Zakup kontrolny organu wykazał niezgodność

Nadzór rynku nie czeka na skargi. Rozporządzenie (UE) 2019/1020 zobowiązuje organy do przeprowadzania odpowiednich kontroli cech produktów na odpowiednią skalę, za pomocą kontroli dokumentacji oraz, w stosownych przypadkach, kontroli fizycznych i laboratoryjnych opartych na odpowiednich próbkach, wybranych na podstawie podejścia opartego na analizie ryzyka (art. 11 ust. 3). Wśród minimalnych uprawnień, jakie państwa członkowskie muszą im przyznać, jest uprawnienie do nabywania próbek produktów, także pod ukrytą tożsamością, do ich kontroli oraz do poddawania ich inżynierii wstecznej (art. 14 ust. 4 lit. j)). W przypadku produktów konsumenckich objętych rozporządzeniem (UE) 2023/988 w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów art. 23 ust. 1 stosuje te przepisy, wraz z art. 12–15, art. 16 ust. 1–5, art. 18 i 19 rozporządzenia (UE) 2019/1020.^[2]

Gdy próbka nie przejdzie badania, organ musi działać. Jeżeli produkt używany zgodnie z przeznaczeniem lub w warunkach, które można racjonalnie przewidzieć, może zagrażać zdrowiu lub bezpieczeństwu albo jest niezgodny z wymaganiami, organ bez zbędnej zwłoki zobowiązuje podmiot gospodarczy do podjęcia odpowiednich i proporcjonalnych działań naprawczych w wyznaczonym przez siebie terminie (art. 16 ust. 1–2). Działaniem może być doprowadzenie produktu do zgodności, zapobieżenie jego udostępnianiu na rynku, wycofanie go z obrotu lub odzyskanie i ostrzeżenie opinii publicznej albo inne środki wymienione w art. 16 ust. 3.^[2]

Podmiotowi gospodarczemu przysługują prawa procesowe. Każdy środek musi wskazywać dokładne podstawy i być bez zwłoki zakomunikowany wraz z informacją o dostępnych środkach odwoławczych i terminach ich wniesienia (art. 18 ust. 1–2). Przed podjęciem środka podmiot musi mieć możliwość wypowiedzenia się w odpowiednim terminie, nie krótszym niż 10 dni roboczych, chyba że pilność to uniemożliwia (art. 18 ust. 3). Jeżeli podmiot przedstawi sprawozdania z badań lub certyfikaty akredytowanej jednostki oceniającej zgodność, organ należycie je uwzględnia (art. 11 ust. 5).^[2]

GPSR nakłada ponadto własne obowiązki na podmiot gospodarczy. Każdy podmiot gospodarczy współpracuje z organami w zakresie działań, które mogłyby wyeliminować lub ograniczyć ryzyko, a na wniosek przekazuje pełny opis ryzyka, powiązanych skarg, znanych wypadków i środków naprawczych oraz informacje służące identyfikowalności (GPSR, art. 15 ust. 1–3). Jeżeli producent lub importer uzna produkt za niebezpieczny, niezwłocznie podejmuje środki naprawcze, informuje konsumentów i za pośrednictwem Safety Business Gateway powiadamia organy państw członkowskich, w których produkt został udostępniony na rynku (art. 9 ust. 8 i art. 11 ust. 8). W przypadku sztuk partii, których importer jeszcze nie wprowadził do obrotu, obowiązek poinformowania producenta i zapewnienia poinformowania organów obowiązuje już przed wprowadzeniem do obrotu (art. 11 ust. 2).^[1]