Nie umieszczamy na produkcie nazwy importera

Umieszczenie nazwy importera na produkcie to odrębny obowiązek. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2023/988 w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów importerzy podają swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy, adres pocztowy i elektroniczny oraz, jeżeli jest inny, adres jednego punktu kontaktowego. Informacje te umieszcza się na produkcie albo, jeżeli nie jest to możliwe, na jego opakowaniu lub w dokumencie towarzyszącym produktowi, a dodatkowa etykieta nie może zasłaniać informacji, które musiał podać producent (art. 11 ust. 3). Dane samego producenta to odrębny wymóg z art. 9 ust. 6.^[1]

Produkty objęte aktem CE podlegają temu aktowi. W przypadku produktów podlegających unijnemu prawodawstwu harmonizacyjnemu rozdział III sekcja 1 GPSR, w którym mieści się art. 11, nie ma zastosowania (art. 2 ust. 1 akapit trzeci lit. b)). Obowiązek importera określa wówczas dyrektywa niskonapięciowa 2014/35/UE: nazwa, zarejestrowana nazwa handlowa lub zarejestrowany znak towarowy oraz adres pocztowy, pod którym można się z importerem skontaktować, na urządzeniu albo, jeżeli nie jest to możliwe, na jego opakowaniu lub w dokumencie towarzyszącym, w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych i organów nadzoru rynku (art. 8 ust. 3). Pozostałe akty CE zawierają podobne artykuły.^[1][2]

Niebieski przewodnik Komisji wyjaśnia, jak rozumieć sformułowanie „jeżeli nie jest to możliwe”. Co do zasady dane importera umieszcza się na produkcie. Dopiero gdy nie jest to możliwe, mogą znaleźć się na opakowaniu lub w dokumencie towarzyszącym, a jako przykład przewodnik podaje sytuację, w której importer musiałby otworzyć opakowanie, aby dodać swoje dane. Adres musi być takim, pod którym można się z importerem skontaktować, w szczególności przez organy, i może to być adres obsługi klienta. Adres strony internetowej można podać dodatkowo, ale nie zamiast adresu pocztowego (sekcja 4.2.2.2).^[4]

Dane są sprawdzane na dalszych etapach łańcucha. Dystrybutorzy weryfikują, czy importer spełnił wymagania art. 11 ust. 3, zanim udostępnią produkt na rynku, i nie mogą go sprzedawać, dopóki nie zostanie doprowadzony do zgodności (GPSR, art. 12 ust. 1 i 3). Na granicy organy celne zawieszają dopuszczenie do swobodnego obrotu, gdy produkt nie jest oznakowany zgodnie z wymaganiami, a w przypadku produktów objętych aktami CE wymienionymi w art. 4 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/1020 – gdy nie podano nazwy i adresu pocztowego odpowiedzialnego podmiotu gospodarczego (art. 26 ust. 1 lit. b) i d)).^[1][3]