MDR w skrócie
Rozporządzenie w sprawie wyrobów medycznych (MDR), formalnie rozporządzenie (UE) 2017/745, to jednolity unijny zbiór przepisów dotyczących wprowadzania do obrotu, udostępniania i oddawania do używania wyrobów medycznych przeznaczonych dla ludzi oraz ich akcesoriów (art. 1 ust. 1). Zastąpiło ono dyrektywę 90/385/EWG w sprawie aktywnych wyrobów medycznych do implantacji i dyrektywę 93/42/EWG w sprawie wyrobów medycznych z dniem 26 maja 2021 r. (art. 122 i art. 123 ust. 2) i jako rozporządzenie obowiązuje bezpośrednio w każdym państwie członkowskim bez transpozycji do prawa krajowego. Jego konstrukcja to klasyczny model oznakowania CE, zaostrzony dla dziedziny medycznej: ogólne wymagania dotyczące bezpieczeństwa i działania w załączniku I, ocena kliniczna każdego wyrobu, klasyfikacja ryzyka na klasy I, IIa, IIb i III, ocena zgodności przez jednostkę notyfikowaną dla wszystkiego powyżej podstawowej klasy I, deklaracja zgodności UE i oznakowanie CE, a następnie przez cały okres życia wyrobu nadzór po wprowadzeniu do obrotu, wigilancja i identyfikowalność dzięki niepowtarzalnemu kodowi identyfikacyjnemu wyrobu (UDI) i europejskiej bazie danych Eudamed.
Rozporządzenie weszło w życie 25 maja 2017 r. Jego data rozpoczęcia stosowania została przesunięta z 26 maja 2020 r. na 26 maja 2021 r. rozporządzeniem (UE) 2020/561 w czasie pandemii COVID-19, a rozporządzenie (UE) 2023/607 dało później wyrobom dotychczasowym z certyfikatami dyrektyw czas do 31 grudnia 2027 r. lub 31 grudnia 2028 r., zależnie od klasy ryzyka, na ukończenie certyfikacji według MDR (art. 120 ust. 3a). Rozporządzenie (UE) 2024/1860 pozwoliło uruchamiać Eudamed moduł po module; po decyzji Komisji (UE) 2025/2371 pierwsze cztery moduły są obowiązkowe od 28 maja 2026 r.
Tekst urzędowy Rozporządzenie można przeczytać w EUR-Lex: rozporządzenie (UE) 2017/745 (CELEX 32017R0745) lub tekst skonsolidowany z 19 lipca 2026 r., który uwzględnia przesunięcie terminu, przedłużone przepisy przejściowe, uruchamianie Eudamed, art. 10a, zmianę załącznika I z 2025 r. i akty delegowane z 2026 r. dotyczące dobrze ugruntowanych wyrobów (sekcje o Master UDI-DI dodane rozporządzeniami delegowanymi (UE) 2023/2197 i 2025/1920 nie są jeszcze skonsolidowane i należy je czytać w tych aktach).
Zakres
Wyrobem medycznym jest każdy przyrząd, urządzenie, aparat, oprogramowanie, implant, odczynnik, materiał lub inny artykuł, który producent przeznacza do jednego lub kilku szczególnych celów medycznych: diagnozowania, zapobiegania, monitorowania, przewidywania, prognozowania, leczenia lub łagodzenia choroby; diagnozowania, monitorowania, leczenia, łagodzenia lub kompensowania urazu lub niepełnosprawności; badania, zastępowania lub modyfikowania anatomii albo procesu fizjologicznego lub patologicznego; lub dostarczania informacji w drodze badania in vitro próbek, pod warunkiem że główne zamierzone działanie nie jest farmakologiczne, immunologiczne ani metaboliczne (art. 2 ust. 1 pkt 1). Wyroby przeznaczone do kontroli lub wspomagania poczęcia oraz produkty przeznaczone do czyszczenia, dezynfekcji lub sterylizacji wyrobów uważa się za wyroby medyczne, a akcesoria są objęte rozporządzeniem samodzielnie (art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2). Oprogramowanie jest wyrobem aktywnym (art. 2 ust. 1 pkt 4).
Rozporządzenie obejmuje także sześć grup produktów bez zamierzonego zastosowania medycznego z załącznika XVI, od soczewek kontaktowych i wypełniaczy skórnych po sprzęt do liposukcji, urządzenia IPL i laserowe do skóry oraz sprzęt do stymulacji mózgu, od daty rozpoczęcia stosowania ich wspólnych specyfikacji (art. 1 ust. 2 i załącznik XVI). Ma ono zastosowanie do wyrobów oferowanych online osobom w Unii oraz do wyrobów wykorzystywanych do usług diagnostycznych lub terapeutycznych świadczonych na odległość (art. 6).
Art. 1 ust. 6 wymienia, co jest wyłączone: wyroby medyczne do diagnostyki in vitro, które podlegają rozporządzeniu (UE) 2017/746; produkty lecznicze i produkty lecznicze terapii zaawansowanej; krew ludzka i produkty z krwi; kosmetyki; przeszczepy, tkanki lub komórki pochodzenia zwierzęcego lub ludzkiego; produkty zawierające żywy materiał biologiczny; oraz żywność. Przypadki graniczne rozstrzyga główny sposób działania, a wyrób z pomocniczą substancją leczniczą jest oceniany na podstawie MDR, natomiast pojedynczy integralny zestaw leku z wyrobem, który nie jest wielokrotnego użytku, podlega przepisom o produktach leczniczych (art. 1 ust. 8 i 9). Wyroby produkowane i używane wyłącznie w ramach instytucji ochrony zdrowia są zwolnione ze wszystkiego poza odpowiednimi wymaganiami załącznika I, pod warunkiem spełnienia ośmiu warunków z art. 5 ust. 5 i braku produkcji na skalę przemysłową.
Obowiązki spoczywają na podmiotach gospodarczych: producencie, upoważnionym przedstawicielu, importerze, dystrybutorze i osobie składającej systemy lub zestawy zabiegowe (art. 2 ust. 1 pkt 30–35). Dystrybutor, importer lub inna osoba, która sprzedaje wyrób pod własną nazwą lub znakiem towarowym, zmienia jego przewidziane zastosowanie albo modyfikuje go w sposób mogący wpłynąć na zgodność, przejmuje obowiązki producenta (art. 16), podobnie jak każdy, kto przetwarza wyrób jednorazowego użytku (art. 17 ust. 2). Producent mający siedzibę poza Unią może wprowadzać wyroby do obrotu wyłącznie za pośrednictwem jedynego upoważnionego przedstawiciela (art. 11 ust. 1).
Co należy zrobić
Klasyfikacja i ocena zgodności
Wyroby dzieli się na klasy I, IIa, IIb i III według ich przewidzianego zastosowania i związanego z nimi ryzyka, stosując 22 reguły z załącznika VIII (art. 51 ust. 1). O wyniku decydują czas stosowania, inwazyjność, to, czy wyrób jest aktywny, oraz kontakt z sercem, centralnym układem krążenia lub centralnym układem nerwowym; reguła 8 przypisuje wyrobom do implantacji i długotrwałym wyrobom inwazyjnym chirurgicznie domyślnie klasę IIb, a klasę III – gdy mają kontakt z sercem lub centralnym układem nerwowym, ulegają wchłonięciu, podają produkty lecznicze, są aktywnymi wyrobami do implantacji, implantami piersi, siatkami chirurgicznymi, endoprotezami stawów lub implantami kręgosłupa; reguła 11 klasyfikuje oprogramowanie według skutków decyzji, które ono informuje (załącznik VIII pkt 5.4 i 6.3). Spory dotyczące klasyfikacji rozstrzyga właściwy organ państwa członkowskiego producenta (art. 51 ust. 2).
Klasa określa ścieżkę na podstawie art. 52. Wyroby klasy III podlegają załącznikowi IX albo badaniu typu według załącznika X z weryfikacją produktu według załącznika XI. Wyroby klasy IIb podlegają załącznikowi IX z oceną dokumentacji technicznej co najmniej jednego wyrobu reprezentatywnego dla każdej generycznej grupy wyrobów, a w przypadku wyrobów klasy IIb do implantacji – każdego wyrobu, z wyjątkiem dobrze ugruntowanych typów wymienionych w art. 52 ust. 4, których wykaz rozporządzenie delegowane (UE) 2026/1359 rozszerzyło 19 lipca 2026 r. Wyroby klasy IIa podlegają załącznikowi IX lub załącznikowi XI z oceną wyrobu reprezentatywnego dla każdej kategorii. Producenci wyrobów klasy I wydają deklarację zgodności UE na podstawie własnej dokumentacji technicznej, chyba że wyrób jest sterylny, ma funkcję pomiarową lub jest narzędziem chirurgicznym wielokrotnego użytku – wówczas jednostka notyfikowana sprawdza te aspekty (art. 52 ust. 3–7). Wyroby wykonywane na zamówienie podlegają załącznikowi XIII; wyroby klasy III do implantacji wykonywane na zamówienie wymagają jednostki notyfikowanej od 26 maja 2026 r. (art. 52 ust. 8 i art. 120 ust. 3f). Wyroby badane podlegają natomiast rozdziałowi o badaniach klinicznych (art. 52 ust. 13).
Wymagania ogólne, ocena kliniczna i zarządzanie jakością
Każdy wyrób musi spełniać ogólne wymagania dotyczące bezpieczeństwa i działania z załącznika I dla swojego przewidzianego zastosowania, a wykazanie tego obejmuje ocenę kliniczną na podstawie art. 61 i załącznika XIV z obserwacją kliniczną po wprowadzeniu do obrotu (art. 5 ust. 2 i 3, art. 10 ust. 3). Wyroby do implantacji i klasy III wymagają badań klinicznych, chyba że zachodzi jeden z wyjątków z art. 61 ust. 4–6; rozporządzenie delegowane (UE) 2026/1451 wydłużyło wykaz typów dobrze ugruntowanych wyrobów zwolnionych z tego obowiązku, nie znosząc samej oceny klinicznej. Producenci prowadzą system zarządzania ryzykiem (art. 10 ust. 2), system zarządzania jakością proporcjonalny do klasy ryzyka, obejmujący trzynaście elementów z art. 10 ust. 9, i mają osobę odpowiedzialną za przestrzeganie przepisów, spełniającą kwalifikacje z art. 15; mikro- i małe przedsiębiorstwa mogą mieć taką osobę stale do dyspozycji zamiast w zatrudnieniu (art. 15 ust. 2). Zgodnie z załącznikiem I pkt 10.4.1 wyroby lub ich części, które są inwazyjne i mają bezpośredni kontakt z ciałem albo podają, transportują lub przechowują leki, płyny ustrojowe lub inne substancje, mogą zawierać substancje CMR kategorii 1A lub 1B albo substancje zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego w stężeniu powyżej 0,1% wagowo tylko wtedy, gdy jest to uzasadnione zgodnie z pkt 10.4.2; od 1 stycznia 2026 r. odniesienie do substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego opiera się na kategorii 1 rozporządzenia CLP, a wytyczne przygotowuje ECHA (rozporządzenie (UE) 2025/2457, art. 3).
Dokumentacja techniczna, deklaracja i oznakowanie CE
Dokumentacja techniczna z załączników II i III musi umożliwiać ocenę zgodności i być aktualizowana (art. 10 ust. 4); jej częścią jest plan nadzoru po wprowadzeniu do obrotu (art. 84). Deklaracja zgodności UE zawiera co najmniej informacje z załącznika IV i podstawowy UDI-DI, jest stale aktualizowana, jest tłumaczona na języki wymagane przez państwa członkowskie, a jeżeli deklaracji wymagają także inne akty Unii – stanowi jedną deklarację obejmującą je wszystkie (art. 19 i art. 27 ust. 6). Oznakowanie CE umieszcza się w sposób widoczny, czytelny i trwały na wyrobie lub jego sterylnym opakowaniu, a w pozostałych przypadkach na opakowaniu, a także w instrukcji używania i na opakowaniu handlowym, a w stosownych przypadkach po nim numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej (art. 20). Producenci przechowują dokumentację, deklarację i certyfikaty przez co najmniej 10 lat od wprowadzenia do obrotu ostatniego wyrobu, a w przypadku wyrobów do implantacji – 15 lat; upoważnieni przedstawiciele i importerzy przechowują kopie przez ten sam okres (art. 10 ust. 8, art. 11 ust. 3 i art. 13 ust. 9). Wyroby wykonywane na zamówienie i wyroby badane nie noszą oznakowania CE (art. 21).
UDI, rejestracja i Eudamed
Każdy wyrób inny niż wyroby wykonywane na zamówienie i wyroby badane otrzymuje UDI złożony z identyfikatora wyrobu (UDI-DI) i identyfikatora produkcji (UDI-PI), tworzony według zasad wyznaczonego podmiotu wydającego; nośnik UDI umieszcza się na etykiecie i na każdym wyższym poziomie opakowania, a podstawowy UDI-DI widnieje na deklaracji zgodności (art. 27). Terminy dotyczące etykiet były stopniowane: 26 maja 2021 r. dla wyrobów do implantacji i klasy III, 26 maja 2023 r. dla klas IIa i IIb, 26 maja 2025 r. dla klasy I, z bezpośrednim oznaczaniem wyrobów wielokrotnego użytku dwa lata później w każdym przypadku (art. 123 ust. 3 lit. f i g). Soczewki kontaktowe mają wspólny Master UDI-DI od 9 listopada 2025 r., a okulary będą miały od 1 listopada 2028 r. (rozporządzenia delegowane (UE) 2023/2197 i 2025/1920).
Producenci, upoważnieni przedstawiciele i importerzy rejestrują się w Eudamed i otrzymują jeden numer rejestracyjny (SRN) od swojego właściwego organu przed wprowadzeniem wyrobu do obrotu, aktualizują swoje dane w ciągu tygodnia od każdej zmiany i potwierdzają je po roku i co drugi rok (art. 30 i art. 31). Producenci rejestrują każdy wyrób z jego podstawowym UDI-DI i podstawowymi danymi z załącznika VI (art. 29). Eudamed składa się z siedmiu systemów elektronicznych (art. 33); rozporządzenie (UE) 2024/1860 pozwoliło, aby stawały się one obowiązkowe jeden po drugim, sześć miesięcy po powiadomieniu Komisji o funkcjonalności. Decyzja Komisji (UE) 2025/2371 z 27 listopada 2025 r. wydała takie powiadomienie dla modułów podmiotów, UDI i wyrobów, certyfikatów oraz nadzoru rynku, więc korzystanie z nich jest obowiązkowe od 28 maja 2026 r.; wyroby wprowadzone do obrotu od tej daty należy wprowadzić w ciągu 12 miesięcy od powiadomienia, a jednostki notyfikowane muszą wprowadzić swoje certyfikaty w ciągu 18 miesięcy (art. 123 ust. 3 lit. d–ea). Moduły wigilancji i badań klinicznych są nadal w opracowaniu. Państwa członkowskie mogą utrzymać krajową rejestrację dystrybutorów (art. 30 ust. 2); Dania to robi.
Informacje, karta implantu i podsumowanie dotyczące bezpieczeństwa
Etykieta i instrukcja używania zawierają informacje z załącznika I pkt 23 w języku urzędowym lub językach urzędowych państwa członkowskiego, w którym wyrób trafia do użytkownika lub pacjenta (art. 10 ust. 11). Producenci wyrobów do implantacji dostarczają kartę implantu i informacje dla pacjenta, z wyjątkiem szwów, zszywek, wypełnień dentystycznych, aparatów ortodontycznych, koron zębowych, śrub, klinów, płytek, drutów, kołków, klipsów i łączników (art. 18). Dla wyrobów do implantacji i klasy III podsumowanie dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności klinicznej jest walidowane przez jednostkę notyfikowaną i publikowane w Eudamed (art. 32). Stwierdzenia wprowadzające w błąd co do przewidzianego zastosowania, bezpieczeństwa lub działania są zakazane (art. 7).
Nadzór po wprowadzeniu do obrotu, wigilancja i dostawy
Każdy wyrób ma system i plan nadzoru po wprowadzeniu do obrotu; producenci wyrobów klasy I sporządzają sprawozdanie z nadzoru po wprowadzeniu do obrotu, a producenci wyrobów klasy IIa, IIb i III – okresowy raport o bezpieczeństwie, aktualizowany co najmniej co dwa lata dla klasy IIa i co roku dla klas IIb i III, oraz przekazywany przez Eudamed jednostce notyfikowanej dla wyrobów klasy III i do implantacji (art. 83–86). Poważne incydenty zgłasza się niezwłocznie, nie później niż w ciągu 15 dni od uzyskania informacji, w ciągu 2 dni w przypadku poważnego zagrożenia zdrowia publicznego i w ciągu 10 dni w przypadku zgonu lub nieprzewidzianego poważnego pogorszenia stanu zdrowia; korygujące działania bezpieczeństwa zgłasza się z wyprzedzeniem i przekazuje użytkownikom w informacjach dotyczących bezpieczeństwa, a statystycznie istotny wzrost niepoważnych incydentów zgłasza się w sprawozdaniach dotyczących trendów (art. 87–89). Od 10 stycznia 2025 r. producenci muszą z co najmniej 6-miesięcznym wyprzedzeniem powiadomić o przewidywanym przerwaniu lub zaprzestaniu dostaw, które mogłoby spowodować poważną szkodę, a każdy podmiot przekazuje tę informację dalej w łańcuchu (art. 10a).
Obowiązki według roli
Producenci ponoszą obowiązki dotyczące projektowania, klasyfikacji, oceny klinicznej, dokumentacji, deklaracji, oznakowania, UDI, rejestracji, nadzoru, wigilancji i działań korygujących (art. 10). Upoważnieni przedstawiciele działają na podstawie pełnomocnictwa obejmującego co najmniej zadania z art. 11 ust. 3, przechowują dokumenty, rejestrują się, współpracują z organami i odpowiadają solidarnie, gdy producent spoza UE nie wypełnia swoich obowiązków (art. 11). Importerzy przed wprowadzeniem wyrobu do obrotu sprawdzają oznakowanie CE, deklarację, oznakowanie, przedstawiciela i UDI, dodają swoją identyfikację, rejestrują się i dodają siebie do rejestracji wyrobu, dbają o przechowywanie i transport, prowadzą rejestr skarg i przekazują zgłoszenia incydentów (art. 13). Dystrybutorzy przed udostępnieniem wyrobu sprawdzają te same elementy, przestrzegają warunków przechowywania producenta, przekazują skargi i zgłoszenia incydentów oraz współpracują przy działaniach korygujących (art. 14). Zmiana etykiet lub przepakowanie przez importerów lub dystrybutorów wymaga certyfikowanego systemu zarządzania jakością i powiadomienia z 28-dniowym wyprzedzeniem (art. 16 ust. 2–4).
Wyroby dotychczasowe do 2027 i 2028 r.
Wyroby z certyfikatem dyrektywy, który był nadal ważny w dniu 26 maja 2021 r., mogą być wprowadzane do obrotu lub oddawane do używania do 31 grudnia 2027 r. w przypadku wyrobów klasy III i wyrobów klasy IIb do implantacji (innych niż szwy, zszywki, śruby i podobne elementy wymienione w art. 120 ust. 3a) oraz do 31 grudnia 2028 r. w przypadku pozostałych wyrobów klasy IIb, wyrobów klasy IIa i sterylnych lub z funkcją pomiarową wyrobów klasy I; wyroby klasy I, których klasa została podwyższona przez rozporządzenie, również mają czas do 31 grudnia 2028 r. (art. 120 ust. 3a i 3b). Warunkami są dalsza zgodność z dyrektywą, brak istotnej zmiany, brak niedopuszczalnego ryzyka, system zarządzania jakością i wniosek do jednostki notyfikowanej do 26 maja 2024 r. oraz pisemna umowa do 26 września 2024 r. (art. 120 ust. 3c). Przepisy MDR dotyczące nadzoru po wprowadzeniu do obrotu, nadzoru rynku, wigilancji i rejestracji już mają do tych wyrobów zastosowanie (art. 120 ust. 3d), a wyroby legalnie wprowadzone do obrotu mogą być nadal udostępniane bez terminu zbycia (art. 120 ust. 4).
Co może się zmienić: wniosek z grudnia 2025 r.
16 grudnia 2025 r. Komisja przyjęła wniosek COM(2025) 1023 dotyczący rozporządzenia zmieniającego MDR i IVDR w celu uproszczenia i zmniejszenia obciążeń wynikających z przepisów, w tym bardziej opartej na ryzyku oceny i okresowego przeglądu zamiast ponownej certyfikacji. Jest to wniosek w zwykłej procedurze ustawodawczej, a nie obowiązujące prawo; nic na tej stronie się na nim nie opiera.
Egzekwowanie i sankcje
Rozporządzenie zawiera własny rozdział o nadzorze rynku. Właściwe organy kontrolują wyroby przez przeglądy dokumentacji, kontrole fizyczne i laboratoryjne oraz zapowiedziane i niezapowiedziane kontrole podmiotów gospodarczych, dostawców i podwykonawców, mogą żądać dokumentacji, informacji i nieodpłatnych próbek oraz mogą skonfiskować, zniszczyć lub uczynić niezdatnymi do użytku wyroby stwarzające niedopuszczalne ryzyko lub sfałszowane (art. 93). Gdy wyrób stwarza niedopuszczalne ryzyko, wymagają one działania korygującego, ograniczenia, szczególnych warunków, wycofania z obrotu lub odzyskania w wyznaczonym terminie, a jeżeli podmiot nie podejmie działań – zakazują lub ograniczają udostępnianie wyrobu na rynku, wycofują go z obrotu lub odzyskują i powiadamiają Komisję oraz pozostałe państwa członkowskie, które następnie podejmują odpowiednie środki, chyba że Komisja uzna środek za nieuzasadniony (art. 95 i art. 96). Inną niezgodność należy usunąć w wyznaczonym terminie, w przeciwnym razie stosuje się te same środki (art. 97), a państwo członkowskie może podjąć zapobiegawcze środki ochrony zdrowia wobec kategorii wyrobów (art. 98). Producent, który nie współpracuje lub przekazuje niekompletne informacje, może spotkać się z zakazem, ograniczeniem, wycofaniem z obrotu lub odzyskaniem swojego wyrobu do czasu, aż zacznie współpracować (art. 10 ust. 14). Oznakowanie CE podlega ogólnym zasadom art. 30 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, które pozostaje w mocy (art. 20 ust. 2).
Sankcje są krajowe: państwa członkowskie ustanawiają skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje i notyfikowały je Komisji do 25 lutego 2021 r. (art. 113). W Danii Lægemiddelstyrelsen (duńska agencja leków) nadzoruje producentów i pozostałe podmioty, przyjmuje zgłoszenia incydentów, weryfikuje rejestracje podmiotów w Eudamed prowadzące do nadania jednego numeru rejestracyjnego oraz rejestruje duńskich dystrybutorów i sklepy specjalistyczne. Duńskie ramy prawne tworzą duńska ustawa o wyrobach medycznych (lovbekendtgørelse nr. 682 af 29. maj 2023, zmieniona przez lov nr. 1759 af 29. december 2025), której § 3 wskazuje Lægemiddelstyrelsen jako organ właściwy, bekendtgørelse nr. 1731 af 8. december 2025 om medicinsk udstyr m.v. (w mocy od 1 stycznia 2026 r.) oraz rozporządzenia w sprawie opłat: bekendtgørelse nr. 839 af 20. juni 2023 (ze zmianami) i bekendtgørelse nr. 1733 af 8. december 2025. Importerzy i dystrybutorzy mający siedzibę w Danii (oraz sklepy specjalistyczne) zgłaszają się też krajowo do Lægemiddelstyrelsen na podstawie §§ 14 i 15 bekendtgørelse nr. 1731, odrębnie od Eudamed, natomiast sklepy, które wyłącznie sprzedają wyroby w detalu, są zwolnione, chyba że są sklepami specjalistycznymi (§ 14, stk. 6). Naruszenie MDR oraz wydanych na jego podstawie nakazów, zakazów lub obowiązków informacyjnych podlega w Danii karze grzywny lub pozbawienia wolności do roku i sześciu miesięcy (§ 6 stk. 2 ustawy o wyrobach medycznych), z odpowiedzialnością przedsiębiorstw (§ 6 stk. 4); niedokonanie krajowych zgłoszeń z §§ 12–15 bekendtgørelse nr. 1731 podlega karze grzywny (§ 20).
Jak pomaga Conphora
Conphora monitoruje MDR, jego akty delegowane i harmonogram Eudamed oraz zestawia Państwa wyroby ze ścieżką właściwą dla klasy, dokumentacją, obowiązkami dotyczącymi UDI i rejestracji oraz terminami wigilancji, wskazując luki, zanim zrobi to jednostka notyfikowana lub Lægemiddelstyrelsen. Platforma przechowuje w jednym miejscu Państwa deklarację zgodności, certyfikaty i 10- lub 15-letnie rejestry oraz powiadamia o przesunięciu terminu, od terminu zaległych rejestracji w Eudamed po graniczne daty dla wyrobów dotychczasowych: 31 grudnia 2027 r. i 2028 r.
Zobacz, jak działa Conphora · Zobacz plany i cennik
Źródła
- Rozporządzenie (UE) 2017/745 w sprawie wyrobów medycznych, tekst skonsolidowany z 19 lipca 2026 r. (EUR-Lex)
- Rozporządzenie (UE) 2017/745 w brzmieniu opublikowanym w Dz.Urz. UE L 117 z 5 maja 2017 r. (EUR-Lex)
- Rozporządzenie (UE) 2020/561 przesuwające datę rozpoczęcia stosowania (EUR-Lex)
- Rozporządzenie (UE) 2023/607 przedłużające przepisy przejściowe (EUR-Lex)
- Rozporządzenie (UE) 2024/1860 w sprawie stopniowego uruchamiania Eudamed i art. 10a (EUR-Lex)
- Decyzja Komisji (UE) 2025/2371 w sprawie funkcjonalności pierwszych czterech modułów Eudamed (EUR-Lex)
- Rozporządzenia delegowane Komisji (UE) 2026/1359 i 2026/1451 w sprawie dobrze ugruntowanych wyrobów (EUR-Lex)
- Przegląd Eudamed i harmonogram obowiązkowego korzystania (Komisja Europejska)
- Dokumenty wytycznych zatwierdzone przez MDCG (Komisja Europejska)
- Wniosek COM(2025) 1023 w sprawie uproszczenia przepisów dotyczących wyrobów medycznych (Komisja Europejska)
- Medicinsk udstyr, registrering, gebyrer og lovgivning (Lægemiddelstyrelsen)
- Lovbekendtgørelse nr. 682 af 29. maj 2023 af lov om medicinsk udstyr (Retsinformation)
- Lov nr. 1759 af 29. december 2025 om ændring af lov om medicinsk udstyr (Retsinformation)
- Bekendtgørelse nr. 1731 af 8. december 2025 om medicinsk udstyr m.v. (Retsinformation)
- Bekendtgørelse nr. 1733 af 8. december 2025 om gebyrer for importører og distributører af medicinsk udstyr (Retsinformation)
Niniejszy przewodnik ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady prawnej.