Wij verkopen een product in een spuitbus

Spuitbussen hebben hun eigen richtlijn: Richtlijn 75/324/EEG van de Raad inzake aerosoldispensers. Zij is van toepassing op elk niet-hervulbaar recipiënt van metaal, glas of kunststof dat een samengeperst, vloeibaar gemaakt of onder druk opgelost gas bevat, met of zonder vloeistof, pasta of poeder, en dat is voorzien van een afgifteinrichting (artikel 2). Recipiënten onder 50 ml en recipiënten boven de maximale inhoud in de bijlage vallen erbuiten (artikel 1): 1.000 ml voor metaal, 220 ml voor kunststofgecoat of beschermd glas en 150 ml voor onbeschermd glas. Kunststof recipiënten volgen de glasgrenzen: 150 ml als ze bij barsten kunnen versplinteren, 220 ml als dat niet kan (punten 5.1 en 5.2).^[1]

De richtlijn legt haar verplichtingen op aan ‘de voor het in de handel brengen verantwoordelijke persoon’ van de dispenser. Die persoon brengt de omgekeerde epsilon aan, het symbool ‘3’, als bewijs dat de dispenser aan de richtlijn en de bijlage voldoet (artikel 3), en moet instaan voor de beproevingen van punt 6.1 van de bijlage. Daartoe behoren een hydraulische proef op lege recipiënten, een barstproef voor metalen recipiënten en een eindcontrole van elke gevulde dispenser, met een warmwaterbad of een goedgekeurd alternatief. Een warm of koud alternatief vereist de goedkeuring van een bevoegde autoriteit, en de goedkeuring, het technisch dossier en eventuele controleverslagen moeten worden bewaard op het adres dat op het etiket staat (punt 6.1.4.3).^[1]

De bijlage verplicht de voor het in de handel brengen verantwoordelijke persoon ook de gevaren van de dispenser te analyseren, in voorkomend geval met inbegrip van het inademingsrisico van de spray, en de dispenser op die grondslag te ontwerpen, te construeren en te beproeven (punt 2). Zij stelt de ontwerpgrenzen vast. De gevulde dispenser moet onder normale gebruiks- en opslagomstandigheden voldoen, het ventiel moet zijn beschermd tegen onbedoeld openen en de inhoud mag het recipiënt niet aantasten (punt 2.1). De vloeibare fase bij 50 °C mag niet meer bedragen dan 90 % van de nettocapaciteit (punt 2.3), en bij metalen recipiënten mag de druk bij 50 °C, afhankelijk van het gas, niet hoger zijn dan 12, 13,2 of 15 bar (punt 3.1.2). De huidige druktabel in punt 3.1.2 en de etiketteringsregels in punt 2.2 zijn ingevoegd door Richtlijn (EU) 2016/2037, die de lidstaten met ingang van 12 februari 2018 moesten toepassen; de regel van 90 % vloeibare fase stamt uit een eerdere wijziging.^[1][2]

De etikettering is geregeld in artikel 8 en punt 2.2 van de bijlage. Elke bus, of een aangehecht etiket bij bussen van 150 ml of minder, moet de naam en het adres of het handelsmerk van de voor het in de handel brengen verantwoordelijke persoon dragen, de omgekeerde epsilon, de partijcode, de gegevens van punt 2.2 en de nettoinhoud naar gewicht en naar volume. Punt 2.2 koppelt de waarschuwingen aan de ontvlambaarheidsklasse van punt 1.9: het signaalwoord en de etiketelementen van aerosolen categorie 1, 2 of 3 volgens de CLP-verordening, de veiligheidsaanbeveling P102 voor consumentenproducten en eventuele aanvullende gebruiksvoorzorgen.^[1]

De richtlijn geldt onverminderd de CLP-verordening, en de inhoud van de bus kan ook onder andere regels vallen, bijvoorbeeld voor cosmetica of wasmiddelen. Een lidstaat kan een conforme dispenser die hij op grond van een inhoudelijke motivering gevaarlijk acht, nog altijd voorlopig verbieden of beperken, en moet de andere lidstaten en de Commissie hiervan op de hoogte stellen (artikel 10).^[1]