Przebadana próbka to nie ten produkt, który otrzymaliśmy

Sprawozdanie z badań opisuje egzemplarz, który został przebadany. Unijne prawo produktowe wymaga więcej: aby każda sztuka wprowadzona do obrotu była bezpieczna i zgodna. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2023/988 w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (GPSR) producenci sporządzają dokumentację techniczną, która w stosownych przypadkach zawiera wyniki sprawozdań z badań (art. 9 ust. 2), i muszą zapewnić istnienie procedur gwarantujących, że produkty wytwarzane seryjnie pozostają zgodne z ogólnym wymogiem bezpieczeństwa (art. 9 ust. 4).^[1]

Akty CE mówią to samo, bardziej szczegółowo. Zgodnie z dyrektywą niskonapięciową 2014/35/UE producenci zapewniają istnienie procedur gwarantujących zgodność produkcji seryjnej i uwzględniają zmiany w konstrukcji lub charakterystyce (art. 6 ust. 4). Moduł wewnętrznej kontroli produkcji, który stosuje dyrektywa, wymaga od producenta podjęcia wszelkich środków niezbędnych, aby proces produkcyjny i jego monitorowanie zapewniały zgodność wytwarzanego sprzętu z dokumentacją techniczną (załącznik III pkt 3). Decyzja nr 768/2008/WE, wzorzec dla aktów CE, używa tego samego sformułowania w module A, a dla produktów badanych pod kątem typu wymaga w module C zgodności z zatwierdzonym typem. Niektóre akty dodają kontrole produktów w losowych odstępach czasu przez jednostkę notyfikowaną lub akredytowaną jednostkę wewnętrzną (moduł A2).^[2][4]

Importer znajduje się między fabryką a rynkiem. Przed wprowadzeniem produktu do obrotu importer w rozumieniu GPSR zapewnia, aby produkt spełniał ogólny wymóg bezpieczeństwa i aby producent sporządził dokumentację techniczną, a jeżeli ma powody sądzić, że produkt nie jest zgodny, nie może go wprowadzić do obrotu, dopóki nie zostanie doprowadzony do zgodności (art. 11 ust. 1 i 2). Dyrektywa niskonapięciowa zawiera tę samą regułę dla importerów (art. 8 ust. 2) i dodaje, że importerzy przeprowadzają badania próbek sprzętu znajdującego się w obrocie, gdy jest to właściwe ze względu na ryzyko (art. 8 ust. 6).^[1][2]

Organy sprawdzają to, co trafia do klientów. Rozporządzenie (UE) 2019/1020 daje im uprawnienie do nabywania próbek produktów, także pod ukrytą tożsamością, do ich kontroli i poddawania inżynierii odwrotnej (art. 14 ust. 4 lit. j)) oraz do żądania działań naprawczych lub nakazania wycofania z obrotu bądź odzyskania (art. 14 ust. 4 lit. g) i h)). Różnica między przebadaną próbką a dostarczonym towarem jest zatem pytaniem o dostarczony towar, a odpowiedzieć na nie musi importer.^[3]