Onze e-commercepakketten zitten vooral vol lucht

E-commerceverpakking is een gedefinieerd begrip. Onder de verordening betreffende verpakkingen en verpakkingsafval (EU) 2025/40 (PPWR) is het transportverpakking die wordt gebruikt om producten bij verkoop op afstand, online of anderszins, aan de eindgebruiker te leveren (artikel 3, lid 1, punt 8)). Transportverpakking vergemakkelijkt de hantering en het vervoer om schade te voorkomen (punt 7)), en groepsverpakking groepeert verkoopeenheden op het verkooppunt (punt 6)).^[1]

De regel voor de verhouding richt zich op wie deze verpakkingen vult. Uiterlijk op 1 januari 2030, of 3 jaar na de inwerkingtreding van de uitvoeringshandelingen over de rekenmethode, als dat later is, zorgen marktdeelnemers die groepsverpakkingen, transportverpakkingen of e-commerceverpakkingen vullen ervoor dat de maximale verhouding lege ruimte 50% bedraagt (artikel 24, lid 1). De Commissie stelt de methode uiterlijk 12 februari 2028 vast, rekening houdend met gevallen zoals onregelmatige vormen, meerdere verkoopeenheden in één verpakking, vloeistoffen, breekbare producten, kleine producten die door grotere beschadigd kunnen raken, en de ruimte die nodig is voor verzendlabels (artikel 24, lid 2).^[1]

De berekening ligt in de tekst vast. Lege ruimte is het verschil tussen het totale volume van de groeps-, transport- of e-commerceverpakking en het volume van de verkoopverpakking die daarin zit; de verhouding is die lege ruimte gedeeld door het totale volume (artikel 24, lid 3, punten a) en b)). Ruimte die is gevuld met papierstrips, luchtkussens, noppenfolie, spons- en schuimopvulling, houtwol, polystyreen- of piepschuimvlokken telt als lege ruimte (artikel 24, lid 3).^[1]

Op de regel van 50% zijn twee uitzonderingen van toepassing. Marktdeelnemers die verkoopverpakkingen als e-commerceverpakking gebruiken, en marktdeelnemers die herbruikbare verpakkingen gebruiken binnen een hergebruiksysteem, zijn vrijgesteld, maar hun verkoopverpakking moet nog steeds voldoen aan de minimaliseringseisen van artikel 10 (artikel 24, lid 5). Artikel 10 verplicht de fabrikant of importeur om verpakkingen uiterlijk 1 januari 2030 zo te ontwerpen dat het gewicht en het volume ervan worden beperkt tot het minimum dat nodig is voor de functionaliteit (artikel 10, lid 1), en om verpakkingen met kenmerken die alleen het waargenomen volume van het product vergroten, zoals dubbele wanden, valse bodems en onnodige lagen, van de markt te houden, met uitzonderingen voor ontwerpen en handelsmerken die vóór 11 februari 2025 zijn beschermd en voor producten met een beschermde geografische aanduiding of onder een kwaliteitsregeling van de Unie (artikel 10, lid 2, punten a) en b)). Artikel 10, lid 2, kent zelf geen datum.^[1]

Voor verkoopverpakkingen geldt een eigen, eerdere regel. Uiterlijk op 12 februari 2028 beperken marktdeelnemers die verkoopverpakkingen vullen de lege ruimte tot het minimum dat nodig is voor de functionaliteit, inclusief productbescherming (artikel 24, lid 4). Fulfilmentdienstverleners zorgen ervoor dat opslag, hantering en verpakking de naleving van de artikelen 5 tot en met 12 niet in gevaar brengen (artikel 20). De Commissie evalueert de verhouding en de uitzonderingen daarop uiterlijk 12 februari 2032 (artikel 24, lid 6).^[1]

De oude regel is nog niet verdwenen. Artikel 9, leden 1 en 2, van Richtlijn 94/62/EG, die de essentiële eisen van bijlage II tot voorwaarde maken voor het in de handel brengen van verpakkingen, blijven tot en met 31 december 2029 van toepassing voor zover het de eerste eis van bijlage II, punt 1, betreft (PPWR, artikel 70, lid 1, punt b)): verpakkingen worden zo vervaardigd dat het volume en het gewicht ervan worden beperkt tot het minimaal toereikende niveau om het vereiste niveau van veiligheid, hygiëne en aanvaardbaarheid voor het verpakte product en voor de consument te handhaven (Richtlijn 94/62/EG, bijlage II, punt 1).^[1][2]