Een grote klant vraagt om ESG-gegevens per product

Grote klanten vragen leveranciers om duurzaamheidsgegevens om twee wettelijke redenen: hun eigen duurzaamheidsverslag en hun eigen zorgvuldigheidsonderzoek. De rapportageregels staan in de Boekhoudrichtlijn, Richtlijn 2013/34/EU. In de geconsolideerde tekst van 18 maart 2026 moeten ondernemingen met een nettoomzet van meer dan € 450 miljoen en gemiddeld meer dan 1.000 werknemers rapporteren over hun duurzaamheidseffecten, voor boekjaren die op of na 1 januari 2027 beginnen volgens het nationale recht, ook over hun waardeketen, producten en diensten, zakelijke relaties en toeleveringsketen (artikel 19 bis, leden 1 tot en met 3). De wijzigingen van 2026, aangebracht bij Richtlijn (EU) 2026/470, moeten uiterlijk 19 maart 2027 zijn omgezet (artikel 5, lid 1, van die richtlijn).^[1][2]

Dezelfde wijziging beschermt kleinere leveranciers. Een beschermde onderneming is een onderneming die in het voorgaande boekjaar gemiddeld niet meer dan 1.000 werknemers had en zich in de waardeketen van een rapporterende onderneming bevindt. Zij mag weigeren informatie te verstrekken die verder gaat dan de vrijwillige standaarden, wanneer het verzoek is gedaan voor duurzaamheidsrapportage. De rapporterende onderneming mag contractueel niet meer eisen, een strijdig contractueel beding is niet bindend, en wanneer zij om meer vraagt, moet zij de leverancier meedelen welke informatie de standaarden overschrijdt en dat de leverancier mag weigeren (Richtlijn 2013/34/EU, artikel 19 bis, lid 3).^[1]

De vrijwillige standaard is vastgesteld bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2026/1560 van de Commissie. Ondernemingen die buiten de verplichte rapportage vallen, kunnen daarmee vrijwillig rapporteren; bijlage II bevat de gegevenspunten die de begrenzing van de waardeketen vormen, en artikel 3 is van toepassing op boekjaren die op of na 1 januari 2027 beginnen.^[3]

De begrenzing raakt verzoeken voor andere doeleinden niet, waaronder zorgvuldigheidsverplichtingen van de Unie, en legt geen enkel bedrijf in de waardeketen een verplichting op om informatie te verstrekken (artikel 19 bis, lid 3). De richtlijn inzake passende zorgvuldigheid van ondernemingen op het gebied van duurzaamheid, Richtlijn (EU) 2024/1760, is eveneens gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2026/470: zij is nu van toepassing op bedrijven met meer dan 5.000 werknemers en een wereldwijde nettoomzet van meer dan € 1,5 miljard (artikel 2, lid 1, punt a)), voor de diepgaande beoordeling mag informatie bij zakelijke partners alleen worden opgevraagd wanneer dat nodig is, en bij partners met minder dan 5.000 werknemers alleen wanneer die informatie niet redelijkerwijs op een andere wijze kan worden verkregen (artikel 8, lid 2 bis). De lidstaten passen de richtlijn toe vanaf 26 juli 2029 (artikel 37, lid 1).^[2]

Productwetten vormen een afzonderlijk spoor. Onder de EU-ontbossingsverordening bijvoorbeeld moet de marktdeelnemer de referentienummers van zijn zorgvuldigheidsverklaringen doorgeven aan de bedrijven die hij levert (Verordening (EU) 2023/1115, artikel 4, lid 7). Die gegevens zijn verschuldigd, ongeacht welke vragenlijst dan ook.^[4]