Chcemy sprzedawać nawóz lub biostymulator roślin

Rozporządzenie (UE) 2019/1009 określa przepisy dotyczące produktów nawozowych UE. Produkt nawozowy to substancja, mieszanina, mikroorganizm lub inny materiał stosowany na rośliny lub ich ryzosferę albo na grzyby lub ich mikosferę w celu dostarczenia im składników odżywczych lub poprawy efektywności ich odżywiania (art. 2 ust. 1). Produkt nawozowy UE to produkt, który po udostępnieniu na rynku ma oznakowanie CE (art. 2 ust. 2), a rozporządzenie dotyczy takich produktów (art. 1 ust. 1). Ma ono zastosowanie od 16 lipca 2022 r., przy czym niektóre artykuły mają zastosowanie wcześniej (art. 53).^[1]

Ścieżka CE jest wyborem. Państwa członkowskie nie mogą z powodów objętych rozporządzeniem utrudniać udostępniania na rynku produktów nawozowych UE, które są z nim zgodne (art. 3 ust. 1). Sprawozdanie Komisji ze stosowania rozporządzenia, przewidziane na 16 lipca 2026 r., ma analizować skutki harmonizacji fakultatywnej dla produktów nawozowych UE oraz dla produktów nawozowych wprowadzanych do obrotu na podstawie przepisów krajowych (art. 49 lit. a)). Produkty bez oznakowania CE nie wchodzą w zakres rozporządzenia (art. 1 ust. 1 i art. 2 ust. 2); jak zakłada art. 49 lit. a), podlegają wówczas przepisom krajowym. Wersje skonsolidowane i zmiany są wymienione na stronie aktu w EUR-Lex, na której wskazano też wniosek Komisji z 8 lipca 2025 r. dotyczący uproszczenia niektórych wymagań tego rozporządzenia, rozporządzenia CLP i rozporządzenia w sprawie produktów kosmetycznych (COM(2025) 531).^[1][2]

Wymagania dotyczące produktu opierają się na dwóch klasyfikacjach. Produkt nawozowy UE musi spełniać wymagania załącznika I dla swojej kategorii funkcjonalnej produktu, wymagania załącznika II dla swoich kategorii materiałów składowych oraz być oznakowany zgodnie z załącznikiem III (art. 4 ust. 1). Załącznik I wyznacza siedem kategorii, od nawozu i materiału wapnującego po środek poprawiający właściwości gleby, podłoże do uprawy, inhibitor, biostymulator roślin i mieszaninę produktów nawozowych, a deklarowana funkcja musi znajdować potwierdzenie w sposobie działania produktu (załącznik I część I i II). W odniesieniu do aspektów nieobjętych załącznikami produkt nie może stwarzać ryzyka dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dla bezpieczeństwa ani dla środowiska (art. 4 ust. 2).^[1]

Obowiązki rozkładają się na cały łańcuch dostaw. Producent sporządza dokumentację techniczną, przeprowadza procedurę oceny zgodności określoną w załączniku IV, sporządza deklarację zgodności UE i umieszcza oznakowanie CE (art. 6 ust. 2), przechowuje dokumenty przez 5 lat (art. 6 ust. 3) oraz podaje swoją nazwę i adres pocztowy na opakowaniu lub w dokumencie towarzyszącym (art. 6 ust. 6). Załącznik IV określa, który moduł ma zastosowanie: moduł A tylko dla niektórych materiałów składowych, a nigdy dla biostymulatorów roślin, inhibitorów ani nawozów z azotanem amonu o wysokiej zawartości azotu (załącznik IV część I pkt 1.3). Importerzy sprawdzają procedurę, dokumentację i etykietę oraz dodają własną nazwę i adres pocztowy (art. 8 ust. 2–4). Deklaracja jest zgodna ze wzorem z załącznika V i jest tłumaczona na języki wymagane przez państwo członkowskie (art. 16 ust. 2).^[1]