MetrD w prostych słowach
Dyrektywa 2009/34/WE to rama dawnego systemu metrologicznego opartego na podejściu dawnym. Sama nie ustanawia wymagań dla żadnego przyrządu: określa dwie wspólne procedury, zatwierdzenie typu WE przyrządu i legalizację pierwotną WE każdego przyrządu, oraz znaki i cechy wskazujące, że przyrząd je przeszedł, a procedury pomiaru, charakterystyki i wymagania techniczne dla poszczególnych kategorii pozostawia odrębnym dyrektywom przyjętym na jej podstawie (art. 1 ust. 5). W zamian żadne państwo członkowskie nie może przeszkadzać we wprowadzaniu do obrotu lub do użytku przyrządu lub produktu opatrzonego cechami lub znakami WE umieszczonymi na tych warunkach, ani tego zakazywać lub ograniczać, a państwa członkowskie przypisują zatwierdzeniu typu WE i legalizacji pierwotnej taką samą wartość jak własnym środkom krajowym (art. 1 ust. 3 i 4).
Dyrektywa jest wersją przekształconą dyrektywy Rady 71/316/EWG z 26 lipca 1971 r. i jej zmian, przyjętą 23 kwietnia 2009 r., opublikowaną w Dz.Urz. UE L 106 z 28 kwietnia 2009 r. i obowiązującą od 18 maja 2009 r. (art. 20 i 21). Jedyną jej zmianą jest rozporządzenie (UE) 2019/1243, które od 26 lipca 2019 r. zastąpiło procedurę komitetową aktami delegowanymi. System, który opisuje, został jednak w dużej mierze rozmontowany wokół niej: dyrektywy dotyczące przyrządów oparte na dyrektywie 71/316/EWG zastąpiła od 30 października 2006 r. dyrektywa w sprawie przyrządów pomiarowych, a pozostałe uchyliła dyrektywa 2011/17/UE do 1 grudnia 2015 r., więc dziś ramy mają znaczenie dla odwróconego znaku epsilon na butelkach stosowanych jako naczynia pomiarowe, małego e na towarach paczkowanych, dostosowania dyrektywy w sprawie jednostek miar oraz przyrządów nadal używanych na podstawie dawnych zatwierdzeń WE.
Tekst urzędowy Tekst skonsolidowany można przeczytać w EUR-Lex: dyrektywa 2009/34/WE, tekst skonsolidowany z 26 lipca 2019 r. (CELEX 02009L0034-20190726). Akt pierwotny i jego strona z informacjami o dokumencie zawierają daty publikacji i wejścia w życie.
Zakres
Dyrektywa ma zastosowanie do przyrządów, czyli przyrządów pomiarowych, części składowych przyrządów pomiarowych, urządzeń dodatkowych i wyposażenia pomiarowego; do jednostek miar, harmonizacji metod pomiaru i kontroli metrologicznej oraz środków potrzebnych do ich stosowania; a także do przepisów, metod pomiaru, kontroli metrologicznej i znakowania ilości towarów paczkowanych (art. 1 ust. 1 i 2). W odniesieniu do każdego z nich odrębne dyrektywy określają wymagania i mogą ustalać datę, od której przepisy krajowe zostają zastąpione przepisami wspólnotowymi (art. 1 ust. 5 i 6).
O tym, co ramy obejmują w praktyce, decyduje to, które odrębne dyrektywy nadal istnieją. Dyrektywa 2004/22/WE uchyliła jedenaście dyrektyw dotyczących przyrządów od 30 października 2006 r.: gazomierze, liczniki cieczy innych niż woda i ich wyposażenie pomocnicze, miary długości, wodomierze zimnej wody w zakresie liczników MI-001, wagi ciągłe całkujące, liczniki energii elektrycznej, taksometry, systemy pomiarowe cieczy innych niż woda, automatyczne wagi kontrolne i sortujące oraz liczniki ciepłej wody (dyrektywa 2004/22/WE, art. 22). Dyrektywa 2011/17/UE uchyliła osiem pozostałych: cechowanie zbiorników statków od 1 lipca 2011 r. oraz odważniki o średniej i podwyższonej dokładności, masę właściwą zboża, wodomierze zimnej wody, alkoholomierze, tablice alkoholometryczne i manometry do opon od 1 grudnia 2015 r.; zatwierdzenia typu WE i świadectwa wydane do 30 listopada 2015 r. na podstawie dyrektyw 71/347/EWG, 75/33/EWG, 76/765/EWG i 86/217/EWG pozostają ważne (art. 6 ust. 2); odważniki zgodne z dyrektywami 71/317/EWG i 74/148/EWG mogły natomiast podlegać legalizacji pierwotnej WE na podstawie art. 8, 9 i 10 niniejszej dyrektywy do 30 listopada 2025 r. (art. 6 ust. 3), a dyrektywa 76/766/EWG w sprawie tablic alkoholometrycznych nie ma przepisu przejściowego (dyrektywa 2011/17/UE, art. 1–3 i art. 6). Dyrektywa w sprawie przyrządów pomiarowych 2014/32/UE obejmuje obecnie dziesięć kategorii przyrządów, od MI-001 do MI-010, a dyrektywa (UE) 2026/706 doda od 10 października 2028 r. jeszcze dwie: systemy pomiarowe do ładowania pojazdów elektrycznych i dystrybutory sprężonego gazu; dyrektywa 2014/31/UE obejmuje wszystkie wagi nieautomatyczne; obie stosują ocenę zgodności nowego podejścia z oznakowaniem CE i żadna nie odwołuje się do zatwierdzenia typu WE ani legalizacji pierwotnej WE (dyrektywa 2014/32/UE, art. 2 ust. 1 i art. 7; dyrektywa (UE) 2026/706, art. 1 i 3; dyrektywa 2014/31/UE, art. 1 ust. 1).
Do ram nadal odwołują się produkty z art. 1 ust. 1 lit. b i c. Dyrektywa Rady 75/107/EWG wymaga od producenta butelki stosowanej jako naczynie pomiarowe umieszczenia znaku z art. 6, czyli odwróconego epsilon, na własną odpowiedzialność (dyrektywa 75/107/EWG, załącznik I pkt 5). Dyrektywa Rady 76/211/EWG przejmuje postać małego e na towarach paczkowanych z rysunku w sekcji 3 załącznika II i stosuje odpowiednio zakaz znaków mogących wprowadzać w błąd oraz artykuł o kontroli w użytkowaniu (dyrektywa 76/211/EWG, załącznik I pkt 3.3 i 6). Jej własne załączniki nie przechodzą już przez ramy: rozporządzenie (UE) 2019/1243 zastąpiło jej art. 6 upoważnieniem do aktów delegowanych i dodało art. 6a, więc od 26 lipca 2019 r. Komisja zmienia załączniki I i II tej dyrektywy bezpośrednio. A dyrektywa Komisji (UE) 2019/1258, która dostosowała definicje podstawowych jednostek SI w dyrektywie 80/181/EWG do decyzji Generalnej Konferencji Miar z 2018 r., została przyjęta na podstawie art. 16 niniejszej dyrektywy, której motyw opisuje ją jako ogólne ramy dla odrębnych dyrektyw dotyczących jednostek miar (dyrektywa (UE) 2019/1258, wstępne odesłania i motyw 2).
Obowiązki spoczywają na producencie lub jego przedstawicielu mającym siedzibę we Wspólnocie, który jako jedyny może wystąpić o zatwierdzenie typu WE i który umieszcza znaki (art. 2 ust. 4, art. 4, art. 6 i art. 11); służby metrologiczne państw członkowskich przeprowadzają badania i umieszczają cechy legalizacji (art. 10 i 13). Importerów i dystrybutorów obejmuje nie sama dyrektywa, lecz rozporządzenie (UE) 2019/1020, które wymienia ją jako pozycję 28 załącznika I, a w Danii ustawa o produktach, jako erhvervsdrivende (rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 3 i załącznik I; lovbekendtgørelse 22 z 2026 r., § 4).
Co należy zrobić
Zatwierdzenie typu WE
Państwa członkowskie udzielają zatwierdzenia typu WE zgodnie z dyrektywą i właściwą odrębną dyrektywą; zatwierdzenie stanowi dopuszczenie do legalizacji pierwotnej WE, a gdy legalizacja nie jest wymagana, zezwolenie na wprowadzenie przyrządów do obrotu i do użytku, a kategoria zwolniona z zatwierdzenia przez swoją odrębną dyrektywę przechodzi bezpośrednio do legalizacji (art. 2 ust. 1 i 2). Wniosek może złożyć wyłącznie producent lub jego przedstawiciel mający siedzibę we Wspólnocie, tylko w jednym państwie członkowskim dla tego samego przyrządu, w języku urzędowym tego państwa członkowskiego, z jednoczesnym przesłaniem kopii do wszystkich pozostałych państw członkowskich; wniosek zawiera nazwę i adres wnioskodawcy, kategorię, przewidziane zastosowanie, charakterystyki pomiarowe i typ, a w dwóch egzemplarzach dołącza się do niego opisy konstrukcji i działania, zabezpieczeń, urządzeń nastawczych i miejsc umieszczenia cech legalizacji oraz plomb, rysunki, schemat i wszelkie już udzielone zatwierdzenia krajowe (art. 2 ust. 4 i załącznik I pkt 1.1–1.4). Badanie obejmuje analizę dokumentów i badanie charakterystyk pomiarowych w laboratoriach służby metrologicznej, w laboratoriach zatwierdzonych lub w miejscu produkcji, dostawy lub montażu, albo tylko dokumentów, gdy charakterystyki są szczegółowo znane, i obejmuje całość działania przyrządu w normalnych warunkach używania; służba może wymagać od wnioskodawcy wzorców, materiału i personelu pomocniczego oraz, w przypadkach wymienionych w odrębnych dyrektywach, złożenia egzemplarza przyrządu (załącznik I pkt 2 i 4).
Państwo członkowskie, które przeprowadziło badanie, sporządza świadectwo zatwierdzenia typu WE i przekazuje je wnioskodawcy, przesyłając kopie Komisji i pozostałym państwom członkowskim, które mogą też uzyskać sprawozdania z badań (art. 4 i załącznik I pkt 5). Zatwierdzenie obowiązuje 10 lat, z możliwością przedłużania na kolejne okresy 10-letnie, bez ograniczenia liczby przyrządów; nie może być przedłużone po zmianie lub dostosowaniu przepisów wspólnotowych, na podstawie których nie mogłoby już zostać udzielone, ale nadal obowiązuje w odniesieniu do przyrządów już używanych (art. 5 ust. 1). Modyfikacje lub uzupełnienia, które wpływają lub mogą wpłynąć na wyniki pomiarów albo przewidziane warunki używania, wymagają dodatkowego zatwierdzenia od państwa członkowskiego, które je udzieliło, lub nowego zatwierdzenia, gdy przepisy uległy zmianie (art. 2 ust. 5). Gdy stosuje się nową technikę nieprzewidzianą w odrębnej dyrektywie, można udzielić zatwierdzenia o ograniczonym zakresie po konsultacji z pozostałymi państwami członkowskimi, z ograniczeniami liczby, powiadomieniem o miejscach montażu, ograniczeniami używania i techniki, najwyżej na dwa lata z możliwością przedłużenia o najwyżej trzy (art. 5 ust. 2). Dawny art. 5 ust. 3 dotyczący dostosowania załączników po takich zatwierdzeniach skreśliło rozporządzenie (UE) 2019/1243, ponieważ zatwierdzenia o ograniczonym zakresie już nie istnieją.
Legalizacja pierwotna WE
Legalizacja pierwotna WE to badanie nowego lub regenerowanego przyrządu i potwierdzenie jego zgodności z zatwierdzonym typem oraz z wymaganiami dyrektywy i odrębnych dyrektyw, poświadczone cechą legalizacji pierwotnej WE; w przypadkach określonych w odrębnych dyrektywach można ją przeprowadzić metodą inną niż kontrola jednostkowa (art. 8 ust. 1 i 2). Służba metrologiczna ustala, czy przyrząd należy do kategorii zwolnionej z zatwierdzenia typu i spełnia wymagania techniczne dotyczące konstrukcji i działania, czy też ma zatwierdzenie i jest zgodny z zatwierdzonym typem, i bada właściwości metrologiczne, dopuszczalne błędy graniczne, konstrukcję w zakresie, w jakim gwarantuje ona, że właściwości nie pogorszą się w normalnych warunkach używania, oraz obecność wymaganych napisów i tabliczek stemplowych (art. 9). Legalizację przeprowadza się jednoetapowo dla przyrządów stanowiących całość po opuszczeniu fabryki, a w dwóch lub więcej etapach dla przyrządów, których prawidłowe działanie zależy od warunków montażu lub używania, z ostatnim etapem w miejscu montażu, a pozostałymi w miejscu wybranym przez służbę; poza urzędem służba może wymagać wzorców, środków, personelu pomocniczego i egzemplarza świadectwa zatwierdzenia (załącznik II pkt 1 i 2). Obowiązek państwa członkowskiego przyjęcia przyrządu opatrzonego cechą trwa do końca roku następującego po roku umieszczenia cechy, chyba że odrębna dyrektywa przewiduje dłuższy okres (art. 8 ust. 4).
Znaki i cechy
Znak zatwierdzenia WE z art. 4 to stylizowana litera epsilon zawierająca w górnej części wielkie litery wyróżniające państwo członkowskie, które udzieliło zatwierdzenia, i dwie ostatnie cyfry roku, a w dolnej części numer identyfikacyjny nadany przez służbę metrologiczną; litera P tej samej wielkości przed nim oznacza zatwierdzenie o ograniczonym zakresie (załącznik I pkt 3.1 i 3.2). Gdy kategoria objęta odrębną dyrektywą nie wymaga zatwierdzenia typu WE, producent może umieścić na własną odpowiedzialność znak specjalny z art. 6, ten sam epsilon odwrócony symetrycznie względem osi pionowej, bez innych oznaczeń, chyba że odrębna dyrektywa stanowi inaczej (art. 6 i załącznik I pkt 3.3). Gdy legalizacja pierwotna WE nie jest wymagana, producent umieszcza znak z art. 11, czyli znak zatwierdzenia w sześciokącie (art. 11 i załącznik I pkt 3.4). Wszystkie znaki umieszczane przez producenta muszą znajdować się w widocznym miejscu każdego przyrządu i całego wyposażenia pomocniczego przedstawionego do legalizacji, czytelne i trwałe (załącznik I pkt 3.5). Ostateczna cecha legalizacji WE, umieszczana na odpowiedzialność państwa członkowskiego po całkowitej legalizacji przyrządu, składa się z dwóch stempli: małej litery e z literami państwa członkowskiego i, w razie potrzeby, cyfrą podziału terytorialnego w górnej połowie oraz numerem identyfikacyjnym legalizatora lub urzędu w dolnej połowie, oraz dwóch ostatnich cyfr roku legalizacji w sześciokącie; cecha legalizacji częściowej to sam pierwszy stempel, który służy też jako plomba, a rzeczywiste średnice okręgów opisanych na cechach wynoszą 1,6 mm, 3,2 mm, 6,3 mm i 12,5 mm (art. 10 i załącznik II pkt 3). Państwa członkowskie muszą zapobiegać używaniu znaków lub napisów mogących wprowadzać w błąd co do znaków lub cech WE, wzajemnie powiadamiać siebie i Komisję o służbach upoważnionych do badania, poświadczania i znakowania oraz mogą wymagać wymaganych napisów w swoim języku urzędowym (art. 12, 13 i 14). Wykazy państw w załączniku I pkt 3.1 i załączniku II pkt 3.1.1.1 tekstu skonsolidowanego biegną od B dla Belgii do UK dla Zjednoczonego Królestwa.
Cofnięcie, kontrola w użytkowaniu i decyzje
Państwo członkowskie, które udzieliło zatwierdzenia typu WE, może je cofnąć, gdy przyrządy nie są zgodne z zatwierdzonym typem lub odrębną dyrektywą, gdy wymagania metrologiczne ze świadectwa lub ograniczenia zatwierdzenia o ograniczonym zakresie nie są spełnione albo gdy zatwierdzenie udzielono nieprawidłowo, i musi je cofnąć, gdy przyrządy danego typu wykazują w użytkowaniu wadę o charakterze ogólnym, która czyni je nieodpowiednimi do przewidzianego zastosowania; może wówczas zakazać wprowadzania do obrotu i do użytku tych przyrządów do odwołania, informując pozostałe państwa członkowskie i Komisję, a ta sama procedura dotyczy przyrządów zwolnionych z legalizacji pierwotnej WE, których producent po należytym ostrzeżeniu nie doprowadzi ich do zgodności (art. 7). Odrębne dyrektywy określają wymagania kontroli przyrządów opatrzonych znakami lub cechami WE w użytkowaniu, w szczególności dopuszczalne błędy graniczne w użytkowaniu, a mniej rygorystyczne wymagania krajowe dla przyrządów nieopatrzonych znakami mogą służyć jako kryteria (art. 15). Każda decyzja odmawiająca lub cofająca zatwierdzenie, odmawiająca legalizacji albo zakazująca wprowadzania do obrotu lub do użytku musi zawierać uzasadnienie i być notyfikowana wraz ze środkami odwoławczymi i terminami dostępnymi na mocy prawa krajowego (art. 18).
Dostosowanie do postępu technicznego
Od rozporządzenia (UE) 2019/1243 Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zmieniających załączniki I i II w celu dostosowania ich do postępu technicznego (art. 16). Uprawnienie jest przekazane na pięć lat od 26 lipca 2019 r. i automatycznie przedłużane na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się temu najpóźniej trzy miesiące przed końcem każdego okresu; można je w każdej chwili odwołać, Komisja konsultuje się z ekspertami państw członkowskich przed przyjęciem aktu, a akt wchodzi w życie tylko wtedy, gdy żadna z instytucji nie zgłosi sprzeciwu w ciągu trzech miesięcy, z możliwością przedłużenia o dwa (art. 16a). Dawny art. 17 dotyczący komitetu skreślono. Upoważnienie jest też węższe niż to, które zastąpiło: do 26 lipca 2019 r. art. 16 obejmował „załączniki I i II do niniejszej dyrektywy oraz załączniki do odrębnych dyrektyw, o których mowa w art. 1”, i w ten sposób Komisja przyjęła dyrektywę (UE) 2019/1258 w sprawie podstawowych jednostek SI w dyrektywie 80/181/EWG 23 lipca 2019 r., trzy dni przed zmianą, w procedurze komitetowej dawnego art. 17; nowy art. 16 obejmuje tylko załączniki I i II niniejszej dyrektywy, a państwa członkowskie miały stosować dyrektywę (UE) 2019/1258 od 13 czerwca 2020 r.
Obowiązki według roli
Producent występuje o zatwierdzenie, dostarcza dokumentację, wzorce i próbki, umieszcza znak zatwierdzenia lub znaki zwolnienia, informuje państwo członkowskie, które udzieliło zatwierdzenia, o modyfikacjach, pilnuje 10-letniej ważności, przedstawia przyrządy do legalizacji i po ostrzeżeniu doprowadza przyrządy niezgodne do zgodności (art. 2, art. 4–8 i załącznik I). Upoważniony przedstawiciel mający siedzibę we Wspólnocie może złożyć wniosek w miejsce producenta i otrzymuje świadectwo oraz ewentualną uzasadnioną odmowę (art. 2 ust. 4, art. 4 i art. 18). Importerzy i dystrybutorzy wprowadzają do obrotu i udostępniają wyłącznie produkty, których znaki lub cechy WE umieszczono prawidłowo, i są zobowiązani wobec organów nadzoru rynku do przekazywania dokumentów i informacji o łańcuchu dostaw oraz podejmowania działań naprawczych z rozporządzenia (UE) 2019/1020 (art. 1 ust. 3; rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 14 i 16). Właściciele i użytkownicy przyrządów w użytkowaniu pozostają w granicach wymagań dla użytkowania określonych w odrębnych dyrektywach lub przepisach krajowych (art. 15).
Egzekwowanie przepisów i sankcje
Dyrektywa nie zawiera artykułu o sankcjach. Jej egzekwowanie to administracyjny zestaw środków z art. 7, 12 i 18: cofnięcie zatwierdzenia typu WE, zakaz przyrządów do odwołania, zapobieganie znakom mogącym wprowadzać w błąd oraz uzasadnione decyzje ze środkami odwoławczymi prawa krajowego. Od 16 lipca 2021 r. dyrektywa jest pozycją 28 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/1020, więc organy nadzoru rynku mogą żądać dokumentów i informacji o łańcuchu dostaw, przeprowadzać kontrole, nakazywać działania naprawcze w wyznaczonym terminie oraz zakazywać, wycofywać z obrotu, odzyskiwać lub niszczyć produkty niezgodne z wymaganiami (rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 14, 16 i 44). Dyrektywy nie ma wśród aktów wymienionych w załączniku II do tego rozporządzenia, więc obowiązek ustanowienia sankcji z jego art. 41 wynika z prawa krajowego, a nie z samej dyrektywy.
W Danii dyrektywę wdraża bekendtgørelse nr. 1139 af 15. december 2003 om EØF-typegodkendelse og -verifikation, wydany przez Sikkerhedsstyrelsen na podstawie lov om erhvervsfremme, obowiązujący od 1 stycznia 2004 r. i zmieniony rozporządzeniami wykonawczymi 161 z 5 marca 2008 r. i 349 z 30 marca 2010 r. Od zmiany z 2010 r. o EØF-typegodkendelse wnioskuje się do Sikkerhedsstyrelsen i to ona jej udziela, a także upoważnia laboratoria przeprowadzające EØF-førstegangsverifikation, pod warunkiem że mają one niezbędną akredytację DANAK lub równoważnej jednostki akredytującej, która jest sygnatariuszem wielostronnego porozumienia EA o wzajemnym uznawaniu; rozporządzenie odzwierciedla wymaganą dokumentację wniosku z dyrektywy, 10-letnią ważność, zatwierdzenia dodatkowe i o ograniczonym zakresie, znaki zwolnienia, etapy i cechy legalizacji, poddaje przyrządy z cechami WE w użytkowaniu ogólnym duńskim przepisom dotyczącym przyrządów podlegających kontroli, pozwala odwoływać się od decyzji do Sikkerhedsstyrelsen i karze grzywną podanie nieprawidłowych lub wprowadzających w błąd informacji w związku z decyzją oraz naruszenia przepisów o znakowaniu, cofnięciu i znakach mogących wprowadzać w błąd, z odpowiedzialnością spółek (§§ 2, 3, 7, 12, 13, 15, 17–22 i 24). Od 1 lipca 2021 r. metrologia prawna podlega ustawie o produktach, lov om produkter og markedsovervågning (lovbekendtgørelse nr. 22 af 8. januar 2026), która uzupełnia rozporządzenie (UE) 2019/1020, wymienia dyrektywę w sprawie przepisów wspólnych dla przyrządów pomiarowych i metod kontroli metrologicznej w § 2, stk. 1, nr. 15, wskazuje Erhvervsstyrelsen jako organ kontroli, pozwala mu wydawać nakazy i zakazy, w tym nakazy kierowane do właściciela przyrządu używanego do pomiaru, na którym opiera się płatność, i karze grzywną tych, którzy nie przekazują informacji lub nie zapewniają dostępu albo lekceważą jego decyzje; ponieważ niniejsza dyrektywa jest obszarem produktowym w rozumieniu § 2, stk. 1, nr. 15, kara może przejść w karę pozbawienia wolności do 2 lat w okolicznościach obciążających, które § 37, stk. 2, definiuje jako zagrożenie dla bezpieczeństwa lub zdrowia, wypadek powodujący ciężkie obrażenia lub śmierć, powtórzenie po wcześniejszym skazaniu za podobne naruszenie albo systematyczne naruszenie popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z odpowiedzialnością spółek (§ 1, § 2, § 9, § 14, § 16, § 16 a i § 37). Od stycznia 2026 r. Sikkerhedsstyrelsen jest departamentem Markedsovervågning w Erhvervsstyrelsen i wykonuje te same zadania co wcześniej.
Jak pomaga Conphora
Conphora gromadzi w jednym miejscu ramy metrologiczne, nadal obowiązujące odrębne dyrektywy, MID i dyrektywę NAWI oraz duńskie rozporządzenia wykonawcze i wskazuje, w którym reżimie znajduje się Państwa przyrząd lub produkt, tak aby dawne zatwierdzenie typu WE, butelka z odwróconym epsilon, towar paczkowany ze znakiem e czy licznik z oznakowaniem CE zostały sprawdzone według właściwych przepisów. Platforma śledzi ważność zatwierdzeń i świadectw, zestawia używane Państwa znaki i cechy z postaciami wymaganymi w załącznikach oraz powiadamia, gdy zmienia się dyrektywa, odrębne dyrektywy lub duńskie przepisy.
Zobacz, jak działa Conphora · Zobacz plany i cennik
Źródła
- Dyrektywa 2009/34/WE w sprawie przepisów wspólnych dla przyrządów pomiarowych oraz metod kontroli metrologicznej, tekst skonsolidowany z 26 lipca 2019 r. (EUR-Lex)
- Dyrektywa 2009/34/WE w brzmieniu opublikowanym w Dz.Urz. UE L 106 z 28 kwietnia 2009 r. (EUR-Lex)
- Informacje o dokumencie, daty i powiązania dla CELEX 32009L0034 (EUR-Lex)
- Rozporządzenie (UE) 2019/1243 dostosowujące do art. 290 i 291 TFUE akty przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą (EUR-Lex)
- Dyrektywa 2011/17/UE uchylająca osiem dyrektyw metrologicznych przyjętych na podstawie dyrektywy 71/316/EWG (EUR-Lex)
- Dyrektywa 2004/22/WE w sprawie przyrządów pomiarowych, tekst skonsolidowany z 1 grudnia 2009 r. (EUR-Lex)
- Dyrektywa 2014/32/UE w sprawie przyrządów pomiarowych, tekst skonsolidowany z 27 stycznia 2015 r. (EUR-Lex)
- Dyrektywa (UE) 2026/706 zmieniająca dyrektywę 2014/32/UE (EUR-Lex)
- Dyrektywa 2014/31/UE w sprawie wag nieautomatycznych (EUR-Lex)
- Dyrektywa Komisji (UE) 2019/1258 zmieniająca załącznik do dyrektywy 80/181/EWG w odniesieniu do definicji podstawowych jednostek SI (EUR-Lex)
- Dyrektywa Rady 75/107/EWG w sprawie butelek stosowanych jako naczynia pomiarowe (EUR-Lex)
- Dyrektywa Rady 76/211/EWG w sprawie przygotowywania niektórych produktów paczkowanych według masy lub objętości, tekst skonsolidowany z 26 lipca 2019 r. (EUR-Lex)
- Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów (EUR-Lex)
- Metrologia prawna (Komisja Europejska, DG GROW)
- Przyrządy pomiarowe i wagi w UE (Komisja Europejska, DG GROW)
- Bekendtgørelse nr. 1139 af 15. december 2003 om EØF-typegodkendelse og -verifikation (Retsinformation)
- Bekendtgørelse nr. 161 af 5. marts 2008 om ændring af bekendtgørelse om EØF-typegodkendelse og -verifikation (Retsinformation)
- Bekendtgørelse nr. 349 af 30. marts 2010 om ændring af bekendtgørelse om EØF-typegodkendelse og -verifikation (Retsinformation)
- Bekendtgørelse af lov om produkter og markedsovervågning, LBK nr. 22 af 8. januar 2026 (Retsinformation)
- Regler og bekendtgørelser for måling og vægt (Sikkerhedsstyrelsen)
- Legal måling og vejning (legal metrologi) (Sikkerhedsstyrelsen)
- Typegodkendelser, oversigt over nationale og EØF-typegodkendelser (Sikkerhedsstyrelsen)
- Sikkerhedsstyrelsen, en del af Erhvervsstyrelsen od stycznia 2026 r. (Erhvervsstyrelsen)
Niniejszy przewodnik ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady prawnej.