Een marktplaats vraagt batterij-informatie in de aanbieding

De batterijvelden in een aanbiedingsformulier komen voort uit het afvalhoofdstuk van de batterijenverordening (EU) 2023/1542. Voor de regels van de digitaledienstenverordening over de traceerbaarheid van handelaren moeten aanbieders van onlineplatforms die binnen het toepassingsgebied van die regels vallen (die platforms uitsluiten die micro- of kleine ondernemingen zijn, tenzij zij als zeer groot zijn aangewezen) en waarmee consumenten overeenkomsten op afstand met producenten kunnen sluiten, van producenten die batterijen aan consumenten in de Unie aanbieden twee dingen verkrijgen: de gegevens van het producentenregister en het registratienummer of de registratienummers van de producent, en een zelfcertificering waarin de producent zich ertoe verbindt alleen batterijen aan te bieden waarvoor aan de eisen inzake uitgebreide producentenverantwoordelijkheid is voldaan (artikel 62, lid 6). De regel omvat uitdrukkelijk batterijen die in apparaten, lichte vervoermiddelen of andere voertuigen zijn ingebouwd.^[1]

Het begrip producent is ruim gedefinieerd. Het is de fabrikant, importeur, distributeur of andere persoon die, ongeacht de verkooptechniek, batterijen vervaardigt of laat vervaardigen en ze onder eigen naam voor het eerst in een lidstaat levert, ze daar onder eigen merk doorverkoopt, batterijen uit een ander land daar voor het eerst beroepsmatig levert, of ze via overeenkomsten op afstand rechtstreeks aan eindgebruikers in een lidstaat verkoopt terwijl hij in een andere lidstaat of een derde land is gevestigd. Producenten registreren zich in elke lidstaat waar zij een batterij voor het eerst op de markt aanbieden, en mogen er alleen batterijen aanbieden indien zij zijn geregistreerd (artikel 55, lid 2).^[1]

Een verkoper op een marktplaats is bovendien distributeur of importeur van de batterij als product. Een distributeur verifieert voordat hij een batterij op de markt aanbiedt dat de producent is geregistreerd, dat de batterij de CE-markering draagt en overeenkomstig artikel 13 is gemarkeerd en geëtiketteerd, dat zij vergezeld gaat van de vereiste documenten en van instructies en veiligheidsinformatie in een taal die eindgebruikers gemakkelijk begrijpen, en dat de fabrikant en de importeur hun gegevens erop hebben vermeld (artikel 42, lid 2). Een importeur verifieert daarnaast dat de conformiteitsverklaring en de technische documentatie zijn opgesteld (artikel 41, lid 2). De markeringen komen in fasen: het symbool voor gescheiden inzameling sinds 18 augustus 2025, het algemene informatielabel vanaf 18 augustus 2026 of 18 maanden na de uitvoeringshandeling, indien dat later is, en de QR-code vanaf 18 februari 2027 (artikel 13, leden 1, 4 en 6). De uitvoeringshandeling over de specificaties van het label moest uiterlijk 18 augustus 2025 zijn vastgesteld (artikel 13, lid 10); omdat de 18 maanden ingaan bij de inwerkingtreding ervan, moet u nagaan of zij is gepubliceerd voordat u het algemene label als verplicht beschouwt.^[1]

Informatieplichten reiken ook tot de aanbieding. Producenten stellen informatie over afvalpreventie, inzamelpunten, veiligheidsinstructies en de betekenis van de labels ten minste op het verkooppunt en via onlineplatforms ter beschikking van eindgebruikers (artikel 74, lid 1), en distributeurs verstrekken die informatie ook wanneer zij via onlineplatforms verkopen (artikel 74, lid 4). Bij verkoop met levering wordt de eindgebruiker bij het bestellen geïnformeerd over de terugnameregelingen (artikel 62, lid 5). Op grond van de verordening algemene productveiligheid (EU) 2023/988 toont elke online-aanbieding de fabrikant, de verantwoordelijke persoon wanneer de fabrikant buiten de Unie is gevestigd, de productidentificatie en de waarschuwingen en veiligheidsinformatie (artikel 19). De batterijenverordening is een van de handelingen waarvoor Verordening (EU) 2019/1020 een dergelijke verantwoordelijke marktdeelnemer in de Unie vereist (artikel 4, lid 5).^[1][2][3]