Wij hoorden: de gebruiker moet batterijen kunnen verwijderen

Artikel 11 van de batterijverordening (EU) 2023/1542 is een ontwerpregel voor het product, niet alleen voor de batterij. Elke natuurlijke of rechtspersoon die producten met draagbare batterijen in de handel brengt, moet ervoor zorgen dat die batterijen gedurende de hele levensduur van het product door de eindgebruiker gemakkelijk kunnen worden verwijderd en vervangen (artikel 11, lid 1). De verplichting betreft volledige batterijen, niet afzonderlijke cellen. Het artikel is van toepassing vanaf 18 februari 2027 (artikel 96, lid 2, onder a)); tot die datum blijft artikel 11 van de ingetrokken Richtlijn 2006/66/EG van toepassing (artikel 95, onder a)).^[1]

De verordening definieert wat ‘gemakkelijk te verwijderen’ betekent. Een draagbare batterij is door de eindgebruiker gemakkelijk te verwijderen wanneer zij kan worden verwijderd met in de handel verkrijgbaar gereedschap, zonder gespecialiseerd gereedschap (tenzij gratis bij het product geleverd), eigen gereedschap, warmte-energie of oplosmiddelen (artikel 11, lid 1, tweede alinea). Zij is gemakkelijk te vervangen wanneer zij na verwijdering kan worden vervangen door een compatibele batterij zonder dat de werking, de prestaties of de veiligheid van het apparaat worden aangetast (artikel 11, lid 6). Het product wordt geleverd met instructies en veiligheidsinformatie over gebruik, verwijdering en vervanging, die permanent online beschikbaar worden gesteld op een openbaar toegankelijke website (artikel 11, lid 1, derde alinea).^[1]

De uitzonderingen zijn specifiek. Apparaten die primair zijn ontworpen om te functioneren in een omgeving die regelmatig wordt blootgesteld aan spatwater, waterstralen of onderdompeling in water en die wasbaar of afspoelbaar zijn bedoeld, mogen zo worden ontworpen dat alleen onafhankelijke vakmensen de batterij kunnen verwijderen, maar uitsluitend wanneer dat nodig is voor de veiligheid van de gebruiker en het apparaat. Professionele medische beeldvormings- en radiotherapieapparatuur en medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek mogen ook zo worden ontworpen (artikel 11, lid 2). De verwijderbaarheidsverplichting is niet van toepassing wanneer voor de veiligheid continuïteit van de stroomvoorziening en een permanente verbinding tussen product en batterij vereist zijn, of, bij producten waarvan de hoofdfunctie het verzamelen en leveren van gegevens is, voor de integriteit van de gegevens (artikel 11, lid 3). De Commissie kan om veiligheidsredenen bij gedelegeerde handeling nog meer vrijstellingen toevoegen (artikel 11, lid 4) en publiceert richtsnoeren voor het artikel (artikel 11, lid 9).^[1]

Twee andere verplichtingen verlengen de regel tot in het leven van het product. Draagbare batterijen en LMT-batterijen moeten ten minste vijf jaar nadat de laatste eenheid van het apparaatmodel in de handel is gebracht als reserveonderdeel beschikbaar zijn, tegen een redelijke en niet-discriminerende prijs voor onafhankelijke vakmensen en eindgebruikers (artikel 11, lid 7). Software mag niet worden gebruikt om te beletten dat een draagbare batterij of LMT-batterij, of belangrijke onderdelen daarvan, wordt vervangen door een compatibele (artikel 11, lid 8). Bij lichte vervoermiddelen moeten de batterij en haar afzonderlijke cellen gemakkelijk kunnen worden verwijderd en vervangen door een onafhankelijke vakman (artikel 11, lid 5).^[1]