Een klant vraagt naar het batterijpaspoort

Het batterijpaspoort is het digitale bestand van de batterijverordening (EU) 2023/1542 voor de grotere batterijen. Vanaf 18 februari 2027 moet elke LMT-batterij, elke industriële batterij met een capaciteit van meer dan 2 kWh en elke batterij voor elektrische voertuigen die in de handel wordt gebracht of in gebruik wordt genomen een elektronisch bestand hebben: het batterijpaspoort (artikel 77, lid 1). Het bevat informatie over het batterijmodel en over de afzonderlijke batterij, met inbegrip van informatie die voortvloeit uit het gebruik ervan, zoals uiteengezet in bijlage XIII (artikel 77, lid 2).^[1]

Het paspoort heeft drie doelgroepen. Een deel van de informatie is voor het grote publiek toegankelijk: de labelinformatie, de materiaalsamenstelling, de informatie over de koolstofvoetafdruk, de verantwoorde inkoop zoals vermeld in het zorgvuldigheidsverslag, het gerecyclede en hernieuwbare gehalte, de capaciteit, de spanning, het vermogen, de verwachte levensduur en andere prestatiewaarden, de EU-conformiteitsverklaring en de afvalinformatie (bijlage XIII, punt 1). Een deel is voorbehouden aan personen met een legitiem belang en de Commissie, zoals de gedetailleerde samenstelling, onderdeelnummers, demontage-informatie en veiligheidsmaatregelen (punt 2); een deel, de resultaten van testrapporten, aan aangemelde instanties, markttoezichtautoriteiten en de Commissie (punt 3); en de gegevens over de afzonderlijke batterij, zoals de gezondheidstoestand, de status en het gebruik, uitsluitend aan personen met een legitiem belang (punt 4; artikel 77, lid 2). De Commissie moest uiterlijk op 18 augustus 2026 bij uitvoeringshandeling bepalen wie als persoon met een legitiem belang geldt en waartoe die toegang heeft (artikel 77, lid 9).^[1]

De verplichtingen rusten op de marktdeelnemer die de batterij in de handel brengt. Die kent een unieke identificatiecode toe, die toegankelijk is via de QR-code die artikel 13, lid 6, op de batterij voorschrijft (artikel 77, lid 3); zorgt ervoor dat de informatie juist, volledig en actueel is, en kan een andere marktdeelnemer schriftelijk machtigen om namens hem op te treden (artikel 77, lid 4); en uploadt de unieke identificatiecode naar het register dat is ingesteld bij Verordening (EU) 2024/1781 (artikel 77, lid 10). Het paspoort moet interoperabel zijn met andere digitale productpaspoorten, volgens de toegangsrechten kosteloos toegankelijk, beveiligd, en beschikbaar blijven, ook nadat de verantwoordelijke marktdeelnemer zijn activiteiten in de Unie heeft stopgezet (artikel 78).^[1]

Batterijen buiten artikel 77 blijven niet zonder digitale link. Vanaf 18 februari 2027 worden alle batterijen voorzien van een QR-code; voor batterijen zonder paspoort geeft die toegang tot de labelinformatie, de EU-conformiteitsverklaring, het verslag over het zorgvuldigheidsbeleid voor batterijen en de informatie over afvalpreventie en afvalbeheer (artikel 13, lid 6).^[1]