Dodaliśmy Bluetooth lub Wi-Fi do istniejącego produktu

Dodanie modułu radiowego zmienia kategorię prawną produktu, a nie tylko listę jego funkcji. Dyrektywa 2014/53/UE definiuje urządzenie radiowe jako produkt elektryczny lub elektroniczny, który celowo emituje lub odbiera fale radiowe do celów komunikacji radiowej lub radiookreślania, albo który musi zostać uzupełniony akcesorium, takim jak antena, aby to robić (art. 2 ust. 1 pkt 1). Urządzenia radiowe objęte dyrektywą nie podlegają dyrektywie niskonapięciowej, z tą różnicą, że cele bezpieczeństwa tej dyrektywy mają zastosowanie na podstawie art. 3 ust. 1 lit. a) dyrektywy radiowej (art. 1 ust. 4).^[1][4]

Wymagania zasadnicze dyrektywy radiowej dotyczą wówczas całego produktu. Produkt musi chronić zdrowie i bezpieczeństwo osób oraz zwierząt domowych i chronić mienie, w tym spełniać cele bezpieczeństwa dyrektywy niskonapięciowej, ale bez limitu napięcia (art. 3 ust. 1 lit. a)); musi mieć odpowiedni poziom kompatybilności elektromagnetycznej określony w dyrektywie EMC (art. 3 ust. 1 lit. b)); oraz musi efektywnie korzystać z widma radiowego, aby unikać szkodliwych zakłóceń (art. 3 ust. 2). Dalsze wymagania z art. 3 ust. 3 dotyczą kategorii wskazanych w aktach delegowanych.^[1][3]

Jednym z takich aktów delegowanych jest rozporządzenie delegowane (UE) 2022/30. Stosuje ono wymaganie dotyczące ochrony sieci do urządzeń radiowych, które mogą komunikować się przez internet, wymaganie dotyczące danych osobowych i prywatności do urządzeń radiowych podłączonych do internetu, urządzeń dla dzieci, zabawek i urządzeń ubieralnych, które mogą przetwarzać dane osobowe, dane o ruchu lub dane o lokalizacji, a wymaganie dotyczące oszustw do urządzeń podłączonych do internetu, które mogą przekazywać pieniądze lub walutę wirtualną (art. 1). Wyroby medyczne i wyroby medyczne do diagnostyki in vitro są wyłączone ze wszystkich trzech wymagań, a urządzenia objęte także aktami dotyczącymi lotnictwa, bezpieczeństwa pojazdów lub opłat drogowych wymienionymi w art. 2 ust. 2 – z wymagań dotyczących prywatności i oszustw (art. 2). Po zmianie rozporządzenie stosuje się od 1 sierpnia 2025 r. (art. 3). Rozporządzenie delegowane (UE) 2026/339 uchyla je ze skutkiem od 11 grudnia 2027 r., czyli od dnia, w którym w pełni zaczyna mieć zastosowanie akt o cyberodporności, rozporządzenie (UE) 2024/2847; zgodnie z jego motywami urządzenia radiowe wprowadzone do obrotu między 1 sierpnia 2025 r. a 10 grudnia 2027 r. nadal podlegają nadzorowi rynku pod kątem tych wymagań (art. 1, motywy 3–5).^[2][5]

Procedura oceny zgodności zależy od norm. W przypadku wymagań dotyczących bezpieczeństwa i EMC producent może zastosować wewnętrzną kontrolę produkcji, badanie typu UE lub pełne zapewnienie jakości (art. 17 ust. 2). W przypadku wymagań dotyczących widma radiowego i art. 3 ust. 3 wewnętrzna kontrola produkcji jest dostępna tylko wtedy, gdy zastosowano normy zharmonizowane opublikowane w Dzienniku Urzędowym; w przeciwnym razie zaangażowana jest jednostka notyfikowana (art. 17 ust. 3 i 4). Ocena uwzględnia wszystkie przewidziane warunki pracy, a w odniesieniu do bezpieczeństwa – także warunki dające się racjonalnie przewidzieć, i potwierdza zgodność w każdej możliwej konfiguracji (art. 17 ust. 1).^[1]

Dalej wchodzą w grę dokumenty. Producent sporządza dokumentację techniczną przed wprowadzeniem do obrotu i na bieżąco ją aktualizuje (art. 21 ust. 1–2) oraz sporządza jedną deklarację zgodności UE, gdy wymaga jej kilka aktów Unii (art. 18 ust. 3). Do każdego egzemplarza dołączona jest kopia deklaracji lub deklaracja uproszczona z adresem internetowym pełnego tekstu (art. 10 ust. 9), a w instrukcjach podaje się pasma częstotliwości i maksymalną moc częstotliwości radiowej (art. 10 ust. 8). Jeżeli używanie jest ograniczone lub wymaga zezwolenia na niektórych obszarach, opakowanie musi umożliwiać identyfikację tych państw członkowskich lub obszarów (art. 10 ust. 10).^[1]