Ons product bevat een gereguleerde explosievenprecursor

Sommige gewone chemicaliën kunnen worden misbruikt om explosieven te maken. Verordening (EU) 2019/1148 regelt de verkoop ervan. Zij is van toepassing op de stoffen in de bijlagen I en II en op mengsels en stoffen die deze bevatten (artikel 2, lid 1), behalve homogene mengsels van meer dan vijf bestanddelen waarin elke vermelde stof onder 1% blijft (artikel 3, punt 13). Zij is niet van toepassing op voorwerpen in de zin van REACH, op pyrotechnische artikelen op grond van Richtlijn 2013/29/EU of op voorgeschreven geneesmiddelen (artikel 2, lid 2). Zij is van toepassing sinds 1 februari 2021 en heeft Verordening (EU) nr. 98/2013 ingetrokken (artikelen 22 en 23). EUR-Lex vermeldt geen wijzigingsbesluit.^[1][2]

Bijlage I bevat de beperkte precursoren voor explosieven, elk met een grenswaarde. Voorbeelden zijn salpeterzuur boven 3%, waterstofperoxide boven 12%, zwavelzuur boven 15%, nitromethaan boven 16%, ammoniumnitraat boven 16% stikstof ten opzichte van ammoniumnitraat, en kalium- en natriumchloraat en -perchloraat boven 40%. Boven die waarden mag de stof of het mengsel niet ter beschikking worden gesteld van, worden binnengebracht bij, in bezit zijn van of worden gebruikt door leden van het grote publiek (artikel 5, lid 1); voor mengsels van de vermelde chloraten en perchloraten telt de totale concentratie (artikel 5, lid 2). Een lidstaat mag een vergunningsregeling hanteren tot de bovengrens in kolom 3, maar niet voor ammoniumnitraat of de chloraten en perchloraten (artikel 5, lid 3, en bijlage I).^[1]

Bijlage II bevat de meldingsplichtige precursoren: hexamine, aceton, kalium-, natrium-, calcium- en magnesiumnitraat, calciumammoniumnitraat, magnesiumnitraathexahydraat, en aluminium- en magnesiumpoeder met een deeltjesgrootte onder 200 µm, als stof of in mengsels met ten minste 70% van het metaal. Voor het publiek zijn zij niet beperkt, maar verkopers moeten zakelijke klanten informeren, hun verkoopmedewerkers instrueren en verdachte transacties, significante verdwijningen en diefstallen melden (artikelen 7 en 9, bijlage II).^[1]

De verplichtingen rusten op elke marktdeelnemer die deze stoffen ter beschikking stelt, online of offline, ook via onlinemarktplaatsen (artikel 3, punt 10). Een marktdeelnemer die aan een ander bedrijf levert, moet dit informeren over de beperking en de meldingsplicht (artikel 7, lid 1). Een marktdeelnemer die aan professionele gebruikers of aan het publiek verkoopt, moet kunnen aantonen dat zijn verkoopmedewerkers weten welke producten gereguleerde precursoren bevatten en zijn geïnstrueerd over de artikelen 5 tot en met 9 (artikel 7, lid 2). Bij elke verkoop van een beperkte precursor aan een bedrijf vraagt de verkoper om een identiteitsbewijs, bedrijfsgegevens en het beoogde gebruik, beoordeelt hij of het gebruik past bij de activiteit en kan hij de verkoop weigeren (artikel 8, leden 2 en 3). De gegevens worden 18 maanden bewaard (artikel 8, lid 4).^[1]

Melden moet snel. Elke lidstaat heeft een nationaal contactpunt dat dag en nacht bereikbaar is (artikel 9, lid 3). Marktdeelnemers en onlinemarktplaatsen melden een verdachte transactie of een poging daartoe binnen 24 uur nadat zij deze als verdacht hebben aangemerkt, indien mogelijk met de identiteit van de klant (artikel 9, lid 4), en melden significante verdwijningen en diefstallen binnen 24 uur na de ontdekking (artikel 9, lid 5). De sancties worden door elke lidstaat vastgesteld (artikel 13).^[1]