Sprzedajemy od lat bez dokumentacji technicznej

Dla wielu produktów konsumenckich obowiązek posiadania dokumentacji technicznej jest nowy. Rozporządzenie (UE) 2023/988 w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów stosuje się od 13 grudnia 2024 r. (art. 52) i od tej samej daty uchyliło dyrektywę 2001/95/WE (art. 50). Przed wprowadzeniem produktów do obrotu producenci przeprowadzają teraz wewnętrzną analizę ryzyka i sporządzają dokumentację techniczną zawierającą co najmniej ogólny opis produktu i jego zasadniczych cech istotnych dla oceny bezpieczeństwa (art. 9 ust. 2). Produkty wprowadzone do obrotu przed 13 grudnia 2024 r. zgodnie ze starą dyrektywą mogą nadal być udostępniane (art. 51), ale ta reguła obejmuje sztuki już wprowadzone, a nie następną dostawę, ponieważ wprowadzenie do obrotu oznacza pierwsze udostępnienie każdego produktu (art. 3 pkt 7).^[1]

Wymagana treść zależy od ryzyka. W stosownych przypadkach, z uwzględnieniem możliwego ryzyka, dokumentacja według GPSR zawiera analizę ryzyka i przyjęte rozwiązania mające je wyeliminować lub ograniczyć, w tym wyniki sprawozdań z badań, oraz wykaz norm europejskich lub innych elementów zastosowanych w celu spełnienia ogólnego wymogu bezpieczeństwa; jeżeli norma została zastosowana tylko częściowo, wskazuje się zastosowane części (art. 9 ust. 2). Producent utrzymuje dokumentację w aktualnym stanie, przechowuje ją przez 10 lat od wprowadzenia produktu do obrotu i udostępnia organom na wniosek (art. 9 ust. 3). W przypadku produktów CE Niebieski przewodnik Komisji liczy 10 lat od wprowadzenia do obrotu ostatniej sztuki modelu (przypis 115), a taka sama wykładnia jest najbezpieczniejsza także dla dokumentacji według GPSR.^[1]

Produkty z oznakowaniem CE miały obowiązek dokumentacji już wcześniej. W przypadku produktów objętych aktem harmonizacyjnym dotyczącym konkretnych produktów (takim jak dyrektywy CE) obowiązki podmiotów gospodarczych z rozdziału III sekcji 1 GPSR nie mają zastosowania (art. 2 ust. 1 akapit trzeci lit. b)); dokumentacji wymaga sam akt. Na przykład na podstawie dyrektywy niskonapięciowej 2014/35/UE producent sporządza dokumentację techniczną z załącznika III przed sporządzeniem deklaracji i umieszczeniem oznakowania CE i przechowuje ją przez 10 lat (art. 6 ust. 2 i 3). Załącznik III wymienia ogólny opis, rysunki, objaśnienia, zastosowane normy, obliczenia konstrukcyjne, badania i sprawozdania z badań wraz z odpowiednią analizą i oceną ryzyka.^[1][2]

Najwcześniej lukę odczuwają importerzy. Przed wprowadzeniem produktu do obrotu importer zapewnia, aby producent sporządził dokumentację techniczną, a importer, który ma powody sądzić, że jej brakuje, nie wprowadza produktu do obrotu, dopóki luka nie zostanie zamknięta (GPSR, art. 11 ust. 1 i 2). Następnie importer przechowuje kopię dokumentacji przez 10 lat (art. 11 ust. 6).^[1]

Brak dokumentacji może być podstawą działań organów, nawet gdy sam produkt jest bezpieczny. Organy nadzoru rynku mogą żądać dokumentów w dowolnej formie (rozporządzenie (UE) 2019/1020, art. 14 ust. 4 lit. a)), nakazać podmiotowi usunięcie niezgodności formalnej, a jeśli nic się nie dzieje, zapewnić wycofanie produktu z obrotu lub jego odzyskanie (art. 16 ust. 3 i 5).^[3]