Wij kopen via een inkoopplatform en verkopen in de EU

Waar u de leverancier hebt gevonden, verandert niets aan uw rol. Op grond van de verordening algemene productveiligheid, Verordening (EU) 2023/988, is de importeur elke in de Unie gevestigde natuurlijke of rechtspersoon die een product uit een derde land in de Unie in de handel brengt (artikel 3, punt 10), en wie een product onder zijn eigen naam of merk in de handel brengt, wordt als fabrikant beschouwd (artikel 13, lid 1). Een bedrijf dat voorraad via een inkoopplatform bestelt, in de EU ontvangt en verkoopt, is daarom doorgaans de importeur, of de fabrikant als het product zijn merk draagt. De Blauwe Gids voegt daaraan toe dat wie in de Unie een product in de handel brengt dat niet voor de markt van de Unie is ontworpen of vervaardigd, de rol van fabrikant moet op zich nemen (punt 3.1).^[1][6]

Als importeur moet u er vóór het in de handel brengen van het product voor zorgen dat het aan de algemene veiligheidseis voldoet en dat de fabrikant de risicoanalyse en de technische documentatie heeft opgesteld, het product van een identificatiemiddel heeft voorzien en zijn naam en adressen heeft vermeld (artikel 11, lid 1). Hebt u redenen om aan te nemen dat het product niet conform is, dan mag u het niet in de handel brengen totdat het conform is (artikel 11, lid 2). U bewaart gedurende 10 jaar een kopie van de technische documentatie (artikel 11, lid 6). Voor producten onder een CE-wet geldt in plaats van het importeursartikel van de GPSR het importeursartikel van die wet zelf (artikel 2, lid 1, derde alinea, onder b)); onder de Laagspanningsrichtlijn controleert de importeur bijvoorbeeld de conformiteitsbeoordeling, de technische documentatie en de CE-markering (Richtlijn 2014/35/EU, artikel 8, lid 2).^[1][5]

Online verkopen brengt informatieplichten met zich mee die voor al deze producten gelden. Een online aanbod wordt geacht het product op de markt aan te bieden als het gericht is op consumenten in de Unie (GPSR, artikel 4), en het aanbod moet de fabrikant vermelden, de verantwoordelijke persoon in de EU wanneer de fabrikant buiten de Unie is gevestigd, de afbeelding en identificatie van het product, en de waarschuwingen en veiligheidsinformatie (artikel 19).^[1]

Safety Gate laat zien waarom de controles voor dit kanaal van belang zijn: het portaal van de Commissie publiceert waarschuwingen over gevaarlijke non-foodproducten die autoriteiten hebben aangetroffen. Chemische stoffen zijn een terugkerend thema. REACH verbiedt het in de handel brengen van een voorwerp dat een stof bevat in strijd met een beperking uit bijlage XVII (Verordening (EG) nr. 1907/2006, artikel 67, lid 1). Aan de grens schorst de douane de vrijgave van producten waarvoor documentatie of markering ontbreekt, of die een ernstig risico kunnen inhouden (Verordening (EU) 2019/1020, artikel 26, lid 1).^[2][3][4]