Duży klient prosi o dane ESG dla każdego produktu

Duzi klienci proszą dostawców o dane dotyczące zrównoważonego rozwoju z dwóch powodów prawnych: własnego sprawozdania dotyczącego zrównoważonego rozwoju oraz własnej należytej staranności. Przepisy o sprawozdawczości zawiera dyrektywa o rachunkowości, czyli dyrektywa 2013/34/UE. Według tekstu skonsolidowanego z dnia 18 marca 2026 r. przedsiębiorstwa o obrocie netto powyżej 450 mln EUR i średnio 1000 pracowników muszą składać sprawozdania o swoich skutkach w zakresie zrównoważonego rozwoju, za lata obrotowe rozpoczynające się w dniu 1 stycznia 2027 r. lub później zgodnie z prawem krajowym, w tym o swoim łańcuchu wartości, produktach i usługach, relacjach biznesowych i łańcuchu dostaw (art. 19a ust. 1–3). Zmiany z 2026 r., wprowadzone dyrektywą (UE) 2026/470, należy transponować do dnia 19 marca 2027 r. (art. 5 ust. 1 tej dyrektywy).^[1][2]

Ta sama zmiana chroni mniejszych dostawców. Przedsiębiorstwem objętym ochroną jest przedsiębiorstwo, które w poprzednim roku obrotowym nie przekroczyło średniej liczby 1000 pracowników i znajduje się w łańcuchu wartości przedsiębiorstwa sprawozdającego. Może ono odmówić udzielenia informacji wykraczających poza standardy dobrowolne w odpowiedzi na żądanie złożone na potrzeby sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Przedsiębiorstwo sprawozdające nie może wymagać więcej w drodze umowy, każda sprzeczna klauzula umowna nie wiąże, a gdy żąda więcej, musi poinformować dostawcę, które informacje wykraczają poza standardy i że dostawca może odmówić ich udzielenia (dyrektywa 2013/34/UE, art. 19a ust. 3).^[1]

Standard dobrowolny przyjęto jako rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2026/1560. Umożliwia ono przedsiębiorstwom spoza zakresu obowiązkowej sprawozdawczości dobrowolne sporządzanie sprawozdań, a jego załącznik II wymienia punkty danych tworzące limit dla łańcucha wartości; art. 3 stosuje się od lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2027 r. lub później.^[3]

Limit nie dotyczy żądań składanych w innych celach, w tym unijnych wymogów dotyczących należytej staranności, i nie nakłada na żadne przedsiębiorstwo w łańcuchu wartości obowiązku udzielania informacji (art. 19a ust. 3). Dyrektywa w sprawie należytej staranności przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju, czyli dyrektywa (UE) 2024/1760, również została zmieniona dyrektywą (UE) 2026/470: obejmuje teraz przedsiębiorstwa zatrudniające ponad 5000 pracowników i mające ponad 1,5 mld EUR światowego obrotu netto (art. 2 ust. 1 lit. a); na potrzeby pogłębionej oceny informacji od partnerów biznesowych można żądać wyłącznie wtedy, gdy jest to konieczne, a od partnerów zatrudniających mniej niż 5000 pracowników – tylko wtedy, gdy nie można ich rozsądnie uzyskać w inny sposób (art. 8 ust. 2a). Państwa członkowskie stosują ją od dnia 26 lipca 2029 r. (art. 37 ust. 1).^[2]

Przepisy o produktach to odrębna ścieżka. Na przykład zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wylesiania operator musi przekazać numery referencyjne swoich oświadczeń o należytej staranności przedsiębiorstwom, które zaopatruje (rozporządzenie (UE) 2023/1115, art. 4 ust. 7). Te dane są należne niezależnie od jakiegokolwiek kwestionariusza.^[4]