Ons product werkt onder druk

Drukregels beginnen met een getal. De Richtlijn drukapparatuur 2014/68/EU is van toepassing op het ontwerp, de fabricage en de conformiteitsbeoordeling van drukapparatuur en samenstellen met een maximaal toelaatbare druk PS van meer dan 0,5 bar (artikel 1, lid 1). Onder drukapparatuur vallen vaten, leidingen, veiligheidstoebehoren en drukhoudend toebehoren (artikel 2, lid 1). De richtlijn sluit vervolgens in artikel 1, lid 2, een lange lijst uit: onder meer eenvoudige drukvaten die onder Richtlijn 2014/29/EU vallen, aerosoldispensers die onder Richtlijn 75/324/EEG vallen, apparatuur van ten hoogste categorie I die onder de regels voor machines, liften, laagspanning, medische hulpmiddelen, gastoestellen of ATEX valt, producten met een flexibele omhulling zoals speelballen, flessen of blikken voor koolzuurhoudende dranken, en radiatoren en leidingen in warmwaterverwarmingssystemen.^[1]

Binnen de richtlijn bepaalt het gevaar de route. Artikel 4, lid 1, stelt grenzen vast naar druk, volume of nominale diameter en naar fluïdumgroep; groep 1 omvat stoffen en mengsels die als gevaarlijk zijn ingedeeld, zoals ontvlambare of acuut toxische, en groep 2 alle overige (artikel 13, lid 1). Apparatuur boven de grenzen voldoet aan de essentiële veiligheidseisen van bijlage I en wordt op grond van bijlage II ingedeeld in categorie I tot en met IV. Categorie I gebruikt module A; de hogere categorieën gebruiken de modules die in artikel 14, lid 2, worden genoemd en waarbij steeds een aangemelde instantie betrokken is (bijlage III). Apparatuur op of onder de grenzen wordt vervaardigd volgens de goede ingenieurspraktijk van een lidstaat, wordt vergezeld van adequate instructies en draagt op grond van deze richtlijn niet de CE-markering (artikel 4, lid 3). De fabrikant bewaart de technische documentatie en de EU-conformiteitsverklaring gedurende 10 jaar (artikel 6, lid 3).^[1]

Eenvoudige drukvaten hebben een eigen richtlijn. Richtlijn 2014/29/EU is van toepassing op gelaste vaten die in serie worden vervaardigd om lucht of stikstof met een druk van meer dan 0,5 bar te bevatten, niet bestemd zijn om te worden gestookt, zijn gemaakt van de genoemde staalsoorten of van aluminium, en een maximale werkdruk tot 30 bar en PS × V tot 10.000 bar.L hebben (artikel 1, lid 1). Brandblussers zijn uitgesloten (artikel 1, lid 2, onder c)). Vaten boven 50 bar.L voldoen aan bijlage I, ondergaan vóór de vervaardiging een EU-typeonderzoek (artikel 13, lid 1) en dragen de CE-markering en de opschriften van bijlage III; kleinere vaten volgen de goede ingenieurspraktijk en dragen de opschriften maar niet de CE-markering (artikel 6, leden 1 en 2; bijlage III, punt 1.1).^[2]

Aerosols vallen onder een oudere, kortere tekst. Een aerosoldispenser is een niet-hervulbare verpakking van metaal, glas of kunststof met een gas onder druk, voorzien van een afgifte-inrichting (Richtlijn 75/324/EEG, artikel 2); dispensers met een maximale inhoud van minder dan 50 ml, of boven de in de bijlage vastgestelde inhoud, vallen daar buiten (artikel 1). De persoon die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen, brengt het symbool ‘3’ aan, de omgekeerde epsilon (artikel 3), en het etiket vermeldt zijn naam en adres of merk, de partijcode, de gegevens van punt 2.2 van de bijlage en de nettohoeveelheid naar gewicht en naar volume (artikel 8, lid 1); een dispenser met ontvlambare bestanddelen die niet als ontvlambaar is ingedeeld, vermeldt hun massapercentage (artikel 8, lid 1 bis). De lidstaten mogen eisen dat het etiket in hun nationale taal is gesteld (artikel 8, lid 2).^[3]

Beide drukrichtlijnen worden genoemd in artikel 4, lid 5, van Verordening (EU) 2019/1020. Zulke apparatuur mag daarom alleen in de handel worden gebracht als een in de Unie gevestigde fabrikant, importeur, gemachtigde of fulfilmentdienstverlener de verklaring bewaart en op verzoek de documentatie kan verstrekken (artikel 4, leden 1 tot en met 3).^[4]