Zaprojektowaliśmy własny znak ekologiczny lub odznakę

Wiele marek przez lata stworzyło własne znaki zrównoważonego rozwoju: zielony liść z nazwą linii, godło dla serii „świadomych” produktów, odznakę w filtrze sklepu internetowego. Dyrektywa (UE) 2024/825 kładzie kres tej praktyce. Wprowadza ona do załącznika I do dyrektywy 2005/29/WE o nieuczciwych praktykach handlowych pkt 2a: „prezentowanie znaku zrównoważonego rozwoju, który nie opiera się na systemie certyfikacji lub nie został ustanowiony przez organy publiczne” jest praktyką handlową uznawaną w każdych okolicznościach za nieuczciwą. Przepisy krajowe stosuje się od 27 września 2026 r. (dyrektywa (UE) 2024/825, art. 4 ust. 1).^[1][2]

O tym, co jest objęte zakazem, rozstrzygają definicje. Znakiem zrównoważonego rozwoju jest każdy dobrowolny znak zaufania, znak jakości lub równoważny, publiczny lub prywatny, którego celem jest wyróżnienie i promowanie produktu, procesu lub przedsiębiorstwa ze względu na ich cechy środowiskowe lub społeczne, albo jedne i drugie; znaki obowiązkowe są wyłączone (art. 2 lit. q)). Systemem certyfikacji jest system weryfikacji przez stronę trzecią, którego warunki są jawne, który jest otwarty na przejrzystych, uczciwych i niedyskryminujących warunkach dla wszystkich przedsiębiorców, którzy mogą je spełnić, którego wymagania opracowano z udziałem właściwych ekspertów i zainteresowanych stron, który przewiduje procedury na wypadek niezgodności, w tym cofnięcie lub zawieszenie znaku, i którego monitoring prowadzi strona trzecia niezależna zarówno od właściciela systemu, jak i od przedsiębiorcy (art. 2 lit. r)).^[1]

Motywy dodają wskazówki praktyczne. Przed zaprezentowaniem znaku przedsiębiorca powinien upewnić się, że system spełnia te minimalne warunki przejrzystości i wiarygodności. Znaki ustanowione przez organy publiczne pozostają możliwe bez systemu certyfikacji, a jako przykłady podano logo przyznawane na podstawie rozporządzeń w sprawie Ecolabel UE i EMAS. Znak sugerujący, że produkt jest lepszy dla środowiska, jest również oświadczeniem środowiskowym (motywy 7 i 8).^[2]

Ecolabel UE jest dobrowolnym systemem opartym na rozporządzeniu (WE) nr 66/2010. Podmiot gospodarczy składa wniosek do właściwego organu, znak może być stosowany wyłącznie na produktach spełniających kryteria dla ich grupy produktów i tylko wtedy, gdy został przyznany, a właściwy organ regularnie sprawdza zgodność (art. 9 i 10). Rozporządzenie zakazuje fałszywego lub wprowadzającego w błąd reklamowania oraz stosowania jakiegokolwiek znaku lub logo, które prowadzi do pomylenia z Ecolabel UE (art. 10 ust. 1).^[3]

Usunięcie odznaki nie zwalnia z obowiązku rzetelnych oświadczeń. Oświadczeniem środowiskowym może być także nazwa marki, nazwa przedsiębiorstwa lub nazwa produktu (dyrektywa 2005/29/WE, art. 2 lit. o)), a ogólne oświadczenie środowiskowe wymaga uznanych doskonałych właściwości środowiskowych istotnych dla tego oświadczenia, takich jak zgodność z Ecolabel UE (załącznik I pkt 4a i art. 2 lit. s)).^[1]