właściciel marki6
  • Zaklasyfikować każdy produkt do dokładnie jednej podkategorii z załącznika I: do jednej z dwunastu podkategorii farb i lakierów: a) matowe powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych, b) błyszczące powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych, c) powłoki do ścian zewnętrznych z podłoża mineralnego, d) farby do wykończeń i okładzin wewnętrznych lub zewnętrznych, e) lakiery i bejce do wykończeń, f) bejce cienkowarstwowe, g) grunty, h) grunty wiążące, i) jednoskładnikowe powłoki specjalistyczne, j) dwuskładnikowe powłoki specjalistyczne, k) powłoki wielobarwne i l) powłoki o efekcie dekoracyjnym, albo do jednej z pięciu podkategorii produktów do odnawiania pojazdów: a) produkty przygotowawcze i czyszczące, b) szpachlówka lub kit, c) grunt, d) lakier nawierzchniowy i e) wykończenia specjalne. Podkategoria rozstrzyga zarówno o wartości granicznej, jak i o etykiecie. Annex I, points 1.1 and 2.1
  • Utrzymywać zawartość LZO w produkcie w stanie gotowym do użycia na poziomie nie wyższym niż wartość graniczna z załącznika II dla jego podkategorii, odróżniając powłoki na bazie wody, których lepkość reguluje się wodą, od powłok na bazie rozpuszczalników, których lepkość reguluje się rozpuszczalnikiem organicznym, ponieważ w jedenastu z dwunastu podkategorii farb i lakierów oba rodzaje mają różne wartości graniczne. Art. 2, points 10 and 11, Art. 3(1) and Annex II, section A
  • Jeżeli aby produkt był gotowy do użycia, trzeba dodać rozpuszczalniki lub inne składniki zawierające rozpuszczalniki, zaprojektować proporcję mieszania tak, aby wartość graniczną spełniał produkt w stanie gotowym do użycia, a nie koncentrat w puszce. Art. 3(1), third subparagraph
  • Określić zawartość LZO metodą z załącznika III: ISO 11890-2 z 2006 r. dla produktów o zawartości LZO poniżej 15% masy, w których nie ma rozcieńczalników reaktywnych, ISO 11890-1 z 2007 r. lub ISO 11890-2 z 2006 r. dla produktów o zawartości co najmniej 15% masy, w których nie ma rozcieńczalników reaktywnych, oraz ASTM D 2369 z 2003 r., gdy występują rozcieńczalniki reaktywne. Pamiętać, że LZO, które w trakcie schnięcia reagują chemicznie i stają się częścią powłoki, nie są liczone, oraz że w przypadku produktów do odnawiania pojazdów innych niż podkategoria a) odlicza się całą zawartość wody w produkcie gotowym do użycia. Art. 2, point 6, Art. 3(1), Annex II, section B, footnote, and Annex III
  • Opatrzyć każdy produkt etykietą wskazującą podkategorię produktu i odpowiednie wartości graniczne LZO w g/l, o których mowa w załączniku II, oraz maksymalną zawartość LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia. Oba elementy są obowiązkowe; wartością graniczną na etykiecie jest wartość graniczna UE dla danej podkategorii, a nie zmierzona zawartość. Art. 4
  • Przed dostarczeniem produktu przekraczającego wartość graniczną do renowacji lub konserwacji budynku albo pojazdu zabytkowego uznanego za mający szczególną wartość historyczną i kulturową wystąpić do organu właściwego o indywidualne zezwolenie i utrzymywać dostawy w ściśle ograniczonych ilościach, na które zezwolenie pozwala; w Danii takich zezwoleń udziela Miljøstyrelsen. Art. 3(3)§ 5
Importer wprowadzający produkty do Unii5
  • Traktować przywóz jako wprowadzenie do obrotu: przywóz na obszar celny Unii uznaje się za wprowadzenie do obrotu w rozumieniu dyrektywy, więc zakaz dotyczący produktów przekraczających wartość graniczną i obowiązek etykiety dotyczą bezpośrednio importera i nie można ich przerzucić na dostawcę spoza UE. Art. 2, point 12, and Art. 3(1)
  • Uzyskać od dostawcy, przed pierwszą dostawą, przypisanie do podkategorii i określenie zawartości LZO produktu w stanie gotowym do użycia, wykonane jedną z metod z załącznika III, ponieważ zgodność z wartościami granicznymi z załącznika II wykazuje się tymi metodami i żadnymi innymi. Art. 3(1) and Annex III
  • Sprawdzić etykietę przed zwolnieniem towaru: musi wskazywać podkategorię, odpowiednie wartości graniczne LZO z załącznika II w g/l i maksymalną zawartość LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia. Ani art. 4, ani duńskie rozporządzenie wykonawcze nie ustanawia wymogu językowego dla tych informacji, ale informacje o zagrożeniach na tej samej puszce na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 muszą być w języku państwa członkowskiego sprzedaży, więc projekt graficzny należy w każdym razie przygotować w języku rynku. Art. 4
  • Nie opierać się na wyłączeniu dla instalacji z rozpuszczalnikami w przypadku zapasów ogólnego przeznaczenia: obejmuje ono wyłącznie produkty sprzedawane wyłącznie do użycia w działalności prowadzonej w zarejestrowanej lub uzyskującej pozwolenie instalacji, a w Danii § 3 stk. 4 uchyla tylko przepisy § 3 stk. 1-3, więc przy lepszym odczytaniu zakaz znakowania z § 4 pozostaje nienaruszony. Art. 3(2)§ 3, stk. 4, and § 4
  • W Danii pamiętać, że krajowe rozporządzenie zakazuje przywozu, sprzedaży i używania produktu bez etykiety, więc przesyłka bez etykiety jest niezgodna z prawem już na granicy, a nie tylko w punkcie sprzedaży. § 4
Hurtownik, sprzedawca detaliczny lub skład budowlany2
  • Dostarczać wyłącznie produkty, których zawartość LZO mieści się w wartości granicznej z załącznika II dla ich podkategorii: udostępnienie produktu osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, jest jego wprowadzeniem do obrotu, więc zakaz dotyczy hurtownika, składu budowlanego i sprzedawcy detalicznego na ich własny rachunek. Art. 2, point 12, and Art. 3(1)
  • Sprawdzać przy przyjęciu towaru, czy każda puszka ma podkategorię, odpowiednią wartość graniczną z załącznika II w g/l i maksymalną zawartość LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia oraz czy podana zawartość nie przekracza podanej wartości granicznej; produkt z błędną etykietą można zakwestionować nawet wtedy, gdy jego rzeczywista zawartość byłaby dopuszczalna. Art. 4

PVD w skrócie

Dyrektywa w sprawie farb i lakierów, nazywana czasem dyrektywą LZO lub dyrektywą Decopaint, formalnie dyrektywa 2004/42/WE, jest prawem UE określającym, ile rozpuszczalnika może zawierać powłoka dekoracyjna lub produkt do odnawiania pojazdów. Jej celem jest ograniczenie całkowitej zawartości lotnych związków organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów, aby zapobiec zanieczyszczeniu powietrza wynikającemu z udziału LZO w powstawaniu ozonu troposferycznego lub je zmniejszyć, oraz osiągnięcie tego przez zbliżenie specyfikacji technicznych tych produktów (art. 1 ust. 1 i 2). LZO to każdy związek organiczny o początkowej temperaturze wrzenia nie wyższej niż 250 °C, mierzonej przy ciśnieniu standardowym 101,3 kPa, a zawartość LZO to masa lotnych związków organicznych w gramach na litr w recepturze produktu w stanie gotowym do użycia; LZO, które w trakcie schnięcia reagują chemicznie i stają się częścią powłoki, nie są do niej wliczane (art. 2 pkt 5 i 6).

Dyrektywa działa jako kontrola wprowadzania do obrotu, a nie jako pozwolenie na emisje. Państwa członkowskie muszą zapewnić, aby produkty wymienione w załączniku I były wprowadzane do obrotu na ich rynku tylko wtedy, gdy zawartość LZO nie przekracza wartości granicznej z załącznika II dla podkategorii produktu, a produkt spełnia wymogi artykułu o etykietach; wprowadzenie do obrotu oznacza udostępnienie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, a przywóz na obszar celny Unii uznaje się za wprowadzenie do obrotu (art. 2 pkt 12 i art. 3 ust. 1). Produkt spełniający wymagania w stanie gotowym do użycia podlega swobodnemu przepływowi: państwa członkowskie nie mogą z powodów, którymi zajmuje się dyrektywa, zakazywać, ograniczać ani utrudniać jego wprowadzania do obrotu (art. 8). Dyrektywa uzupełnia też przepisy o chemikaliach, a nie je zastępuje, ponieważ nie narusza środków, w tym wymogów dotyczących oznakowania, przyjętych na poziomie Unii lub krajowym w celu ochrony zdrowia konsumentów i pracowników oraz ich środowiska pracy (art. 1 ust. 4).

Tekst z 2004 r. powstał jako uzupełnienie, ukierunkowane na źródła, krajowych pułapów emisji LZO ustalonych wówczas dyrektywą 2001/81/WE, ponieważ zawartość LZO w farbach, lakierach i produktach do odnawiania pojazdów powoduje znaczące emisje przyczyniające się do lokalnego i transgranicznego powstawania utleniaczy fotochemicznych (motywy 1–7). Weszła w życie w dniu opublikowania, 30 kwietnia 2004 r., państwa członkowskie musiały wyznaczyć organ właściwy do 30 kwietnia 2005 r. i dokonać transpozycji dyrektywy do 30 października 2005 r., a wartości graniczne obowiązywały od dat z załącznika II (art. 5, art. 14 ust. 1 i art. 15). Dyrektywa 2001/81/WE została sama uchylona od 1 lipca 2018 r. dyrektywą (UE) 2016/2284 w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych, więc pułapy, które dyrektywa wspiera, są obecnie krajowymi zobowiązaniami redukcyjnymi z tego aktu.

Zakres

Załącznik I określa zakres w dwóch częściach. Farby i lakiery to produkty z dwunastu podkategorii a)–l) pkt 1.1, z wyłączeniem aerozoli: powłoki nakładane na budynki, ich wykończenia i wyposażenie oraz związane z nimi konstrukcje w celach dekoracyjnych, funkcjonalnych i ochronnych. Dwanaście podkategorii to: matowe powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych o stopniu połysku 25 lub niższym przy 60 stopniach; błyszczące powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych o wyższym połysku; powłoki do ścian zewnętrznych z podłoża mineralnego, czyli muru, cegły lub tynku; farby do wykończeń i okładzin wewnętrznych i zewnętrznych z drewna, metalu lub tworzywa sztucznego tworzące powłokę kryjącą, w tym powłoki gruntujące i pośrednie; lakiery i bejce do wykończeń wewnętrznych i zewnętrznych tworzące powłokę przezroczystą lub półprzezroczystą, w tym bejce kryjące zdefiniowane w EN 927-1 w kategorii półtrwałej; bejce cienkowarstwowe o średniej grubości poniżej 5 mikrometrów, badane według ISO 2808:1997, metoda 5A; grunty o właściwościach uszczelniających lub blokujących do drewna, ścian i sufitów; grunty wiążące, które stabilizują luźne cząstki podłoża, nadają właściwości hydrofobowe lub chronią drewno przed sinizną; jednoskładnikowe powłoki specjalistyczne do zastosowań wymagających szczególnych właściwości użytkowych, takich jak powłoki podłogowe, wykończenia antykorozyjne, odporność na graffiti, ognioodporność i normy higieny w sektorze spożywczym, napojów lub zdrowia; dwuskładnikowe powłoki specjalistyczne o takim samym zastosowaniu, ale z drugim składnikiem dodawanym przed nałożeniem; powłoki wielobarwne dające efekt dwukolorowy lub wielokolorowy bezpośrednio po pierwszym nałożeniu; oraz powłoki o efekcie dekoracyjnym dające szczególne efekty estetyczne na przygotowanych podłożach wcześniej malowanych lub na powłokach bazowych.

Produkty do odnawiania pojazdów to produkty z pięciu podkategorii a)–e) pkt 2.1, stosowane do powlekania pojazdów drogowych lub ich części, wykonywanego w ramach naprawy, konserwacji lub dekoracji pojazdów poza instalacjami produkcyjnymi. Są to produkty przygotowawcze i czyszczące, w tym płyny do mycia pistoletów, zmywacze do farb, odtłuszczacze, środki do usuwania silikonu i środki do czyszczenia wstępnego; szpachlówka lub kit, czyli masy o dużej gęstości wypełniające głębokie nierówności powierzchni; grunt, z rodzajami: podkład wypełniający lub wypełniacz, podkład ogólny do metali i podkład wytrawiający zawierający co najmniej 0,5% masy kwasu fosforowego; lakier nawierzchniowy, w tym lakiery bazowe i bezbarwne; oraz wykończenia specjalne, takie jak efekty metaliczne lub perłowe, lakiery bezbarwne odporne na zarysowania i fluorowane, lakiery bazowe odblaskowe, wykończenia strukturalne, powłoki antypoślizgowe, uszczelniacze podwozia, powłoki przeciwkamieniowe, wykończenia wnętrz i aerozole. Odesłanie w pkt 2 do pojazdów drogowych w rozumieniu dyrektywy 70/156/EWG należy odczytywać w świetle rozporządzenia (UE) 2018/858, ponieważ dyrektywa 70/156/EWG została uchylona dyrektywą 2007/46/WE od 29 kwietnia 2009 r., a ta dyrektywa rozporządzeniem (UE) 2018/858 od 1 września 2020 r., przy czym odesłania rozumie się jako odesłania do późniejszego aktu.

Łatwo pomylić dwie granice. Aerozole są wyłączone z rodziny farb i lakierów przez początkowe słowa załącznika I pkt 1, ale są wyraźnie wymienione w podkategorii e) produktów do odnawiania pojazdów, więc aerozolowe wykończenie specjalne do prac warsztatu lakierniczego jest objęte zakresem z wartością graniczną 840 g/l, podczas gdy dekoracyjna farba w sprayu do ściany jest poza nim. Ponadto powłoki nakładane poza tymi dwiema rodzinami, w szczególności powlekanie pierwotne pojazdów na linii produkcyjnej i ogólne powłoki przemysłowe, w ogóle nie są tu objęte; emisje rozpuszczalników z takich instalacji reguluje rozdział V i załącznik VII dyrektywy 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych.

Dyrektywa nie wskazuje ról podmiotów gospodarczych i nie ustanawia progu wielkości przedsiębiorstwa. Zakaz dotyczy wprowadzania do obrotu, więc obejmuje w równym stopniu producenta, importera, hurtownika i sprzedawcę detalicznego, czyli tak, jak Komisja opisuje podmioty wdrażające w swoim sprawozdaniu z wdrażania.

Co należy zrobić

Zaklasyfikować produkt do jednej podkategorii

Każdy produkt objęty zakresem należy do dokładnie jednej z siedemnastu podkategorii, a podkategoria rozstrzyga zarówno o wartości granicznej, jak i o brzmieniu etykiety (załącznik I pkt 1.1 i 2.1). W przypadku farb i lakierów należy też zapisać, czy powłoka jest na bazie wody, której lepkość reguluje się wodą, czy na bazie rozpuszczalników, której lepkość reguluje się rozpuszczalnikiem organicznym, ponieważ w jedenastu z dwunastu podkategorii oba rodzaje mają różne wartości graniczne (art. 2 pkt 10 i 11). Sprawozdanie Komisji wykazało, że większość produktów, które w 2010 r. naruszały zarówno wartości graniczne LZO, jak i przepisy o etykietach, należała do podkategorii d), farb do wykończeń i okładzin wewnętrznych i zewnętrznych, oraz że trzy kolejne podkategorie zgłoszono jako niezgodne pod obydwoma względami: a) matowe powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych, e) lakiery i bejce do wykończeń oraz i) jednoskładnikowe powłoki specjalistyczne. Sprawozdanie nie porządkuje tych trzech podkategorii względem siebie, ale razem z d) wskazują one miejsca, w których klasyfikacja i receptura najczęściej zawodzą.

Mieścić się w wartości granicznej

Załącznik II sekcja A ustala dwa etapy dla farb i lakierów w gramach na litr produktu gotowego do użycia. Wartości etapu I stosowano od 1 stycznia 2007 r., surowsze wartości etapu II – od 1 stycznia 2010 r. W etapie II matowe powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych mają limit 30 g/l zarówno na bazie wody, jak i na bazie rozpuszczalników; błyszczące powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych – 100 g/l w obu; powłoki do ścian zewnętrznych z podłoża mineralnego – 40 g/l na bazie wody i 430 g/l na bazie rozpuszczalników; farby do wykończeń i okładzin – 130 i 300 g/l; lakiery i bejce do wykończeń – 130 i 400 g/l; bejce cienkowarstwowe – 130 i 700 g/l; grunty – 30 i 350 g/l; grunty wiążące – 30 i 750 g/l; jednoskładnikowe powłoki specjalistyczne – 140 i 500 g/l; dwuskładnikowe reaktywne powłoki specjalistyczne do określonych zastosowań końcowych, takich jak podłogi – 140 i 500 g/l; powłoki wielobarwne – 100 g/l w obu; a powłoki o efekcie dekoracyjnym – 200 g/l w obu. Załącznik II sekcja B ustala jeden zestaw wartości dla produktów do odnawiania pojazdów, który obowiązuje od 1 stycznia 2007 r. i nigdy nie był zmieniany: 850 g/l dla produktów przygotowawczych i 200 g/l dla środków do czyszczenia wstępnego, 250 g/l dla szpachlówki lub kitu wszystkich rodzajów, 540 g/l dla podkładu wypełniającego, wypełniacza i podkładu ogólnego do metali oraz 780 g/l dla podkładu wytrawiającego, 420 g/l dla lakierów nawierzchniowych wszystkich rodzajów i 840 g/l dla wykończeń specjalnych wszystkich rodzajów. Z wyjątkiem podkategorii produktów przygotowawczych i czyszczących odlicza się całą zawartość wody w produkcie do odnawiania pojazdów gotowym do użycia.

W przypadku produktów, do których przed użyciem trzeba dodać rozpuszczalniki lub inne składniki zawierające rozpuszczalniki, aby były gotowe do użycia, wartość graniczną stosuje się do zawartości LZO w stanie gotowym do użycia (art. 3 ust. 1 akapit trzeci). To zasada, która obejmuje systemy dwuskładnikowe, rozcieńczanie na miejscu i rozcieńczanie w pistolecie: koncentrat w puszce nie jest wielkością, z którą porównuje organ.

Określić zawartość LZO

Zgodność z wartościami granicznymi z załącznika II wykazuje się metodami z załącznika III i żadnymi innymi (art. 3 ust. 1). Odkąd dyrektywa Komisji 2010/79/UE zastąpiła ten załącznik, stosuje się trzy bloki metod. Dla produktów o zawartości LZO poniżej 15% masy, w których nie ma rozcieńczalników reaktywnych, dozwoloną metodą jest ISO 11890-2 z 2006 r. Przy zawartości co najmniej 15% masy, gdy nie ma rozcieńczalników reaktywnych, można stosować ISO 11890-1 z 2007 r. lub ISO 11890-2 z 2006 r., przy czym prostsza i tańsza ISO 11890-1 została dodana w 2010 r. właśnie po to, aby obniżyć koszty badań. Gdy występują rozcieńczalniki reaktywne, metodą jest ASTM D 2369 z 2003 r. Od 26 lipca 2019 r. Komisja może zmieniać załącznik III w drodze aktu delegowanego na podstawie art. 11 i art. 11a, więc lista metod może się zmienić bez nowej dyrektywy.

Oznakować produkt etykietą

Każdy produkt wymieniony w załączniku I musi mieć etykietę w chwili wprowadzenia do obrotu, a etykieta musi wskazywać podkategorię produktu i odpowiednie wartości graniczne LZO w g/l, o których mowa w załączniku II, oraz maksymalną zawartość LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia (art. 4). Wymagane są oba elementy: wartość graniczna UE dla podkategorii i własna maksymalna zawartość produktu, aby inspektor, użytkownik końcowy lub nabywca mógł odczytać z puszki podkategorię, obowiązującą wartość graniczną i rzeczywistą zawartość i porównać jedno z drugim. Miljøstyrelsen zaleca duńskim dostawcom umieszczenie informacji w wyraźnym i widocznym miejscu na etykiecie, najlepiej obok pola z informacjami o zagrożeniach, ale poza nim. To na etykietach egzekwowanie wykrywa najwięcej problemów: w 2010 r. skontrolowano w całej Unii około 121 000 etykiet i 94,2% było zgodnych, co jest poprawą w porównaniu z odsetkiem naruszeń około 20% w 2007 r., ale nadal słabszą połową systemu.

Wyłączenia i zezwolenia

Istnieją trzy wyłączenia i każde jest wąskie. Po pierwsze, państwa członkowskie muszą wyłączyć spod wymogów art. 3 ust. 1 produkty sprzedawane wyłącznie do użycia w działalności objętej dyrektywą 1999/13/WE i prowadzonej w zarejestrowanej lub uzyskującej pozwolenie instalacji zgodnie z art. 3 i 4 tej dyrektywy (art. 3 ust. 2). Dyrektywa 1999/13/WE została uchylona ze skutkiem od 7 stycznia 2014 r. dyrektywą 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych, a odesłania do niej rozumie się jako odesłania do tej dyrektywy, więc wyłączenie wskazuje obecnie działalność z użyciem rozpuszczalników z rozdziału V i załącznika VII, ale pkt 13 części 1, odnawianie pojazdów, obejmuje wyłącznie powlekanie pierwotne pojazdów drogowych lub ich części poza linią produkcyjną i powlekanie przyczep, powyżej 0,5 tony rozpuszczalnika rocznie na podstawie pozycji 6 części 2, a nie odnawianie naprawcze wykonywane w warsztacie lakierniczym, które art. 13 dyrektywy w sprawie farb i lakierów wyłączył z systemu regulacji rozpuszczalników w 2004 r.; art. 4 ust. 1 tamtej dyrektywy wymaga pozwolenia, ale pozwala państwom członkowskim ustanowić procedurę rejestracji dla instalacji objętych wyłącznie rozdziałem V. Wyłączenie zależy od słowa wyłącznie: ten sam produkt sprzedawany w obrocie ogólnym nie jest wyłączony. Po drugie, w przypadku renowacji i konserwacji budynków i pojazdów zabytkowych uznanych przez organy właściwe za mające szczególną wartość historyczną i kulturową państwa członkowskie mogą udzielać indywidualnych zezwoleń na sprzedaż i zakup, w ściśle ograniczonych ilościach, produktów niespełniających wartości granicznych z załącznika II (art. 3 ust. 3). Po trzecie, produkty, które wykazano jako wyprodukowane przed wejściem w życie wartości granicznej, można było wprowadzać do obrotu przez 12 miesięcy po tej dacie (art. 3 ust. 4); ten okres przejściowy zakończył się 31 grudnia 2007 r. dla etapu I i 31 grudnia 2010 r. dla etapu II i jest już wyczerpany.

Obowiązki według roli

Producent lub właściciel marki ustala podkategorię, opracowuje recepturę zgodną z wartością graniczną dla produktu gotowego do użycia, zleca określenie zawartości metodą z załącznika III i opracowuje etykietę. Importer ponosi te same obowiązki na własny rachunek, ponieważ przywóz na obszar celny Unii uznaje się za wprowadzenie do obrotu. Hurtownik i sprzedawca detaliczny również wprowadzają produkt do obrotu, ilekroć udostępniają go osobie trzeciej, więc muszą dostarczać wyłącznie produkty oznakowane i mieszczące się w wartościach granicznych. Użytkownik profesjonalny nie jest adresatem zakazu, ale decyduje o proporcji mieszania, która daje produkt gotowy do użycia, rozstrzyga, czy ma zastosowanie wyłączenie dla użycia wyłącznego, a w Danii nie może stosować produktu, który nie ma wymaganych informacji o podkategorii i LZO.

Dania

Dania transponuje dyrektywę rozporządzeniem wykonawczym nr 1369 z 25 listopada 2015 r. w sprawie wprowadzania do obrotu i znakowania lotnych związków organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów, wydanym na podstawie ustawy o chemikaliach i obowiązującym od 31 grudnia 2015 r., kiedy zastąpiło rozporządzenie nr 1049 z 27 października 2005 r. Jego § 3 powtarza zakaz wprowadzania do obrotu, metody z załącznika III i zasadę stanu gotowego do użycia, a jego § 3 stk. 4 przenosi odstępstwo dla instalacji z rozpuszczalnikami przez odesłanie do duńskiego rozporządzenia o instalacjach i działalności z użyciem rozpuszczalników organicznych i rozporządzenia o zatwierdzaniu wymienionych rodzajów działalności. Jego § 4 idzie dalej niż dyrektywa: zakazuje przywozu, sprzedaży i używania objętego produktu, który nie ma podkategorii wraz z odpowiednimi wartościami granicznymi LZO w g/l i maksymalną zawartością LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia, a zakaz ten nie jest uchylany przez odstępstwo z § 3 stk. 4. Miljøstyrelsen może udzielać indywidualnych zezwoleń dla zabytków na podstawie § 5 i nadzoruje oraz kontroluje przestrzeganie przepisów na podstawie § 6; wartości graniczne w bilag 2 rozporządzenia dokładnie odtwarzają załącznik II dyrektywy.

Egzekwowanie i sankcje

Dyrektywa pozostawia egzekwowanie prawu krajowemu: państwa członkowskie ustanawiają przepisy o sankcjach stosowanych w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych na podstawie dyrektywy i podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia ich stosowania, sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, a musiały zostać zgłoszone Komisji do 30 października 2005 r., przy czym każda późniejsza zmiana – zgłoszona niezwłocznie (art. 10). Do 2021 r. dyrektywa zobowiązywała też państwa członkowskie do prowadzenia programu monitorowania i przekazywania Komisji jego wyników oraz ilości objętych zezwoleniami na podstawie art. 3 ust. 3 (dawne art. 6 i 7). Art. 38 rozporządzenia (UE) 2019/1020 skreślił oba artykuły, a dyrektywa jest zamiast tego pkt 17 załącznika I do tego rozporządzenia, więc od 16 lipca 2021 r. stosuje się system nadzoru rynku z tego rozporządzenia: organy mogą żądać dokumentów i informacji, przeprowadzać kontrole i pobierać próbki, wymagać działań naprawczych, zakazywać lub ograniczać udostępnianie produktu i nakazywać jego wycofanie z obrotu, odzyskanie lub zniszczenie. Art. 4 tego rozporządzenia, który wymaga podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii dla niektórych produktów, nie ma tu zastosowania, ponieważ wykaz w art. 4 ust. 5 nie obejmuje tej dyrektywy.

Jak wygląda egzekwowanie w praktyce, jest udokumentowane. W 2010 r. państwa członkowskie przeprowadziły około 4 700 kontroli pomieszczeń pod kątem zawartości LZO lub etykiet, przeanalizowały ponad 19 000 próbek farb i lakierów i skontrolowały około 121 000 etykiet. Zgodność z wartościami granicznymi etapu I wyniosła 98,7%, a z wartościami granicznymi etapu II – 97,46%. W odniesieniu do wartości granicznych etapu I najwyższe odsetki próbek niezgodnych stwierdzono u hurtowników, 2,5%, i importerów, 2,4%; w odniesieniu do surowszych wartości etapu II najwyższy odsetek mieli importerzy, 6%. Najczęstszą sankcją za przekroczenie wartości granicznej LZO było wycofanie produktu z obrotu; naruszenie wymogów dotyczących etykiet najczęściej spotykało się z nakazem poprawienia błędu w wyznaczonym terminie w celu uniknięcia postępowania lub kar pieniężnych.

W Danii § 7 rozporządzenia wykonawczego nr 1369/2015 przewiduje karę grzywny dla każdego, kto narusza zakaz wprowadzania do obrotu z § 3 stk. 1 lub zakaz przywozu, sprzedaży i używania z § 4, nie stosuje metod analitycznych, o których mowa w § 3 stk. 2, lub narusza warunek zezwolenia na podstawie § 5. Kara przechodzi w karę pozbawienia wolności do 2 lat, gdy naruszenie było umyślne lub rażąco niedbałe i spowodowało lub groziło zagrożeniem dla życia lub zdrowia ludzi albo zwierząt gospodarskich, spowodowało lub groziło szkodą w środowisku albo przyniosło lub miało przynieść korzyść majątkową, w tym przez oszczędności, dla sprawcy lub innej osoby; przedsiębiorstwa mogą ponosić odpowiedzialność karną na podstawie rozdziału 5 duńskiego kodeksu karnego. Za rozporządzeniem stoi ustawa o chemikaliach, w tekście jednolitym LBK nr. 1200 z 25 września 2025 r.: organ nadzoru musi doprowadzić do zgodności z prawem niezgodny z prawem stan, chyba że ma on niewielkie znaczenie, musi nakazać odpowiedzialnemu podmiotowi zaprzestanie niezgodnego z prawem postępowania, w tym sprzedaży, i może nakazać mu, na jego koszt i natychmiast lub w wyznaczonym terminie, przekazanie dodatkowych informacji o zagrożeniu i sposobie jego zapobiegania, usunięcie tego, co jest źródłem zagrożenia, odzyskanie produktu od sprzedawców lub użytkowników i jego bezpieczne zniszczenie; sprzedawcy i użytkownicy muszą zwrócić produkt. Organ może wykonać nakazane środki na koszt odpowiedzialnego podmiotu, może zniszczyć lub unieszkodliwić produkt stwarzający poważne ryzyko bez uprzedniego nakazu, może zająć towary niezgodne z prawem, ma dostęp do pomieszczeń i pojazdów bez nakazu sądowego i może pobierać próbki bezpłatnie, może kupować produkty pod ukrytą tożsamością, może wymagać od sprzedawców korzystających z interfejsu internetowego przesłania kopii próbek na ich koszt, może nakazać właścicielowi interfejsu internetowego zmianę lub usunięcie treści odnoszących się do produktów niezgodnych z prawem i może zwrócić się do sądu o zablokowanie interfejsu internetowego, co sąd nakazuje wyłącznie w celu wyeliminowania poważnego ryzyka i wyłącznie wtedy, gdy nie wykonano nakazu z § 50 lub gdy za pośrednictwem interfejsu wielokrotnie sprzedawano lub pośredniczono w sprzedaży produktów niezgodnych z wymaganiami, a także może publikować nakazy, zakazy i upomnienia wraz z nazwami zainteresowanych producentów, importerów lub sprzedawców.

Jak pomaga Conphora

Conphora monitoruje dyrektywę w sprawie farb i lakierów, duńskie rozporządzenie wykonawcze oraz akty, które obecnie za nimi stoją, czyli rozporządzenie (UE) 2019/1020 w zakresie nadzoru i dyrektywę 2010/75/UE w zakresie instalacji z rozpuszczalnikami, oraz zestawia Państwa powłoki z siedemnastoma podkategoriami z załącznika I, podziałem na bazę wodną i rozpuszczalnikową oraz wartościami granicznymi z załącznika II dla produktu gotowego do użycia, wskazując, gdzie przypisanie do podkategorii, wartość LZO lub etykieta się nie zgadzają, zanim stanie się to problemem egzekucyjnym. Platforma przechowuje razem, dla każdego produktu i każdego rynku, sprawozdania z badań wykonanych metodami z załącznika III, decyzje o podkategoriach i projekty graficzne etykiet, łączy etykietę LZO z oznakowaniem CLP i innym oznakowaniem, które nosi Państwa puszka, oraz powiadamia, gdy zmienia się metoda badań, krajowe rozporządzenie lub system egzekwowania.

Źródła

Niniejszy przewodnik ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Kary

Organy egzekwujące Każde państwo członkowskie wyznacza organ właściwy odpowiedzialny za wykonywanie obowiązków wynikających z dyrektywy i egzekwuje krajowe przepisy, które ją transponują; od 16 lipca 2021 r. dyrektywa jest pkt 17 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/1020, więc do tych produktów stosuje się uprawnienia w zakresie nadzoru rynku z tego rozporządzenia, natomiast art. 4 tego rozporządzenia, czyli obowiązek posiadania podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii, nie ma zastosowania, ponieważ art. 4 ust. 5 nie wymienia dyrektywy. W Danii przepisy te stanowi rozporządzenie wykonawcze nr 1369 z 25 listopada 2015 r. w sprawie wprowadzania do obrotu i znakowania lotnych związków organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów, wydane na podstawie duńskiej ustawy o chemikaliach (kemikalieloven), a Miljøstyrelsen, duńska Agencja Ochrony Środowiska, nadzoruje i kontroluje przestrzeganie przepisów za pośrednictwem swojej inspekcji chemikaliów; Miljøstyrelsen jest też organem udzielającym indywidualnych zezwoleń na prace konserwatorskie przy zabytkach. Do dyspozycji organów należą: pobieranie próbek i analiza produktów oraz kontrola etykiet u producentów, importerów, hurtowników i sprzedawców detalicznych, nakaz zaprzestania niezgodnego z prawem stanu, w tym sprzedaży, nakazy poinformowania użytkowników o zagrożeniu, jego usunięcia, odzyskania produktu od dystrybutorów lub użytkowników i jego zniszczenia na koszt odpowiedzialnego podmiotu, zajęcie, zakaz przywozu, sprzedaży lub używania, gdy nie przekazano wymaganych informacji, nakazy zmiany lub usunięcia treści internetowych, publikacja nakazów z nazwami zainteresowanych przedsiębiorstw oraz grzywny, które w okolicznościach obciążających mogą przejść w karę pozbawienia wolności do 2 lat.

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy o sankcjach stosowanych w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych na podstawie dyrektywy i podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia ich stosowania; sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające i musiały zostać zgłoszone Komisji do 30 października 2005 r., a każda późniejsza zmiana – zgłoszona niezwłocznie. Dyrektywa nie zawiera własnej unijnej procedury ochronnej: od 16 lipca 2021 r. jest pkt 17 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/1020, więc stosuje się uprawnienia organów nadzoru z tego rozporządzenia, w tym żądanie dokumentów i informacji, przeprowadzanie kontroli i pobieranie próbek, wymaganie od podmiotu gospodarczego podjęcia działań naprawczych, zakazywanie lub ograniczanie udostępniania produktu i nakazywanie jego wycofania z obrotu, odzyskania lub zniszczenia; art. 4 tego rozporządzenia, który wymaga podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii, nie ma zastosowania do tych produktów, ponieważ art. 4 ust. 5 nie wymienia dyrektywy. Drugie sprawozdanie Komisji z wdrażania odnotowuje, że wycofanie produktu z obrotu było najczęstszą reakcją na naruszenie wartości granicznych zawartości LZO, a naruszenie wymogów dotyczących etykiet spotykało się zwykle z nakazem poprawienia błędu w wyznaczonym terminie w celu uniknięcia postępowania lub kar pieniężnych. W Danii rozporządzenie wykonawcze nr 1369 z 25 listopada 2015 r. przewiduje karę grzywny za wprowadzenie do obrotu produktu, którego zawartość LZO przekracza wartość graniczną, przywóz, sprzedaż lub używanie produktu bez etykiety, niestosowanie przepisanych metod analitycznych i naruszenie warunku zezwolenia dla zabytków; grzywna przechodzi w karę pozbawienia wolności do 2 lat, gdy naruszenie było umyślne lub rażąco niedbałe i spowodowało lub groziło zagrożeniem dla życia lub zdrowia ludzi albo zwierząt gospodarskich, spowodowało lub groziło szkodą w środowisku albo przyniosło lub miało przynieść korzyść majątkową, a przedsiębiorstwa mogą ponosić odpowiedzialność karną. Za rozporządzeniem stoi duńska ustawa o chemikaliach: Miljøstyrelsen musi doprowadzić do zgodności z prawem niezgodny z prawem stan i zatrzymać sprzedaż oraz może nakazać odpowiedzialnemu podmiotowi, na jego koszt, poinformowanie użytkowników o zagrożeniu i sposobie jego zapobiegania, usunięcie przyczyny, odzyskanie produktu od dystrybutorów lub użytkowników i jego bezpieczne zniszczenie, może wykonać nakazane środki na koszt tego podmiotu, może zająć niezgodne z prawem produkty, może zakazać przywozu, sprzedaży lub używania, gdy wymagane informacje nie zostały przekazane, może nakazać właścicielowi interfejsu internetowego zmianę lub usunięcie treści odnoszących się do produktów niezgodnych z prawem i może zwrócić się do sądu o zablokowanie interfejsu internetowego, co sąd rozstrzyga postanowieniem i wyłącznie w celu wyeliminowania poważnego ryzyka, gdy nakaz zmiany lub usunięcia treści nie został wykonany albo gdy za pośrednictwem tego interfejsu wielokrotnie sprzedawano lub pośredniczono w sprzedaży produktów niezgodnych z wymaganiami, a także może publikować nakazy i zakazy wraz z nazwami zainteresowanych producentów, importerów lub sprzedawców.

Źródło · Art. 10Źródło · Art. 2(1), Art. 4(5), Art. 14, Art. 16 and Annex I, point 17Źródło · section 2.3Źródło · § 6 and § 7Źródło · § 45(1), § 47 b, § 48, § 48 a, § 48 b, § 49, § 50, § 50 a, § 59(4) and § 60

Co się zmieniło

Wejście w życie, zmiany i wpisy Compliance Radar dotyczące PVD – od najnowszych.

  1. Wytyczne

    Przewodnik opracowany od nowa według modelu SPEC-62 na podstawie tekstu ujednoliconego dyrektywy

    Przewodnik przepisano na podstawie tekstu ujednoliconego z 16 lipca 2021 r., pięciu aktów zmieniających, dyrektywy 2010/75/UE, rozporządzenia (UE) 2018/858, sprawozdania Komisji z wdrażania COM(2013) 704 oraz duńskiego rozporządzenia wykonawczego nr 1369/2015 i ustawy o chemikaliach. Dwanaście podkategorii farb i lakierów, pięć podkategorii produktów do odnawiania pojazdów i rzeczywiste wartości z załącznika II zastępują wcześniejszy ogólny opis; wcześniejsze stwierdzenie, że etykieta zawiera wartość graniczną etapu UE obok maksymalnej zawartości, zachowano i oparto na art. 4; wcześniejsze twierdzenie, że dystrybutorzy jedynie powinni zadbać o oznakowanie, poprawiono, ponieważ udostępnianie osobom trzecim samo jest wprowadzeniem do obrotu; trzy metody badań z załącznika III zastępują wcześniejsze odesłanie do metod analitycznych lub obliczeniowych; dodano wyłączenia z art. 3 ust. 2, 3 i 4, z odesłaniem do uchylonej dyrektywy 1999/13/WE odczytywanym jako dyrektywa 2010/75/UE i odesłaniem do uchylonej dyrektywy 70/156/EWG odczytywanym jako rozporządzenie (UE) 2018/858; a podstawę nadzoru rynku wskazano jako rozporządzenie (UE) 2019/1020 z uwagą, że jego art. 4 nie ma tu zastosowania. Część duńska wskazuje obecnie rozporządzenie wykonawcze nr 1369 z 25 listopada 2015 r., Miljøstyrelsen oraz przepisy ustawy o chemikaliach dotyczące kar i egzekwowania.

    Źródło · Art. 1 to Art. 4, Art. 8, Art. 10 and Annexes I to III
  2. Zmiana

    Rozporządzenie (UE) 2019/1020 skreśla artykuły o monitorowaniu i sprawozdawczości i staje się podstawą nadzoru

    Art. 38 rozporządzenia (UE) 2019/1020 skreśla art. 6 i 7 dyrektywy, czyli obowiązek państw członkowskich ustanowienia programu monitorowania i przekazywania Komisji jego wyników oraz ilości objętych zezwoleniami. Dyrektywa jest pkt 17 załącznika I do rozporządzenia, więc od 16 lipca 2021 r. do tych produktów stosuje się przepisy i uprawnienia w zakresie nadzoru rynku z tego rozporządzenia; art. 4, czyli obowiązek posiadania podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii, nie ma zastosowania, ponieważ art. 4 ust. 5 nie wymienia dyrektywy.

    Źródło · Art. 2(1), Art. 4(5), Art. 38, Art. 44 and Annex I, point 17
  3. Stosowanie

    Rozporządzenie (UE) 2018/858 zastępuje akt o homologacji pojazdów, do którego odsyła dyrektywa

    Załącznik I pkt 2 dyrektywy definiuje produkty do odnawiania pojazdów przez odesłanie do pojazdów drogowych w rozumieniu dyrektywy 70/156/EWG. Dyrektywa ta została uchylona dyrektywą 2007/46/WE od 29 kwietnia 2009 r., a dyrektywa 2007/46/WE rozporządzeniem (UE) 2018/858 od 1 września 2020 r., przy czym odesłania rozumie się jako odesłania do późniejszego aktu; definicję objętych pojazdów należy zatem odczytywać w świetle rozporządzenia (UE) 2018/858.

    Źródło · Art. 88Źródło · Art. 49
  4. Zmiana

    Rozporządzenie (UE) 2019/1243 przekształca upoważnienie dotyczące załącznika III w przekazanie uprawnień

    Art. 11 zostaje zastąpiony: Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych, zgodnie z nowym art. 11a, zmieniających załącznik III w celu dostosowania go do postępu technicznego. Przekazanie uprawnień obowiązuje przez pięć lat od 26 lipca 2019 r. i jest milcząco przedłużane na identyczne okresy, chyba że sprzeciwi się Parlament Europejski lub Rada, z dwumiesięcznym terminem na zgłoszenie sprzeciwu, który można przedłużyć o dwa miesiące; art. 12 ust. 3 zostaje skreślony.

    Źródło · Annex, point 3
  5. Stosowanie

    Duńskie rozporządzenie wykonawcze nr 1369/2015 weszło w życie

    Rozporządzenie w sprawie wprowadzania do obrotu i znakowania lotnych związków organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów zastępuje rozporządzenie nr 1049 z 27 października 2005 r. Powtarza zakres, definicje, wartości graniczne, metody badań i odstępstwo dla instalacji z rozpuszczalnikami, zakazuje przywozu, sprzedaży i używania produktu bez etykiety, pozwala Miljøstyrelsen udzielać zezwoleń dla zabytków i nadzorować przestrzeganie przepisów oraz przewiduje grzywny przechodzące w karę pozbawienia wolności do 2 lat w okolicznościach obciążających.

    Źródło · § 1 to § 8
  6. Stosowanie

    Dyrektywa 1999/13/WE uchylona dyrektywą w sprawie emisji przemysłowych

    Dyrektywa 1999/13/WE w sprawie emisji rozpuszczalników z niektórych rodzajów działalności i instalacji, której art. 3 ust. 2 dyrektywy w sprawie farb i lakierów używa do określenia wyłączonych instalacji i którą zmienił art. 13 dyrektywy w sprawie farb i lakierów, zostaje uchylona ze skutkiem od 7 stycznia 2014 r. dyrektywą 2010/75/UE. Odesłania do niej rozumie się jako odesłania do tej dyrektywy, której rozdział V i załącznik VII obejmują obecnie działalność z użyciem rozpuszczalników, przy czym odnawianie pojazdów to pkt 13 załącznika VII część 1.

    Źródło · Art. 81(1) and (3) and Annex VII, Part 1, point 13
  7. Zmiana

    Dyrektywa Komisji 2010/79/UE zastępuje załącznik III

    Metody analityczne zostają zaktualizowane do zrewidowanej ISO 11890-2 z 2006 r. dla produktów o zawartości LZO poniżej 15% masy bez rozcieńczalników reaktywnych, ISO 11890-1 z 2007 r. lub ISO 11890-2 z 2006 r. przy zawartości co najmniej 15% masy bez rozcieńczalników reaktywnych oraz ASTM D 2369 z 2003 r., gdy występują rozcieńczalniki reaktywne. Państwa członkowskie musiały dokonać transpozycji do 10 czerwca 2012 r.

    Źródło · Art. 1, Art. 2(1) and the Annex
  8. Stosowanie

    Wartości graniczne LZO etapu II zaczynają obowiązywać dla farb i lakierów

    Surowsze wartości z załącznika II sekcja A obowiązują od 1 stycznia 2010 r. dla dwunastu podkategorii farb i lakierów, od 30 g/l do 750 g/l zależnie od podkategorii i od tego, czy powłoka jest na bazie wody, czy rozpuszczalników. Wartości z załącznika II sekcja B dla produktów do odnawiania pojazdów pozostają bez zmian. Produkty, które wykazano jako wyprodukowane przed tą datą i niespełniające wartości granicznych etapu II, można było wprowadzać do obrotu do 31 grudnia 2010 r.

    Źródło · Art. 3(4) and Annex II, sections A and B
  9. Zmiana

    Dyrektywa 2008/112/WE dostosowuje definicje do rozporządzenia CLP

    Słowo preparat zostaje zastąpione słowem mieszanina w art. 2 pkt 3, w definicji mieszaniny, i w art. 2 pkt 8, w definicji powłoki, aby dyrektywa odpowiadała rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin. Państwa członkowskie musiały przyjąć środki do 1 kwietnia 2010 r. i stosować je od 1 czerwca 2010 r.

    Źródło · Art. 6 and Art. 7(1)
  10. Zmiana

    Rozporządzenie (WE) nr 1137/2008 dostosowuje przepisy o komitologii

    Art. 11 zostaje zastąpiony w ten sposób, że Komisja dostosowuje załącznik III do postępu technicznego w trybie regulacyjnym połączonym z kontrolą, a art. 12 ust. 3 zostaje zastąpiony odesłaniem do art. 5a ust. 1–4 i art. 7 decyzji 1999/468/WE. Wymogi merytoryczne dyrektywy nie są naruszone.

    Źródło · Annex, point 4.11
  11. Stosowanie

    Wartości graniczne LZO etapu I i etykieta stają się obowiązkowe

    Od 1 stycznia 2007 r. produkty wymienione w załączniku I mogą być wprowadzane do obrotu tylko wtedy, gdy ich zawartość LZO w stanie gotowym do użycia nie przekracza wartości granicznej z załącznika II dla ich podkategorii i gdy mają etykietę z art. 4 wskazującą podkategorię, odpowiednią wartość graniczną LZO w g/l i maksymalną zawartość LZO w g/l. Od tej samej daty obowiązuje jeden zestaw wartości granicznych dla produktów do odnawiania pojazdów z załącznika II sekcja B.

    Źródło · Art. 3(1), Art. 4 and Annex II, sections A and B
  12. Wejście w życie

    Dyrektywa 2004/42/WE wchodzi w życie

    Przyjęta 21 kwietnia 2004 r. i opublikowana w Dz.Urz. UE L 143 z 30 kwietnia 2004 r. dyrektywa weszła w życie w dniu opublikowania. Państwa członkowskie musiały wyznaczyć swój organ właściwy do 30 kwietnia 2005 r., dokonać transpozycji dyrektywy i zgłosić przepisy o sankcjach do 30 października 2005 r.

    Źródło · Art. 5, Art. 10, Art. 14(1) and Art. 15

Pytania, które zadaje się o PVD

Jakie produkty obejmuje dyrektywa 2004/42/WE w sprawie farb i lakierów?

Dwie rodziny. Po pierwsze, dekoracyjne farby i lakiery: dwanaście podkategorii z załącznika I pkt 1.1, czyli powłok nakładanych na budynki, ich wykończenia i wyposażenie oraz związane z nimi konstrukcje w celach dekoracyjnych, funkcjonalnych i ochronnych, a mianowicie matowe i błyszczące powłoki do ścian i sufitów wewnętrznych, powłoki do ścian zewnętrznych z podłoża mineralnego, farby do wykończeń i okładzin wewnętrznych i zewnętrznych, lakiery i bejce do wykończeń, bejce cienkowarstwowe, grunty, grunty wiążące, jednoskładnikowe i dwuskładnikowe powłoki specjalistyczne, powłoki wielobarwne i powłoki o efekcie dekoracyjnym, z wyłączeniem aerozoli. Po drugie, produkty do odnawiania pojazdów: pięć podkategorii z załącznika I pkt 2.1, czyli produkty przygotowawcze i czyszczące, szpachlówki lub kity, grunty, lakiery nawierzchniowe i wykończenia specjalne stosowane do powlekania pojazdów drogowych lub ich części w ramach naprawy, konserwacji lub dekoracji poza instalacjami produkcyjnymi, przy czym tutaj aerozole są wyraźnie objęte podkategorią wykończeń specjalnych.

Źródło · Art. 1(3) and Annex I, points 1, 1.1, 2 and 2.1
Jakie są wartości graniczne LZO i od kiedy się je stosuje?

Załącznik II sekcja A ustala dwa zestawy wartości granicznych w gramach na litr produktu gotowego do użycia dla dwunastu podkategorii farb i lakierów, z oddzielnymi wartościami dla powłok na bazie wody i na bazie rozpuszczalników. Wartości etapu I stosowano od 1 stycznia 2007 r. i wynosiły od 50 g/l do 750 g/l; surowsze wartości etapu II stosuje się od 1 stycznia 2010 r. i wynoszą od 30 g/l do 750 g/l: 30 g/l dotyczy matowych powłok do ścian i sufitów wewnętrznych zarówno na bazie wody, jak i na bazie rozpuszczalników oraz gruntów i gruntów wiążących na bazie wody, a 750 g/l jest najwyższą wartością w tabeli, dla gruntów wiążących na bazie rozpuszczalników. Załącznik II sekcja B ustala jeden zestaw wartości dla produktów do odnawiania pojazdów, który stosowano od 1 stycznia 2007 r. i który od tego czasu nie był zmieniany: 850 g/l dla produktów przygotowawczych i 200 g/l dla środków do czyszczenia wstępnego, 250 g/l dla szpachlówki lub kitu, 540 g/l dla podkładu wypełniającego, wypełniacza i podkładu ogólnego do metali oraz 780 g/l dla podkładu wytrawiającego, 420 g/l dla lakierów nawierzchniowych i 840 g/l dla wykończeń specjalnych.

Źródło · Annex II, sections A and B
Co dokładnie musi znajdować się na etykiecie?

Dwie rzeczy, na każdym produkcie z załącznika I w chwili wprowadzenia do obrotu: podkategoria produktu wraz z odpowiednimi wartościami granicznymi LZO w g/l, o których mowa w załączniku II, oraz maksymalna zawartość LZO w g/l produktu w stanie gotowym do użycia. Wartość graniczna na etykiecie jest wartością UE dla tej podkategorii, więc czytelnik od razu widzi, czy podana zawartość jest jej równa lub niższa. Karta informacyjna Miljøstyrelsen zaleca duńskim dostawcom umieszczenie informacji w wyraźnym i widocznym miejscu na etykiecie, najlepiej obok pola z informacjami o zagrożeniach, ale poza nim.

Źródło · Art. 4Źródło
Jak mierzy się zawartość LZO?

Metodami z załącznika III, zastąpionymi w 2010 r. dyrektywą Komisji 2010/79/UE. Dla produktów o zawartości LZO poniżej 15% masy, w których nie ma rozcieńczalników reaktywnych, dozwoloną metodą jest ISO 11890-2 z 2006 r. Przy zawartości co najmniej 15% masy, gdy nie ma rozcieńczalników reaktywnych, można stosować ISO 11890-1 z 2007 r. lub ISO 11890-2 z 2006 r. Gdy występują rozcieńczalniki reaktywne, metodą jest ASTM D 2369 z 2003 r. Wartością do porównania z wartością graniczną jest zawartość LZO w produkcie w stanie gotowym do użycia, czyli masa LZO w gramach na litr, a LZO, które w trakcie schnięcia reagują chemicznie i stają się częścią powłoki, nie są liczone; w przypadku produktów do odnawiania pojazdów innych niż podkategoria produktów przygotowawczych i czyszczących odlicza się całą zawartość wody w produkcie gotowym do użycia.

Źródło · Art. 2, point 6, Art. 3(1), Annex II, section B, footnote, and Annex IIIŹródło · Art. 1 and the Annex
Czy istnieją wyłączenia z wartości granicznych LZO?

Trzy, i wszystkie są wąskie. Produkty sprzedawane wyłącznie do użycia w działalności objętej dawną dyrektywą 1999/13/WE i prowadzonej w zarejestrowanej lub uzyskującej pozwolenie instalacji są wyłączone spod wymogów art. 3 ust. 1; od 7 stycznia 2014 r. odesłanie to rozumie się jako odesłanie do dyrektywy 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych, której rozdział V i załącznik VII obejmują tę działalność z użyciem rozpuszczalników. W przypadku renowacji i konserwacji budynków i pojazdów zabytkowych uznanych przez organy właściwe za mające szczególną wartość historyczną i kulturową państwo członkowskie może udzielać indywidualnych zezwoleń na sprzedaż i zakup produktów niespełniających wymagań w ściśle ograniczonych ilościach. A produkty, które wykazano jako wyprodukowane przed wejściem w życie wartości granicznej, mogły być wprowadzane do obrotu przez kolejne 12 miesięcy; ten okres przejściowy zakończył się 31 grudnia 2007 r. dla etapu I i 31 grudnia 2010 r. dla etapu II. Farby i lakiery w aerozolu do budynków nie są wyłączeniem, lecz po prostu leżą poza zakresem rodziny farb i lakierów.

Źródło · Art. 3(2), (3) and (4) and Annex I, point 1Źródło · Art. 81(1) and (3)
Kto egzekwuje dyrektywę w sprawie farb i lakierów w Danii i jakie są kary?

Miljøstyrelsen, duńska Agencja Ochrony Środowiska, nadzoruje i kontroluje przestrzeganie rozporządzenia wykonawczego nr 1369 z 25 listopada 2015 r., które transponuje dyrektywę na podstawie ustawy o chemikaliach; rozporządzenie wyznacza też Miljøstyrelsen jako organ udzielający zezwoleń dla zabytków. Naruszenie zakazu wprowadzania do obrotu, wymogu znakowania, obowiązku stosowania przepisanych metod analitycznych lub warunku zezwolenia jest karane grzywną, przechodzącą w karę pozbawienia wolności do 2 lat, gdy naruszenie było umyślne lub rażąco niedbałe i spowodowało lub groziło zagrożeniem dla życia lub zdrowia ludzi albo zwierząt gospodarskich, spowodowało lub groziło szkodą w środowisku albo przyniosło lub miało przynieść korzyść majątkową; przedsiębiorstwa mogą ponosić odpowiedzialność karną. Na podstawie ustawy o chemikaliach organ musi doprowadzić do zgodności z prawem niezgodny z prawem stan i zatrzymać sprzedaż, a także może nakazać informowanie użytkowników, działania naprawcze, odzyskanie od dystrybutorów lub użytkowników i zniszczenie na koszt odpowiedzialnego podmiotu, zająć towar i publikować nakazy z nazwami przedsiębiorstw.

Źródło · § 5, § 6 and § 7Źródło · § 47 b, § 48, § 48 a, § 48 b and § 60
Czy dyrektywa była zmieniana i czy nadal obowiązuje?

Nadal obowiązuje i nie przyjęto jej uchylenia. Zmieniło ją pięć aktów: rozporządzenie (WE) nr 1137/2008 i rozporządzenie (UE) 2019/1243 zmieniły wyłącznie tryb dostosowywania załącznika III do postępu technicznego, najpierw na tryb regulacyjny połączony z kontrolą, a następnie na akty delegowane; dyrektywa 2008/112/WE zastąpiła słowo preparat słowem mieszanina w dwóch definicjach, aby dostosować tekst do rozporządzenia CLP; dyrektywa Komisji 2010/79/UE zastąpiła załącznik III obecnymi metodami badań; a rozporządzenie (UE) 2019/1020 skreśliło od 16 lipca 2021 r. art. 6 i 7, czyli krajowy program monitorowania i obowiązek sprawozdawczy, umieszczając dyrektywę w załączniku I do tego rozporządzenia. Wartości graniczne LZO z załącznika II nigdy nie były zmieniane. W EUR-Lex odnotowano cztery sprostowania; sprostowanie z 27 czerwca 2019 r. dotyczy wersji angielskiej i poprawiło tytuł z 2004/42/CE na 2004/42/EC, a pozostałe dotyczą wersji maltańskiej, fińskiej i hiszpańskiej.

Źródło · the amendment table and Art. 15Źródło

Obserwuj PVD – jedna wiadomość tygodniowo, gdy coś się zmienia

Sprostowania, wytyczne, trendy w Safety Gate i nowe artykuły dotyczące obserwowanych rozporządzeń. Nic poza tym.

Aktualności od Conphora ApS o rozporządzeniach i tematach, które Państwo obserwują – e-mailem, domyślnie raz w tygodniu. Subskrypcję potwierdzają Państwo e-mailem i mogą ją Państwo anulować jednym kliknięciem. Mierzymy, czy nasze wiadomości są otwierane i z jakich odnośników korzystano; można to wyłączyć na stronie preferencji. Dane są przechowywane w UE i nigdy nie są sprzedawane. Polityka prywatności. Bezpłatne konto? Proszę wybrać powiadomienia w ustawieniach konta.

Powiązane

Powiązane rozporządzenia

BattRELVDEUDRONDPPWDWEEE

Źródła

  1. Dyrektywa 2004/42/WE w sprawie emisji LZO z niektórych farb, lakierów i produktów do odnawiania pojazdów, tekst ujednolicony z 16 lipca 2021 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:02004L0042-20210716
  2. Dyrektywa 2004/42/WE w brzmieniu opublikowanym w Dz.Urz. UE L 143 z 30 kwietnia 2004 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32004L0042
  3. Informacje o dokumencie, daty, zmiany i sprostowania dla CELEX 32004L0042 (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX:32004L0042
  4. Rozporządzenie (WE) nr 1137/2008 dostosowujące akty do decyzji 1999/468/WE, które zastąpiło art. 11 i art. 12 ust. 3 (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32008R1137
  5. Dyrektywa 2008/112/WE dostosowująca dyrektywę do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32008L0112
  6. Dyrektywa Komisji 2010/79/UE dostosowująca załącznik III do postępu technicznego (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32010L0079
  7. Rozporządzenie (UE) 2019/1243 zastępujące upoważnienie w trybie komitologii aktami delegowanymi (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32019R1243
  8. Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów, które skreśliło art. 6 i 7 i wymienia dyrektywę w załączniku I (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32019R1020
  9. Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów, tekst ujednolicony z 23 maja 2024 r. (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:02019R1020-20240523
  10. Dyrektywa 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych, tekst ujednolicony z 4 sierpnia 2024 r., która uchyliła dyrektywę 1999/13/WE i obejmuje działalność z użyciem rozpuszczalników w rozdziale V i załączniku VII (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:02010L0075-20240804
  11. Rozporządzenie (UE) 2018/858 w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych, które zastąpiło dyrektywę 2007/46/WE, a przez nią dyrektywę 70/156/EWG (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32018R0858
  12. COM(2013) 704, drugie sprawozdanie Komisji z wdrażania dyrektywy w sprawie farb i lakierów (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:52013DC0704
  13. Streszczenie dyrektywy: emisje lotnych związków organicznych z farb, lakierów i produktów do odnawiania pojazdów (EUR-Lex) https://eur-lex.europa.eu/EN/legal-content/summary/emissions-of-volatile-organic-compounds-in-paints-varnishes-and-vehicle-refinishing-products.html
  14. Bekendtgørelse nr. 1369 af 25. november 2015 om markedsføring og mærkning af flygtige organiske forbindelser i visse malinger og lakker samt produkter til autoreparationslakering (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2015/1369
  15. Bekendtgørelse af lov om kemikalier, LBK nr. 1200 af 25. september 2025 (Retsinformation) https://www.retsinformation.dk/eli/lta/2025/1200
  16. Faktaark: flygtige organiske forbindelser (VOC) i maling og lak til brug i bygninger (Miljøstyrelsen) https://mst.dk/erhverv/sikker-kemi/kemikalier/regler-og-handlingsplaner/faktaark-om-kemikaliereglerne/faktaark-flygtige-organiske-forbindelser-voc-i-maling-og-lak-til-brug-i-bygninger
  17. Faktaark: flygtige organiske forbindelser (VOC) i produkter til auto-reparationslakering (Miljøstyrelsen) https://mst.dk/erhverv/sikker-kemi/kemikalier/regler-og-handlingsplaner/faktaark-om-kemikaliereglerne/faktaark-flygtige-organiske-forbindelser-voc-i-produkter-til-auto-reparationslakering
  18. Maling, lak og andre produkter til overfladebehandling (Miljøstyrelsen) https://mst.dk/erhverv/sikker-kemi/kemikalier/fokus-paa-saerlige-produkter/maling-lak-og-andre-produkter-til-overfladebehandling

O tym przewodniku

Recenzent
Conphora compliance team, Redaktorzy ds. zgodności z przepisami, Conphora
Przegląd
24 września 2026
Kolejny przegląd
13 marca 2027

Opracowane na podstawie oficjalnego tekstu w EUR-Lex i wytycznych Komisji, ze źródłem dla każdego faktu. Nie jest to porada prawna.

Podsumowanie w PDF JSON
Zacytuj tę stronę 
Conphora (2026). PVD: Dyrektywa w sprawie farb i lakierów (Dyrektywa 2004/42/WE) – wyjaśnienie. Pobrano 13 października 2026 z https://www.conphora.com/pl/rozporzadzenia-ue/pvd/
Przegląd
Demo Company

See PVD handled end to end

Thirteen products, the documents retailers ask for, supplier requests and this year's deadlines — a complete, read-only example. Open it with a free account; no card, no trial clock.

Try the demo with PVD — freeCompare plans

Free account · no card · opens in the Demo Company