NAWI w skrócie
Dyrektywa w sprawie wag nieautomatycznych (NAWI, czasem NAWID), formalnie dyrektywa 2014/31/UE, jest unijnym aktem prawnym dotyczącym wag, które podczas ważenia wymagają obecności człowieka. Przyrząd do ważenia jest przyrządem pomiarowym, który określa masę ciała, wykorzystując działanie siły ciężkości na to ciało, i jest nieautomatyczny, gdy wymaga interwencji operatora podczas ważenia (art. 2 pkt 1 i 2). Dyrektywa stosuje się do wszystkich takich przyrządów (art. 1 ust. 1), ale rozróżnia siedem kategorii zastosowań, a reżim metrologiczny obejmuje tylko pierwsze sześć: masa w transakcjach handlowych; masa do obliczania opłaty drogowej, taryfy, podatku, premii, kary, wynagrodzenia, odszkodowania lub podobnej płatności; masa do stosowania ustaw lub rozporządzeń albo do ekspertyzy w postępowaniu sądowym; masa w praktyce lekarskiej do ważenia pacjentów w celu monitorowania, diagnozy i leczenia; masa do sporządzania leków na receptę w aptece oraz w analizach w laboratoriach medycznych i farmaceutycznych; oraz cena na podstawie masy w sprzedaży bezpośredniej dla ogółu odbiorców i przy sporządzaniu opakowań gotowych. Siódmą kategorią, lit. g), jest każde inne zastosowanie (art. 1 ust. 2). Przyrząd spełniający wymagania dyrektywy podlega swobodnemu przepływowi: państwa członkowskie nie mogą utrudniać jego udostępniania na rynku ani – w przypadku sześciu zastosowań prawnych – oddawania do użytku (art. 5).
Tekst z 2014 r. jest wersją przekształconą dyrektywy 2009/23/WE, która sama jest kodyfikacją dyrektywy Rady 90/384/EWG, dostosowaną do nowych ram prawnych, i dodaje obowiązki podmiotów gospodarczych, zasady identyfikowalności i procedury nadzoru rynku wspólne z innymi dyrektywami dotyczącymi oznakowania CE (motyw 1 i przypis 3). Weszła w życie 18 kwietnia 2014 r., państwa członkowskie miały obowiązek dokonać jej transpozycji do 19 kwietnia 2016 r. i stosować ją od 20 kwietnia 2016 r., kiedy to dyrektywa 2009/23/WE została uchylona (art. 44–46). Dyrektywa nie była zmieniana; trzy sprostowania odnotowane w EUR-Lex (z 2015, 2016 i 2021 r.) dotyczą innych wersji językowych, a nie tekstu angielskiego.
Tekst urzędowy Z dyrektywą można zapoznać się w EUR-Lex: dyrektywa 2014/31/UE (CELEX 32014L0031). Wersja skonsolidowana nie istnieje, ponieważ dyrektywa nigdy nie była zmieniana; strona z informacjami o dokumencie wymienia sprostowania i uchylenie dyrektywy 2009/23/WE.
Zakres
Wymagania dyrektywy zależą od przewidzianego zastosowania, a nie od typu wagi. Przyrządy stosowane lub przeznaczone do sześciu celów z art. 1 ust. 2 lit. a)–f) muszą spełniać zasadnicze wymagania załącznika I; jeżeli taki przyrząd obejmuje urządzenia niestosowane do tych celów lub jest z nimi połączony, urządzenia te nie podlegają zasadniczym wymaganiom (art. 4) i noszą zamiast tego symbol ograniczonego użycia – czarną wielką literę M na czerwonym kwadracie o wymiarach co najmniej 25 mm na 25 mm z dwiema przekątnymi (art. 18 i załącznik III pkt 3). Państwa członkowskie muszą zapewnić, aby udostępniano na rynku wyłącznie przyrządy zgodne, aby przyrządów nie oddawano do użytku do sześciu zastosowań prawnych, jeżeli nie są zgodne, oraz aby przyrządy w takim użytkowaniu pozostawały zgodne (art. 3). Przyrządy przeznaczone do każdego innego zastosowania, lit. g), wymagają jedynie nazwy lub znaku towarowego producenta oraz największego obciążenia i nie mogą nosić oznakowania zgodności (załącznik III pkt 2), ale ich producenci, importerzy i dystrybutorzy zachowują obowiązki w zakresie identyfikacji i adresu (art. 6 ust. 5 i 6, art. 8 ust. 2 i art. 9 ust. 2).
Wagi automatyczne, które ważą bez operatora, nie są objęte dyrektywą; są MI-006 w rozumieniu dyrektywy w sprawie przyrządów pomiarowych 2014/32/UE (dyrektywa 2014/32/UE, art. 2 ust. 1). Przyrządy zgodne z dyrektywą 2009/23/WE i wprowadzone do obrotu przed 20 kwietnia 2016 r. można nadal udostępniać na rynku i oddawać do użytku, a certyfikaty wydane na podstawie dawnej dyrektywy zachowują ważność (art. 43).
Obowiązki spoczywają na podmiotach gospodarczych: producencie, upoważnionym przedstawicielu, importerze i dystrybutorze (art. 2 pkt 9). Producentem jest ten, kto produkuje przyrząd lub zleca jego zaprojektowanie lub wyprodukowanie i wprowadza go do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym (art. 2 pkt 5), a importer lub dystrybutor, który sprzedaje przyrząd pod własną marką lub modyfikuje go w sposób mogący wpłynąć na zgodność, przejmuje obowiązki producenta (art. 10). W Danii duńskie rozporządzenie wykonawcze nr 773 z 1 czerwca 2022 r. powtarza siedem kategorii zastosowań i obowiązki podmiotów (duńskie rozporządzenie wykonawcze nr 773/2022, § 2), a duńskie rozporządzenie wykonawcze nr 591 z 29 maja 2018 r. dodaje obowiązki właściciela przyrządu używanego do celów prawnych (duńskie rozporządzenie wykonawcze nr 591/2018, § 1 i § 3).
Co należy zrobić
Zasadnicze wymagania i klasy dokładności
Przyrząd używany do celu prawnego musi spełniać zasadnicze wymagania załącznika I, sformułowane w terminologii Międzynarodowej Organizacji Metrologii Prawnej. Wymagania metrologiczne obejmują legalne jednostki masy, z uncją trojańską dopuszczoną dla metali szlachetnych i karatem metrycznym dla kamieni szlachetnych (pkt 1); cztery klasy dokładności – I specjalną, II wysoką, III średnią i IIII zwykłą – z których każda jest zdefiniowana w tabeli 1 przez działkę legalizacyjną e, obciążenie minimalne oraz minimalną i maksymalną liczbę działek legalizacyjnych: klasa I z e co najmniej 0,001 g, 100 e i co najmniej 50 000 działek, klasa II z e od 0,001 g do 0,05 g lub co najmniej 0,1 g, klasa III z e od 0,1 g do 2 g lub co najmniej 5 g i 100 lub 500 do 10 000 działek oraz klasa IIII z e co najmniej 5 g, 10 e i 100–1 000 działek (pkt 2); klasyfikację przyrządów jednozakresowych, wielozakresowych i wieloprzedziałowych (pkt 3); największe błędy dopuszczalne z tabeli 3, 0,5 e, 1,0 e lub 1,5 e w zależności od obciążenia, podwojone w użytkowaniu (pkt 4); powtarzalność i odtwarzalność (pkt 5); reakcję na niewielkie zmiany obciążenia (pkt 6); oraz wpływ przechyłu, temperatury, z zakresem co najmniej 5 °C dla klasy I, 15 °C dla klasy II i 30 °C dla klas III i IIII, zasilania, wilgotności i długotrwałego obciążenia (pkt 7). Wymagania dotyczące projektu i konstrukcji obejmują zachowanie właściwości metrologicznych, wykrywanie usterek i alarmy w przyrządach elektronicznych, trwałość, interfejsy, ochronę przed użyciem w sposób nieuczciwy i łatwe wykonywanie kontroli ustawowych (pkt 8), wskazywanie i drukowanie wyników (pkt 9 i 10), urządzenia poziomujące, zerujące i tarujące (pkt 11–13), dodatkowe przepisy dla przyrządów do sprzedaży bezpośredniej dla ogółu odbiorców o największym obciążeniu nie większym niż 100 kg, które muszą pokazywać klientowi wszystkie istotne informacje i sposób obliczenia ceny, oraz oznaczenie „Nie do sprzedaży bezpośredniej dla ogółu odbiorców” na podobnych przyrządach, które ich nie spełniają (pkt 14), a także przyrządy do etykietowania cen (pkt 15).
Normy zharmonizowane
Przyrządy zgodne z normami zharmonizowanymi lub ich częściami, do których odesłania opublikowano w Dzienniku Urzędowym, uznaje się za spełniające zasadnicze wymagania, które te normy obejmują (art. 12). Komisja publikuje aktualny wykaz norm zharmonizowanych w ramach dyrektywy i zwróciła się do CEN i CENELEC o ich aktualizację, a z WELMEC współpracuje nad wytycznymi, takimi jak Guide 2 w sprawie wspólnego stosowania MID i NAWID, Guide 2.4 w sprawie konstrukcji niekrytycznych, Guide 5.2 w sprawie nadzoru rynku i Guide 7.5 w sprawie oprogramowania w wagach nieautomatycznych (strona Komisji Europejskiej dotycząca przyrządów pomiarowych i wag). Pytania i odpowiedzi Sikkerhedsstyrelsen wyjaśniają, że certyfikaty badania typu wydane na podstawie normy EN 45501:1992 zachowują ważność i że deklaracja może odwoływać się do dyrektywy 2014/31/UE i tej normy, ale że certyfikatu nie można przedłużyć po 10 latach, jeżeli norma uległa zmianie (Sikkerhedsstyrelsen, pytania i odpowiedzi dotyczące NAWI).
Ocena zgodności z udziałem jednostki notyfikowanej
Zgodność z załącznikiem I ustala się, według wyboru producenta, przez badanie typu UE (moduł B, załącznik II pkt 1), po którym następuje zgodność z typem w oparciu o zapewnienie jakości procesu produkcji (moduł D, pkt 2) albo zgodność z typem w oparciu o weryfikację wyrobu (moduł F, pkt 4), albo przez zgodność w oparciu o weryfikację jednostkową (moduł G, pkt 6). Moduł B nie jest obowiązkowy dla przyrządów, które nie używają urządzeń elektronicznych i których urządzenie do pomiaru obciążenia nie wykorzystuje sprężyny do równoważenia obciążenia; dla takich przyrządów stosuje się zamiast tego zapewnienie jakości procesu produkcji (moduł D1, pkt 3) lub weryfikację wyrobu (moduł F1, pkt 5) (art. 13 ust. 1). Każda ścieżka wymaga udziału jednostki notyfikowanej, a dokumenty i korespondencję sporządza się w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym przeprowadza się procedurę, lub w języku akceptowanym przez jednostkę (art. 13 ust. 2). Dokumentacja techniczna składana z wnioskiem o badanie typu UE musi umożliwiać ocenę zgodności i obejmować odpowiednią analizę i ocenę ryzyka, ogólny opis, rysunki projektowe i produkcyjne oraz objaśnienia potrzebne do ich zrozumienia, normy zharmonizowane zastosowane w całości lub w części albo rozwiązania przyjęte w ich miejsce, obliczenia projektowe i badania oraz sprawozdania z badań (załącznik II pkt 1.3). Państwa członkowskie notyfikują jednostki upoważnione do tych zadań i wyznaczają organ notyfikujący odpowiedzialny za ocenę, notyfikację i monitorowanie tych jednostek; mogą postanowić, że ocenę i monitorowanie przeprowadza krajowa jednostka akredytująca w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 765/2008, a jeżeli organ notyfikujący powierza te zadania podmiotowi niepublicznemu, podmiot ten musi być osobą prawną, odpowiednio spełniać wymagania stawiane organom notyfikującym i posiadać ubezpieczenie od odpowiedzialności, przy czym organ notyfikujący ponosi pełną odpowiedzialność (art. 19 i art. 20); Komisja nadaje każdej jednostce numer identyfikacyjny i publikuje wykaz (art. 28). W Danii producent musi korzystać z jednostki wyznaczonej przez Sikkerhedsstyrelsen lub przez inne państwo członkowskie (duńskie rozporządzenie wykonawcze nr 773/2022, § 34 i § 41).
Deklaracja, oznakowania i napisy
Deklaracja zgodności UE stwierdza, że wykazano spełnienie zasadniczych wymagań, jest zgodna ze wzorem z załącznika IV, zawiera elementy zastosowanych modułów, jest stale aktualizowana, jest tłumaczona na języki wymagane przez państwo członkowskie i – jeżeli stosuje się kilka aktów Unii – stanowi jedną deklarację obejmującą je wszystkie; sporządzając ją, producent przyjmuje na siebie odpowiedzialność (art. 14). W Danii musi być sporządzona po duńsku lub angielsku (duńskie rozporządzenie wykonawcze nr 773/2022, § 37). Zgodność przyrządu używanego do celów prawnych wykazuje się oznakowaniem CE i dodatkowym oznakowaniem metrologicznym (art. 15): wielką literą M i dwiema ostatnimi cyframi roku jego umieszczenia, otoczonymi prostokątem o wysokości oznakowania CE, z zastosowaniem tych samych ogólnych zasad co do oznakowania CE (art. 16). Oba umieszcza się w sposób widoczny, czytelny i trwały na przyrządzie lub jego tabliczce znamionowej przed wprowadzeniem do obrotu, przy czym oznakowanie metrologiczne umieszcza się bezpośrednio po oznakowaniu CE, a po obu następuje numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej uczestniczącej w kontroli produkcji, umieszczany przez tę jednostkę lub według jej instrukcji; po nich mogą następować inne znaki wskazujące na szczególne ryzyko lub sposób użytkowania (art. 17).
Przyrządy używane do celów prawnych noszą także napisy z załącznika III: w stosownych przypadkach numer certyfikatu badania typu UE, nazwę lub znak towarowy producenta, klasę dokładności w owalu, Max, Min i e, numer typu, partii lub serii oraz, jeżeli ma to zastosowanie, znak identyfikacyjny na każdym oddzielnym zespole, d, wpływy tary T i dT, maksymalne bezpieczne obciążenie Lim, szczególne graniczne temperatury i stosunek między chwytem obciążenia a obciążeniem; Max, Min, e i d powtarza się w pobliżu wyświetlacza, tabliczka znamionowa musi dać się zaplombować, a przyrząd musi mieć rozwiązania uniemożliwiające usunięcie oznakowania i napisów bez ich uszkodzenia (załącznik III pkt 1). Przyrządy nieprzeznaczone do użytku prawnego noszą wyłącznie nazwę lub znak towarowy producenta oraz Max (załącznik III pkt 2).
Obowiązki według roli
Producenci projektują i produkują przyrządy używane do celów prawnych zgodnie z załącznikiem I, sporządzają dokumentację techniczną i przeprowadzają ocenę zgodności, sporządzają deklarację i umieszczają oba oznakowania, przechowują dokumentację i deklarację przez 10 lat, utrzymują zgodność produkcji seryjnej, badają próbki i prowadzą rejestr skarg, jeżeli uzasadnia to ryzyko, stosują oznaczenia identyfikacyjne i napisy, umieszczają swoją nazwę i adres, dostarczają instrukcje w wymaganym języku, podejmują działania naprawcze, informują organy o ryzyku i współpracują na żądanie (art. 6). Upoważnieni przedstawiciele działają na podstawie pełnomocnictwa, które musi obejmować co najmniej przechowywanie dokumentów i współpracę z organami, i nie mogą przejmować obowiązków dotyczących projektu ani dokumentacji (art. 7). Importerzy wprowadzają do obrotu wyłącznie przyrządy zgodne, sprawdzają ocenę przeprowadzoną przez producenta, dokumentację, oznakowania, dokumenty i identyfikację, dodają własną nazwę i adres, dbają o instrukcje, chronią przyrząd podczas przechowywania i transportu, badają próbki, jeżeli jest to uzasadnione, podejmują działania naprawcze i przechowują deklarację przez 10 lat (art. 8). Dystrybutorzy przed udostępnieniem przyrządu na rynku sprawdzają oznakowania, dokumenty, instrukcje i identyfikację, chronią go podczas przechowywania i transportu oraz dopilnowują podjęcia działań naprawczych (art. 9). Importerzy i dystrybutorzy, którzy sprzedają pod własną marką lub modyfikują przyrząd, stają się producentami (art. 10), a każdy podmiot przez 10 lat umie wskazać swoich dostawców i odbiorców (art. 11). Od 16 lipca 2021 r. rozporządzenie (UE) 2019/1020 wymaga ponadto, aby dla każdego przyrządu wprowadzanego do obrotu istniał podmiot gospodarczy mający siedzibę w Unii – producent, importer, upoważniony przedstawiciel lub dostawca usług realizacji zamówień (rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 4).
Przyrządy w użytkowaniu w Danii
Gdy waga jest używana do celów prawnych, duńskie rozporządzenie wykonawcze nr 591 z 29 maja 2018 r. wiąże przedsiębiorstwo, które ma przyrząd do dyspozycji i używa go do jednego z sześciu celów, określane w rozporządzeniu jako vægtejer: przyrząd musi spełniać wymagania rozporządzenia o udostępnianiu na rynku i być oznakowany na jego podstawie, być zainstalowany zgodnie z instrukcjami producenta i należeć do klasy dokładności I, II lub III, a w obrocie metalami szlachetnymi do klasy I lub II, przy czym klasa IIII jest dopuszczona także w transakcjach handlowych i płatnościach dotyczących towarów sypkich, opłat transportowych innych niż opłaty pocztowe oraz ważenia pojazdów w celu nałożenia mandatu (§ 3 i § 4). Właściciel musi przeprowadzać samokontrolę opartą na identyfikowalnych metrologicznie pomiarach, tak aby nie przekraczać tolerancji eksploatacyjnej, czyli dwukrotności tolerancji obowiązującej przy wprowadzeniu przyrządu do obrotu, nie może ustawiać przyrządu tak, aby wykorzystywał największe błędy dopuszczalne lub faworyzował jedną ze stron, oraz musi przestać go używać i poddać ponownej legalizacji, gdy plomba została zerwana lub przyrząd ktoś naruszył, przez firmę akredytowaną przez DANAK lub równoważną jednostkę albo legalnie ustanowioną w innym państwie UE/EOG, używając go wyłącznie w zakresie, w którym został ponownie zalegalizowany (§ 5–§ 8). Sikkerhedsstyrelsen kontroluje przestrzeganie przepisów i karze naruszenia grzywnami (§ 10 i § 12). Wytyczne Sikkerhedsstyrelsen wskazują, że rozporządzenie z 2018 r. zmieniło m.in. dawny wymóg czteroletniej ponownej legalizacji oraz że § 16 a ustawy o produktach zwraca się bezpośrednio do właściciela przyrządu (Sikkerhedsstyrelsen, wytyczne dotyczące NAWI w użytkowaniu).
Egzekwowanie i kary
Art. 36 stosuje art. 15 ust. 3 i art. 16–29 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 do wszystkich przyrządów objętych art. 1; artykuły te zostały zastąpione rozporządzeniem (UE) 2019/1020 z dniem 16 lipca 2021 r., które wymienia dyrektywę w pkt 50 swojego załącznika I, więc odesłanie należy czytać jako odniesienie do tego rozporządzenia. Jeżeli organ ma wystarczające powody, by sądzić, że przyrząd stwarza ryzyko dla interesów publicznych chronionych dyrektywą, ocenia ten przyrząd, wymaga działań naprawczych, wycofania z obrotu lub odzyskania w terminie współmiernym do ryzyka, informuje jednostkę notyfikowaną, a jeżeli podmiot nie podejmie działań – zakazuje lub ogranicza udostępnianie na rynku, wycofuje z obrotu lub odzyskuje przyrząd i informuje Komisję oraz pozostałe państwa członkowskie (art. 37). Komisja rozstrzyga sporne środki krajowe w ramach unijnej procedury ochronnej (art. 38), w taki sam sposób można postąpić z przyrządami zgodnymi, które nadal stwarzają ryzyko (art. 39), a niezgodność formalna – brak lub nieprawidłowo umieszczone oznakowanie CE lub metrologiczne, brak napisów z art. 6 ust. 5, brak numeru jednostki notyfikowanej, brak lub nieprawidłowa deklaracja, brak dokumentacji lub brak identyfikacji – musi zostać usunięta, a w przeciwnym razie prowadzi do ograniczenia, zakazu, wycofania z obrotu lub odzyskania (art. 40).
Kary ustalane są na poziomie krajowym: państwa członkowskie ustanawiają skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary za naruszenia swoich przepisów transponujących, które mogą obejmować sankcje karne za poważne naruszenia (art. 42). W Danii metrologia prawna podlega od 1 lipca 2021 r. duńskiej ustawie o produktach i nadzorze rynku (lov om produkter og markedsovervågning) (Sikkerhedsstyrelsen, strona z przepisami i rozporządzeniami wykonawczymi); ustawa ta wymienia dyrektywę w § 2 jako pkt 13, wskazuje Erhvervsstyrelsen jako organ kontrolny i przewiduje nakazy ostrzegania użytkowników, zaprzestania wprowadzania do obrotu, usunięcia uchybień, wstrzymania sprzedaży, wycofania z obrotu, odzyskania lub zniszczenia, zakazy, nakazy skierowane do właściciela przyrządu stosowanego do pomiarów będących podstawą rozliczeń oraz grzywny, które w okolicznościach obciążających sięgają kary pozbawienia wolności do 2 lat (LBK nr 22/2026, § 2, § 9, § 14, § 16, § 16 a i § 37). Duńskie rozporządzenie wykonawcze nr 773 z 1 czerwca 2022 r. wdraża samą dyrektywę: pozwala Sikkerhedsstyrelsen nakazać usunięcie niezgodności formalnych w wyznaczonym terminie, a następnie nakazać wycofanie z obrotu, odzyskanie lub zakaz sprzedaży, a naruszenia, w tym korzystanie z jednostki notyfikowanej niewyznaczonej przez Sikkerhedsstyrelsen ani inne państwo członkowskie, karze grzywnami, a w okolicznościach obciążających – karą pozbawienia wolności do 2 lat (§ 54 i § 55). Od stycznia 2026 r. Sikkerhedsstyrelsen jest departamentem Markedsovervågning w Erhvervsstyrelsen (duńskim Urzędem ds. Działalności Gospodarczej) i wykonuje te same zadania.
Jak pomaga Conphora
Conphora monitoruje dyrektywę NAWI, jej normy zharmonizowane i przewodniki WELMEC, a także zestawia Państwa wagi z kategoriami przewidzianego zastosowania, ścieżkami modułów oraz wymaganiami dotyczącymi oznakowania i napisów, wskazując braki w dokumentacji technicznej, deklaracji zgodności UE, oznakowaniu metrologicznym i napisach z załącznika III, zanim staną się problemem egzekucyjnym. Platforma pomaga budować i prowadzić dokumentację oraz 10-letnie rejestry, łączy deklarację NAWI z deklaracjami EMC, niskonapięciową i innymi, których wymaga ta sama waga, i powiadamia Państwa o zmianie normy, duńskiego rozporządzenia wykonawczego lub systemu egzekwowania.
Zobacz, jak działa Conphora · Zobacz plany i ceny
Źródła
- Dyrektywa 2014/31/UE w sprawie wag nieautomatycznych w brzmieniu opublikowanym w Dz.Urz. UE L 96 z 29 marca 2014 r. (EUR-Lex)
- Informacje o dokumencie, daty, sprostowania i powiązania dla CELEX 32014L0031 (EUR-Lex)
- Dyrektywa 2009/23/WE w sprawie wag nieautomatycznych, uchylona od 20 kwietnia 2016 r. (EUR-Lex)
- Dyrektywa 2014/32/UE w sprawie przyrządów pomiarowych, która obejmuje wagi automatyczne (EUR-Lex)
- Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów (EUR-Lex)
- Metrologia prawna (Komisja Europejska, DG GROW)
- Przyrządy pomiarowe i wagi w UE, wraz z przewodnikami WELMEC i normami zharmonizowanymi do dyrektywy NAWID (Komisja Europejska, DG GROW)
- Bekendtgørelse nr. 773 af 1. juni 2022 om tilgængeliggørelse på markedet af ikke-automatiske vægte (Retsinformation)
- Bekendtgørelse nr. 591 af 29. maj 2018 om anvendelse af ikke-automatiske vægte (Retsinformation)
- Bekendtgørelse af lov om produkter og markedsovervågning, LBK nr. 22 af 8. januar 2026 (Retsinformation)
- Regler og bekendtgørelser for måling og vægt (Sikkerhedsstyrelsen)
- Spørgsmål og svar om direktiv om ikke-automatiske vægte (NAWI) (Sikkerhedsstyrelsen)
- Vejledning for ikke-automatiske vægte (NAWI) i brug (Sikkerhedsstyrelsen)
- Legal måling og vejning (legal metrologi) (Sikkerhedsstyrelsen)
- Sikkerhedsstyrelsen, en del af Erhvervsstyrelsen od stycznia 2026 r. (Erhvervsstyrelsen)
Niniejszy przewodnik ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady prawnej.