Dyrektywa 2011/65/UE, czyli przekształcona dyrektywa RoHS, ustanawia przepisy dotyczące ograniczenia stosowania niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (EEE) w celu ochrony zdrowia ludzi i środowiska, w tym środowiskowo bezpiecznego odzysku i unieszkodliwiania zużytego sprzętu EEE (art. 1). Ma zastosowanie do sprzętu EEE należącego do jedenastu kategorii z załącznika I – od dużych i małych urządzeń gospodarstwa domowego, sprzętu informatycznego i konsumenckiego, oświetlenia i narzędzi, po zabawki, wyroby medyczne, przyrządy do monitorowania, automaty wydające, a od czasu pełnego wejścia w życie otwartego zakresu stosowania także do każdego innego sprzętu EEE nieobjętego pozostałymi kategoriami, z zastrzeżeniem wyłączeń z art. 2.
Artykuł 4 zawiera podstawową zasadę: sprzęt EEE wprowadzany do obrotu, w tym kable i części zamienne, nie może zawierać substancji wymienionych w załączniku II w stężeniach przekraczających maksymalne wartości wagowe w materiałach jednorodnych, które wynoszą 0,1% dla ołowiu, rtęci, chromu sześciowartościowego, polibromowanych bifenyli (PBB), polibromowanych eterów difenylowych (PBDE) oraz ftalanów DEHP, BBP, DBP i DIBP, a 0,01% dla kadmu. Załączniki III i IV zawierają wykazy ograniczonych w czasie zwolnień dla określonych zastosowań, takich jak rtęć w niektórych lampach czy ołów w niektórych stopach i lutowiach, które Komisja odnawia lub uchyla w drodze aktu delegowanego.
RoHS opiera się na nowych ramach prawnych. Zgodnie z art. 7 producenci muszą projektować i wytwarzać sprzęt zgodnie z art. 4, sporządzać dokumentację techniczną i przeprowadzać wewnętrzną kontrolę produkcji (moduł A decyzji 768/2008/WE), sporządzać deklarację zgodności UE oraz umieszczać oznakowanie CE; na importerach i dystrybutorach ciążą standardowe obowiązki weryfikacyjne. Deklaracja zgodności musi zatem obejmować zarówno RoHS, jak i dyrektywę niskonapięciową lub dyrektywę w sprawie urządzeń radiowych, a dokumentacja techniczna powinna wykazywać, w jaki sposób ustalono zgodność z załącznikiem II, zazwyczaj za pomocą oświadczeń dostawców i badań materiałowych.