Powielamy ekologiczne oświadczenia naszego dostawcy

Oświadczenia ekologiczne są regulowane jako praktyki handlowe. Dyrektywa o nieuczciwych praktykach rynkowych, dyrektywa 2005/29/WE, obejmuje każde działanie, zaniechanie, przedstawienie lub komunikat handlowy, w tym reklamę i marketing, przedsiębiorcy, które są bezpośrednio związane z promocją, sprzedażą lub dostawą produktu konsumentom (art. 2 lit. d)). Przedsiębiorcą jest każda osoba działająca w celach związanych z jej działalnością gospodarczą oraz każdy, kto działa w jej imieniu lub na jej rzecz (art. 2 lit. b)). Oświadczeniem ekologicznym jest każdy dobrowolny przekaz lub przedstawienie, w formie tekstu, obrazu, symbolu, znaku lub nazwy, które stwierdza lub sugeruje pozytywny lub zmniejszony wpływ na środowisko (art. 2 lit. o)).^[1]

Żadna z tych definicji nie zależy od tego, kto pierwszy napisał oświadczenie. Gdy importer, dystrybutor lub sklep internetowy kopiuje opis dostawcy na własną stronę produktu, oświadczenie dociera do konsumentów jako część praktyki handlowej tego sprzedawcy. Praktyka jest wprowadzająca w błąd, jeżeli zawiera fałszywe informacje lub oszukuje przeciętnego konsumenta, także poprzez ogólną prezentację, co do głównych cech, które obecnie wyraźnie obejmują cechy środowiskowe i aspekty związane z gospodarką o obiegu zamkniętym (art. 6 ust. 1 lit. b)).^[1]

O wyniku rozstrzygają dowody, gdy oświadczenie zostaje zakwestionowane. Sądy i organy administracyjne mogą zażądać od przedsiębiorcy przedstawienia dowodów rzetelności twierdzeń o faktach i uznać je za nierzetelne, jeżeli dowodów brakuje lub są niewystarczające (art. 12). Podmiot odsprzedający produkty, który dysponuje wyłącznie tekstem marketingowym dostawcy, nie ma czego przedstawić.^[1]

Dyrektywa (UE) 2024/825 dodała praktyki nieuczciwe w każdych okolicznościach, stosowane od 27 września 2026 r. (art. 4 ust. 1). Należą do nich wyświetlanie znaku zrównoważonego rozwoju, który nie opiera się na systemie certyfikacji ani nie został ustanowiony przez organy publiczne (załącznik I pkt 2a), ogólne oświadczenia ekologiczne bez uznanych doskonałych właściwości środowiskowych (pkt 4a), oświadczenia o całym produkcie, które dotyczą tylko jednego aspektu (pkt 4b), oraz przedstawianie wymogu, który z mocy prawa dotyczy wszystkich produktów danej kategorii, jako cechy wyróżniającej, na przykład oświadczenie dostawcy „wolny od” substancji, która jest już zakazana (pkt 10a; motyw 15). Motyw 10 dodaje, że oświadczenia takie jak „zrównoważony”, „świadomy” czy „odpowiedzialny” nie mogą opierać się wyłącznie na uznanych doskonałych właściwościach środowiskowych, ponieważ dotyczą także cech społecznych. Motyw 7 dodaje, że przed wyświetleniem znaku zrównoważonego rozwoju przedsiębiorca powinien sprawdzić, czy system spełnia minimalne warunki przejrzystości i wiarygodności.^[1][2]

Oświadczenia skierowane wyłącznie do nabywców biznesowych podlegają dyrektywie 2006/114/WE, która chroni przedsiębiorców przed reklamą wprowadzającą w błąd i daje sądom taką samą możliwość żądania dowodów rzetelności twierdzeń o faktach (art. 1 i 7).^[3]